ข่าวลือร้ายๆ

เสียงตบโต๊ะไม้ดังสนั่นหวั่นไหวจนถ้วยชาเซรามิกบนแผงค้าสั่นสะเทือน น้ำชาสีเขียวเข้มกระฉอกเปรอะเปื้อนกระดาษหนังสือพิมพ์เก่าๆ ที่ปูรองไว้ "หลินฟาง! แกกล้าดียังไงเอาของเน่าเสียมาหลอกขายชาวบ้าน ตระกูลจางของพวกเราเสียชื่อเสียงเพราะผู้หญิงไร้ยางอายอย่างแกคนเดียว!" เสียงแหลมสูงของป้าสะใภ้ใหญ่เฉินแผดก้องไปทั่วตลาดสดประจำตำบลในยามสาย บรรยากาศรอบแผงขายแป้งทอดและสมุนไพรแห้งของหลินฟางพลันเงียบกริบลงในพริบตา ฝูงชนที่กำลังเดินเลือกซื้อของต่างหยุดฝีเท้า หันมามองเป็นตาเดียว บ้างก็ส่งเสียงซุบซิบกระซิบกระซาบ สายตากลมกลืนไปด้วยความเคลือบแคลงและสมเพชเวทนา หลินฟางไม่แม้แต่จะสะดุ้งสะเทือน นางวางตะหลิวไม้ในมือลงช้าๆ เช็ดมือกับผ้ากันเปื้อนสีมออย่างใจเย็น ดวงตาดำขลับคู่สวยกวาดมองผู้เป็นป้าสะใภ้ที่ยืนเท้าสะเอวหน้าดำคร่ำเครียดด้วยความโกรธเกรี้ยว ข้างกายยังมีชายฉกรรจ์หน้าตาหาเรื่องสองคนยืนสมทบ ชัดเจนว่านี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นแผนการทำลายชื่อเสียงที่ถูกเตรียมการมาอย่างดิบดี "ป้าใหญ่ เสียงดังโวยวายกลางตลาดแบบนี้ เกรงว่าจะเสียมารยาทเกินไปหน่อยกระมังครับ... เอ๊ย หมายถึง เสียกิริยาหมดนะ" หลินฟางป้องปากยิ้มบางๆ แววตาวาววับด้วยความเยือกเย็น นางเหลือบมองห่อกระดาษสีน้ำตาลในมือของป้าสะใภ้ ที่ข้างในมีแป้งทอดแผ่นหนึ่งส่งกลิ่นเหม็นหืนออกมาจางๆ "ใครเสียมารยาท! แกดูนี่สิ! ลูกชายบ้านตระกูลหวังซื้อแป้งทอดจากแผงแกไปกินเมื่อวาน วันนี้ท้องเสียจนต้องหามส่งสถานีอนามัย ชาวบ้านเขาลือกันทั่วว่าของในมิติลับ... อะแฮ่ม! ของที่แกเอามาขายเป็นของค้างคืนไม่มีคุณภาพ!" ป้าสะใภ้เฉินเกือบหลุดปากเรื่องมิติลับออกมารีบเปลี่ยนคำพูดแทบไม่ทัน ดวงตาหลบวูบด้วยความมีพิรุธ ในยุคปี 80 ที่ข้าวยากหมากแพง การค้าขายในตลาดคือเส้นเลือดใหญ่ของชาวบ้าน การถูกกล่าวหาว่าขายของไม่มีคุณภาพเท่ากับการตัดช่องทางทำมาหากินให้ตายทั้งกลม หากเป็นหลินฟางในชาติก่อน นางคงลนลาน ร้องไห้ฟูมฟาย และยอมจำนนต่อคำกล่าวหาอันเป็นเท็จนี้ไปแล้ว แต่นี่คือหลินฟางผู้ผ่านการเคี่ยวกรำจากตลาดหุ้นและการหักเหลี่ยมเฉือนคมมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน "โอ้? แป้งทอดของฉันทำสดใหม่ทุกวัน ใช้น้ำมันหมูอย่างดี แป้งสาลีเนื้อเนียนละเอียด ลูกค้าต่อแถวซื้อจนหมดเกลี้ยงตั้งแต่ยังไม่ทันเที่ยง แล้วแป้งแผ่นนี้โผล่มาจากซอกหลืบไหนกัน ถึงได้มีกลิ่นเหม็นหืนราขึ้นแบบนี้ล่ะครับป้าใหญ่?" หลินฟางก้าวเท้าออกมายืนเผชิญหน้า ร่างระหงไม่ได้แสดงความหวาดกลัวแม้แต่น้อย "แก... แกจะบอกว่าฉันใส่ร้ายแกอย่างนั้นเรอะ!" ป้าสะใภ้เฉินหน้าแดงก่ำด้วยความจำนนต่อหลักฐานทางสายตา แต่ยังคงดึงดันตะโกนเสียงดังกลบเกลื่อนความผิด "หลักฐานคาตาอยู่เนี่ย! ทุกคนดูเอาเถอะครับ... ดูเอานะคะ! นังนี่มันหน้าเงิน คิดแต่จะกอบโกยเงินทองโดยไม่สนชีวิตคนอื่น!" "ปากพล่อยๆ แบบนี้ ระวังจะไม่มีฟันไว้เคี้ยวข้าวต้มนะ" เสียงทุ้มต่ำทรงพลังดังขึ้นจากด้านหลังฝูงชน แหวกทางให้ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวเข้มก้าวเข้ามาอย่างองอาจ ร้อยเอกจางเหว่ยใบหน้าหล่อเหลาคมเข้ม บรรยากาศรอบตัวแผ่รังสีเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก ดวงตาคมกริบกวาดมองป้าสะใภ้ใหญ่และชายฉกรรจ์ทั้งสองคนด้วยแววตาดุร้ายราวกับพยัคฆ์หนุ่มที่กำลังปกป้องอาณาเขต ทันทีที่เห็นสามีเดินเข้ามา หัวใจของหลินฟางก็พลันอุ่นวาบขึ้นมาทันที แม้ภายนอกเขาจะดูเย็นชาและน่ากลัวต่อคนทั้งโลก แต่กับนางแล้ว จางเหว่ยคือภูผาที่มั่นคงที่สุด "สามี... คุณมาพอดีเลย" หลินฟางปรับน้ำเสียงให้อ่อนลงเล็กน้อย แฝงความออดอ้อนนิดๆ เพื่อให้สามีหนุ่มคลายความกังวล "มีคนใจร้ายพยายามใส่ร้ายว่าของที่ฉันขายไม่มีคุณภาพ ทำให้ตระกูลจางของเราเสื่อมเสียชื่อเสียงค่ะ... อ่า หมายถึง เสื่อมเสียชื่อเสียงนะครับ" จางเหว่ยพยักหน้ารับช้าๆ มือหนายื่นออกไปโอบไหล่บางของภรรยาเข้าหาตัวปกป้องอย่างออกนอกหน้า สายตาคมกริบราวใบมีดหันไปจ้องมองป้าสะใภ้เฉินจนอีกฝ่ายสะทấuเฮือกถอยหลังไปก้าวหนึ่ง "ใครบังAนอาจมาใส่ร้ายภรรยาผม?" น้ำเสียงของจางเหว่ยราบเรียบแต่กดดันจนผู้คนรอบข้างไม่กล้าหายใจแรง "กฎหมายทหารและการค้าขายในเขตนี้ ผมเป็นคนดูแลความสงบเรียบร้อย ถ้าใครกล้าปล่อยข่าวลืออันเป็นเท็จเพื่อทำลายทรัพย์สินและชื่อเสียงของครอบครัวผม... อย่าหาว่าผมไม่เตือน" บรรยากาศรอบแผงค้าตึงเครียดจนแทบจะจุดไฟติด ป้าสะใภ้เฉินหน้าซีดเผือด นางไม่คิดว่าร้อยเอกจางเหว่ยจะกลับมาจากค่ายทหารเร็วกว่ากำหนด ปกติแล้วสามีของนังตัวดีนี่จะต้องฝึกอบรมกองกำลังจนถึงเย็นไม่ใช่หรือ? "จางเหว่ย... แกจะใช้อำนาจทหารข่มเหงชาวบ้านเรอะ! ฉันเป็นป้าสะใภ้นะ!" ป้าสะใภ้เฉินใช้ความเป็นญาติผู้ใหญ่มาอ้างเพื่อเอาตัวรอด "ญาติ?" จางเหว่ยแค่นหัวเราะในลำคออย่างเยียบเย็น "วันที่พวกคุณร่วมมือกันโกงที่ดินและขับไล่พวกเราออกจากบ้านใหญ่ คุณเคยนับว่าเราเป็นญาติด้วยหรือเปล่า? หลินฟางทำมาหากินด้วยลำแข้งตัวเอง ไม่เคยเบียดเบียนใคร ถ้าคุณยังมีหลักฐานไม่พอก็ไสหัวไปซะ ก่อนที่ผมจะแจ้งข้อหาหมิ่นประมาทและทำลายความสงบเรียบร้อยในที่สาธารณะ" ชายฉกรรจ์ลูกน้องของป้าสะใภ้เริ่มหน้าถอดสีเมื่อเห็นท่าไม่ดี ต่างดึงแขนป้าสะใภ้ให้ถอยร่น "ป้าเฉิน... กลับเถอะ ท่าทางผู้กองจางเอาจริงนะเนี่ย" ป้าสะใภ้เฉินกัดฟันกรอดด้วยความแค้นเคือง นางชี้หน้าหลินฟางสั่นเทา "ฝากไว้ก่อนเถอะนังตัวดี แกคิดว่ารอดตัวไปได้ง่ายๆ งั้นเรอะ!" พูดจบก็สะบัดก้นหนีไปพร้อมกับสมุนทันที ท่ามกลางเสียงหัวเราะเยาะเบาๆ ของชาวบ้านที่เริ่มรู้ทันเล่ห์เหลี่ยมของนาง หลินฟางถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองสามีหนุ่มที่ยังคงขมวดคิ้วมุ่นด้วยความเป็นห่วง นางส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้มให้เขาเพื่อเป็นการปลอบประโลม "วันนี้คุณกลับมาเร็วนะคะ... เอ๊ย นะครับ" หลินฟางแอบแลบลิ้นเล็กน้อยเมื่อเผลอใช้คำผิด จางเหว่ยถอนหายใจเบาๆ มือหนายกขึ้นลูบศีรษะภรรยาอย่างทะนุถนอม "ผมเป็นห่วงคุณ สังหรณ์ใจแปลกๆ เลยขอผู้บังคับบัญชาลาออกมาก่อนเวลา... หิวมั้ย? ผมได้เนื้อหมูสามชั้นคุณภาพดีมาจากตลาดทหารเมื่อเช้า เดี๋ยวผมจะเข้าครัวทำเมนูโปรดให้คุณทานเอง" กลิ่นหอมกรุ่นของเครื่องเทศและเนื้อหมูสามชั้นลอยอบอวลขึ้นมาในจินตนาการทันที จางเหว่ยขึ้นชื่อเรื่องการทำอาหารรสเลิศไม่แพ้ฝีมือการรบ เมนูหมูสามชั้นตุ๋นซีอิ๊วสูตรพิเศษของเขานั้นขึ้นชื่อไปทั่วค่ายทหาร เนื้อหมูละลายในปาก น้ำซุปเข้มข้นหอมกลิ่นโป๊ยกั๊กและอบเชย ทานคู่กับข้าวสวยร้อนๆ เป็นการเยียวยาจิตใจจากความวุ่นวายในวันนี้ได้อย่างยอดเยี่ยมที่สุด ทั้งสองช่วยกันเก็บแผงค้าท่ามกลางสายตาชื่นชมของชาวบ้านที่เข้ามาอุดหนุนสินค้าที่เหลือจนเกลี้ยงแผงในเวลาอันรวดเร็ว เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองชัยชนะครั้งแรกเหนือศัตรูตัวฉกาจ หลินฟางแอบแวบเข้าไปในมิติลับเพื่อหยิบเห็ดหอมภูเขาป่าและเหล้าจีนชั้นดีออกมาเตรียมไว้ทำอาหารค่ำ ควันไฟจางๆ ลอยขึ้นจากปล่องไฟบ้านตระกูลจาง กลิ่นหอมของอาหารฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณบ้านหลังเล็ก ทว่าในขณะที่ทั้งสองกำลังช่วยกันจัดโต๊ะอาหารด้วยความสุขสมบูรณ์อยู่นั้นเอง... เสียงเคาะประตูกรอบแกรบก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน จางเหว่ยขมวดคิ้วหันไปมองหน้าประวัติศาสตร์ไม้เก่าแก่ เมื่อเปิดประตูออก ภาพเบื้องหน้าทำให้สองสามีภรรยาต้องชะงักค้าง—บุรุษลึกลับในชุดสูทจีนสีเทาเข้ม ใบหน้าครึ่งหนึ่งถูกบังด้วยหมวกปีกกว้าง ยื่นจดหมายซองสีแดงสดฉบับหนึ่งมาให้ พร้อมกับรอยยิ้มปริศนาที่ชวนให้ขนหัวลุก "คุณหลินฟาง... นายท่านของเราส่งเทียบเชิญมาให้เข้าร่วมงานประมูลลับคืนนี้ ที่นั่น... มีความจริงเรื่องมิติลับที่คุณตามหาอยู่" - ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของเซียนหุ้นย้อนเวลากันมาโดยตลอดนะครับ -