กวีนิพนธ์แห่งความเงียบงันกับสถาปนิกผู้รื้อถอนอดีต

คำโปรยเรื่อง

เมื่อกวีสาวผู้ร้อยเรียงความรู้สึกผ่านถ้อยคำอันเปราะบาง ต้องมาร่วมงานปรับปรุงหอสมุดโบราณกับสถาปนิกหนุ่มผู้เชื่อมั่นในโครงสร้างและเหตุผล การปะทะกันทางความคิดระหว่างภาษาที่ไม่มีตัวตนกับสถาปัตยกรรมที่จับต้องได้ นำไปสู่การรื้อถอนกำแพงในใจที่ต่างฝ่ายต่างสร้างขึ้นอย่างไม่รู้ตัว