"ไอดีนั่นน่ะ... แบนทิ้งซะเถอะครับ ดูท่าทางจะเยียวยาไม่ไหวแล้ว"
เสียงทุ้มต่ำราบเรียบของ 'ทิน' ดังขึ้นผ่านระบบสื่อสารภายในห้องควบคุมเซิร์ฟเวอร์ที่เย็นเฉียบจนไอเย็นเกาะตัวเป็นหยดน้ำบนผิวกระจก จอโฮโลแกรมตรงหน้าแสดงกราฟิกสถานะของระบบที่กำลังพุ่งทะยานสู่ขีดจำกัดสีแดงฉาน ไม่ใช่เพราะบั๊ก หรือการโจมตีจากแฮกเกอร์ระดับชาติ แต่มันเกิดจาก 'ผู้เล่น' เพียงคนเดียวที่จงใจปั่นป่วนกลไกสมดุลของเกมให้พังทลายจนระบบต้องร้องขอความช่วยเหลือ
"แบน? โห... คุณ CEO ใจร้ายไปหรือเปล่าครับ? ผมแค่กำลังสอนวิธี 'ใช้บั๊ก' ให้คนในเซิร์ฟเวอร์อยู่แท้ๆ สนุกจะตายไป"
น้ำเสียงยียวนของปลายสายอีกฝั่งดังแทรกเข้ามา มันช่างรื่นเริงและกวนประสาทจนคนฟังต้องขมวดคิ้วเข้าหากันแน่น ทินถอนหายใจพลางขยับนิ้วเรียวยาวรัวบนคีย์บอร์ดด้วยความเร็วที่แทบจะมองไม่ทัน ดวงตาคมกริบหลังกรอบแว่นจ้องมอง 'ร่องรอย' ที่อีกฝ่ายทิ้งไว้ มันเป็นรหัสที่สลักเสลาอย่างประณีตและดื้อรั้น... ราวกับลายเซ็นของเจ้าตัว
"สอนหรือทำลายครับ 'เรย์'? กฎของบริษัทผมชัดเจน คนที่ทำให้ประสบการณ์ของผู้เล่นอื่นแย่ลง ไม่มีที่ยืนในเกมนี้"
ทินกดปุ่มยืนยันคำสั่งครั้งสุดท้าย หน้าจอเปลี่ยนจากสีแดงเป็นสีดำสนิท ตามด้วยข้อความตัวอักษรสีขาวเรียบง่าย: *[Account Permanently Banned: Ray_The_Rebel]*
"หึ! แบนผมไป แล้วใครจะช่วยแก้บั๊กใน Map 04 ให้คุณล่ะครับ ทิน?"
ทินชะงักไปครู่หนึ่ง หัวใจที่เคยเต้นเป็นจังหวะงานบริหารกลับกระตุกวูบอย่างหาสาเหตุไม่ได้ เขาเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะแค่นยิ้ม "ผมจ้างโปรแกรมเมอร์ไว้เต็มบริษัท ไม่จำเป็นต้องง้อคนป่วนเกมอย่างคุณ"
"งั้นเหรอครับ? ถ้าอย่างนั้น... ลองกดดู Log ล่าสุดของไฟล์ระบบฝั่งซ้ายสุดสิครับ แล้วคุณจะรู้ว่าคำว่า 'พังยับ' มันเป็นยังไง"
ทินไม่รอช้า นิ้วยาวขยับเปิดหน้าต่าง Log ขึ้นมา ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นโค้ดเนสต์ที่ถูกแทรกซึมเข้าไปในแกนหลักของระบบ หากเขาลบไอดีเรย์ออกไปตอนนี้ ระบบสำรองข้อมูลจะทำงานผิดพลาดและลบฐานข้อมูลผู้เล่นทั้งหมดทิ้งทันที!
ไอ้ตัวแสบนี่... มันวางกับดักไว้ตั้งแต่วินาทีแรก!
ทินรีบพิมพ์คำสั่งรัวๆ เพื่อระงับการลบข้อมูล เหงื่อเม็ดเล็กผุดซึมตามไรผม ความเงียบในห้องเริ่มหนักอึ้ง เขาพยายามควบคุมสติไม่ให้สั่นคลอนต่อความเจ้าเล่ห์ของคนในสาย ทั้งโกรธ ทั้งหงุดหงิด แต่ในขณะเดียวกัน เขากลับรู้สึกถึงความตื่นเต้นที่ไม่ได้สัมผัสมานานหลายปี
"ยอมรับมาเถอะครับว่าคุณขาดผมไม่ได้" เรย์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงนั้นไม่ได้มีความเกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย "ผมจะรอให้คุณมาปลดแบนด้วยตัวเองนะครับ... ท่านประธาน"
สัญญาณตัดไปทิ้งไว้เพียงความเงียบงัน ทินนั่งนิ่งอยู่หน้าจอที่กลับมาเป็นปกติแต่หัวใจเขากลับไม่ปกติเสียแล้ว เขาจ้องมองหน้าต่างแชทที่ถูกปิดไปแล้ว ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ส่วนตัวขึ้นมา กดเปิดดูโปรไฟล์ของผู้เล่นที่เพิ่งแบนไป
รูปโปรไฟล์สีดำที่มีเพียงสัญลักษณ์ 'ไฟ' ดวงเล็กๆ ลุกโชนอยู่มุมขวา
ทินแค่นหัวเราะกับตัวเอง ปากก็บ่นพึมพำด้วยความหัวเสีย "ให้ตายเถอะ... จะกวนประสาทกันไปถึงไหน"
ทว่าในวินาทีที่เขากำลังจะวางมือถือ เสียงสัญญาณเตือนจากหน้าประตูห้องทำงานส่วนตัวก็ดังขึ้น สอดคล้องกับเสียงฝีเท้าที่ก้าวเข้ามาอย่างมั่นใจโดยไม่รอคำอนุญาต ประตูบานหรูเปิดออก เผยให้เห็นร่างโปร่งในชุดลำลองสบายๆ เส้นผมสีสว่างยุ่งเหยิงเล็กน้อยดูขัดกับบรรยากาศเคร่งขรึมของบริษัทอย่างสิ้นเชิง
เรย์ยืนอยู่ตรงนั้น รอยยิ้มมุมปากที่แฝงไปด้วยความท้าทายทำให้ทินต้องลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ระยะห่างระหว่างทั้งคู่ลดลงจนเหลือเพียงไม่กี่ก้าว กลิ่นหอมจางๆ คล้ายกลิ่นกระดาษหนังสือใหม่ผสมกับไอฝนจากตัวเรย์ลอยมาปะทะจมูก
"สวัสดีครับ ท่านประธาน... พอดีผมผ่านมารับ 'คำขอโทษ' เรื่องที่แบนไอดีผมไปน่ะครับ"
เรย์ก้าวเข้ามาประชิดตัวจนทินสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่รินรดอยู่ปลายคาง ทินนิ่งงัน เขาไม่เคยคิดว่าเจ้าตัวแสบที่อยู่ในโลกไซเบอร์จะกล้าบุกมาถึงฐานที่มั่นของเขาแบบประชิดตัวเช่นนี้ ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงานจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงหัวใจของกันและกัน
ดวงตาสีเข้มของทินจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่เป็นประกายซุกซนของเรย์ ก่อนจะตัดสินใจโน้มใบหน้าลงไปจนหน้าผากเกือบจะชนกัน
"กล้ามากนะ..." ทินกระซิบ เสียงแหบพร่าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน "ที่คิดว่าฉันจะยอมปล่อยให้คุณกลับออกไปง่ายๆ หลังจากเล่นงานระบบของฉันจนปั่นป่วนขนาดนี้"
มือของทินเอื้อมไปคว้าข้อมือของเรย์ไว้แน่น แรงบีบที่แฝงความดุดันแต่กลับสั่นไหวด้วยอารมณ์ที่ยากจะอธิบาย ทันใดนั้น เรย์ก็โน้มตัวเข้าหาเขามากขึ้นจนริมฝีปากเกือบจะสัมผัสกัน... ทว่าจังหวะนั้นเอง ประตูก็ถูกผลักเปิดออกกว้างโดยเลขาส่วนตัวที่หน้าตาตื่น
"ท่านประธานครับ! เกิดเหตุฉุกเฉิน ระบบเซิร์ฟเวอร์หลักกำลังถูกแฮกจากบุคคลนิรนามครับ!"
เรย์ยิ้มหวานส่งให้ทินที่ยังคงจับข้อมือเขาไว้ไม่ปล่อย "ผมบอกแล้วไงครับทิน... ว่าถ้าไม่มีผม ระบบคุณน่ะไปไม่รอดหรอก"
หวังว่าทุกคนจะเพลิดเพลินไปกับจุดเริ่มต้นของสงครามความรักครั้งนี้ แล้วพบกันตอนหน้าครับ! - ไฟเยอร์บลัด
เซียนเกมสายปั่น กับอัจฉริยะไอทีผู้เย็นชา•ตอนที่ 1
กดรีพอร์ตคนกวนประสาท
ผลงานโดย ไฟเยอร์บลัด
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ไฟเยอร์บลัด)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซียนเกมสายปั่น กับอัจฉริยะไอทีผู้เย็นชา นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!
