เบเกอรี่มิติคลังสมบัติ

กระดาษสัญญาแผ่นบางที่ถูกผลักมาตรงหน้า ส่งเสียงกรอบแกรบราวกับเสียงกระดูกที่กำลังถูกบดขยี้ในโม่หิน "หลินฟาน อย่าทำหน้าโง่เง่าแบบนั้นให้มันมากนักเลยนะ! แกคิดว่าข้าวปลาที่ยัดลงท้องไปทุกวัน มันงอกเงยมาจากดินแดนสวรรค์หรือไง? หนี้สินที่พ่อแม่ผู้ล่วงลับของแกสร้างไว้ ทิ้งภาระก้อนโตไว้ให้ตระกูลเราต้องตามเช็ดตามล้าง ถือว่าพวกเราใจกว้างเป็นแม่น้ำแล้วที่ยอมให้แกเซ็นสัญญายกสิทธิ์ที่ดินผืนนี้แลกกับการปลดหนี้!" เสียงแหลมสูงบาดหูของป้าสะใภ้ใหญ่ 'หลินชุ่ยเหลียน' ดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงคับแคบ กลิ่นอับชื้นของบ้านไม้เก่าๆ ผสมผสานกับกลิ่นเหงื่อไคลและกลิ่นชาจีนราคาถูกช่างน่าสะอิดสะเอียน หลินฟานกะพริบตาช้าๆ ความทรงจำอันสับสนอลหม่านของร่างเดิมค่อยๆ ไหลทะลักเข้าสู่สมองราวกับเขื่อนแตก อดีตเธอกรรมการผู้จัดการสาววัยยี่สิบแปดปี ผู้กุมบังเหียนอาณาจักรธุรกิจอาหารและเครือข่ายร้านเบเกอรี่ชื่อดัง กำลังเผชิญหน้ากับความจริงอันน่าเหลือเชื่อ—เธอทะลุมิติมาอยู่ในร่างของหญิงสาวชาวไร่ผู้อ่อนแอในยุคสมัยที่กันดารและยากลำบ้น แถมยังถูกญาติจอมปลอมรุมทึ้งจะฮุบที่ดินทำกินผืนสุดท้ายไปเสียแล้ว ดวงตาคู่คมกริบของหลินฟานกวาดมองเอกสารในมืออย่างรวดเร็ว สมองระดับหัวกะทิประมวลผลตัวเลขและข้อกฎหมายอย่างแม่นยำ ทุกตัวอักษรในสัญญาฉบับนี้มีเลศนัย เป็นการขูดรีดและฉ้อฉลอย่างเห็นได้ชัด หนี้แปดสิบตำลึงเงินที่ถูกกล่าวอ้าง แท้จริงแล้วเป็นเพียงตัวเลขที่ถูกปั้นแต่งขึ้นมาเพื่อยึดครองที่ดินไร่ปลายเขาของครอบครัวเธอ ซึ่งมีข่าวลือหนาหูว่าทางการกำลังจะตัดถนนผ่านในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า ช่างเป็นแผนการที่อุบาทว์สิ้นดี! "ป้าใหญ่คะ..." หลินฟานเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งร่องรอยของความหวาดกลัวหรือความตื่นตระหนกที่อีกฝ่ายคาดหวังไว้ รอยยิ้มบางเบาแต่เย็นเยียบถูกจุดขึ้นที่มุมปาก "ท่านแน่ใจหรือคะว่าตัวเลขในสัญญานี้ถูกต้องตามกฎหมาย ไม่ใช่ว่าบวกเพิ่มค่าข้าวสารมื้อละสามอีแปะที่ฉันกินเมื่อสามปีก่อนเข้าไปด้วย?" หลินชุ่ยเหลียนสะดุ้งโหย่ง สีหน้าเปลี่ยนสีทันที นางตบโต๊ะเสียงดังสนั่นจนถ้วยชาสั่นสะเทือน "นังเด็กอกตัญญู! กล้าดียังไงมาทวงบุญคุณกับฉัน! ถ้าไม่มีพวกเราคอยหยิบยื่นเศษทานให้ แกคงนอนเน่าตายข้างถนนไปนานแล้ว เซ็นชื่อลงไปเดี๋ยวนี้! ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือน แกจะต้องออกไปเร่ร่อนขอทานข้างถนนอย่างไร้ที่ซบหัวนอน!" ญาติสนิทมิตรสหายที่พากันมาเป็นพยานต่างส่งเสียงสมน้ำหน้าและกดดัน ขบขันบนความทุกข์ยากของหญิงสาวตัวคนเดียว หลินฟานหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันและอำนาจมืดบางอย่างที่ทำให้อุณหภูมิในห้องลดฮวบลงอย่างกะทันหัน เธอค่อยๆ วางปากกาพู่กันลงบนโต๊ะ ไม่ได้รีบร้อนเซ็นตามคำสั่ง แต่กลับเงยหน้าสบตาป้าสะใภ้ตรงๆ แววตานั้นเฉียบคมราวกับใบมีดโกนอาบยาพิษ จนหลินชุ่ยเหลียนเผลอถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยไม่รู้ตัว "ถ้าฉันบอกว่า... สัญญาฉบับนี้ ฉันไม่เซ็นล่ะคะ?" "แก!" หลินชุ่ยเหลียนกรีดร้องด้วยความโกรธเกรี้ยว หน้าดำคร่ำเครียด "แกไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ! ที่ดินผืนนั้นเป็นของตระกูลหลิน!" "ตระกูลหลิน?" หลินฟานลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แม้ร่างกายนี้จะผอมบาง แต่รัศมีผู้นำที่สะสมมาหลายปีในโลกเก่ากลับแผ่ซ่านออกมาจนน่าเกรงขาม "โฉนดที่ดินระบุชัดเจนว่าเป็นชื่อของท่านพ่อฉัน ไม่ใช่ชื่อของสามีท่าน และแน่นอนว่าไม่ใช่ของท่าน! การที่พวกท่านพยายามจะฮุบที่ดินโดยใช้สัญญาปลอมๆ แบบนี้ ในทางกฎหมายเขาเรียกว่า 'ฉ้อโกงทรัพย์สิน' นะคะ... ป้าใหญ่คิดว่า ถ้าฉันหอบหลักฐานไปฟ้องนายอำเภอในเมืองพรุ่งนี้เช้า หัวบนบ่าของสามีท่านจะยังอยู่ดีมีสุขไหมคะ?" คำพูดราบเรียบแต่เฉียบขาดราวกับสายฟ้าฟาดกลางวันแสกๆ ทำให้บรรยากาศในห้องเงียบกริบลงทันที ทุกคนต่างหน้าซีดเผือด ไม่คาดคิดว่านังเด็กโง่เง่าคนนี้จะกล้าต่อปากต่อคำและรู้เรื่องกฎหมายบ้านเมือง "นัง... นังเด็กสารเลว! แกกล้าขู่ฉันเรอะ!" หลินชุ่ยเหลียนหน้าดำหน้าแดงด้วยความแค้นเคือง นางเงื้อมือขึ้นหมายจะตบหน้าหลินฟานให้หายแค้น ทว่า— *ปัง!* ประตูไม้เก่าแก่ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงด้วยเรี่ยวแรงมหาศาล แรงกระแทกทำให้ฝุ่นละอองฟุ้งกระจาย ร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มในชุดเสื้อผ้าหยาบกร้านแต่สะอาดสะอ้านก้าวเข้ามา ใบหน้าคมเข้มหล่อเหลาแต่มีรอยแผลเป็นจางๆ ที่หางคิ้ว แววตาดุดันราวกับพยัคฆ์ร้ายจ้องมองผู้คนที่กำลังรังแกภรรยาด้วยความเย็นชา 'ธันวา' นายหนุ่มผู้หันหลังให้สนามรบมาทำไร่ ปากหนักแต่ขึ้นชื่อเรื่องความดุร้ายและรักภรรยาปานดวงใจ ยืนตระหง่านอยู่ตรงธรณีประตูราวกับเทพแห่งสงคราม บรรยากาศในห้องกดดันจนแทบหายใจไม่ออก หลินชุ่ยเหลียนที่กำลังจะลงมือถึงกับชะงักค้าง มือสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวเมื่อเผชิญหน้ากับอดีตนายทหารผู้ผ่านศึกมาอย่างโชกโชน หลินฟานเหลือบมองสามีหนุ่มที่ก้าวเข้ามาปกป้องในเวลาคับขัน มุมปากหยักยิ้มขึ้นเล็กน้อย ความอบอุ่นแปลกประหลาดไหลผ่านเข้ามาในหัวใจ ในเมื่อสวรรค์ให้โอกาสเธอกลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้ง พร้อมกับ 'มิติคลังสมบัติ' ที่ซ่อนอยู่ในจิตวิญญาณ ซึ่งอัดแน่นไปด้วยวัตถุดิบเบเกอรี่ระดับพรีเมียมและอุปกรณ์ทำเงินมหาศาล... สงครามการค้าและการตบหน้าพวกคนหน้าด้านในต่างโลกแห่งนี้ เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น! ทว่า ในวินาทีที่ทุกคนกำลังตกตะลึงกับความน่ากลัวของธันวา เสียงเคาะประตูก็จู่ๆ ก็ดังขึ้นสามครั้งจากด้านนอก... *ก๊อก ก๊อก ก๊อก* พร้อมกับเสียงตะโกนด้วยความตื่นตระหนกของหัวหน้าหมู่บ้านที่วิ่งหน้าตั้งเข้ามา "ธันวา! หลินฟาน!แย่แล้ว! พ่อค้าจากเมืองหลวงที่พวกเจ้าตั้งตารอ... คนนั้น... เขาหมดสติล้มฟุบอยู่หน้าร้านค้ากลางหมู่บ้าน พร้อมกับกล่องไม้ปริศนาที่ส่งกลิ่นหอมประหลาดตลบอบอวลไปทั่วทั้งภูเขาแล้ว!" ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "เบเกอรี่มิติต่างโลก" ด้วยดีเสมอมานะคะ!