ตบหน้าให้เงียบด้วยสมุดบัญชี

"ถ้าท่านคิดว่ากระดาษแผ่นเดียวที่เขียนด้วยลายมือไก่เขี่ย จะสามารถลบล้างสัญญากรรมสิทธิ์ที่ประทับตราโดยทางการได้ล่ะก็... สมองของท่านคงไม่ได้มีไว้แค่ประดับกบาลแล้วกระมังคะ แม่เลี้ยงจอมเขี้ยว" น้ำเสียงใสกระจ่างแต่เยียบเย็นดุจน้ำค้างแข็งกลางฤดูใบไม้ร่วง ดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงรับแขกของตระกูลหลิน สายตาทุกคู่ในห้องต่างเบิกกว้างด้วยความตะลึงงัน โดยเฉพาะใบหน้าเหี่ยวย่นที่บิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวของ 'แม่เลี้ยงจอมเขี้ยว' หรือฮูหยินรองหลิน ผู้ซึ่งบุกเข้ามาพร้อมกับบริวารหวังจะฮุบร้านขนมอบ 'Aroma Forest' ของฉันในยามวิกาล ย้อนกลับไปเมื่อครู่ก่อนหน้านี้ บรรยากาศในร้านกำลังอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมกรุ่นของขนมปังเนสดสดและกาแฟดริปคั่วบดใหม่ๆ ธันวาสามีหนุ่มร่างสูงใหญ่ของฉัน กำลังยืนกอดอกนิ่งสนิทอยู่หน้าเคาน์เตอร์ ดวงตาคมกริบคู่นั้นทอดมองกลุ่มคนผู้มาเยือนด้วยรังสีอำมหิตที่กดดันจนคนใจไม่ถึงแทบเข่าอ่อน แม้เขาจะวางมือจากการเป็นทหารแล้ว แต่สัญชาตญาณนักรบและรัศมีแห่งความตายที่สั่งสมมาหลายปี ก็ยังคงเพียงพอที่จะทำให้ผู้มาเยือนหน้าถอดสีได้ในพริบตา ทว่า จุดเปลี่ยนสำคัญไม่ได้อยู่ที่ความน่ากลัวของสามีฉันค่ะ... แต่มันเริ่มต้นขึ้นจากคำพูดปริศนาของชายชุดดำลึกลับที่ก้าวเข้ามาในร้านเมื่อวินาทีที่แล้ว— *"แม่นางหลิน... ข้าได้รับคำสั่งให้นำ 'สิ่งนี้' มาส่งให้ท่าน ตามสัญญาที่ท่านเคยทำไว้เมื่อชาติภพก่อน..."* คำกล่าวทิ้งท้ายของชายผู้นั้นยังคงดังก้องอยู่ในโสตประสาท พร้อมกับกล่องไม้จันทน์หอมแกะสลักลวดลายวิจิตรบรรจงที่ถูกวางลงบนโต๊ะไม้โอ๊ก ก่อนที่เขาจะหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยราวกับสายหมอก ทิ้งให้แม่เลี้ยงจอมเขี้ยวและบรรดาญาติผู้พี่ที่ตามมาสมทบหัวเราะเยาะเย้ยด้วยความขบขัน "ฮ่าๆๆ! ชาติภพก่อนงั้นรึ? นังเด็กนี่มันสติฟั่นเฟือนไปใหญ่แล้ว! สงสัยทำขนมจนสมองกลับ คิดว่าตัวเองเป็นเซียนหรืออย่างไร ถึงได้มีคนเอาของไร้สาระมาส่งให้!" เสียงหัวเราะแหลมสูงของแม่เลี้ยงดังขึ้นเพื่อกลบเกลื่อนความประหม่า นางก้าวเท้าเข้ามาหมายจะคว้ากล่องไม้นั้นไปทำลายทิ้งด้วยความหมั่นไส้ "ระวังมือของท่านด้วยนะคะ... ถ้ามันขาดกระเด็นตกลงไปกองกับพื้น ฉันเกรงว่าค่ารักษาพยาบาลในวัยชราของท่าน อาจจะใช้เงินที่ท่านพยายามมาโกงฉันทั้งชีวิตก็ยังจ่ายไม่ไหวค่ะ" ฉันเอ่ยขึ้นเรียบๆ พร้อมกับเอื้อมมือไปแตะฝากล่องไม้จันทน์ช้าๆ เพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัส ไออุ่นลึกลับก็แผ่ซ่านเข้าสู่กระแสเลือด มิติคลังเก็บของในจิตวิญญาณของฉันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง หน้าต่างระบบดิจิทัลสีทองอร่ามดีดเด้งขึ้นมากลางอากาศอย่างไร้เสียง—*ปลดล็อกคลังสมบัติลับ: บัญชีการค้าข้ามภพ และสิทธิ์ขาดแห่งดินแดนตะวันตก* ฉันไม่ได้สนใจสีหน้าซีดเผือดของแม่เลี้ยงที่ผถงะถอยหลังไปครึ่งก้าวด้วยความหวาดกลัวต่อภาพแสงสีทองที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า หลินฟานคนเดิมที่เคยถูกพวกเขารังแกและกดขี่ ได้ตายไปพร้อมกับความทรงจำในชาติก่อนแล้วค่ะ ตอนนี้ฉันคือผู้บริหารสาวมือฉกาจผู้กุมชะตากรรมเศรษฐกิจของเมืองนี้ไว้ในกำมือ! "อยากดูนักไม่ใช่หรือคะว่าฉันเอาเงินจากไหนมาขยายกิจการร้านขนมอบจนโด่งดังไปทั่วแคว้น?" ฉันค่อยๆ เปิดฝากล่องไม้จันทน์ออก เผยให้เห็นสมุดบัญชีปกหนังแท้ที่ส่งกลิ่นหอมของหมึกโบราณผสมผสานกับอב์ร่าอันทรงพลัง ฉันหยิบสมุดเล่มนั้นขึ้นมาพลิกเปิดหน้าแรกอย่างใจเย็น ทุกตัวอักษรที่บันทึกด้วยลายมือของฉันเอง ถูกแปลงโฉมด้วยระบบมิติให้กลายเป็นตัวเลขกำไรสุทธิแบบเรียลไทม์ ยอดขายพุ่งกระฉูดจากการขายเบเกอรี่และเครื่องดื่มสูตรลับเฉพาะตัว ข้อมูลการสั่งซื้อจากพ่อค้าคนกลางรายใหญ่ ตลอดจนโฉนดที่ดินรอบภูเขาที่ถูกโอนกรรมสิทธิ์มาเป็นชื่อของฉันอย่างถูกต้องตามกฎหมายทุกประการ "นี่คือ... อะไรกัน?" แม่เลี้ยงจอมเขี้ยวหน้าซีดเผือด ดวงเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงเมื่อกวาดสายตาเห็นตัวเลขกำไรสุทธิมหาศาลที่ต่อท้ายด้วยเลขศูนย์นับไม่ถ้วน "แก... นังเด็กนี่ แกไปเอาเงินทองมากมายมาจากไหน! บัญชีนี้ต้องเป็นของปลอมแน่ๆ!" "ของปลอมหรือคะ?" ฉันหัวเราะในลำคอเบาๆ รอยยิ้มการค้าอันเป็นเอกลักษณ์ถูกจุดขึ้นที่มุมปาก "ถ้าท่านสงสัยว่าปลอมหรือไม่ ทำไมไม่ลองให้ท่านเจ้าเมืองที่กำลังเดินทางมาตรวจสอบด้วยตัวเองล่ะคะ? อ้อ... เกือบลืมบอกไป ท่านแม่เลี้ยงผู้แสนดี เมื่อสัปดาห์ก่อน ฉันเพิ่งเซ็นสัญญาผูกขาดการส่ง 'เค้กชิฟฟ่อนนมสด' และ 'กาแฟพรีเมียม' ให้กับกองทัพและสำนักบริหารราชการแผ่นดิน และในฐานะที่ท่านอ้างว่าเป็น 'ผู้ปกครองตามกฎหมาย' ของฉัน..." ฉันจงใจเว้นจังหวะ ปล่อยให้ความเงียบเข้าปกคลุมห้องโถงชั่วขณะ ก่อนจะโน้มตัวเข้าไปกระซิบด้วยน้ำเสียงที่เฉียบคมบาดลึกถึงขั้วหัวใจ "...ท่านเตรียมตัวรับหมายศาลข้อหาฉ้อโกงทรัพย์สินและการพยายามฮุบกิจการของราชการได้เลยค่ะ รับรองว่าคุกหลวงต้อนรับคนตระกูลหลินอย่างอบอุ่นแน่นอน" บรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงทันตาเห็น บรรดาญาติที่เคยทำท่าทางกร่างและส่งเสียงโวยวาย ต่างหดหัวซุกคูด้วยความหวาดกลัวเมื่อได้ยินคำว่า 'คุกหลวง' แม่เลี้ยงเข่าอ่อนทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น ใบหน้าเหี่ยวย่นสั่นเทาด้วยความแค้นเคืองปนความสิ้นหวัง นางพยายามจะอ้าปากเถียงแต่ก็พูดไม่ออก ได้แต่ชี้หน้าฉันด้วยมือที่สั่นระริก ธันวาเดินเข้ามาโอบไหล่ฉันไว้เบาๆ ฝ่ามือหนาอุ่นจัดถ่ายทอดความมั่นคงและสนับสนุนฉันในทุกย่างก้าว สายตาคมกราบกรานมองกลุ่มคนน่าสมเพชเหล่านั้นด้วยความเย็นชา ก่อนที่เขาจะเอ่ยปากด้วยเสียงทุ้มต่ำทรงพลัง "ภรรยาของผมพูดคำไหนคำนั้น เชิญพวกท่านไสมือออกไปจากร้านของภรรยาผมได้แล้ว ก่อนที่ผมจะหมดความอดทนแล้วโยนพวกท่านออกไปทางหน้าต่างจริงๆ" เพียงแค่สิ้นเสียงของธันวา *โคร้ม!* เสียงฝ่าเท้าอันทรงพลังของสามีฉันกระทืบลงบนพื้นไม้จนสั่นสะเทือน เหล่าบริวารของแม่เลี้ยงต่างขวัญกระเจิง หิ้วปีกพยุงร่างอันไร้เรี่ยวแรงของแม่เลี้ยงจอมเขี้ยววิ่งหนีออกไปจากร้านอย่างไม่คิดชีวิต ทิ้งไว้เพียงความเงียบสงบและกลิ่นหอมกรุ่นของขนมปังที่ลอยวนเวียนอยู่รอบกาย ฉันถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก ก่อนจะปิดสมุดบัญชีลง รอยยิ้มแห่งชัยชนะระบายบนใบหน้าอย่างงดงาม ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางไว้ การตบหน้าคนด้วยตัวเลขในสมุดบัญชีมันสะใจกว่าที่คิดไว้เสียอีกค่ะ ทว่า... ในจังหวะที่ฉันกำลังจะหันไปตักเตาอบเพื่อเตรียมอบขนมล็อตใหม่สำหรับวันพรุ่งนี้ สายตากลับเหลือบไปเห็นเงาดำทมิฬร่างหนึ่งกำลังยืนนิ่งสงบอยู่ตรงกระจกหน้าร้าน ท่ามกลางหมอกหนาทึบที่เคลื่อนตัวเข้ามาปกคลุมผืนป่าด้านนอกอย่างรวดเร็ว ชายแปลกหน้าผู้สวมชุดคลุมสีเทาเข้ม ยกมือขึ้นเคาะกระจกร้านสามครั้ง เป็นจังหวะที่คุ้นเคยอย่างประหลาด— *ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...* พร้อมกับแผ่นกระดาษโน้ตเปื้อนคราบเลือดจางๆ ที่ถูกสอดเข้ามาใต้ช่องประตูหน้าร้านอย่างเงียบเชียบ และเมื่อฉันก้มลงหยิบมันขึ้นมาอ่าน หัวใจก็ต้องกระตุกวูบด้วยความตกใจกับข้อความสั้นๆ ที่ปรากฏอยู่บนนั้น— *[ระวังตัวให้ดี... ของที่เจ้าเปิดอ่านเมื่อครู่ ไม่ใช่สมุดบัญชีของโลกนี้ แต่เป็น 'คำสาปแห่งพันธสัญญาเลือด' ที่เจ้าได้ทำไว้กับราชาปีศาจเมื่อพันปีก่อน... และตอนนี้... เขากำลังมาทวงสิทธิ์นั้นคืน]* ________________________________________ ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "เบเกอรี่มิติต่างโลก" เสมอมานะคะ!