ศัตรูในคราบมิตร

แฟ้มเอกสารสีดำในมือของลลินดามีน้ำหนักไม่ต่างอะไรกับแท่งเหล็กหลอมที่กำลังถ่วงดั้งจมูกและหัวใจของเธอให้ดิ่งลงสู่หุบเหวแห่งความทรงจำสีเทา กลิ่นอายของกระดาษราคาแพงผสมผสานกับกลิ่นน้ำหอมกลิ่นโปรดของพศิน—กลิ่นไม้ซีดาร์เจือความเย็นเยียบของมินต์—ยังคงลอยอบอวลอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวบนชั้นสเก็ตช์ที่เต็มไปด้วยแสงไฟนีออนสีขาวโพลน สถานที่แห่งนี้เคยเป็นกรงขังที่เธอเคยยอมจำนนในฐานะ "ภรรยาผู้ไร้ตัวตน" แต่ในวันนี้ เธอกลับก้าวเข้ามาในฐานะใหม่... ผู้ช่วยส่วนตัวคนใหม่ที่เขาเป็นคนเซ็นอนุมัติรับเข้าทำงานด้วยตัวเอง โดยปราศจากความระแคะระระคายเลยว่า ผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าภายใต้กรอบแว่นตากันแดดทรงโตและเสื้อสูทโอเวอร์ไซزพรางรูปร่างคนนี้ คือคนที่เขาเคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีจนไม่เหลือชิ้นดีเมื่อสามปีก่อน "คุณลิน... ใช่ไหมครับ?" เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยเอ่ยขึ้น น้ำเสียงนั้นยังคงทรงอำนาจและเย่อหยิ่งเหมือนวันที่เขาเคยกล่าวคำพิพากษาหย่าร้างบนโต๊ะอาหาร พศินไม่ได้เงยหน้าขึ้นจากหน้าจอแท็บเล็ตที่กำลังแสดงยอดการเข้าชมบทความรีวิวแฟชั่นคอลเลกชันล่าสุด นิ้วเรียวยาวของเขาเคาะโต๊ะเป็นจังหวะอย่างกระวนกระวายใจ แสดงถึงนิสัยรักความสมบูรณ์แบบที่ยังไม่เคยเปลี่ยนแปลง ลลินดาสูดลมหายใจเข้าลึก ฃซ่อนประกายตาวาวโรจน์ไว้เบื้องหลังเลนส์แว่น เธอขยับยิ้มมุมปากอย่างระมัดระวัง เป็นรอยยิ้มแบบมืออาชีพที่ผ่านการฝึกฝนมานับครั้งไม่ถ้วน "ค่ะ ท่านประธานพศิน ฉันลลิน... ผู้ช่วยคนใหม่ที่จะมาจัดการตารางงานและคอยคัดกรองทุกอย่างให้คุณ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปค่ะ" พศินชะงัก นิ้วที่เคาะโต๊ะหยุดกะทันหัน เขาดึงสายตาขึ้นจากหน้าจอเพื่อพิจารณาผู้หญิงตรงหน้า ดวงตาคมกริบคู่นั้นหรี่ลงเล็กน้อยราวกับพยายามค้นหาบางสิ่งที่คุ้นเคยแต่จับต้องไม่ได้ ความเงียบโรยตัวลงระหว่างเขาทั้งสอง ชั่วขณะหนึ่ง ลลินดารู้สึกเหมือนหัวใจกระดอนขึ้นมาติดอยู่ที่ลำคอ เมื่อปลายนิ้วของเขาแตะคางตัวเองอย่างใช้ความคิด "เราเคย... เจอ1กันมาก่อนหรือเปล่า?" พศินถามเสียงพร่า ทว่าแววตากลับจ้องตรงมาที่เธอราวกับจะทะลุผ่านเสื้อผ้าและแว่นตา "โลกแฟชั่นแคบแค่นี้เองนะคะคุณพศิน คนเราอาจจะเคยเดินสวนกันตามงานแฟชั่นวีคสักแห่งก็ได้ค่ะ" ลลินดาตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไม่สั่นไหวแม้แต่น้อย เธอก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานมากขึ้น วางแฟ้มเอกสารลงตรงหน้าเขาอย่างแม่นยำ "แต่ดิฉันคิดว่า สิ่งที่เราควรให้ความสนใจในตอนนี้ น่าจะเป็นตารางงานสัปดาห์นี้มากกว่านะคะ โดยเฉพาะโปรเจกต์รีวิวห้องเสื้อแบรนด์ 'L'Aura' ที่กำลังเป็นกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก" ชื่อแบรนด์นั้นทำเอาพศินแค่นหัวเราะออกมาทันที รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏขึ้นที่มุมปาก "แบรนด์ไร้เงาที่พยายามไต่เต้าด้วยการลอกเลียนแบบดีไซน์คนอื่นน่ะเหรอ? ผมไม่ให้ค่าหรอกนะ ถ้าไม่ใช่เพราะบรรณาธิการบังคับ ผมคงไม่ชายตามองดีไซเนอร์ตกอับคนนั้นหรอก" คำพูดแทงใจดำนั้นเกือบทำให้มือที่กำแฟ้มของลลินดาสั่นเทา เธอคือเจ้าของแบรนด์ 'L'Aura' ที่เขากำลังดูถูกเหยียดหยามอยู่ ใช้วิธีสกปรกขโมยผลงานไป ในวันที่เธอพยายามอธิบายความจริง เขากลับเลือกที่จะเชื่อหลักฐานปลอมที่ถูกจัดฉากขึ้นโดยผู้หญิงอีกคน และขับไลไสส่งเธอออกจากชีวิตอย่างไร้เยื่อใย ความแค้นที่สุมอกระอุขึ้นมาดุจลาวาใต้พื้นโลก แต่ลลินดากลับเลือกที่จะระบายมันออกมาเป็นรอยยิ้มหวานหยดที่เคลือบยาพิษ "บางที... คุณอาจจะมองโลกแคบเกินไปก็ได้นะคะคุณพศิน บางครั้งเงาที่คุณคิดว่าไร้ตัวตน อาจจะกำลังยืนอยู่ข้างหลังคุณ และพร้อมจะกระชากคุณลงมาจากบัลลังก์ได้ทุกเมื่อเช่นกันค่ะ" พศินขมวดคิ้วมุ่นกับประโยคที่เต็มไปด้วยนัยยะแอบแฝงนั้น เขากำลังจะเอ่ยปากซักถาม แต่เสียงเคาะประตูก็ขัดจังหวะขึ้นเสียก่อน ประถูกเปิดออก พร้อมกับร่างของเลขาหน้าห้องที่เดินเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก มือถือซองเอกสารสีน้ำตาลยับยู่ยี่ "ท่านคะ... คือมีพัสดุรีดเร่งส่งตรงถึงคุณค่ะ ผู้ส่งระบุว่าเป็นเรื่องส่วนตัวที่รอไม่ได้... และ... และมีภาพถ่ายตกลงมาจากซองค่ะ" พศินรับซองเอกสารมาด้วยความหงุดหงิด เขาดึงกระดาษด้านในออกมา ดวงตาสีเข้มกวาดมองข้อความสั้นๆ บนกระดาษ A4 แผ่นนั้น *ผลตรวจ DNA ระบุความสัมพันธ์: บิดาและบุตร (ความน่าจะเป็น 99.99%)* ลมหายใจของพศินสะดุดกึก ภาพถ่ายใบเก่งที่ร่วงหล่นลงบนโต๊ะทำงาน เผยให้เห็นใบหน้าของเด็กชายตัวน้อยวัยห้าขวบที่มีรอยยิ้มและดวงตาถอดแบบมาจากเขาพิมพ์เดียวกัน ราวกับส่องกระจกเงาในวัยเด็ก พศินหน้าถอดสี มือที่ถือเอกสารสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ เขาเงยหน้าขึ้นมองหน้าเลขา สลับกับมองลลินดาที่กำลังยืนกอดอก ยิ้มมุมปากด้วยแววตาเยือกเย็นที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมาในชีวิต "นี่มัน... หมายความว่ายังไง?" พศินเค้นเสียงถาม ร่างกายชาวาบไปทั้งแถบเมื่อตระหนักถึงความจริงบางอย่าง ลลินดาโน้มตัวลงกระซิบข้างหูอดีตสามีด้วยน้ำเสียงหวานละมุน ทว่าเฉียบคมดุจใบมีดโกนอาบน้ำผึ้ง "ยินดีต้อนรับสู่โลกแห่งความจริงนะคะคุณพ่อ... ลูกชายของฉัน ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปกับเกมแก้แค้นครั้งนี้ด้วยกันนะคะ