รหัสลับในรอยเลือด

"อย่าเพิ่งขยับ... ถ้าคุณยังอยากรักษาคอไว้บนบ่า" เสียงของรวินท์ราบเรียบเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก ตัดผ่านความมืดมิดในห้องทำงานที่บัดนี้กลายเป็นกับดักมรณะ ดวงตาสีฟ้าครามของเขาเปลี่ยนเป็นสีเงินยวงในทันที 'เนตรสัจธรรม' เริ่มทำงาน อัตราการเต้นของหัวใจพุ่งสูงขึ้นพร้อมกับชุดตัวเลขและสมการฟิสิกส์ที่ไหลวนอยู่บนม่านตาขวา พริมโรสที่ยืนอยู่ข้างกายไม่ได้กรีดร้องอย่างหญิงสาวทั่วไป เธอเพียงแค่เอียงคอเล็กน้อย สองมือประสานกันแน่นที่หน้าท้อง ท่าทีสงบนิ่งจนผิดวิสัย ในขณะที่เงาร่างหนึ่งก้าวพ้นออกมาจากหลังตู้เอกสาร ร่างนั้นบิดเบี้ยวผิดรูป ราวกับภาพที่ถูกรบกวนด้วยสัญญาณแม่เหล็กไฟฟ้า ดวงตาหลายคู่บนผนังรอบทิศทางกะพริบถี่ๆ เหมือนหลอดไฟที่ใกล้ขาด "รวินท์... คุณเห็น 'รหัส' นั่นไหมคะ?" พริมโรสกระซิบเบาๆ แต่ในน้ำเสียงที่ฟังดูสดใสนั้น กลับมีความสั่นสะเทือนบางอย่างที่รวินท์จับสังเกตได้ รวินท์ไม่ได้ตอบทันที เขากวาดสายตามองไปรอบห้อง สิ่งที่คนทั่วไปเห็นว่าเป็นแค่ความมืด แต่ในสายตาของเขา มันคือแผนผังพลังงานที่ซับซ้อน รอยเลือดที่หยดอยู่บนพื้นไม่ได้กระจายตัวตามกฎแรงโน้มถ่วง แต่มันกำลังไหลย้อนขึ้นไปบนผนังราวกับถูกแม่เหล็กดึงดูด และก่อตัวเป็นตัวอักษรโบราณที่ส่องแสงสีเลือดจางๆ [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบร่องรอยไสยเวทระดับต่ำ 'อาคมพันธนาการโลหิต' ประเมินความอันตราย: B+] "อาคมพันธนาการ..." รวินท์พึมพำ มุมปากของเขากระตุกขึ้นเล็กน้อยเป็นรอยยิ้มสมเพช "เล่นกับมวลสารในอากาศให้เป็นสื่อกลางในการสังหาร แต่น่าเสียดายที่กฎของฟิสิกส์มักจะซื่อสัตย์กว่าคนเสมอ พริมโรส ช่วยเบี่ยงเบน 'คลื่น' ฝั่งขวาให้ผมที" พริมโรสคลี่ยิ้มกว้าง ดวงตาของเธอเป็นประกายวาบสีทองชั่วขณะที่ไม่มีใครสังเกตเห็น เธอดีดนิ้วเพียงเบาๆ แรงกดอากาศในห้องก็เปลี่ยนไปทันที ราวกับมีม่านล่องหนมากั้นกลางระหว่างพวกเขากับเงาร่างนั้น รวินท์ก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคง เขาหยิบปากกาโลหะขึ้นมา ปลายปากกาแตะลงบนพื้นอย่างแม่นยำ ทุกจังหวะที่เขาขีดเขียนลงบนรอยเลือด ระบบเนตรสัจธรรมจะคำนวณสมการแก้ทางออกมาแบบเรียลไทม์ "พลังงานพวกนี้ไม่ได้เกิดจากวิญญาณ แต่มันคือ 'การบิดเบือนอนุภาค' ผ่านพิธีกรรม" เขาเอ่ยขณะเร่งมือ "ใครบางคนกำลังเขียนรหัสสั่งการลงบนอากาศ เพื่อให้เลือดทำหน้าที่เป็นเซนเซอร์ตรวจจับความร้อน" เงาร่างนั้นพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง แต่ทันทีที่สัมผัสกับเส้นที่รวินท์วาดไว้ ร่างนั้นก็สลายกลายเป็นละอองสีดำสนิท ทิ้งไว้เพียงเสียงกรีดร้องที่ฟังดูเหมือนเสียงโลหะเสียดสีกัน เมื่อความเงียบกลับคืนมา รวินท์หอบหายใจเล็กน้อย เขาเก็บปากกาเข้ากระเป๋าเสื้อพลางหันไปมองพริมโรสที่ยืนกอดอกมองเขาด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก "คุณรู้อยู่แล้วใช่ไหมว่ามันจะทำแบบนั้น" รวินท์ถาม น้ำเสียงสงสัยเจือความระแวง "รู้สิคะ" พริมโรสตอบพลางเดินเข้ามาใกล้ กลิ่นหอมจางๆ คล้ายดอกไม้แห้งและธูปโบราณโชยออกมาจากตัวเธอ "แต่ถ้าฉันจัดการเอง รวินท์ก็คงไม่ได้ทดสอบ 'เนตรสัจธรรม' ว่ามันอัปเกรดไปถึงไหนแล้ว จริงไหมคะบอส?" รวินท์นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเบนสายตาไปที่รอยเลือดที่เหลืออยู่บนผนัง มันไม่ได้หายไป แต่มันกำลังเปลี่ยนรูปร่างใหม่ กลายเป็นสัญลักษณ์รูปดวงตาที่เปิดกว้างอย่างน่าขนลุก "ไม่ใช่แค่การโจมตีข่มขู่" รวินท์จ้องมองรอยเลือดนั้นด้วยความรู้สึกไม่ดี "นี่คือ 'จดหมายเชิญ' มันถูกจารึกไว้ด้วยเลือดของคนที่พยายามจะเปิดโปงเรื่องนี้ก่อนหน้าเรา... พริมโรส ใครที่เข้าถึงแฟ้มเอกสารชุดนี้ได้บ้าง นอกจากผม?" พริมโรสเลิกคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะคว้าแท็บเล็ตขึ้นมาดูบันทึกการเข้าถึงข้อมูล ใบหน้าของเธอนิ่งสนิท แต่รวินท์สัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่างที่พุ่งขึ้นมาในระบบของเขา [แจ้งเตือนจากระบบ: ความปลอดภัยระดับสูงสุดถูกละเมิด ตรวจพบการแทรกซึมจากบุคคลที่สาม... สถานะผู้ใช้: ตรวจสอบไม่พบ] พริมโรสเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอ แววตาร่าเริงเมื่อครู่หายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความเย็นชาที่น่ากลัวพอๆ กับตัวเอก "รวินท์คะ... เอกสารที่พวกเรากำลังอ่านอยู่นี่ ไม่ใช่แค่ข้อมูลคดีเก่า" เธอเว้นจังหวะก่อนจะส่งหน้าจอให้เขาดู "รอยเลือดบนผนัง ไม่ได้กำลัง 'สั่งการ' เรา แต่มันกำลัง 'นับถอยหลัง' ค่ะ" รวินท์มองไปที่ตัวเลขสีแดงบนผนังที่กำลังลดลงทีละวินาที จาก 00:10... 00:09... [ระบบ: ตรวจพบคลื่นพลังงานมหาศาลกำลังบีบอัดห้องนี้จากภายนอก ระดับความอันตราย: SSS - คำแนะนำ: หนีทันที!] ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและเชื่องช้าก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องทำงาน ไม่ใช่เสียงฝีเท้าเดียว แต่มันดังซ้อนกันเป็นจังหวะเหมือนกองทัพที่กำลังเดินทัพเข้ามา พร้อมกับเสียงเคาะประตูสามครั้งที่เย็นเยียบจนกระดูกสันหลังรวินท์เย็นวาบ ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก... "ขอโทษที่มาขัดจังหวะนะครับคุณรวินท์... แต่พอดีผมลืมทิ้งอะไรบางอย่างไว้ให้คุณในรอยเลือดนั่น" ประตูค่อยๆ เปิดออกเผยให้เห็นชายหนุ่มในชุดสูทสีเทาหม่นที่ดูคุ้นตาอย่างประหลาด เขาคือคนที่ตายไปเมื่อสามปีก่อนในคดีแรกที่รวินท์เคยทำพลาด... และดวงตาของเขาก็มีสัญลักษณ์ดวงตาเหมือนกับที่ปรากฏบนผนังไม่มีผิดเพี้ยน ขวัญเนตรทายใจหวังว่ารี้ดเดอร์ทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับความลับที่เพิ่งเปิดเผยนี้นะคะ แล้วพบกันตอนหน้าค่ะ