การกลับมาของอดีตคู่หมั้น

“จำใส่กะโหลกไว้ด้วยนะคะ ว่าต่อให้คุณจะพยายามเอาเศษเงินสกปรกมากองแทบเท้าฉันแค่ไหน สิ่งเดียวที่คุณจะได้กลับไป... ก็คือเศษหน้าแหกๆ ของคุณเองค่ะ” เสียงหวานใสแต่เชือดเฉือนของศิวาตวัดดังขึ้นท่ามกลางความเงียบกริบของภัตตาคารหรูระดับมิชลินสตาร์ ร่างโปร่งในชุดเชฟสีขาวสะอาดตาแต่เปื้อนคราบแป้งเล็กน้อย ยืนกอดอกมองผู้หญิงตรงหน้าด้วยแววตานิ่งสนิท ไร้ความเกรงกลัวใดๆ ทั้งสิ้น ณัฐชา ไฮโซสาวทายาทธุรกิจนำเข้าน้ำหอมรายใหญ่ หน้าชาจนกรามกระตุก มือเรียวที่กำแก้วไวน์สั่นระริกด้วยความโกรธจัด เธอกัดฟันกรอดจนได้ยินเสียงฟันกระทบกัน ดวงตาคู่คมจ้องมองเชฟหนุ่มตัวแสบราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ หากสายตาสามารถฆ่าคนได้ ศิวาคงพรุนเป็นรังผึ้งไปนานแล้ว แต่ทว่า... ในจังหวะที่เธอกำลังจะพ่นคำดูถูกเหียดหยามกลับออกไปเพื่อกู้หน้า เสียงฝีเท้าหนักแน่นที่คุ้นเคยก็ดังแทรกขึ้นเสียก่อน *กริ๊ก... กริ๊ก...* “ดูเหมือนว่า... จะมีคนอยากลองดีกับของหวงของผมสินะคะ” น้ำเสียงทุ้มนุ่มทรงอำนาจเอ่ยขึ้นเบาๆ แต่กลับทรงพลังจนทำให้บรรยากาศภายในห้องอาหารลดฮวบลงหลายองศา คณินก้าวเข้ามาหยุดยืนเคียงข้างศิวาอย่างแนบชิด มือหนาถือวิสาสะโอบเอวบางของเชฟหนุ่มไว้หลวมๆ เป็นการประกาศความเป็นเจ้าของอย่างโจ่งแจ้ง สายตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาไร้กรอบกวาดมองณัฐชาด้วยความเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลก ศิวาเหลือบมองมือหนาที่วางอยู่บนเอวเล็กน้อย เม้มริมฝีปากแน่นเพื่อซ่อนรอยยิ้มพึงใจเอาไว้ แม้ปากจะชอบบ่นว่าท่านประธานจอมเปย์คนนี้ชอบทำตัวรุ่มร่ามเกินเหตุ แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า... ไออุ่นจากฝ่ามือคู่นี้มันช่วยขับไล่ความน่ารำคาญของผู้หญิงตรงหน้าให้หายไปได้ในพริบตาเดียว “คิมคะ! คุณปล่อยให้เด็กเสิร์ฟปากเสียคนนี้มาหยามหน้าฉันเหรอคะ? ทั้งที่พวกเรา... เคย...” ณัฐชาเปลี่ยนท่าทีจากความโกรธเกรี้ยวเป็นใบหน้าออดอเซ็นทันที เธอย่างสามขุมเข้ามาหาคณิน พยายามจะเอื้อมมือมาแตะแขนแกร่ง แต่คณินกลับเบี่ยงกายหลบอย่างไม่ไว้หน้า ทำให้นัฐชาชะงักค้างกลางอากาศ “อย่ามาแตะต้องตัวผมด้วยมือสกปรกของคุณค่ะ ณัฐชา” คณินเอ่ยเสียงเรียบ แต่คำพูดแต่ละคำเปรียบเสมือนเข็มนับพันเล่มที่พุ่งเข้าปักกลางใจไฮโซสาว “แล้วก็กรุณาใช้สมองอันน้อยนิดคิดทบทวนดูใหม่ด้วยนะคะ ว่า ‘พวกเรา’ ที่คุณกำลังพูดถึงเนี่ย มันคือความสัมพันธ์แบบไหนกันแน่ ในเมื่อเอกสารการยกเลิกการหมุนเวียนหุ้นและการตัดขาดทางธุรกิจระหว่างตระกูลของเรา... มันถูกส่งถึงโต๊ะทำงานของคุณตั้งแต่เมื่อสามปีก่อนแล้วนี่คะ” คำพูดของคณินทำให้นัฐชาหน้าซีดเผือด เธอกัดริมฝีปากจนห่อเลือด ความลับที่เธอพยายามปกปิดเอาไว้ถูกขุดคุ้ยขึ้นมาประจานกลางวงล้อมของแขกวีไอพีคนอื่นๆ สายตาหลายคู่ที่มองมาเริ่มเปลี่ยนเป็นเสียงซุบซิบและสายตาสสมน้ำหน้า “คุณคิมใจร้ายเกินไปแล้วนะคะ! แค่เพราะผู้ชายขายตัวคนเดียวเนี่ยนะ... ที่ทำให้คุณกล้าหักหน้าฉันผู้หญิงที่เพียบพร้อมทุกอย่าง!” ณัฐชาหมดความอดทน เธอกรีดร้องออกมาด้วยความคับแค้นใจ ชี้หน้าด่าศิวาด้วยถ้อยคำหยาบคาย ศิวายักไหล่เบาๆ ไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย ใบหน้าสวยหวานเชิดขึ้นเล็กน้อยอย่างท้าทาย “อุ๊ย! คำก็ผู้ชายขายตัว สองคำก็ผู้ชายขายตัว พูดออกมาได้ไม่อายปากเลยนะคะคุณไฮโซหน้าเงิน รู้สึกว่าช่วงนี้สมองของคุณจะเสื่อมถอยเร็วกว่าวัยอันควรนะคะ ถึงได้จำไม่ได้ว่าไอ้ร้านอาหารที่คุณพยายามจะฮุบเนี่ย มันเป็นกรรมสิทธิ์ของใครกันแน่” ก่อนที่ณัฐชาจะได้กรีดร้องโวยวายอะไรออกมามากกว่านั้น ประตูบานใหญ่ของห้องอาหารก็ถูกผลักเปิดออกอีกครั้ง พร้อมกับร่างสูงโปรغاتของชายแปลกหน้าในชุดสูทสั่งตัดพิเศษ เนื้อผ้าเงางามบ่งบอกถึงฐานะที่ไม่ธรรมดา ใบหน้าคมคายดุดัน ดวงตาคมปลาบกวาดมองรอบห้องก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ศิวา รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากหยักลึก “ไม่คิดเลยนะคะว่าจะได้เจอเชฟศิวาคนเก่งที่นี่... ดูท่าทางแล้ว ชีวิตหลังออกจากตระกูลเก่าของคุณ จะสุขสบายจนลืมหน้าอดีตคู่หมั้นคนนี้ไปสนิทเลยสินะคะ” สิ้นเสียงนั้น ศิวาก็หน้าถอดสี ร่างโปร่งแข็งค้างไปชั่วขณะ ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงระคนหวาดหวั่น ความทรงจำอันดำมืดที่พยายามฝังกลบไว้ก้นบึ้งของหัวใจผุดขึ้นมาหลอกหลอนอีกครั้ง “ธน ์...” ศิวาพึมพำชื่อนั้นออกมาเบาหวิว ราวกับเสียงกระซิบที่แทบไม่มีใครได้ยิน คณินสังเกตเห็นความผิดปกติของคนในอ้อมแขนทันที รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกจากร่างสูงของซีอีโอหนุ่มในเสี้ยววินาที สายตาคมกริบหันขวับไปจ้องมองผู้มาใหม่ด้วยความรู้สึกไม่เป็นมิตรอย่างรุนแรง มือหนาที่โอบเอวศิวากระชับแน่นขึ้นโดยอัตโนมัติ เพื่อส่งผ่านความมั่นคงและปกป้องคนตัวเล็กจากเงาอดีตที่กำลังคืบคลานเข้ามา “อ้าว... ดูเหมือนฉันจะมาขัดจังหวะเวลาสวีทของท่านประธานผู้ยิ่งใหญ่กับ ‘เด็กในคาบสมุทร’ ของเขาสินะคะ” ธน ์ก้าวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏบนใบหน้า “แต่ไม่ต้องห่วงค่ะ... ฉันไม่ได้มาเพื่อรื้อฟื้นเรื่องเก่าๆ หรอก เพียงแต่... หุ้นส่วนใหม่ของร้านอาหารแห่งนี้อย่างฉัน มีสิทธิ์เต็มที่ที่จะเข้ามาตรวจสอบบัญชี และ... ทวงของสำคัญบางอย่างคืนจากเชฟศิวาค่ะ” ความเงียบสงัดปกคลุมไปทั่วบริเวณ ศิวากำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ ความโกรธและความกลัวตีรวนกันอยู่ในอกจนหายใจแทบไม่ออก คณินหันมามองใบซีดเผือดของเชฟหนุ่มแวบหนึ่ง ก่อนที่มุมปากหยักจะยกยิ้มขึ้นเป็นรอยยิ้มที่น่ากลัวที่สุดในรอบปี ดวงตาคู่คมหันกลับไปสบตากับธน ์อย่างไร้ความเกรงกลัว พร้อมกับมืออีกข้างที่ควักสมาร์ทโฟนราคาแพงขึ้นมาปลดล็อกหน้าจออย่างใจเย็น “หุ้นส่วนใหม่เหรอคะ? น่าสนใจจัง... งั้นรบกวนคุณธน ์ช่วยก้มดูยอดเงินในบัญชีบริษัทของคุณในอีกสามวินาทีข้างหน้านี้ด้วยนะคะ ว่ามันยังหลงเหลือพอที่จะซื้อกระดาษทิชชูเช็ดปากให้คุณหรือเปล่า” ธน ์ชะงักไปเล็กน้อย สีหน้าเริ่มเปลี่ยนเป็นความไม่แน่ใจเมื่อเห็นรอยยิ้มเยือกเย็นของคณิน “และจำไว้นะคะ...” คณินก้าวเข้ามาบังร่างของศิวาไว้ครึ่งตัว น้ำเสียงทุ้มต่ำกดดันจนอีกฝ่ายหายใจไม่ทั่วท้อง “ของหวงของผม... ต่อให้คุณมีเงินสิบล้านล้าน ก็ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะชายตามองค่ะ!” *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากมือถือในกระเป๋าเสื้อสูทของธน ์ดังขึ้นพร้อมกันทั่วทั้งห้อง หน้าจอของเขาสว่างวาบขึ้นด้วยตัวเลขยอดเงินติดลบสีแดงฉานที่ปรากฏหราอยู่บนแอปพลิเคชันธนาคาร! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความแซ่บนี้เสมอนะคะ!