การกลับมาของเงาอดีต

แฟ้มหนังสีดำสนิทถูกวางกระแทกลงบนโต๊ะประชุมหินอ่อนแกรนิตเนื้อเย็นเฉียบ เสียงนั้นดังพอที่จะตัดบทสนทนาอันเคร่งเครียดของคณะกรรมการบริหารทั้งหมดให้เงียบกริบลงในทันที คณินปรายตามองเอกสารการออกแบบโครงการอสังหาริมทรัพย์มูลค่าหมื่นล้านที่ถูกเลื่อนมาตรงหน้า ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาราคาแพงฉายแววเย่อหยิ่งและระAอาใจระคนกัน เขากำลังจะเอ่ยปากปฏิเสธรายละเอียดงานสถาปัตยกรรมชิ้นนี้ด้วยซ้ำ หากไม่ใช่เพราะเสียงรองเท้าส้นสูงที่ก้าวเข้ามาหยุดนิ่งอยู่ตรงปลายโต๊ะฝั่งตรงข้ามเสียก่อน "หวังว่าแบบร่างฉบับปรับปรุงนี้ จะถูกใจท่านประธานผู้ทรงเกียรติ... มากกว่าเศษกระดาษที่ฉันเคยถูกเขวี้ยงใส่หน้าเมื่อห้าปีก่อนนะคะ" สุ้มเสียงนุ่มทุศหากแต่เยียบเย็นและบาดลึกจนน่าขนลุกดังขึ้น คณินชะงักกкаการเคลื่อนไหวทั้วร่าง เงยหน้าขึ้นสบตากับเจ้าของเสียงที่ยืนสง่านิ่งอยู่เบื้องหน้า ลมหายใจของมหาเศรษฐีหนุ่มสะดุดกкаค้างในอก ราวกับถูกกระชากลงสู่ห้วงเหวแห่งอดีตกาลที่เขาพยายามฝังกลบมันมาตลอดห้าปีเต็ม รสายันต์... อดีตภรรยาที่เขาเคยตีตราว่าไร้ค่า ไร้ตัวตน และขับไลไสส่งเธอออกไปจากคฤหาสน์หลังใหญ่ด้วยหยาดน้ำตาและรอยแผลเป็นในใจ บัดนี้เธอกลับมายืนอยู่ ณ จุดสูงสุดในฐานะ "หัวหน้าสถาปนิก" ผู้ออกแบบโปรเจกต์เรือธงของบริษัทเขาเอง ร่างบางในชุดสูทเข้ารูปสีเทาเข้มขับเน้นสัดส่วนโค้งเว้าอันเย้ายวนและสง่างาม เส้นผมสีดำสนิทถูกรวบตึงไว้ด้านหลังเผยให้เห็นลำคอระหงและใบหน้าเฉี่ยวคมที่แต่งแต้มด้วยรอยยิ้มเยาะหยันที่ส่งมาให้เขาเพียงลำพัง ห้องประชุมใหญ่กว้างขวางราวกับไร้อากาศหายใจ คณะกรรมการคนอื่นต่างมองหน้ากันเลิกลั่กเมื่อรับรู้ได้ถึงกระแสไฟฟ้าแรงสูงที่สาดประจุใส่กันระหว่างผู้นำองค์กรกับสถาปนิกสาวคนสำคัญ "คุณรสา..." คณินเค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาคมกวาดมองผู้หญิงที่เคยอยู่ใต้ร่างและใต้บัญชาของเขาด้วยความรู้สึกที่ตีรวนระnอในอก เธอเปลี่ยนไปราวฟ้ากับเหว จากเด็กสาวผู้เงียบงัน เจียมเนื้อเจียมตัว และร้องไห้ง่ายดาย กลายเป็นพญาหงส์ผู้เย่อหยิ่ง เย็นชา และเปี่ยมด้วยรัศมีแห่งการเอาคืนที่พร้อมจะแผดเผาทุกคนให้เป็นจุล "ตกใจมากสินะคะ ที่เห็นฉันยังมีชีวิตอยู่...แถมยังเหยียบย่ำเข้ามาในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของคุณได้โดยที่คุณไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะปฏิเสธ" รสายันต์ยกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาคู่คมกวาดมองใบหน้าคร่ำเคร่งของอดีสามีที่เริ่มมีริ้วรอยแห่งความเครียดประปราย "เชิญตรวจดูแบบร่างได้เลยค่ะ... เผื่อว่าสมองของคุณจะยังพอหลงเหลือความเข้าใจในสุนทรียภาพแห่งความเจ็บปวด ที่ฉันตั้งใจ 'สลัก' ลงไปในทุกตารางเมตรของตึกนี้" คณินขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้นเป็นริ้ว ความรู้สึกร้อนรุ่มตีตื้นขึ้นมาในอก ไม่ใช่ความโกรธเกรี้ยวแบบที่เคยเป็น แต่เป็นความกระวนกระวายใจที่ถูกปลุกเร้าด้วยกลิ่นกายหอมกรุ่นคุ้นเคย และความท้าทายในแววตานั้น มันดึงดูดและบีบคั้นหัวใจเขาจนแทบคลั่ง เขารู้ดีว่าห้าปีที่ผ่านมา รสาได้สะสมความเคียดแค้นชิงชังไว้มากเพียงใด และการกลับมาของเธอบนกระดานหมากเกมนี้ เธอไม่ได้มาเพื่อทำงานร่วมกับเขา... แต่เธอกำลังจะพิพากษาเขา "คุณไม่มีสิทธิ์เอาเรื่องส่วนตัวมาปะปนกับงาน รสา" คณินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้าประชิดโต๊ะฝั่งตรงข้าม โน้มตัวลงไปกระซิบด้วยเสียงทุศต่ำที่เต็มไปด้วยแรงกดดัน "และอย่าคิดว่าการกลับมาครั้งนี้ จะทำให้ฉันรู้สึกผิดจนยอมก้มหัวให้คุณ" รสายันต์ไม่ถอยหนีแม้แต่น้อย เธอก้าวเข้าไปประชิดเขาเช่นกัน กลิ่นน้ำหอมราคาแพงระคนกลิ่นกายเฉพาะตัวแสนเย้ายวนโชยแตะจมูกคณินจนลมหายใจของเขาติดขัด ใบหน้าของทั้งคู่ห่างกันเพียงคืบ ดวงตากลมโตจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคมกราบของอดีตสามีอย่างไม่เกรงกลัว ก่อนที่ริมฝีปากอิบอิ่มจะขยับเอื้อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ทำเอาสติของมหาเศรษฐีหนุ่มหลุดลอย "งั้นก็รอดูแล้วกันนะคะ... ว่าระหว่างตึกสถาปัตยกรรมมูลค่าหมื่นล้านของคุณ กับศักดิ์ศรีที่คุณหวงแหนนัก... อันไหนจะพังทลายลงมาก่อนกัน" ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วห้องประชุม ทว่าหัวใจของคณินกลับเต้นระรัวราวกับกลองศึก เขาจ้องมองริมฝีปากที่เคยลิ้มรสความหวานล้ำและคราบน้ำตาในอดีต สัญชาตญาณดิบเถื่อนของผู้ชายที่กระหายการครอบครองเริ่มตื่นขึ้นมาท้าทายความเจ็บปวด ขณะที่รสายันต์ยังคงยืนหยัดด้วยท่าทีเย่อหยิ่ง ทว่าภายใต้แววตาคู่สวยนั้นกลับซ่อนเร้นไฟแค้นอันร้อนระอุที่พร้อมจะแผดเผาให้ทุกอย่างมอดไหม้ ในวินาทีที่คณินกำลังจะยื่นมือออกไปคว้าข้อแขนเรียวเพื่อดึงเธอมาระบายความอัดอั้นตันใจ ประตูห้องประชุมก็ถูกผลักเปิดออกอย่างกะทันหัน พร้อมกับร่างของศจี หญิงสาวผู้เคยเป็นชนวนเหตุร้าวฉานในอดีต ที่ก้าวพรวดพราดเข้ามาพร้อมกับแฟ้มเอกสารในมือ และเอמהเสียงตื่นตระหนกที่ทำให้ทุกลมหายใจในห้องต้องหยุดชะงัก "คุณคณินคะ! แย่แล้วค่ะ... เด็กผู้ชายคนนั้น... เด็กที่อ้างว่าเป็นลูกของคุณ... กำลังอาละวาดอยู่ที่ห้องรับรองชั้นล่างค่ะ!" คณินเบิกตากว้าง หันขวับกลับไปมองรสายันต์ที่ยังคงยืนนิ่งสนิท ทว่ารอยยิ้มพราวเสน่ห์บนเรียวปากของเธอกลับเยือกเย็นและสะใจยิ่งกว่าครั้งไหนๆ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางดิ่งลึกไปกับความสัมพันธ์อันแสนเร่าร้อนและเจ็บปวดร้าวรานนี้ด้วยกันนะคะ