ความตายที่ไร้ค่า

"ถอยร่นสี่สิบองศา! เอลาร่า ใช้โล่เวทมนตร์ต้านแรงปะทะระลอกแรกไว้ อย่าให้มันตั้งหลักได้เด็ดขาด!" เสียงคำรามของเรย์ดังแข่งกับเสียงกัมปนาทที่สั่นสะเทือนไปถึงแก่นโลก เบื้องหน้าของพวกเขาคือ "อสูรเงาพันหน้า" (Thousand-Face Shadow Beast) บอสลับประจำเขตซากปรักหักพังแห่งนี้ ร่างสีดำสนิทของมันสูงตระหง่านจนบดบังแสงอาทิตย์จนหมดสิ้น เนื้อตัวของมันไหลลื่นราวกับน้ำมันดิบและแปรเปลี่ยนรูปร่างเป็นอาวุธนานาชนิดได้ในเสี้ยววินาที ระบบเกมที่ถูกผสานเข้ากับโลกความจริงแสดงผลหน้าต่างสีฟ้าโปร่งแสงรัวเร็วจนน่าเวียนหัว อัตราการสูญเสียมานาของปาร์ตี้พุ่งสูงขึ้นถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์ในเวลาไม่ถึงสามนาที นี่ไม่ใช่เกมเก็บเลเวลทั่วไปที่หากตายแล้วเกิดใหม่ได้ แต่นี่คือโลกจริง... ถ้าตาย ทุกอย่างคือจุดจบ "ฉัน... ฉันกำลังพยายามอยู่!" เอลาร่ากัดฟันกรอด ใบหน้าหวานฉ่ำเหงื่อกาฬไหลท่วมจนเส้นผมเปียกชุ่มแนบแก้ม สองมือของเธอกำด้ามดาบสั้นแน่นจนข้อต่อกระดูกขึ้นสีขาวโพลน พลังเวทธาตุแสงในตัวเธอถูกรีดเค้นออกมาจนเปล่งประกายเจิดจ้าเพื่อสร้างบาเรียคุ้มกัน ทว่า แรงกดดันมหาศาลจากเงาดำเบื้องหน้ากลับทำให้เข่าของเธอเริ่มสั่นเทา ภาพความทรงจำอันเลวร้ายจากการพ่ายแพ้ในอดีต—ภาพที่เพื่อนร่วมรบของเธอล้มหายตายจากไปทีละคนโดยที่เธอช่วยอะไรไม่ได้—กำลังไหลย้อนกลับเข้ามาในหัว สมองของเอลาร่าขาวโพลน สัญชาตญาณการเอาตัวรอดกรีดร้องให้ถอยหนี แต่เบื้องหลังของเธอคือประชาชนนับร้อยที่อพยพมาหลบภัย เรย์เหลือบมองหญิงสาวแวบหนึ่ง ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นใสวิเคราะห์สถานการณ์อย่างรวดเร็ว เขารู้ดีว่าสภาพจิตใจของเอลาร่ากำลังถึงขีดจำกัด หากปล่อยไว้แบบนี้อีกไม่เกินสามสิบวินาที บาเรียจะแตก และทั้งคู่รวมถึงคนข้างหลังจะต้องกลายเป็นเศษซาก *ติ๊ง!* [ระบบตรวจพบสภาวะจิตใจของสมาชิกปาร์ตี้ "เอลาร่า" ต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐาน] [คำเตือน: ความเสี่ยงในการสูญเสียเป้าหมายสำคัญ (Key NPC/Partner) สูงถึง 94.7%] "ไม่ต้องมองฉันแบบนั้น... เรย์!" เอลาร่าตะโกนแข่งกับเสียงลมพายุที่ก่อตัวขึ้นจากแรงกดดันของบอส "ฉันรู้ว่านายกำลังคำนวณความคุ้มค่า... ว่าฉันเป็นตัวถ่วงในแผนการนี้ใช่ไหมล่ะ!" เรย์ไม่ได้ตอบคำถามนั้นทันที เขายกมือซ้ายขึ้น ร่ายอาคมเสริมพลัง "กลยุทธ์หมากรุกเหล็กไหล" เคลือบลงบนดาบของเอลาร่าด้วยความเร็วแสง แววตาของชายหนุ่มยังคงความเยือกเย็นเอาไว้ได้อย่างน่าประหลาดใจ แต่ลึกๆ แล้ว หัวใจของเขากลับกระตุกวูบอย่างรุนแรง นี่ไม่ใช่ความผิดพลาดของระบบ และไม่ใช่ความไร้ฝีมือของเขา... แต่นี่คือ "ความจริง" ของโลกที่โหดร้าย "ถ้าผมมองว่าคุณเป็นตัวถ่วง ผมคงปล่อยให้คุณยืนรับการโจมตีเมื่อกี้คนเดียวไปแล้ว เอลาร่า" เรย์กล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท ทว่าแฝงความอบอุ่นและหนักแน่นเอาไว้ในที "เลิกใช้ความรู้สึกผิดในอดีตมาบั่นทอนปัจจุบันซะ โฟกัสกับเป้าหมายตรงหน้า... เราจะชนะไปด้วยกัน" น้ำเสียงนั้นราวกับกระแสธารเย็นฉ่ำที่ราดรดลงบนกองไฟในจิตใจของเอลาร่า หญิงสาวสะดุ้งเฮือก ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ความหวาดกลัวที่เกาะกุมหัวใจเริ่มคลายตัวลงเมื่อเธอสัมผัสได้ถึงความเชื่อมั่นที่ไร้เงื่อนไขจากชายหนุ่มข้างกาย "เข้าใจแล้ว..." เอลาร่าสูดหายใจเข้าลึก and ปรับลมหายใจให้สอดคล้องกับจังหวะการเต้นของหัวใจ "ขอบใจนะ เรย์" "ดีมาก เตรียมตัว... ผมจะเปิดช่องว่างให้สามวินาที" เรย์ดีดตัวพุ่งทะยานออกไปข้างหน้าอย่างไม่เกรงกลัวความตาย ร่างกายของเขาเคลื่อนไหวตามตำราพิชัยสงครามที่ถูกบันทึกไว้ในสมอง มือขวาตวัดคถาเวทมนตร์วาดอักขระโบราณกลางอากาศ ดึงดูดความสนใจของอสูรเงาพันหน้าทั้งหมดมาที่ตัวเขาเพียงผู้เดียว บอสเงากรีดร้องด้วยเสียงที่แหลมสูงจนแก้วหูแทบแตก มันสะบัดกรงเล็บขนาดยักษ์เข้าใส่เรย์อย่างหมายเอาชีวิต *ฉับพลัน!* กรงเล็บสีดำสนิททะลวงผ่านเงาร่างของเรย์ไป... ทว่านั่นเป็นเพียงภาพติดตา (Illusionary Decoy) ที่เขาสร้างขึ้นด้วยมานาขั้นสูง "ตอนนี้แหละ เอลาร่า!" หญิงสาวไม่รอช้า พุ่งทะยานผ่านช่องว่างที่เรย์เปิดให้อย่างงดงามราวกับผีเสื้อเพลิง ดาบเคลือบอาคมธาตุแสงสว่างวาบตัดผ่านแกนกลางของอสูรเงาพันหน้าด้วยความเร็วสูงสุด แรงระเบิดจากการปะทะของธาตุแสงและความมืดทำให้เกิดคลื่นกระแทกวงกว้างจนฝุ่นตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ อสูรเงาพันหน้าส่งเสียงคำรามโหยหวนเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ร่างมหึมาของมันจะค่อยๆ แตกสลายกลายเป็นละอองแสงสีดำและจางหายไปในอากาศ เรย์ทรุดตัวลงคุกเข่าข้างหนึ่ง หอบหายใจถี่เล็กน้อยก่อนจะใช้คถาพยุงร่างตัวเองลุกขึ้น เขากวาดสายตามองรอบด้านเพื่อประเมินความเสียหาย ทุกอย่างสงบลงแล้ว... หรืออย่างน้อยก็ควรจะเป็นเช่นนั้น *ติ๊ง!* [ภารกิจย่อย "กวาดล้างอสูรเงาแห่งซากปรักหักพัง" สำเร็จ] [ท่านได้รับค่าประสบการณ์ +50,000, ไอเทมดรอป: แก่นแท้แห่งความมืด x1] "เรา... ชนะแล้วเหรอ?" เอลาร่าทรุดลงนั่งกับพื้นด้วยความอ่อนระ้า รอยยิ้มโล่งใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวย แม้จะมีคราบเขม่าดินเปื้อนอยู่บ้างก็ตาม เธอมองดูผลงานของตนเองก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับเรย์ "เรย์ นายทำได้จริงๆ ด้วย เราผ่านมันมาได้..." เรย์ไม่ได้ยิ้มตาม เขากลับขมวดคิ้วแน่น สัญชาตญาณนักวางแผนที่เฉียบคมกำลังกรีดร้องเตือนภัยระดับวิกฤต ความเงียบที่เกิดขึ้นไม่ใช่ความสงบหลังสงคราม แต่เป็นความเงียบก่อนพายุใหญ่จะโหมกระหน่ำ พื้นดินใต้เท้าของพวกเขาไม่ได้สั่นไหวเบาๆ อีกต่อไป แต่มันกำลัง "ปริแตก" ออกเป็นเสี่ยงๆ ราวกับกระจกที่ถูกค้อนทุบ "เอลาร่า ถอยออกมาเดี๋ยวนี้!" เรย์ตะโกนลั่น พุ่งตัวเข้าไปคว้าแขนหญิงสาวเพื่อดึงให้ถอยห่างจากจุดศูนย์กลางของการสั่นสะเทือน ทว่า สายเกินไป... พื้นดินเบื้องล่างยุบตัวลงกลายเป็นหลุมอากาศขนาดมหึมา แรงดึงดูดมหาศาลดูดกลืนทุกสิ่งทุกอย่างลงไปในความมืดมิดเบื้องล่าง เอลาร่าหลุดมือจากการจับกุมของเขา ร่างของเธор่วงหล่นลงไปในเหวลึกพร้อมกับเสียงกรีดร้องที่ถูกกลืนหายไปในความเวิ้งว้าง "เอลาร่า!" เรย์พยายามใช้เวทมนตร์ลอยตัวเพื่อพุ่งตามลงไป แต่ทว่า... ทันทีที่เขามองลงไปในก้นบึ้งของหลุมอากาศนั้น ดวงตากลมโตของเขาก็ต้องเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนแทบหยุดหายใจ ณ ก้นเหวอันมืดมิด ดวงตาสีแดงฉานนับร้อยคู่กำลังลืมตาตื่นขึ้นพร้อมกัน พร้อมกับเสียงกระซิบอันเย็นเยียบที่ดังสะท้อนก้องอยู่ในโสตประสาทของเขา—ไม่ใช่เสียงของอสูรทั่วไป แต่เป็นเสียงหัวسาะเยาะเย้ยของ "บางสิ่ง" ที่เก่าแก่และทรงพลังยิ่งกว่าสิ่งใดที่เขาเคยเผชิญมาในโลกนี้ *ติ๊ง!* [ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบ ████████ ระดับ SSS กำลังตื่นจากการหลับใหล] [คำเตือนเด็ดขาด: ภารกิจกู้ซากโลกเวทมนตร์ล้มเหลวโดยสมบูรณ์... ยินดีต้อนรับสู่จุดจบของท่าน] ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและส่งกำลังใจให้เรย์กับเอลาร่ามาจนถึงวินาทีพลิกผันนี้นะครับ