คำครหาและข่าวลือ

"ได้ยินมาว่าที่สวยขึ้นขนาดนี้ เพราะไปนอนให้หมอเถื่อนฉีดสารแปลกปลอมเข้าหน้าน่ะเหรอ? ไม่แปลกใจเลยนะ ทำไมช่วงนี้ดูหน้าตอบๆ ผิดปกติ" เสียงกระซิบกระซาบที่ดังแทรกผ่านเข้ามาในโสตประสาทของพราวไม่ได้เบาบางอย่างที่คนพูดตั้งใจจะให้เป็นเลยสักนิด มันคมกริบราวกับใบมีดที่กรีดลงบนความมั่นใจที่เธอเพียรสร้างมาตลอดหลายเดือน พราวหยุดฝีเท้าลงหน้าล็อกเกอร์ มือที่กำลังจะหยิบหนังสือเรียนสั่นระริก สายตาของนักเรียนรอบข้างที่เคยชื่นชมและสงสัย กลายเป็นสายตาแห่งการจับผิดและสมเพชเวทนา พราวสูดหายใจเข้าลึก พยายามดึงสติให้มั่นคง เธอไม่ใช่ยัยเฉิ่มคนเดิมที่เอาแต่ก้มหน้าหลบสายตาคนอื่นอีกต่อไป แต่ข่าวลือที่แพร่สะพัดในฟีดโซเชียลของโรงเรียนเมื่อเช้านี้ มันร้ายแรงเกินกว่าที่เธอจะนิ่งเฉยได้ ภาพถ่ายที่ถูกนำไปตัดต่อคู่กับคลินิกเถื่อนที่ไหนก็ไม่รู้ ถูกแชร์ว่อนไปทั่วทุกกลุ่มแชท "พราว... อย่าไปฟังพวกนั้นเลยนะ" เสียงทุ้มต่ำและอบอุ่นที่คุ้นเคยดังขึ้นข้างกาย พร้อมกับสัมผัสแผ่วเบาที่ไหล่ คณินยืนอยู่ตรงนั้น ดวงตาคมกริบของเขาไม่ได้มองที่พราวด้วยสายตาที่สงสาร แต่มันเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวที่ถูกควบคุมไว้อย่างดี เขาขยับตัวเข้ามาขวางสายตาคนรอบข้างที่กำลังจ้องมองเธอราวกับเป็นตัวประหลาด พราวหันไปมองเขา แววตาของเธอวูบไหว "คณิน... นายเชื่อเรื่องพวกนั้นไหมคะ?" คณินแค่นยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะโน้มตัวลงมาให้ใบหน้าอยู่ในระดับเดียวกับเธอ "คนอย่างฉันมองคนจากสิ่งที่เขาเป็น ไม่ใช่จากคำพูดของคนที่วันๆ เอาแต่พ่นพิษใส่คนอื่นหรอกนะ เธอเองก็รู้ดีกว่าใคร ว่าเธอพยายามมามากแค่ไหนกว่าจะมีวันนี้" ทว่าความอบอุ่นนั้นกลับถูกแทรกแซงด้วยเสียงหัวเราะเยาะที่คุ้นเคย มินตราเดินนวยนาดเข้ามาในวงล้อม พร้อมกับสมุนคู่ใจที่มองพราวด้วยสายตาเหยียดหยาม มินตราหยุดยืนตรงหน้าพราว ห่างเพียงไม่กี่ก้าว เธอสะบัดผมยาวสลวยพลางยกโทรศัพท์ขึ้นโชว์หน้าจอที่เต็มไปด้วยข้อความบิดเบือน "แหม... ดูคู่รักเค้าสิคะ ช่างน่าเอ็นดูเสียจริง" มินตราเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวานเชื่อมแต่แฝงความร้ายกาจ "แต่พราวคะ ความจริงก็คือความจริง ข่าวลือมันจะลอยมาได้ยังไงถ้าไม่มีมูล? เธอแน่ใจเหรอว่าเงินที่เอามาจ่ายค่าฟิตเนส หรือค่าคอร์สดูแลตัวเองน่ะ มันได้มาจากทางที่โปร่งใสจริงๆ?" พราวขบกรามแน่น ความโกรธเริ่มตีตื้นขึ้นมาในอก เธอไม่ได้อ่อนแอเหมือนเมื่อก่อน แต่คำพูดที่กุขึ้นมาทำลายเกียรติของเธอมันเกินขีดจำกัดแล้ว "มินตรา... ที่เธอทำแบบนี้ เพราะกลัวว่าสิ่งที่ฉันสร้างมามันจะไปบดบังความสมบูรณ์แบบที่เธอเคยผูกขาดไว้คนเดียวหรือเปล่าคะ?" บรรยากาศรอบข้างเงียบกริบลงทันที นักเรียนหลายคนที่มุงดูต่างพากันสูดปากกับคำโต้กลับที่เผ็ดร้อนของพราว มินตราหน้าเปลี่ยนสีไปชั่วขณะ ก่อนจะกลับมาปั้นยิ้มที่บิดเบี้ยว "กล้าดีนี่นา" มินตราก้าวเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมราคาแพง "งั้นเรามาพิสูจน์กันดีไหมล่ะ? เย็นนี้ที่ห้องพักครูแนะแนว ถ้าเธอไม่ได้ทำอย่างที่ใครเขาพูดกันจริง เธอก็คงยินดีจะเปิดเผย 'ประวัติ' การทำศัลยกรรมทั้งหมดให้ทุกคนเห็น เพื่อความบริสุทธิ์ใจ จริงไหม?" พราวรู้ทันทีว่านี่คือกับดัก มินตราต้องมีแผนอะไรบางอย่างเตรียมไว้แน่ๆ และในจังหวะที่พราวกำลังจะอ้าปากปฏิเสธ คณินก็เอื้อมมือมาคว้าข้อมือของเธอไว้แน่น พร้อมกับกระซิบข้างหู "ไม่ต้องรับคำท้า พราว... เธอไม่จำเป็นต้องพิสูจน์ตัวเองกับคนที่มองไม่เห็นคุณค่าของเธอ" พราวเงยหน้ามองคณิน ก่อนจะเปลี่ยนสายตาไปมองมินตราที่ยืนรอคอยอย่างมั่นใจ ทันใดนั้น เสียงประกาศตามสายของโรงเรียนก็ดังแทรกขึ้นมาขัดจังหวะความตึงเครียดนั้น *'ขอเชิญนางสาวพราว มาพบอาจารย์ที่ห้องปกครองด่วนที่สุด เนื่องจากมีผู้ร้องเรียนเรื่องพฤติกรรมไม่เหมาะสม... และหลักฐานมัดตัวที่ปฏิเสธไม่ได้'* มินตราคลี่ยิ้มกว้างออกมาทันที เป็นรอยยิ้มที่ฉาบด้วยความสะใจอย่างเปิดเผย เธอขยับเข้าไปใกล้พราวอีกนิดก่อนจะกระซิบเบาๆ ให้ได้ยินกันเพียงสองคนว่า "ของขวัญชิ้นสุดท้ายของเธอที่ฉันเตรียมไว้ให้... มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้นนะ ยัยเฉิ่ม" พราวตัวชาวาบในวินาทีที่มินตราเดินผ่านไป เธอสัมผัสได้ถึงความผิดปกติที่รุนแรงเกินกว่าเรื่องข่าวลือศัลยกรรม เธอจะก้าวเดินไปที่ห้องปกครองในฐานะจำเลยที่ไม่มีวันลุกขึ้นมาสู้ หรือเธอควรจะหยุดและมองหาทางรอดจากเกมที่วางหมากไว้ล่วงหน้าตั้งแต่วันนี้ ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของพราวมาจนถึงตอนนี้นะคะ พีชชี่เบอร์รี่สัญญาว่าจะพาไปลุ้นกันต่อในตอนถัดไปว่าพราวจะจัดการกับวิกฤตครั้งนี้อย่างไร ห้ามพลาดเลยนะคะ!