เริ่มต้นชีวิตที่สมบูรณ์

“คุณจะกอดอดีตอันเน่าเฟะไว้จนถึงเมื่อไหร่คะ กวินทร์” สุ้มเสียงของรินรดาราบเรียบ ทว่าเฉียบคมดั่งใบมีดที่กรีดลงบนกลางใจของชายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในรอบรั้วมหาวิทยาลัยธุรกิจแห่งนี้ กวินทร์ชะงักค้าง ร่างสูงใหญ่ที่เคยยืนหยัดอย่างเย่อหยิ่งและถือดีบัดนี้กลับสั่นเทาเล็กน้อยยามเมื่อดวงตาสคมองลึกลงไปในนัยน์ตาคู่สวยของอดีตภรรยา หญิงสาวที่เขาเคยผลักไสไล่ส่งอย่างไร้เยื่อใย ผู้หญิงที่เขาเคยคิดว่าไม่มีวันมีค่าพอจะยืนเคียงข้างในโลกอันมืดมนของเขา ทว่าในวินาทีนี้... รินรดาในชุดสูทเข้ารูปสีเอิร์ธโทนดูสง่างาม เด็ดเดี่ยว และเต็มไปด้วยพลังอำนาจที่เหนือกว่าเขาหลายเท่าตัว เธอบ่บอกชัดเจนด้วยท่าทีว่า บาดแผลในอดีตไม่ได้มีไว้ให้คร่ำครวญ แต่มันถูกหลอมรวมเป็นเกราะเหล็กที่ปกป้องหัวใจของเธอและดวงใจอีกดวงหนึ่งไว้อย่างแน่นหนา “ริน...” เสียงทุ้มต่ำของกวินทร์แหบพร่า เขาคุกเข่าลงข้างกายเธออย่างไม่นึกรักศักดิ์ศรี มือหนาสั่นเทายื่นออกหมายจะกุมมือเรียวบาง แต่แล้วก็ต้องชะงักค้างกลางอากาศ ราวกับกลัวว่าปลายนิ้วของตนจะไปสร้างรอยมลทินให้แก่ความบริสุทธิ์ที่เธอเพิ่งสร้างขึ้นใหม่ “ผมขอโทษ... ผมรู้ว่าคำนี้มันไร้ค่าแค่ไหนสำหรับคุณในตอนนี้ แต่ได้โปรด... ให้โอกาสผมได้พิสูจน์ตัวเองอีกสักครั้งเถอะนะ” รินรดากวาดสายตามองชายหนุ่มผู้เคยเป็นทั้งโลกและนรกในเวลาเดียวกันของเธอ ความเจ็บปวดนับพันวันที่เธอต้องกลืนน้ำตาเลี้ยงลูกชายลำพังในต่างแดน ภาพความโดดเดี่ยวเหน็บหนาวในคืนที่ไม่มีใครเหลียวแล ไหลย้อนกลับเข้ามาในห้วงความคิดราวกับภาพยนตร์ซ้ำซาก แต่แปลกเหลือเกิน... ในวินาทีที่เธอมองลึกลงไปในแววตาที่เต็มไปด้วยความสำนึกผิดและหยาดน้ำตาที่คลอหน่วยอยู่ริมขอบตาของกวินทร์ หัวใจที่เคยด้านชาและแข็งกระด้างราวกับก้อนหิน กลับรู้สึกถึงความอุ่นร้อนบางเบาที่แผ่ซ่านขึ้นมา เธอไม่ได้เกลียดเขาอีกต่อไปแล้ว... การเกลียดใครสักคนมันต้องใช้พลังงานมากเกินไป และรินรดาตระหนักดีว่า หัวใจอันมีค่าของเธอสมควรถูกใช้ไปกับการรักตัวเองและลูกน้อยมากกว่าจะมาจมปลักอยู่กับความแค้นเคือง “ลุกขึ้นเถอะค่ะ กวินทร์” รินรดากล่าวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด เธอไม่ได้สะบัดมือเขาหนี แต่ดึงมือกลับด้วยความนุ่มนวลและเด็ดขาดในคราวเดียวกัน “คุณไม่ต้องมาขอร้องให้ฉันยกโทษให้หรอกค่ะ เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา... คนที่จองจำคุณไว้ในคุกแห่งความผิดบาป ก็คือตัวคุณเอง ไม่ใช่ฉันเลย” คำพูดนั้นราวกับค้อนเหล็กทุบลงกลางใจกวินทร์ หยาดน้ำตาที่เขาพยายามอดกลั้นมาตลอดไหล่ง얼ลฃรินรดารินรดารินรดา... ผู้หญิงที่เขาเคยคิดว่าอ่อนแอจนบีบให้ตายคามือก็ทำได้ บัดนี้เธอกลับกลายเป็นแสงสว่างที่อบอุ่นและกว้างใหญ่เสียจนเขารู้สึกว่าตนเองช่างตัวเล็กจ้อยเหลือเกิน “แล้ว... รินล่ะครับ รินอภัยให้ผมหรือยัง” เขาถามเสียงสั่น เฝ้ารอคำตอบที่จะตัดสินชะตากรรมวิญญาณอันแตกสลายของตนเอง รินรดานิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ บรรยากาศภายในห้องทำงานส่วนตัวเงียบสงัดจนได้ยินเสียงลมหายใจที่สั่นไหวของคนทั้งคู่ สายตาทอดมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกใส ที่ซึ่งน้องต้นกล้ากำลังวิ่งเล่นหัวเราะร่าอยู่กับพี่เลี้ยงในสวนหย่อม รอยยิ้มบริสุทธิ์ของเด็กชายวัยสามขวบคือเครื่องยืนยันว่า โลกใบนี้ยังคงมีความงดงามหลงเหลืออยู่เสมอ แม้จะผ่านพ้นพายุร้ายมาได้ หญิงสาวหันกลับมาสบตากับอดีสามี นัยน์ตาคู่สวยฉายแววของการปล่อยวางอย่างแท้จริง “ฉันอภัยให้คุณค่ะ กวินทร์” รินรดาเอื้อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นและกังวาน “ไม่ใช่เพื่อตัวคุณ... แต่ฉันอภัยให้ เพื่อที่ตัวฉันเองจะได้เป็นอิสระจากอดีตอย่างสมบูรณ์ และเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้อย่างแท้จริง” คำว่า *‘เริ่มต้นชีวิตใหม่’* ประดุจดั่งเสียงระฆังแห่งการอภัยทานที่ดังสะท้อนไปทั่วห้อง กวินทร์หลับตาลงพร้อมกับหยาดน้ำตาแห่งความโล่งใจและสำนึกผิดที่ร่วงเผาะ เขาก้มลงกราบแทบเท้าของเธอด้วยความยอมจำนนต่อความรักและความดีงามที่เขารักษาไว้ไม่ได้ในอดีต แต่มรสุมชีวิตที่คิดว่าสงบลงแล้ว กลับส่งสัญญาณเตือนภัยครั้งใหม่ขึ้นอย่างกะทันหัน ในจังหวะที่กวินทร์กำลังจะเงยหน้าขึ้นเพื่อกล่าวคำขอบคุณ ประตูห้องทำงานก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท ร่างของเลขาส่วนตัวพุ่งพรวดเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือด เนื้อตัวสั่นเทาจนแทบยืนไม่อยู่ ในมือถือซองเอกสารสีน้ำตาลยับยู่ยี่ที่ดูเหมือนเพิ่งผ่านการยื้อแย่งมา “คุณกวินทร์คะ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ... คือว่า...” เลขาสาวกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สายตาหวาดหวั่นเหลือบมองรินรดาก่อนจะเอ่ยต่อด้วยเสียงสั่นเครือ “มีพัสดุส่งตรงถึงโต๊ะทำงานของคุณค่ะ จ่าหน้าซองว่าเป็นความลับสุดยอด... และพอเปิดดูข้างใน... มันคือรายงานผลตรวจ DNA ระหว่างคุณกับ... กับคุณน้องต้นกล้าค่ะ!” กวินทร์เบิกตากว้าง ร่างกายแข็งทื่อราวกับถูกสายฟ้าฟาดลงกลางกระบาล สัญชาตญาณดิบสั่งให้เขารีบคว้าซองเอกสารนั้นมาเปิดดูในทันที ขณะที่รินรดาชะงักค้าง รอยยิ้มแห่งความสงบสุขเมื่อครู่วันนี้เลือนหายไปในพริบตา เมื่อพบว่าความลับที่เธอพยายามปกปิดด้วยชีวิต กำลังจะถูกกระชากออกมาประจานต่อหน้าอดีตสามีผู้มีอิทธิพลล้นฟ้าในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลุ้นระทึกไปกับตัวละครนะคะ หวังว่าจะชื่นชอบบทนี้นะคะ!