ข้อเสนอจากนรก

“ถ้าคุณต้องการให้หนี้ของพี่ชายคุณหายไปจากระบบภายในคืนนี้ ก็จงจำใส่หัวเอาไว้ว่า... ต่อให้สิ่งที่คุณต้องทำมันคือการขุดนรกขึ้นมาสร้างใหม่ คุณก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ” เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาลดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันที่กดทับอยู่ในห้องโถงกว้างของเพนท์เฮาส์ชั้นที่ 44 กลิ่นอายของไม้สนซีดาร์ผสมกับความเย็นเยือกจากเครื่องปรับอากาศราคาแพงทำให้ลมหายใจของรินรดาสั่นไหว เธอไม่ได้ยืนอยู่ต่อหน้ามนุษย์ธรรมดา แต่กำลังยืนอยู่ตรงข้ามกับปีศาจในคราบนักธุรกิจผู้กุมชะตาชีวิตของเธอไว้เพียงปลายนิ้ว รินรดากำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ ความเจ็บปวดที่ฝ่ามือคือสิ่งเดียวที่เตือนสติว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ เธอเงยหน้าขึ้น สบเข้ากับดวงตาคู่คมสีเข้มของคริษฐ์ที่จ้องมองมาดุจพญาเหยี่ยวที่เห็นเหยื่อกำลังดิ้นรนอยู่ในกรงเล็บ “คุณรู้ดีว่างานนี้มันไม่ใช่การปรับปรุงคฤหาสน์ปกติ แต่มันคือการทำลายหลักฐาน... สิ่งที่คุณกำลังทำมันผิดกฎหมายนะคริษฐ์” เสียงของเธอราบเรียบ แม้ข้างในใจจะสั่นสะท้านดั่งแผ่นดินไหว คริษฐ์ขยับตัวช้าๆ เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังแท้ราคาแพง สายตาคมกริบกวาดมองร่างโปร่งของสถาปนิกสาวที่ดูเปราะบางแต่กลับมีแววตาดื้อรั้นอย่างที่เขาเกลียดชัง—หรืออาจจะหลงใหล—เหลือเกิน เขาหยัดกายลุกขึ้นเต็มความสูง ร่างกายกำยำภายใต้สูทสั่งตัดราคาหกหลักก้าวเข้ามาหาเธอเพียงไม่กี่ก้าว กลิ่นน้ำหอมบุรุษจางๆ พุ่งเข้าปะทะจมูกเธอจนรินรดาต้องเผลอกลั้นหายใจ “กฎหมายเหรอ?” เขาแค่นหัวเราะในลำคอ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาจนชิดริมใบหูของเธอ ไออุ่นจากลมหายใจของเขาทำให้ขนอ่อนลุกชันไปทั่วร่าง “ในชั้น 44 แห่งนี้ กฎหมายข้อเดียวที่ใช้ได้ คือกฎของผม ถ้าคุณไม่อยากให้รูปถ่ายชิ้นสุดท้ายของพี่ชายคุณถูกเผาทิ้งพร้อมกับหลักฐานที่เหลือในบ้านหลังนั้น ก็จงทำตามที่ผมบอก... ดีไซน์ให้มันเป็นที่ที่ไม่มีใครกล้าเข้าไปก้าวก่าย ไม่ใช่แค่ความสวยงาม แต่ต้องเป็นสุสานที่สมบูรณ์แบบที่สุด” รินรดาเบิกตากว้าง ความโกรธแค้นปะทุขึ้นในอกเหมือนลาวา “คุณไม่มีสิทธิ์เอาชีวิตพี่ชายฉันมาเป็นเครื่องต่อรอง!” “ผมมีทุกสิทธิ์” คริษฐ์สวนกลับทันควัน มือหนาคว้าหมับเข้าที่ข้อมือบางของเธอ บีบแน่นจนรินรดาต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ เขากระชากร่างเธอให้ถลาเข้าไปปะทะกับแผงอกแกร่ง แรงดึงดูดระหว่างคนสองคนที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นพุ่งสูงขึ้นจนอากาศในห้องแทบมอดไหม้ “เซ็นสัญญาฉบับนี้เสีย หรือจะให้ผมเปลี่ยนวิธีการชดใช้หนี้... จากงานสถาปัตยกรรม เป็นอย่างอื่นที่น่าสนใจกว่ามาก” แววตาของคริษฐ์ไม่ได้ล้อเล่น เขาคือความดำมืดที่เธอไม่อาจหลีกหนี การปรับปรุงคฤหาสน์ที่ว่า ไม่ใช่เพียงการทุบกำแพงหรือวางแปลนห้องใหม่ แต่มันคือการรื้อฟื้นอดีตที่คริษฐ์พยายามฝังกลบไว้ภายใต้ผืนพรมราคาแพง และเธอคือคนเดียวที่กุมกุญแจดอกนั้นไว้—โดยไม่รู้ตัว รินรดากัดริมฝีปากจนห่อเลือด ความกดดันบีบคั้นจนแทบขาดใจ เธอไม่มีทางเลือกอื่น พี่ชายของเธอ... ความหวังเดียวที่เหลืออยู่ถูกเขากุมไว้แน่น “ถ้าฉันทำ... คุณต้องสัญญาว่าจะคืนข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับเขาให้ฉัน” เธอเอ่ยเสียงสั่นเครือ คริษฐ์คลี่ยิ้มเหี้ยมเกรียม เขาปล่อยมือจากข้อมือเธอ ก่อนจะใช้นิ้วชี้เชยคางมนขึ้น สบตากับดวงตาคู่สวยที่รื้นไปด้วยหยาดน้ำตา “ข้อตกลงมีผลก็ต่อเมื่อผมพอใจกับผลลัพธ์ของงานเท่านั้น รินรดา” เขาขยับถอยห่างเพียงเล็กน้อย ก่อนจะคว้าสมาร์ทโฟนขึ้นมากดส่งข้อความบางอย่าง แล้วเงยหน้าขึ้นมองเธอด้วยรอยยิ้มที่ทำให้รินรดาใจหล่นวูบ “อ้อ... เกือบลืมไป อีกไม่กี่นาทีจะมีแขกคนสำคัญมาที่นี่ เขาคือพยานปากเอกในคดีที่ทำลายชีวิตพี่ชายคุณ... คุณคิดว่าเขาจะตกใจไหม ถ้าเห็นสถาปนิกสาวผู้เป็นที่รักของคนทั้งวงการ มายืนค้างอยู่ในห้องนอนของผมในเวลาเที่ยงคืนแบบนี้?” รินรดาสะอึก เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนที่กำลังเดินตรงมาที่หน้าประตูห้องทำลายความเงียบจนแตกกระจาย เธอเบิกตากว้างเมื่อเห็นเงาร่างคนภายใต้แสงไฟนอกห้องโถงกำลังทาบลงบนประตู คริษฐ์โน้มตัวลงมาประชิดข้างหูเธออีกครั้ง กระซิบด้วยน้ำเสียงกระหายอำนาจ “เลือกเอาว่าจะวิ่งออกไปให้เขารู้ความจริง แล้วพี่ชายคุณตายอย่างไร้ร่องรอย... หรือจะอยู่ตรงนี้ แล้วเล่นบทบาท ‘คนรัก’ ที่ผมเพิ่งจัดเตรียมไว้ให้” ประตูห้องถูกผลักออกช้าๆ พร้อมกับร่างของชายวัยกลางคนที่รินรดาไม่มีวันลืม... คนที่เธอตามหามาตลอดสามปี! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามร่วมลุ้นไปกับรินรดานะครับ