ธุรกิจเติบโต

เสียงไม้บรรทัดเหล็กกระทบลงบนโต๊ะไม้เนื้อแข็งดัง *ปัง* สนั่นเรือนครัว จนหลี่ฉินสะดุ้งสุดตัว ถอยหลังกรูดจนสะโพกชนเข้ากับอ่างเก็บน้ำ ผัดกะหล่ำปลีในกระทะแทบกระเด็นออกนอกเตา "สะใภ้ใหญ่หลี่... ท่านคิดจะทำอะไรกับบัญชีการค้าของข้ากันแน่คะ?" หลินเฟยเฟยเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าดวงตากลับคมกริบดั่งมีดผ่าตัด เธอยืนกอดอกพิงขอบประตูห้องเก็บเสบียง เส้นผมสีดำสนิทถูกรวบเก็บไว้อย่างเรียบร้อยด้วยปิ่นไม้ไผ่ที่จางเหว่ยหานเป็นคนเหลาให้ บรรยากาศรอบตัวของหญิงสาวแผ่รังสีความนิ่งสงบแต่เฉียบคม จนคนใจคดอย่างหลี่ฉินไม่กล้าแม้แต่จะสบตา "ข้า... ข้าแค่จะช่วยตรวจดูความเรียบร้อยให้เจ้าต่างหากเล่า เฟยเฟย! เจ้าจะระแวงกันเกินไปแล้วนะ" หลี่ฉินฝืนยิ้มแห้งแล้ง มือที่ถือสมุดบัญชีปกผ้าสีครามสั่นเทาเล็กน้อย ความโลภที่เห็นตัวเลขกำไรจากการขายขนมเปี๊ยะไส้หมูหยองและน้ำพริกสูตรพิเศษในตลาดมืดเมื่อวานนี้ ทำให้พี่สะใภ้จอมเจ้าเล่ห์ทนอยู่เฉยไม่ได้จนต้องแอบย่องเข้ามาในเขตบ้านพักทหารยามวิกาล "ช่วยตรวจ? หรือว่าแอบจำสูตรแล้วคิดจะไปทำแข่งกันแน่คะ?" เฟยเฟยสาวเท้าเข้ามาใกล้ทีละก้าว กลิ่นหอมจางๆ ของแป้งอบและสมุนไพรลอยวนเวียนอยู่รอบตัว "จำไว้นะคะ... ของบางอย่าง ต่อให้ท่านลอกเลียนรูปร่างหน้าตาไปได้ แต่ฝีมือและ 'มิติ' ที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังความอร่อยนั้น ต่อให้ท่านเอาสมองทั้งใบมาคิด ก็ไม่มีวันตามทันหรอกค่ะ เชิญออกไปจากบ้านของข้าได้แล้ว ก่อนที่ข้าจะเชิญพี่รองมาจัดการตามระเบียบวินัยทหาร" คำว่า 'วินัยทหาร' ทำให้หลี่ฉินหน้าซีดเผือด นางรู้ดีว่าจางเหว่ยหานสามีของนังตัวดีคนนี้ทั้งรักทั้งหลงภรรยาขนาดไหน ยิ่งช่วงนี้สามีของนางต้องอาศัยบารมีของเหว่ยหานในการเลื่อนขั้น นางจึงทำได้เพียงกัดฟันกรอด ขว้างสมุดบัญชีลงบนโต๊ะกระแทกกระทั้น แล้วสะบัดก้นเดินหนีออกไปพร้อมกับเสียงบ่นพึมพำด้วยความแค้นเคือง เฟยเฟยถอนหายใจเบาๆ ปรายตามองสมุดบัญชีเล่มนั้น ตัวเลขผลกำไรสุทธิในช่วงสามเดือนที่ผ่านมาพุ่งทะยานสูงจนน่าตกใจ เงินสดในหีบไม้ลับใต้พื้นเตียงตอนนี้มากพอที่จะทำให้ครอบครัวของเธอหลุดพ้นจากความยากลำบากในยุค 80 นี้ได้อย่างถาวรแล้ว และเป้าหมายต่อไปที่เธอวางแผนไว้กับสามี... คือการสร้าง 'บ้านอิฐหลังใหม่' ที่กว้างขวางและอบอุ่นกว่าเดิม เพื่อเจ้าตัวเล็กทั้งสองที่ไม่ต้องทนหนาวสะท้านยามหน้าหนาวอีกต่อไป พลัน เสียงฝีมือหนักแน่นและคุ้นเคยก็ดังขึ้นที่หน้าประตูบ้าน ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวเข้มของจางเหว่ยหานก้าวเข้ามา ไอเย็นจากภายนอกลอยติดกายเขามาจางๆ แต่ดวงตาคมกริบคู่นั้นกลับทอประกายอ่อนโยนยามที่มองเห็นร่างบางของภรรยายืนอยู่ตรงหน้า "พี่ใหญ่หลี่มาหาเรื่องเจ้าอีกแล้วหรือ?" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถาม พลางวางปืนยาวพาดไว้ที่มุมห้อง แล้วเดินตรงเข้ามาโอบเอวบางของเธอไว้หลวมๆ สัมผัสอุ่นซ่านจากฝ่ามือใหญ่ทำเอาหัวใจของเฟยเฟยเต้นรัวขึ้นมาอย่างไม่รักดี "นางแค่อยากรู้อยากเห็นเรื่องบัญชีเงินเก็บของเราค่ะ..." เฟยเฟยเอี้ยวตัวกลับมา ใช้ปลายนิ้วเรียวแตะที่ปกเสื้อของสามีเบาๆ "ว่าแต่คุณเถอะค่ะ... เรื่องขออนุมัติพื้นที่สร้างบ้านใหม่จากทางการ คุยกับผู้กองเรียบร้อยดีไหมคะ?" เหว่ยหานยกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่หาดูได้ยากนี้มักจะมีให้ภรรยาของเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น เขาโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกเกือบจะชนกัน กลิ่นบุรุษผสมกับกลิ่นแดดและฝุ่นสนามฝึกอบอวลอยู่ในอากาศ "เรียบร้อยดีทุกอย่าง พื้นที่ดินแปลงท้ายค่ายทหารที่เราเลือกไว้ทางการอนุมัติให้เราเป็นเจ้าสิทธิ์ในการปลูกสร้างแล้ว พรุ่งนี้เช้า ช่างไม้หลี่กับคนงานจะเริ่มเข้ามาปรับหน้าดินทันที เจ้าจะได้มีห้องครัวกว้างๆ ไว้ทำขนมสมใจอยากเสียทีนะ" ดวงตาของเฟยเฟยเปล่งประกายด้วยความยินดี การสร้างบ้านใหม่ในยุค 80 ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่วิสัยทัศน์ที่กว้างไกล เงินทุนที่ได้มาจากความฉลาดในการค้าขาย และสามีที่คอยหนุนหลังทุกอย่าง ทำให้ความฝันที่จะสร้างอาณาจักรเล็กๆ ของครอบครัวกลายเป็นความจริงขึ้นมาทีละน้อย ตกดึก... ขณะที่บ้านพักหลังเก่าเงียบสงบ เฟยเฟยแอบเข้าไปในมิติลับเพื่อคัดเมล็ดพันธุ์ข้าวสาลีชั้นดีและตรวจสอบวัตถุดิบสำหรับทำขนมล็อตใหญ่ที่จะส่งมอบในวันพรุ่งนี้ แสงเรืองรองจากหน้าจอมิติส่องกระทบใบงดงามของเธอ ทว่าขณะที่เธอกำลังหยิบแป้งสาลีเกรดพรีเมียมออกมานั้นเอง เสียงเคาะประตูด้านนอกก็ดังขึ้นสามครั้งติดต่อกัน—*ก๊อก ก๊อก ก๊อก*—เป็นรหัสลับที่ใช้เฉพาะคนในหน่วยข่าวกรองที่เหว่ยหานสังกัดอยู่เท่านั้น! เหว่ยหานที่นอนอยู่บนเตียงลุกพรวดขึ้นมาทันที สีหน้าเคร่งขรึมลงถนัดตา เขาสวมเสื้อโค้ททหารทับอย่างรวดเร็วแล้วส่งสัญญาณให้ภรรยาอยู่ในความสงบ เฟยเฟยเดินตามสามีมาที่ประตูบ้านด้วยความรู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ เมื่อเหว่ยหานเปิดประตูออก ปรากฏร่างของนายทหารสื่อสารคนสนิมยืนหอบหายใจโยน รายงานด้วยน้ำเสียงร้อนรนว่า "ผู้กองครับ! สายสืบรายงานด่วนจากตัวเมือง... มีกลุ่มคนแปลกปลอมกลุ่มใหญ่กำลังเดินทางมุ่งหน้ามาที่ค่ายทหารของเรา และเป้าหมายดูเหมือนจะพุ่งตรงมาที่... ธุรกิจลับที่คุณเฟยเฟยกำลังดำเนินการอยู่ครับ!" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของหลินฮวายุคปฏิรูปด้วยดีเสมอมานะคะ!