กฎเหล็ก 3 ข้อ

กลิ่นอายเย็นยะเยือกของแอมเบอร์และสนซีดาร์ยังคงลอยวนอยู่ในอากาศ คละเคล้ากับความระอุที่เพิ่งถูกทิ้งไว้เบื้องหลังจากการประกาศสงครามขนาดย่อม รินรดากระแทกส้นรองเท้าคัทชูออกไปจนเสียงดังสะท้อนก้องโถงทางเดิน แต่ระเบิดเวลาลูกใหญ่กว่ากลับกำลังยืนกอดอกนิ่งอยู่ตรงหน้าจินในห้องนั่งเล่นเพนต์เฮาส์หรูใจกลางเมือง คีรินปรายตามองโอเมก้าหนุ่มที่ยังคงเชิดหน้าท้าทายด้วยความรู้สึกหลากหลายระคนกัน ทั้งหงุดหงิดที่อีกฝ่ายไม่เคยยอมลงให้ และบางอย่างที่ลึกซึ้งเกินกว่าจะยอมรับออกมาเป็นคำพูด "ยืนบื้ออะไรอยู่ตรงนั้น อยากให้ฉันต้องเชิญลงไปนอนข้างถนนหรือไง" น้ำเสียงทุ้มต่ำติดจะห้วนจัดเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ พร้อมกับก้าวเข้ามาประชิดตัวด้วยความเร็วจนจินต้องถอยหลังไปชนกับพนักโซฟา "เฮียพูดบ้าอะไร นี่มันคอนโดส่วนตัว หรือเฮียสมองกระทบกระเทือนตอนที่ยัยคุณหนูรินรดาเข้ามาอาละวาดเมื่อกี้กันแน่" จินสวนกลับทันควัน นัยน์ตากลมโตวาวโรจน์ด้วยความกรุ่นโกรธ เขาเกลียดนักไอ้ท่าทางวางอำนาจแบบอัลฟ่าเลือดร้อนนี่เสียจริง คีรินแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบกวาดมองสำรวจเรือนร่างเพรียวบางของคนตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตากดดัน "ปากเก่งดีนี่... แต่จำใส่สมองอันน้อยนิดของนายเอาไว้ให้ดี ว่าที่นี่ไม่ใช่สถานรับเลี้ยงเด็ก และฉันไม่ใช่พี่เลี้ยงใจดีที่จะคอยโอ๋คนดื้อรั้น" ร่างสูงใหญ่ขยับเข้ามาใกล้จนแทบไม่มีช่องว่างระหว่างกัน กลิ่นฟีโรโมนอัลฟ่าที่จงใจปล่อยออกมาข่มขู่ทำให้ลมหายใจของจินสะดุดไปวูบหนึ่ง แต่โอเมก้าหนุ่มกัดฟันกรอด ฝืนสบตากลับอย่างไม่เกรงกลัว แม้หัวใจในอกจะเต้นรัวจนแทบทะลุออกมานอกซี่โครง "ถ้าคิดว่าจินเป็นภาระนัก ทำไมไม่ฉีกสัญญาแล้วปล่อยให้จินไปตายเอาดาบหน้าล่ะคะ... อ๊ะ!" จินเผลอหลุดคำลงท้ายแบบประชดประชันออกไปตามความคุ้นชิน แต่ยังไม่ทันได้แก้ตัว คีรินก็คว้าข้อมือเรียวไว้มั่น แรงบีบไม่ได้หนักหน่วงถึงขั้นเจ็บ แต่เด็ดขาดพอที่จะตรึงให้ร่างบางขยับไปไหนไม่ได้ "ปากดีแบบนี้สินะ ถึงได้ชอบหาเรื่องใส่ตัว" คีรินโน้มใบหน้าลงมาจนชิด กระซิบเสียงต่ำลอดไรฟัน "ในเมื่อนายเซ็นสัญญาแต่งงานบังหน้ากับฉันเข้ามาอยู่ในนี้แล้ว ก็จงจำ 'กฎเหล็ก 3 ข้อ' ของฉันให้ขึ้นใจ... ข้อแรก ห้ามยุ่งเกี่ยวกับข้าวของส่วนตัวและพื้นที่ทำงานของฉันเด็ดขาด ข้อสอง ห้ามพาใครหน้าไหนเข้ามาเหยียบที่นี่โดยไม่ได้รับอนุญาต และข้อสาม..." อัลฟ่าหนุ่มเว้นจังหวะ ปลายนิ้วกร้านลากไล้ขึ้นมาแตะเบาๆ ที่คางอิ่มอย่างถือวิสาสะ สายตาคมปลาบจับจ้องริมฝีปากที่กำลังเม้มเข้าหากันแน่นด้วยความเคืองขัด "ข้อสาม... ห้ามทำตัวน่ารำคาญจนทำให้ฉันต้องเผลอจัดการนายด้วยวิธีของอัลฟ่า" จินเบิกตากว้างด้วยความตกใจกับข้อสุดท้าย เลือดในกายสูบฉีดจนใบหน้าขาวเนียนขึ้นสีแดงจัดด้วยความโกรธปนความกระดากอาย เขาปัดมือหนาออกอย่างแรงแล้วถอยกรูดไปยืนหายใจหอบอยู่กลางห้อง "กฎบ้าบออะไรของเฮีย! คิดเอาเองเออเองอยู่ฝ่ายเดียวหรือไง จินไม่ใช่ทาสในเรือนเบี้ยนะ ถึงจะได้มาทำตามคำสั่งเผด็จการไร้สาระพวกนี้!" จินแว้ดใส่หน้าคนตัวสูงอย่างเหลืออด "โดยเฉพาะข้อสาม... ฝันไปเถอะว่าจินจะยอม!" "หึ คิดเหรอว่ามีสิทธิ์ต่อรอง?" คีรินยัก The shoulders เล็กน้อย ท่าทางเย่อหยิ่งและมั่นอกมั่นใจนั่นช่างน่าหมั่นไส้เสียจนจินอยากจะคว้าแจกันดอกไม้แถวนั้นมาฟาดให้รู้แล้วรู้รอด "จำไว้ว่านายเป็นฝ่ายเดินเข้ามาหาเรื่องใส่ตัวก่อนเองนะ... จิน" บรรยากาศในห้องนั่งเล่นตึงเครียดจนแทบจะตัด Slices ออกมาได้ เคมีที่ปะทะกันระหว่างอัลฟ่าผู้ถือไพ่เหนือกว่ากับโอเมก้าหัวรั้นแผ่ซ่านความเร่าร้อนออกมาอย่างปิดไม่มิด ทั้งสองยืนจ้องตากันราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ไม่มีใครยอมละสายตาหรือถอยให้กันแม้แต่ก้าวเดียว จินกำลังจะอ้าปากสวนกลับด้วยถ้อยคำเจ็บแสบให้สมกับความคับแค้นใจ แต่เสียงสัญญาณเตือนภัยบางอย่างจากประตูหน้าห้องกลับดังแทรกขึ้นเสียก่อน *ติ๊งหน่อง!* เสียงกดกริ่งกะทันหันทำให้ทั้งคู่ชะงัก คีรินขมวดคิ้วมุ่นด้วยความแปลกใจ เพราะนอกจากแม่บ้านประจำสัปดาห์แล้ว ก็ไม่มีใครล่วงรู้รหัสผ่านหรือขึ้นมาถึงชั้นเพนต์เฮาส์ส่วนตัวนี้ได้ง่ายๆ จินหันไปมองทางประตูด้วยความระแวง นึกไปถึงใบหน้าอาฆาตของรินรดาเมื่อครู่ หรือบางทีอาจจะเป็นแขกที่ไม่ได้รับเชิญคนอื่นที่พร้อมจะเข้ามาซ้ำเติมสถานการณ์บ้าๆ นี้ให้ยุ่งเหยิงยิ่งกว่าเดิม คีรินปรายตามองโอเมก้าหนุ่มแวบหนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจก้าวเท้าเดินไปที่ประตูเพื่อเปิดดูว่าใครคือผู้มาเยือนยามวิกาล ร่างสูงกดปลดล็อกแล้วผลักบานประตูออกกว้างด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทว่า ทันทีที่บานประตูเปิดออกจนสุด ดวงตาคมกริบของอัลฟ่าหนุ่มก็เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยอย่างคาดไม่ถึง เมื่อบุคคลที่ยืนอยู่เบื้องหน้าไม่ใช่แม่บ้าน หรือแม้แต่คู่หมั้นสาวจอมวุ่นวาย... แต่เป็นร่างระหงของใครบางคนที่ถือวิสาสะก้าวล่วงเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวทันที โดยไม่แม้แต่จะรอฟังคำอนุญาตจากเจ้าของห้องเลยแม้แต่น้อย "คีริน... ลูกชายตัวดี ทำไมปล่อยให้แม่รอนานจัง หืม?" _______ (ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาสัมผัสความแซ่บและฟินจิกหมอนไปด้วยกันนะคะ)