กลยุทธ์สยบขาเม้าท์

กระดาษแผ่นนั้นถูกสะบัดเบาๆ เสียงกระดาษเสียดสีกันบาดหูท่ามกลางเสียงจอแจของตลาดโต้รุ่งยามค่ำคืน "เอกสารสิทธิ์ที่ดินแปลงนี้ระบุชัดเจนว่าติดจำนองและอยู่ในระหว่างการพิทักษ์ทรัพย์ รินรดา... หลานรัก อาเกรงว่ารถเข็นผัดไทยหม้อนี้ของเธอ คงต้องปิดฉากลงเสียตั้งแต่คืนนี้แล้วกระมัง" เสียงทุ้มต่ำของนายประวิทย์ อาแท้ๆ ผู้มีแววตาดุจสุนัขจิ้งจอกจ้องมองมายังรินรดาด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย เอกสารตราครุฑในมือของเขาคืออาวุธชิ้นสำคัญที่ตั้งใจจะใช้บดขยี้ความตั้งใจทั้งหมดของหญิงสาวให้แหลกคราบคามือ รินรดาไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกอย่างที่ชายวัยกลางคนคาดคิด เตาแก๊สหัวทองเหลืองยังคงพ่นเปลวไฟสีฟ้าครามกระทบก้นกระทะเหล็กหล่อ เสียงน้ำซอสสูตรพิเศษกระทบความร้อนดังฉ่า ควันหอมฉุยของเต้าเจี้ยว พริกแห้ง และกุ้งแห้งตัวโตลอยฟุ้งกลบกลิ่นอับชื้นของฟุตบาท เธอกวาดสายตามองเอกสารในมืออาชีพพ่วงตำแหน่งญาติผู้พี่ที่จ้องจะฮุบมรดก ก่อนจะหัวเราะเบาๆ ในลำคอ รอยยิ้มของหญิงสาวเยือกเย็นเสียจนประวิทย์ต้องชะงักไปชั่วขณะ "อาประวิทย์ครับ... เอกสารฉบับนั้นออกเมื่อสามวันก่อน แต่ถ้าอาศึกษา พ.ร.บ. คุ้มครองผู้เช่าที่ดินเพื่อการเกษตรและการพาณิชย์ฉบับปรับปรุงใหม่ให้ดีเสียก่อน อาจะรู้ว่าการยึดทรัพย์ระหว่างที่สัญญายังไม่หมดอายุ มีโทษปรับและจำคุกนะครับ" รินรดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย แต่ชัดถ้อยชัดคำ ทุกพยางค์บาดลึกจนประวิทย์หน้าเสีย "เธอยังจะมาปากดี! ศาลท่านสั่งลงมาแล้ว..." "สั่งให้ไกลเกลี่ยครับ ไม่ได้สั่งให้ขับไล่" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังดังแทรกขึ้นมาจากความมืดเบื้องหลัง ศิลา ก้าวออกมาจากเงาของเสาไฟฟ้าริมถนน ร่างสูงโปรดในชุดสูทเนื้อดีที่ดูขัดกับบรรยากาศตลาดโต้รุ่ง แต่รัศมีกดดันรอบตัวกลับทำให้พ่อค้าแม่ขายละแวกนั้นต้องถอยกรูด ศิลาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาหมุนเล่นเบาๆ สายตาคมกริบมองประวิทย์ราวกับมองมดปลวก "อีกอย่าง... ทนายความส่วนตัวของผมกำลังตรวจสอบเส้นทางการเงินของบริษัทคุณอาอยู่พอดี ว่าเงินก้อนที่เอาไปจำนองที่ดินแปลงนี้ มันหลุดมาจากกองมรดกของคุณปู่โดยชอบธรรมหรือเปล่า" ใบหน้าของประวิทย์เริ่มซีดเผือด เหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นตามไรผม เอกสารในมือสั่นเทาเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าเด็กสาวที่เคยอ่อนต่อโลกคนนี้จะมีแบ็กอัพเป็นนักธุรกิจเคี่ยวลากดินที่กุมจุดตายทางธุรกิจของเขาไว้ทั้งหมด "แก... แกสองคน..." ประวิทย์ชี้หน้าสลับไปมาระหว่างรินรดากับศิลาด้วยความโกรธเกรี้ยว "ถ้าคุณอาอยากจะคุยเรื่องกฎหมาย เชิญที่สถานีตำรวจหรือห้องประชุมทนายความพรุ่งนี้เช้าได้เลยครับ แต่ถ้าตอนนี้..." รินรดาตวัดตะหลิวผัดเส้นก๋วยเตี๋ยวเข้าหากันอย่างคล่องแคล่ว เสียงเส้นจันท์เหนียวนุ่มกระทบกระทะดังฟังชัด ก่อนจะตักใส่จานกระเบื้องเคลือบสีขาวสะอาดตาอย่างรวดเร็ว "ถ้าจะยืนขวางทางทำมาหากินของลูกค้าผม เชิญถอยไปข้างหลังครับ เกะกะ" คำพูดของรินรดาเรียกเสียงฮือฮาจากกลุ่มลูกค้าประจำที่ยืนล้อมวงรอกินผัดไทยอยู่รอบรถเข็น พ่อค้าแม่ค้าแผงลอยข้างๆ ต่างพากันส่งเสียงเชียร์และมองประวิทย์ด้วยสายตาเหยียดหยาม จนชายวัยกลางคนต้องรีบเก็บเอกสารยัดใส่กระเป๋าแล้วถอยร่นหายลับไปกับฝูงชนอย่างรวดเร็วท่าเสียงหัวเราะเยาะของคนในตลาด บรรยากาศกลับคืนสู่ความปกติอย่างรวดเร็ว กลิ่นหอมเย้ายวนของอาหารดึงดูดให้ผู้คนลืมเรื่องวุ่นวายเมื่อครู่ไปจนหมดสิ้น ศิลายืนมองหญิงสาวที่กำลังง่วนอยู่กับการจัดจานด้วยแววตาอ่อนโยน เขายื่นทิชชูเปียกให้เธอซับเหงื่อตามกรอบหน้าอย่างเป็นธรรมชาติ โดยไม่สนใจว่าสายตาของลูกค้าประจำจะมองมาด้วยความหมั่นไส้แกมเอ็นดูแค่ไหน "เหนื่อยไหมครับ คุณเชฟมือหนึ่ง" ศิลาเอ่ยถามเสียงนุ่ม ขัดกับภาพลักษณ์นักธุรกิจจอมเขี้ยวโดยสิ้นเชิงเมื่ออยู่ต่อหน้ารินรดา "ไม่เหนื่อยเลยค่ะ... เอ๊ย ไม่เหนื่อยเลยครับ" รินรดาเกือบเผลอหลุดปากหล่อน ทว่าความใกล้ชิดและกลิ่นกายสะอาดๆ ของชายหนุ่มทำให้เธอต้องรีบเปลี่ยนสรรพนามแก้เขิน "ขอบคุณนะที่ช่วยทันเวลา ไม่งั้นฉันคงต้องเหนื่อยอธิบายยาว" "สำหรับภรรยา... เอ่อ สำหรับหุ้นส่วนคนสำคัญ ผมยอมขาดทุนที่ไหนก็ได้ครับ" ศิลาแก้คำพูดได้อย่างแนบเนียน แต่ทำเอารินรดาหน้าร้อนผ่าวจนต้องก้มหน้าก้มตาตักซอสใส่ถ้วย ในขณะที่บรรยากาศกำลังอบอวลไปด้วยความหวานที่น่าหมั่นไส้ ทันใดนั้นเอง เสียงเบรกของรถยนต์หรูรุ่นนำเข้าคันหนึ่งก็ดังเอี๊ยดก้องตลาดโต้รุ่ง ประตูรถเปิดออกพร้อมกับร่างของหญิงชราในชุดผ้าไทยราคาแพงและเครื่องเพชรระยิบระยับ ผู้ซึ่งมีศักดิ์เป็น "คุณย่าใหญ่" ของตระกูล ก้าวลงมาพร้อมกับไม้เท้าหัวทองคำแท้ สายตาฝ้าฟางแต่ทรงอำนาจกวาดมองไปรอบร้าน ก่อนจะมาหยุดนิ่งที่รินรดาด้วยรอยยิ้มที่อ่านไม่ออก "รินรดา... หลานทำตัวเหลวไหลใหญ่โตแล้วนะ ถึงขนาดกล้าไล่อาตัวเองออกจากร้านแบบนี้เชียวหรือ" เสียงแหบห้าวแต่ทรงพลังเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบสงบที่จู่ๆ ก็ปกคลุมทั่วบริเวณ ทุกสายตาในตลาดหันมาจับจ้องที่จุดเกิดเหตุอีกครั้งอย่างใจจดใจจ่อ ขอบคุณที่ติดตามอ่านและสนับสนุนผลงานของผมมาโดยตลอดนะครับ