กับดักแห่งเงา

“ถอยหลังไปสามก้าว แล้วอย่าได้ขยับแม้แต่ปลายเท้าเชียวครับ เอลาร่า” เสียงของเรย์ราบเรียบราวกับผิวน้ำที่ไร้แรงลม ทว่าในความเยือกเย็นนั้นกลับแฝงไปด้วยกระแสกดดันที่ทำให้เอลาร่าต้องชะงัก เธอหยุดกึกในวินาทีที่ปลายรองเท้าเกือบจะสัมผัสกับรอยแตกบนพื้นศิลา ซึ่งบัดนี้มันไม่ได้เป็นเพียงรอยแตกธรรมดา แต่กลับมีไอสีดำมืดมิดแทรกซึมขึ้นมาดุจเส้นใยของแมงมุมมรณะ “นี่มัน... เวทมนตร์ดักจับระดับสูงงั้นหรือ?” เอลาร่ากระซิบ มือขวาของเธอเลื่อนลงไปแตะด้ามดาบโดยสัญชาตญาณ ดวงตาของแม่ทัพสาวสั่นไหวเล็กน้อยเมื่อเห็นเงาที่พื้นเริ่มขยายตัว ราวกับว่ามีสิ่งมีชีวิตที่ไร้รูปร่างกำลังเคลื่อนไหวอยู่ใต้ฝ่าเท้าของพวกเขา รอบด้านมืดสนิทราวกับถูกตัดขาดจากโลกภายนอก พวกเขาติดอยู่ในหอคอยแห่งกาลเวลาที่ระบบเพิ่งจะปลดล็อกชั้นลับให้เข้าถึง ความเงียบที่นี่น่าสะพรึงกลัวกว่าการเผชิญหน้ากับกองทัพนับหมื่นเสียอีก “ไม่ใช่แค่กับดักครับ แต่มันคือ ‘กับดักแห่งเงา’ ของผู้ที่ครอบครองรหัสผ่านลำดับที่ศูนย์” เรย์กล่าวพลางใช้นิ้วเคาะเบาๆ ที่หน้าต่างโฮโลแกรมที่ปรากฏขึ้นต่อหน้า “ดูนั่นสิ ระบบกำลังเตือนว่าเวลาของโลกนี้เหลือเพียงสามสิบวัน แต่สิ่งที่อยู่ตรงหน้าเรา... กำลังจะขโมยเวลาสามสิบวันที่เหลือไปจากมือเราครับ” [คำเตือน: ร่างทดลองหมายเลขศูนย์ กำลังเริ่มกระบวนการคัดลอกข้อมูลความทรงจำของผู้เล่น ‘เรย์’] ตัวเลขสีแดงฉานเริ่มวิ่งย้อนกลับด้วยความเร็วสูง เรย์ไม่ได้ดูตื่นตระหนก เขากลับจุดยิ้มที่มุมปากอย่างคนที่เจอของเล่นชิ้นโปรด เอลาร่ามองดูเขาสลับกับความมืดเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกไม่สบายใจนัก “เราต้องหนี...” เอลาร่าเสนอ “หากข้าเสียสละตนเองเข้าขัดขวาง เจ้าอาจจะมีเวลาพอที่จะ…” “หยุดความคิดที่จะเป็นผู้เสียสละนั่นเสียเถอะครับ” เรย์ขัดจังหวะทันควัน น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนลงแต่หนักแน่น “ในสนามรบ คนที่คิดจะตายมักจะแพ้ก่อนเสมอ เรามาที่นี่เพื่อกู้ซากโลก ไม่ใช่มาเพื่อเพิ่มซากศพในประวัติศาสตร์” เขาก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว—ไม่ใช่เพื่อบุก แต่เพื่อดึงความสนใจของ ‘เงามืด’ นั้น เรย์สะบัดมือขวา สร้างวงเวทจำลองที่เป็นโครงข่ายเรขาคณิตซับซ้อนขึ้นกลางอากาศ มันคือกลยุทธ์ที่เขาถนัดที่สุด นั่นคือการทำลายด้วยการสร้างความสับสน “ถ้ามันต้องการข้อมูลของผม ผมก็จะป้อน ‘ข้อมูลขยะ’ ที่ลึกซึ้งที่สุดให้มันกินครับ” เรย์เริ่มร่ายมนตร์ด้วยภาษาโบราณที่ไม่มีอยู่ในฐานข้อมูลของระบบ บรรยากาศรอบตัวสั่นสะท้าน เอลาร่ามองเห็นแผ่นหลังของชายหนุ่มที่ดูเหมือนจะแบกรับโลกทั้งใบไว้ด้วยความใจเย็น เขากำลังเปิดใช้งานฟังก์ชัน ‘โอนถ่ายความทรงจำ’ แต่แทนที่จะเป็นความทรงจำของเขา มันคือความล้มเหลวและรอยแผลเป็นในอดีตที่เขาตั้งใจซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากอัจฉริยะ “นั่นเจ้ากำลังทำอะไร!” เอลาร่าร้องขึ้นเมื่อเห็นเส้นสายสีดำเหล่านั้นเริ่มไหลเข้าสู่ร่างของเรย์ “รอก่อนครับ... อีกนิดเดียว” เรย์กัดฟันแน่น เหงื่อกาฬไหลซึมตามไรผม สิ่งที่เขากำลังทำคือการย้อนรอยกับดัก เปลี่ยนให้มันกลายเป็นท่อทางผ่านสำหรับระเบิดพลังงานจากระบบ Admin ที่เขาเพิ่งได้รับมา ทันใดนั้น เงาสีดำที่พยายามจะกลืนกินเขาก็ชะงัก มันเหมือนกับสัตว์ป่าที่กินเหยื่อที่มีพิษร้ายแรงเข้าไป ร่างทดลองหมายเลขศูนย์ที่กำลังก่อตัวขึ้นเริ่มสั่นสะท้านและพ่นไอสีดำออกมาอย่างบ้าคลั่ง “ตอนนี้แหละครับ เอลาร่า! เล็งไปที่จุดศูนย์กลางของมิติที่บิดเบี้ยวตรงนั้น!” เอลาร่าไม่รอช้า เธอชักดาบออกมา แสงสีครามสว่างวาบไปทั่วโถงมืด ดาบของเธอแทงทะลุจุดที่เรย์ชี้เป้าหมายอย่างแม่นยำ เสียงหวีดหวิวแหลมสูงดังขึ้นราวกับเสียงของวิญญาณที่กำลังแตกสลาย กับดักเงาที่เคยแน่นหนาเริ่มปริร้าวและสลายกลายเป็นละอองแสง เมื่อความมืดจางหายไป สิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าไม่ใช่ศัตรูที่น่าเกรงขาม แต่เป็นกระจกบานใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางห้อง ภายในกระจกนั้นไม่มีเงาของเรย์หรือเอลาร่า แต่มันกลับแสดงภาพของชายคนหนึ่งที่หน้าตาเหมือนเรย์ทุกประการ เพียงแต่เขาสวมชุดเกราะสีเงินที่พังทลาย และในมือของเขา... กำลังถือนาฬิกาทรายที่ทรายกำลังไหลย้อนกลับ ชายในกระจกค่อยๆ ลืมตาขึ้น ดวงตาคู่นั้นเย็นชาและว่างเปล่า ราวกับผ่านกาลเวลามานับพันปี “ยินดีที่ได้พบ... ตัวผมในอนาคตที่ยังไม่พังทลาย” เสียงของชายในกระจกดังออกมาจากทุกทิศทาง มันไม่ได้ผ่านอากาศ แต่มันดังก้องอยู่ในหัวของเรย์โดยตรง เรย์หยุดชะงัก ดาบในมือเอลาร่าตกลงสู่พื้นด้วยความตกใจ ชายในกระจกยกมือขึ้นแตะพื้นผิวกระจกจากด้านใน ก่อนที่รอยร้าวจะค่อยๆ ขยายตัวไปทั่วบานกระจกจนกลายเป็นเสียงแตกดังสนั่น “ภารกิจของคุณไม่ได้เหลือสามสิบวันหรอกนะ” ชายคนนั้นกล่าวพลางแสยะยิ้มที่ทำให้เรย์รู้สึกเย็นสันหลังวาบ “เพราะตอนนี้... เวลาของคุณถูกผมยึดไปหมดแล้ว” แสงสว่างจากกระจกวาบขึ้นจนตาพร่า ก่อนที่โลกทั้งใบจะพลิกกลับด้าน สิ่งที่รออยู่เบื้องหลังความจริงนี้ กลับไม่ใช่หอคอยที่พวกเขาคุ้นเคยอีกต่อไป ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามร่วมเดินทางไปกับผมในบทนี้ แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้าครับ ลอร์ดออฟดาร์กเนส