อ้อมกอดที่รอคอย

แฟ้มเอกสารสีน้ำตาลในมือของศศินาสั่นเทาเล็กน้อย เช่นเดียวกับแววตาที่เคยแข็งกร้าวและเต็มไปด้วยความทะเยอทะยานบัดนี้กลับไหวระริก คิรากรยืนนิ่งเป็นรูปปั้นหิน ร่างสูงใหญ่ภายใต้เสื้อสูทสั่งตัดพิเศษแผ่รังสีความเย็นเยียบออกมาจนอากาศรอบตัวราวกับลดต่ำลง สัญชาตญาณนักธุรกิจของเขาบอกทันทีว่ากระดาษแผ่นบางๆ ที่ซ่อนอยู่ข้างในนั้นอาจทำลายล้างความสงบสุขที่เขากับรินรดาเพิ่งร่วมกันสร้างขึ้นมาด้วยหยาดเหงื่อและน้ำตา "คุณไม่ควรมาที่นี่ ศศินา" เสียงทุ้มต่ำของคิรากรลอดไรฟัน มันเรียบสนิทจนน่ากลัว แต่แฝงไว้ด้วยคลื่นอารมณ์ที่พร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อ รินรดาก้าวเท้าถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว มือเรียวบางเอื้อมไปควชายเสื้อของชายหนุ่มไว้โดยอัตโนมัติ สัมผัสอุ่นจากปลายนิ้วของเธอคือเครื่องเตือนใจเดียวว่าเขายังคงอยู่ตรงนี้ ไม่ได้ถูกดึงกลับไปสู่อดีตอันมืดมนที่เธอหวาดกลัว ศศินาปรายตามองการกระทำนั้น มุมปากสีแดงสดแย้มยิ้มเยาะหยันแต่นัยน์ตากลับรื้นด้วยหยดน้ำใส "คิดว่าฉันอยากมานักหรือคะ คิรากร..." เสียงของศศินาสั่นเครือ เธอสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นความสั่นไหว "ตลอดเวลาที่คุณพยายามผลักไสฉัน ขุดคุ้ยเรื่องเลวร้ายในอดีตมาทำลายฉัน คุณเคยคิดบ้างไหมว่า... มีบางอย่างที่คุณมองข้ามไปตลอดกาล" ศศินาโยนแฟ้มเอกสารนั้นลงบนโต๊ะกระจกตรงหน้า เสียงกระแทกเบาๆ แต่กลับดังสะท้อนก้องในความเงียบงัน รินรดากลั้นหายใจ หัวใจของเธอเต้นระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก ความหวาดระแวงกัดกินหัวใจทีละน้อย เธอเงยหน้ามองเสี้ยวหน้าคมคายของชายหนุ่มผู้เป็นที่รัก เห็นกรามของเขาขบเข้าหากันจนนูนเด่น "เปิดดูสิคะคุณอัครเดชา... เอกสารที่พิสูจน์ว่าผู้หญิงที่คุณปกป้องนักหนา คนที่คุณมอบทั้งหัวใจและความไว้วางใจ แท้จริงแล้วมีความลับอะไรซ่อนอยู่เบื้องหลังตระกูลพรรณราย" คิรากรไม่แม้แต่จะชายตามองแฟ้มบนโต๊ะ สายตาคมกริบของเขาจ้องมองเพียงอดีตคนรักด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ "ต่อให้ในนั้นจะมีเรื่องโกหกชิ้นใหญ่แค่ไหน ศศินา มันก็เปลี่ยนความจริงไม่ได้ว่า หัวใจของผมอยู่ที่ไหน และคุณ... ไม่มีค่าพอที่จะทำลายมันได้อีกแล้ว" คำพูดนั้นหนักแน่นดั่งขุนเขา รินรดาช้อนตาขึ้นมองแผ่นหลังกว้างของคนรัก ความอบอุ่นแผ่ซ่านเข้ามาในอกจนขอบตาร้อนผ่าว ความหวาดกลัวเมื่อครู่มลายหายไปสิ้น แทนที่ด้วยความรักและความผูกพันที่ลึกซึ้งเกินกว่าจะหาคำใดมาบรรยาย คิรากรหันกลับมา เขากุมมือเรียวของเธอไว้แน่น ฝ่ามือหนาอบอุ่นและสั่นเทาเล็กน้อยอย่างที่ไม่มีใครเคยได้เห็น ก่อนจะดึงเธอก้าวเดินผ่านร่างของศศินาไปอย่างไร้เยื่อใย โดยไม่แม้แต่จะชายตาแลเอกสารพิษร้ายฉบับนั้นอีก ประตูห้องทำงานถูกปิดลง ขังความวุ่นวายและอดีตอันเน่าเฟะไว้เบื้องหลัง ทันทีที่แผ่นหลังชนบานประตูไม้เนื้อหนา คิรากรก็ดึงร่างบางเข้าสู่อ้อมกอดทันที แรงโอบกอดนั้นแน่นหนา ราวกับต้องการหลอมรวมเธอให้กลายเป็นเนื้อเดียวกับร่างกายของเขา ลมหายใจอุ่นร้อนรดรินอยู่บริเวณซอกคอขาวผ่อง เสียงถอนหายใจยาวนานด้วยความโล่งอกดังขึ้นจากริมฝีปากหยักลึก "ริน..." เสียงเรียกชื่อเธอนั้นแหบพร่าและเต็มไปด้วยความรู้สึกที่อัดอั้น "รินอยู่นี่ค่ะคุณคิรา..." เธอยกมือขึ้นโอบรอบลำคอแกร่ง ฝังใบหน้าลงกับลาดไหล่กว้าง กลิ่นกายสะอาดผสมผสานกับน้ำหอมผู้ชายราคาแพงเอกลักษณ์เฉพาะตัวของเขาทำให้ความหวาดกลัวทั้งหมดสูญสลาย คิรากรไม่รอช้า เขาประคองใบหน้าหวานขึ้น สบตาคู่สวยที่มีหยาดน้ำตาคลอหน่วย ริมฝีปากหนาทาบทับลงมาทันทีโดยไม่มีการลังเล จูบเริ่มต้นด้วยความนุ่มนวล ราวกับจะปลอบประโลมความหวาดกลัวทั้งหมดที่เธอต้องเผชิญ แต่ไม่นานนัก ความอ่อนหวานก็แปรเปลี่ยนเป็นความเร่าร้อนและโหยหา ลิ้นร้อนรุกรานเข้าไปสำรวจความหวานล้ำภายในโพรงปาก รสจูบที่ทั้งดุดันและลึกซึ้งทำให้รินรดารู้สึกมึนงง ร่างกายอ่อนยวบยาบราวกับถูกสูบเรี่ยวแรงไปจนหมดสิ้น มือหนาเลื่อนลงมาโอบกระชับเอวคอดกิ่ว รั้งร่างบางให้แนบชิดติดกับแผงอกแกร่งจนสัมผัสได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นโครมครามไม่เป็นจังหวะ คิรากรผริมฝีปากออกช้าๆ ลากไล้จูบลงมาตามลำคอระหง ขบเม้มเบาๆ สร้างร่องรอยแห่งความเป็นเจ้าของบนผิวเนื้อเนียนนุ่มจนเกิดเสียงครางแผ่วเบาเล็ดลอดออกมาจากลำคอของหญิงสาว "คุณทำให้ผมคลั่ง... รินรดา" เขาพกระซิบเสียงพร่าข้างใบหูร้อนผ่าว ลมหายใจร้อนจัดเป่ารดผิวเนื้อจนเธอขนลุกชันไปทั้งตัว รินรดาจิกปลายนิ้วลงบนไหล่กว้างเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว เมื่อเรียวขาถูกแทรกด้วยกายแกร่ง ความรู้สึกวาบหวามสายหนึ่งแล่นปราดจากท้องน้อยขึ้นสู่สมองจนพร่าเลือน เสื้อผ้าแพรพรรณเริ่มขัดขวางสัมผัสอันเร่าร้อน คิรากรไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า มือใหญ่ปลดกระดุมเสื้อของเธอออกทีละเม็ดอย่างใจร้อน ดวงตาคมกริบที่มองมาเต็มไปด้วยประกายปรารถนาอันดิบเถื่อนและลึกล้ำ ร่างกายเปลือยเปล่าของเธอกระทบเข้ากับสายตาที่ร้อนแรงยิ่งกว่าเปลวไฟ ทำให้ความอายถูกแผดเผาจนหมดสิ้น บนเตียงนอนกว้างในห้องนอนส่วนตัวที่เงียบสงบ แสงจันทร์สีนวลสาดส่องผ่านผ้าม่านโปร่งเข้ามาอาบไล้เรือนร่างทั้งสอง ประสานเข้าหากันด้วยความโหยหาและรักที่ลึกซึ้ง คิรากรทาบทับร่างหนาลงมา ครอบครองริมฝีปากเธอดื่มด่ำความหวานซ้ำแล้วซ้ำเล่า สัมผัสจากมือหยาบกร้านที่ลูบไล้ไปทั่วทุกสัดส่วนสร้างความซ่านสยิวจนรินรดาต้องแอ่นกายเข้าหาอย่างลืมตัว เสียงหอบหายใจกระชั้นชิดเคล้าคลอไปกับเสียงครางหวานหูในความเงียบสงบยามราตรี ทุกจังหวะการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยความรัก ความเข้าใจ และความโหยหาที่สะสมมาเนิ่นนาน มันไม่ใช่เพียงแค่ความสัมพันธ์ทางกาย แต่เป็นการหลอมรวมวิญญาณของคนสองคนที่ผ่านพ้นพายุร้ายมาด้วยกัน ความสุขสมระลอกแล้วระลอกเล่าซัดสาดเข้ามาจนรินรดาจิกเล็บลงบนแผ่นหลังแกร่ง ปล่อยให้เสียงสะอื้นไห้ด้วยความอิ่มเอมใจดังคลอไปกับเสียงครางทุ้มต่ำของชายหนุ่มที่กระซิบคำรักซ้ำๆ ข้างหู ท่ามกลางอ้อมกอดที่อบอุ่นและมั่นคงที่สุดในชีวิตของเธอ เช้าวันใหม่มาเยือนพร้อมกับแสงแดดอ่อนๆ ที่ลอดผ่านหน้าต่างเข้ามา รินรดาลืมตาตื่นขึ้นมาในอ้อมแขนแกร่งที่ยังคงกอดรัดเธอไว้แน่น ราวกับกลัวว่าเธอจะหายไปไหน คิรากรยังคงหลับสนิท ใบหน้ายามพักผ่อนดูผ่อนคลายไร้ซึ่งความเครียดขึงใดๆ รินรดายิ้มบางๆ เคลื่อนมือเรียวไปสัมผัสแก้วสากระคายด้วยความรักล้นปรี่ ทว่า... ความสุขนั้นช่างแสนสั้น เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งอย่างเป็นทางการ ก่อนที่ประตูห้องนอนจะถูกผลักเปิดออกโดยแม่บ้านประจำคฤหาสน์ ใบหน้าของหญิงสูงวัยซีดเผือดและเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก "คุณคิรา... คุณรินคะ แย่แล้วค่ะ..." เสียงนั้นสั่นเทาจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ "มีเจ้าหน้าที่ตำรวจ... มาที่คฤหาสน์ค่ะ พวกเขามีหมายศาล... ขอจับกุมคุณรินรดาในข้อหาฉ้อโกงและปลอมแปลงเอกสารสำคัญของตระกูลอัครเดชากุลค่ะ!" คิรากรลืมตาโพรงขึ้นทันที นัยน์ตาคมกริบเปลี่ยนเป็นสีนิลเข้มจัดด้วยความโกรธเกรี้ยวระคนตกใจ รินรดานิ่งค้าง ร่างกายเย็นเฉียบลงในพริบตาเมื่อตระหนักได้ว่า... เอกสารในแฟ้มสีน้ำตาลของศศินาเมื่อคืนนี้ คืออะไรกันแน่! โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและมอบหัวใจให้ "เข็มฉายานิศ" เสมอมานะคะ