เผชิญหน้าผู้บงการเงา

“ผมไม่คิดว่าคุณจะใจร้อนขนาดนี้... คุณคาร์ลอส” ลีโอเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องทำงานใต้ดินของหอสมุดเวทมนตร์ กลิ่นอายของม้วนคัมภีร์เก่าแก่ที่อบอวลอยู่เดิม บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยกลิ่นกำมะถันจางๆ ที่ลอยออกมาจากไอเวทมนตร์มืดรอบกายชายวัยกลางคนผู้ดำรงตำแหน่งอาจารย์ผู้ช่วยคนสนิทของผู้อำนวยการ คาร์ลอสในชุดสูทเนี้ยบกริบเผยรอยยิ้มที่บิดเบี้ยว ดวงตาที่เคยดูใจดีและอบอุ่นกับเหล่านักเรียนเสมอมา บัดนี้กลับฉายแววเย็นชาดั่งงูพิษ เขากำลังถือผลึกพลังงานสีดำสนิทที่เต้นตุบราวกับหัวใจของสิ่งมีชีวิตบางอย่างอยู่ข้างกาย “โลกนี้มันก็แค่กระดานหมาก ลีโอ เธอเองก็เป็นแค่เบี้ยตัวหนึ่งที่เดินหมากได้น่าสนใจเกินไปหน่อย” คาร์ลอสกล่าวพลางกวาดสายตามองเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่เบื้องหน้าอย่างไม่เกรงกลัว “ผู้อำนวยการน่ะหรือ? เขาก็แค่คนแก่ที่ยึดติดกับอุดมการณ์ล้าหลัง... โรงเรียนแห่งนี้ต้องการการล้างไพ่ เพื่อก้าวไปสู่ยุคสมัยแห่งพลังที่แท้จริง” ลีโอกระชับไม้กายสิทธิ์ในมือแน่น ระบบเด็กดีในหัวของเขาเริ่มทำงานหนัก ไอคอนสีแดงกระพริบเตือนรัวๆ บ่งบอกถึงระดับอันตรายที่พุ่งสูงขึ้นอย่างก้าวกระโดด เขาไม่ได้หันไปมองข้างหลัง แต่สัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลจากเงาที่กำลังขยับเขยื้อนอยู่ตามมุมห้อง “คุณไม่ได้ทำเพื่อโรงเรียน คุณทำเพื่อความทะเยอทะยานที่ถูกบิดเบือน” ลีโอกล่าวพรางวิเคราะห์จุดอ่อนผ่านเนตรเวทมนตร์ของระบบ “ฉลาดนักนะ” คาร์ลอสหัวเราะในลำคอ “เสียดายที่ความฉลาดของเธอไม่มีที่ให้ยืนในโลกใหม่หรอก” ทันใดนั้น เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหินดังก้องมาจากประตูทางเข้า เซเลนาปรากฏตัวขึ้นในชุดคลุมยาวสีเข้ม ใบหน้าของเธอไร้ซึ่งความรู้สึก ทว่าดวงตาที่จ้องมองไปยังคาร์ลอสกลับมีรังสีสังหารที่รุนแรงจนอากาศรอบข้างสั่นไหว “ถอยไป ลีโอ” เสียงของเซเลนาเย็นเยียบและเฉียบขาด “นี่ไม่ใช่ธุระของนักเรียน” “อาจารย์เซเลนา... ผมคงปล่อยให้อาจารย์เผชิญหน้ากับเรื่องนี้คนเดียวไม่ได้หรอกครับ” ลีโอตอบกลับทันทีโดยไม่หันไปมอง เขาขยับกายไปยืนเคียงข้างอาจารย์สาว การเคลื่อนไหวของเขาประสานเข้ากับจังหวะของเซเลนาอย่างลงตัว ราวกับพวกเขาสามารถอ่านใจกันได้โดยไม่ต้องใช้คำพูด คาร์ลอสเลิกคิ้วมองทั้งคู่ด้วยความรำคาญ “ความรักของอาจารย์กับลูกศิษย์หรือ? น่าสมเพชจริงๆ งั้นก็ไปตายด้วยกันทั้งคู่เสียเถอะ!” เขาสะบัดมือ ผลึกพลังงานสีดำในมือแตกกระจายออกเป็นละอองไอเวทมนตร์ที่ก่อตัวเป็นหอกสีทมิฬพุ่งเข้าหาทั้งคู่ด้วยความเร็วที่เหนือระดับสายตามนุษย์ เซเลนาวาดวงเวทป้องกันสีเงินขึ้นปกคลุมพื้นที่ แต่แรงปะทะกลับทำให้พื้นห้องสั่นสะเทือน ลีโอไม่รอช้า เขาอาศัยจังหวะที่เซเลนาปะทะกับพลังของคาร์ลอส พุ่งตัวผ่านม่านควันเข้าไปประชิดตัวอีกฝ่ายพร้อมร่ายเวทสายฟ้าที่เขาสะสมพลังไว้ในระบบเด็กดี “ความผิดพลาดของคุณ คือการประเมินผมต่ำเกินไป!” ลีโอตะโกนลั่น แสงไฟฟ้าสว่างวาบไปทั่วห้องทำงานใต้ดิน แต่ก่อนที่การโจมตีจะถึงตัวคาร์ลอส เงาสีดำขนาดมหึมาก็พุ่งออกมาจากเงามืดของคาร์ลอส ปัดป้องการโจมตีของลีโอจนร่างของเด็กหนุ่มกระเด็นไปกระแทกกับชั้นหนังสือจนพังลงมา คาร์ลอสมองลีโอที่กำลังพยายามยันกายลุกขึ้นด้วยแววตาเหยียดหยาม ก่อนจะหันไปหาเซเลนา “อาจารย์สาวผู้เก่งกาจ เธอน่ะปกป้องทุกคนมาตลอด แต่คราวนี้... แม้แต่ตัวเอง เธอก็ช่วยไม่ได้” เงาสีดำนั้นขยายตัวขึ้นเรื่อยๆ รูปร่างของมันเริ่มบิดเบี้ยวจนดูไม่ออกว่าเป็นมนุษย์หรือปีศาจ มันคืออสูรแห่งเงามืดที่คาร์ลอสเลี้ยงไว้ด้วยเลือดของบรรพบุรุษอาจารย์ที่หายสาบสูญไปก่อนหน้านี้ ความลับที่ถูกซ่อนไว้ในประวัติศาสตร์ของโรงเรียนกำลังจะถูกเปิดเผยผ่านพลังที่น่าสะพรึงกลัวนี้ เซเลนาสูดลมหายใจลึก เธอหันมามองลีโอด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความหมายบางอย่าง เป็นสายตาที่ทั้งขอโทษและขอบคุณ “ลีโอ... จำสิ่งที่ฉันเคยสอนได้ไหม? เวทมนตร์ไม่ได้อยู่ที่ไม้กายสิทธิ์ แต่มันอยู่ที่หัวใจที่กล้าหาญ... ตอนนี้ละ ใช้มันซะ!” ลีโอชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ดวงตาของเขาจะเปลี่ยนเป็นประกายสีทอง ระบบเด็กดีส่งเสียงแจ้งเตือนที่ดังที่สุดเท่าที่เคยมีมาในชีวิตการข้ามมิติของเขา [แจ้งเตือนระดับสูงสุด: ตรวจพบตัวตนแท้จริงของผู้บงการเงา - เผยธาตุแท้ของระบบควบคุมเวทมนตร์ต้องห้าม] [ภารกิจระดับ SSS: ทำลายพันธนาการแห่งเงามืดและช่วยอาจารย์เซเลนา] [เงื่อนไขการผ่านภารกิจ: เปิดเผยความลับใต้ห้องสมุดต่อหน้าผู้อำนวยการและสภามหาเวท] ลีโอลุกขึ้นยืนพลางเช็ดเลือดที่มุมปาก แววตาของเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงจากเด็กหนุ่มผู้แสนดีกลายเป็นนักรบที่พร้อมจะสั่นคลอนรากฐานของโลกนี้ เขาไม่ได้เพียงแค่จะต่อสู้ แต่เขากำลังจะกระชากหน้ากากของคนที่ทุกคนไว้วางใจที่สุดออกมาให้โลกเห็น แต่แล้ว เสียงฝีเท้าของใครบางคนก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องทำงาน เสียงนั้นหนักแน่น สุขุม และเยือกเย็นกว่าเสียงใดๆ ที่พวกเขาเคยได้ยินมา คาร์ลอสชะงักไปทันที สีหน้าของเขากลายเป็นซีดเผือดเหมือนเห็นผี บุคคลที่ยืนอยู่ตรงหน้าประตูไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นผู้อำนวยการโรงเรียน ผู้ที่ควรจะอยู่ในการประชุมระดับสูงที่หอคอยทิศเหนือ แต่ทว่า... รอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้าของผู้อำนวยการกลับดูผิดธรรมชาติอย่างประหลาด เขาก้าวเข้ามาในห้องด้วยท่าทีที่ดูเหมือนกำลังรอคอยช่วงเวลานี้มานานแสนนาน “ขอบใจมากนะ คาร์ลอส ที่ช่วยทำหน้าที่ตัวล่อให้ฉันเปิดเผยแผนการที่สมบูรณ์แบบนี้ออกมา” ลีโอเบิกตากว้าง หัวใจของเขาแทบหยุดเต้น เมื่อตระหนักได้ว่าศัตรูที่แท้จริงไม่ใช่ผู้ช่วยอาจารย์ที่อยู่ตรงหน้า... แต่คือคนที่เขาสั่งการและไว้วางใจมากที่สุดในโรงเรียนแห่งนี้! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนที่เข้มข้นที่สุดนี้ และผมสัญญาว่าจะพาทุกท่านไปพบกับจุดพลิกผันที่เหนือความคาดหมายในตอนหน้าอย่างแน่นอนครับ - วาเลนเทียอัศวินมืด -