ไพ่ใบที่ศูนย์

กลิ่นคาวสนิมเหล็กที่ลอยอลวนอยู่ในความมืดทึบของห้องซ้อมกระจกเงา ไม่ใช่สิ่งที่เด็กฝึกหัดในค่ายบันเทิงระดับประเทศควรจะได้กลิ่น ในยามวิกาลที่ตึกทำการปิดไฟเงียบสนิท รวินท์ยืนนิ่งค้างอยู่เบื้องหน้าล็อกเกอร์ไม้สีมะฮอกกานีของ ‘กรณ์’ เพื่อนสนิทผู้เป็นถึงเซ็นเตอร์อันดับหนึ่งของวงไอดอลดาวรุ่ง ปลายนิ้วเรียวยาวของเด็กหนุ่มสั่นระริกเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความหวาดกลัว แต่เป็นเพราะสัญชาตญาณเตือนภัยจากไพ่ทาโรต์ในกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตที่กำลังร้อนผ่าวราวกับถูกไฟลวก ดวงตากลมโตหรี่ลงพิจารณาคราบสีน้ำตาลเข้มข้นที่เกรอะกรังอยู่บนบานกระจกเงาบานใหญ่ มันถูกละเลงเป็นสัญลักษณ์ประหลาด คล้ายวงแหวนเวทมนตร์โบราณที่รวินท์เคยเห็นจากตำราไสยเวทของตระกูลเก่าแก่ ทว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตาและทำให้ลมหายใจของเขาสะดุดกึก คือแผ่นกระดาษแข็งขนาดกะทัดรัดที่ถูกเสียบไว้ตรงรอยต่อของบานกระจก ไพ่ทาโรต์สำรับทองคำแท้... ใบที่ไร้หมายเลข ไพ่เดอะฟูล (The Fool) รวินท์กลืนน้ำลงคออย่างยากลำบาก เขารู้จักไพ่สำรับนี้ดี เพราะมันคือสำรับเดียวกับที่เขาใช้ทำนายดวงชะตาให้เพื่อนๆ ในค่าย เพื่อช่วยปัดเป่าพลังงานด้านลบและเสริมดวงให้พวกเขาก้าวไปสู่ความฝันอัน isinglass แต่วินาทีนี้ ภาพวาดของชายหนุ่มผู้เร่ร่อนบนหน้าไพ่กลับถูกแต้มทับด้วยรอยเลือดสีคล้ำ ดวงตาของตัวละครในไพ่คล้ายกำลังจ้องมองทะลุผ่านความมืดมายังเขา ราวกับจะส่งเสียงกระซิบเตือนถึงภัยมืดที่กำลังคืบคลานเข้ามาในค่ายไอดอลแห่งนี้ "นายไม่ควรมาอยู่ที่นี่ในเวลานี้, รวินท์" เสียงทุ้มต่ำเรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยอำนาจลึกลับดังขึ้นจากมุมมืดของห้องซ้อม รวินท์สะดุ้งสุดตัว รีบหมุนตัวกลับไปมองอย่างระแวดระวัง พร้อมกับมือที่เอื้อมไปแตะสำรับไพ่ในกระเป๋าเสื้อโดยอัตโนมัติ ร่างเพรียวระหงของหญิงสาวในชุดสูทสีดำสนิทก้าวออกมาจากเงาของเสาคอนกรีต เส้นผมสีดำสนิทถูกรวบเก็บไว้อย่างเรียบร้อย ใบหน้ารูปไข่ไร้เครื่องสำอางจัดจ้านแต่กลับโดดเด่นด้วยดวงตาสคมเข้มที่ราวกับมองทะลุปรุโปร่งถึงจิตวิญญาณ อาจารย์อิงดาว... หญิงสาวลึกลับผู้เข้ามาเป็นที่ปรึกษาพิเศษด้านพลังงานและจิตวิทยาประจำค่ายไอดอล แม้เบื้องหน้าเธอจะเป็นเพียงผู้เชี่ยวชาญด้านการพัฒนาบุคลิกภาพ แต่รวินท์รู้ดีกว่านั้น—เธอกำลังตามล่าบางสิ่งบางอย่างที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความงดงามของวงการบันเทิงนี้ "อาจารย์อิงดาว..." รวินท์เอ่ยเสียงแผ่ว พยายามปรับลมหายใจให้เป็นปกติ "ทำไมอาจารย์ถึงมาอยู่ที่นี่ครับ... เอ่อ, ค่ะ?" เด็กหนุ่มรีบแก้คำพูดแทบไม่ทันเมื่อเผลอใช้สรรพนามผิดชินปาก อิงดาวปรายตามองเด็กหนุ่มแวบหนึ่ง มุมปากหยักขึ้นเป็นรอยยิ้มจางๆ ที่ไม่ไปถึงดวงตา เธอก้าวเข้ามาใกล้กองเลือดบนกระจกเงาช้าๆ รองเท้าส้นสูงกระทบกับพื้นปูนเกิดเสียงก้องกังวานในความเงียบสงบ "เด็กหนุ่มผู้ปราดเปรื่องเรื่องตรรกะ กลับเลือกที่จะใช้สัญชาตญาณนำทางในยามวิกาล น่าสนใจดีนี่" อิงดาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เธอหยุดยืนห่างจากรวินท์เพียงแค่ก้าวเดียว กลิ่นอายจางๆ ของธูปหอมโบราณโชيแตะจมูก "นายสัมผัสอะไรได้จากรอยเลือดนี้บ้าง, รวินท์? ไหนลองใช้ 'ญาณ' ของเด็กเรียนดีคนนั้นบอกฉันซิ" รวินท์เม้มริมฝีปากแน่น เขามองข้ามไหล่บางของอาจารย์ไปยังไพ่เดอะฟูลเปื้อนเลือดใบนั้น แม้สมองส่วนหน้าจะพยายามประมวลผลด้วยหลักวิทยาศาสตร์—ว่านี่อาจเป็นการกลั่นแกล้งกันของเด็กฝึกหัดที่ริษยา หรือการจัดฉากเพื่อสร้างกระแส—แต่กระแสพลังงานเย็นเยียบที่แผ่ออกมาจากไพ่ใบนั้นกลับปฏิเสธทุกเหตุผลทางวิทยาศาสตร์ "ไม่ใช่การกลั่นแกล้งธรรมดาแน่ๆ ค่ะ" รวินท์ตัดสินใจตอบ กลับคืนสู่โหมดจริงจัง ดวงตาคมกริบกวาดมองรายละเอียดรอบกาย "พลังงานตรงนี้... มันมีความอาฆาตมาดร้าย และถูกกระตุ้นด้วยพิธีกรรมบางอย่าง กรณ์หายตัวไปตั้งแต่เมื่อวานหลังเลิกซ้อม ไม่มีใครติดต่อได้ และห้องซ้อมนี้ก็ถูกล็อกด้วยระบบคีย์การ์ดที่มีเพียงไม่กี่คนเข้าถึง..." "และไพ่ใบนั้น..." อิงดาวต่อประโยคให้ด้วยน้ำเสียงที่เย็นลงกว่าเดิม "คือคำประกาศิตจาก 'ผู้เล่น' อีกคนในเกมนี้" ก่อนที่รวินท์จะได้เอ่ยถามอะไรเพิ่มเติม แสงไฟนีออนบนเพดานห้องซ้อมก็กะพริบถี่ๆ เสียงช็อตของกระแสไฟฟ้าดัง "ซ่า..." ตามมาด้วยความมืดสนิทที่กลืนกินทุกสิ่งรอบตัว ทว่าในความมืดมิดนั้นเอง หน้าจอโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อของรวินท์ก็สว่างวาบขึ้นมาพร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบที่ดังสะท้อนก้องในโสตประสาท—ไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนธรรมดา แต่เป็นเสียงสังเคราะห์ที่เชื่อมต่อกับคลื่นสมองของเขาโดยตรง [ติ๊ง! ตรวจพบพลังงานไสยเวทระดับ SSS: คำสาปแห่งเดอะฟูล (The Fool's Curse)] [เงื่อนไขภารกิจพิเศษถูกปลดล็อก: ค้นหาความจริงเบื้องหลังการหายตัวไปของเซ็นเตอร์อันดับหนึ่ง ภายในเวลา 72 ชั่วโมง มิฉะนั้น วิญญาณของเป้าหมายจะถูกสลับร่างและกลายเป็นเครื่องสังเวยถาวร] [คำเตือนจากระบบ: ผู้ร่วมชะตากรรม 'อาจารย์อิงดาว' มีความลับระดับความปลอดภัยสูงสุดที่ยังไม่ถูกเปิดเผย ท่านจะเลือกเชื่อใจเธอ... หรือระวังหลังให้ดี?] รวินท์เบิกตากว้าง หัวใจเต้นระรัวด้วยความตื่นตระหนกและความตื่นเต้นที่ปะปนกัน เขากลืนน้ำลายลงคออีกครั้งเมื่อสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นที่เป่ารดต้นคอจากทางด้านหลัง พร้อมกับเสียงกระซิบกระซาบแผ่วเบาของอาจารย์อิงดาวที่ดังชิดริมหูในความมืด "เกมเริ่มต้นขึ้นแล้วนะ, รวินท์... ทีนี้ นายยังคิดว่านี่เป็นแค่เรื่องบังเอิญอยู่หรือเปล่าล่ะคะ?" ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาบทแรกไปพร้อมกับขวัญเนตรทายใจนะคะ