ความลับใต้ดินของสมาคมฮันเตอร์

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและกลิ่นอับชื้นของอิฐเผาโบราณลอยอบอวลจนน่าคลื่นไส้ ร่างสูงโปร่งของลีโอแนบชิดไปกับผนังหินเย็นเฉียบในความมืดสลัว แสงไฟจากคบเพลิงเวทมนตร์ปลายอุโมงค์ทอดยาวเป็นเงาบิดเบี้ยว ลมหายใจของเขาถูกควบคุมให้เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อไม่ให้เสียงใดเล็ดลอดออกไปทำลายสมาธิอันเปราะบางในยามวิกาล "ถ้าตรงนี้มีเวცป้องกันระดับทมิฬล่ะก็ การ์ด [กุญแจเงา] ของฉันคงต้องทำงานหนักหน่อยนะคะ..." เสียงกระซิบแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบของปีศาจสาวดังขึ้นจากริมฝีปากบาง ลีโอยกมือขึ้นแตะการ์ดสีดำขอบทองในสำรับที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อคลุม ปลายนิ้วสัมผัสได้ถึงไอเย็นยะเยือกของพลังมานาที่ไหลเวียนอยู่ภายใน ระบบผู้กล้าเลเวลอัปฮันเตอร์ยังคงแสดงสถานะการแจ้งเตือนสีแดงกระพริบถี่เป็นระยะที่มุมสายตา บ่งบอกว่าพวกเขาได้ล่วงล้ำเข้ามาในเขตหวงห้ามระดับ S ของสมาคมฮันเตอร์โดยไม่ได้รับอนุญาตเรียบร้อยแล้ว ข้างกายของเขาคือเรย์มอนด์ หัวหน้ากิลด์มังกรอัสนีผู้มีร่างสูงใหญ่กำยำจนเกือบจะบังทางเดินแคบๆ นี้ได้มิด ร่างของฮันเตอร์แรงก์ S แผ่ไอสังหารสีครามจางๆ ออกมาโดยไม่รู้ตัว ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบด้านด้วยความระแวดระวัง สันจมูกโด่งเป็นคมรั้นขยับเล็กน้อยยามสูดกลิ่นอายความผิดปกติในบรรยากาศ เรย์มอนด์ขยับตัวเข้ามาใกล้ ชิดเสียจนลีโอรู้สึกถึงไออุ่นแผ่ซ่านผ่านเนื้อผ้า เขาโน้มใบลงกระسิบลึกลงข้างใบหูของร่างโปร่ง น้ำเสียงทุ้มต่ำเจือความกังวลที่ถูกกดไว้ภายใต้ความเยือกเย็น "ลิซ... ทางข้างหน้ามีเวทมนตร์สะกดรอยถึงสามชั้น ถ้าเราก้าวพลาดไปอีกคืบเดียว สัญญาณเตือนภัยของสมาคมจะดังขึ้นทั่วทั้งตึกใหญ่แน่ คุณมั่นใจกับการ์ดสำรับนั้นแค่ไหน?" ลีโอเหลือบสายตาขึ้นมองสหายหนุ่มผู้แข็งแกร่ง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างนึกสนุก แม้สถานการณ์ตรงหน้าจะตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก แต่เขากลับชอบประกายความห่วงใยที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความดุดันของอีกฝ่ายเสียจริง "ระดับฉันแล้ว... เคยพลาดด้วยหรือคะ เรย์มอนด์?" ลีโอตอบกลับด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะเบาๆ ก่อนจะสะบัดข้อมือเบาๆ การ์ดเวทมนตร์ระดับ A [ก้าวพริบตาเงาจันทรา] ถูกดึงออกมาอย่างไร้ซุ่มเสียง "จับมือฉันไว้สคะ ถ้าไม่อยากหลงไปติดอยู่ในมิติซ้อนทับของพวกมัน" เรย์มอนด์ไม่ลังเลแม้แต่น้อย ฝ่ามือหนาหยาบกร้านจากการจับดาบมานับไม่ถ้วนเอื้อมมากุมมือเรียวบางของลีโอไว้แน่น สัมผัสอุ่นร้อนนั้นส่งผ่านมาช่วยบรรเทาความหนาบของอุโมงค์ใต้ดินได้อย่างประหลาด ทั้งสองก้าวผ่านเขตอาคมสุดท้ายไปได้ราวกับภูตผี ไร้ซึ่งเสียงฝีเท้า ไร้ซึ่งการกระเพื่อมของมานา พ้นจากอุโมงค์แคบ ทัศนียภาพเบื้องหน้าก็เปิดกว้างออกจนน่าตกใจ มันคือห้องโถงใต้ดินขนาดมหึมาที่ถูกขุดเจาะลึกลงไปใต้รากฐานของตึกสมาคมฮันเตอร์นับร้อยเมตร ใจกลางห้องโถงนั้น... มีรอยแยกสีม่วงเข้มขนาดใหญ่เท่าประตูเมืองลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ พลังงานความมืดมิดและเสียงคำรามต่ำๆ จากอีกฝั่งของมิติเล็ดลอดออกมาเป็นระๆ บ่งบอกชัดเจนว่านี่คือ "ประตูมิติปริศนา" ที่ปรากฏขึ้นเองโดยไม่มีการประกาศเตือนจากระบบส่วนกลาง! "นั่นมัน..." เรย์มอนด์ขมวดคิ้วแน่น ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยยามพิจารณารอยแยกเบื้องหน้า "ไม่มีมานาของธรรมชาติ ไม่มีร่องรอยการเปิดด้วยศิลาผนึก... มันถูกฉีกกระชากออกมาจากภายในโลกใบนี้โดยฝีมือของบางสิ่งบางอย่างที่มีพลังมหาศาล" "ถูกต้องค่ะ..." ลีโอเดินเข้าไปใกล้รอยแยกนั้นอย่างระมัดระวัง ดวงตาสีรัตติกาลสะท้อนภาพแสงสีม่วงวับแวม "และที่น่าสนใจยิ่งกว่านั้นคือ... ดูสัญลักษณ์ที่สลักอยู่บนแท่นหินรอบๆ นั่นสคะ" บริเวณฐานของประตูมิติ มีแท่นหินศิลาโบราณตั้งเรียงรายอยู่ห้าทิศทาง บนนั้นสลักอักขระเวทมนตร์สีแดงฉานที่คุ้นตา ลีโอหรี่ตาลงพิจารณาโครงสร้างกลยุทธ์ของค่ายกลนั้น สมองอันปราดเปรื่องทำงานอย่างรวดเร็วราวกับเครื่องจักรคำนวณเซียนเกมการ์ด มันไม่ใช่ประตูมิติธรรมชาติ แต่มันคือ "ประตูเชื่อมต่อเทียม" ที่ถูกควบคุมด้วยระบบการ์ดต้องห้ามระดับสเกลตำนาน! ทันGนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมบทสนทนาก็ดังแว่วมาจากอุโมงค์อีกด้านหนึ่ง! "ท่านประธานสั่งให้เร่งตรวจสอบความเสถียรของประตูนี้ให้เร็วที่สุด ถ้าพวกสมาคมนานาชาติรู้เรื่องที่เราแอบทดลองเคลื่อนย้ายฮันเตอร์แรงก์ S ข้ามมิติโดยไม่ผ่านระบบหลัก มีหวังหัวพวกเราได้หลุดออกจากบ่าแน่!" เสียงของชายวัยกลางคนคนหนึ่งดังขึ้นด้วยน้ำเสียงร้อนรน ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าของคนหลายคนกำลังมุ่งตรงมายังห้องโถงนี้! ลีโอยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น เขาหันไปสบตากับเรย์มอนด์ที่ตอนนี้ปลดปล่อยออร่าสังหารออกมารุนแรงขึ้นจนอากาศรอบตัวสั่นไหว สหายหนุ่มก้าวมาบังร่างของลีโอไว้ครึ่งหนึ่ง มือขวาเอื้อมไปกุมด้ามดาบใหญ่ที่สะพายอยู่ด้านหลังพร้อมปะทะทุกเมื่อ "ดูเหมือนว่าเราจะมีแขกไม่ได้รับเชิญมาเยี่ยมชมห้องเรียนพิเศษของเราแล้วนะคะ..." ลีโอกระซิบเสียงเบา พลางสับสำรับการ์ดในมือด้วยความเร็วสูงจนเกิดเสียงกระทบกันเบาๆ "เรย์มอนด์คะ... จัดการพวกมันให้เงียบที่สุดได้ไหมเอ่ย? ฉันไม่อยากให้ใครมาขัดจังหวะเวลาที่ฉันกำลังไขปริศนาสนุกๆ นี่หรอกนะคะ" เรย์มอนด์แค่นเสียงหัวเราะในลำคออย่างดุดัน รอยยิ้มหยันปรากฏบนใบหน้าคมคาย "ตามบัญชาเลยครับ... เจ้าตัวแสบ" ทว่า ในเสี้ยววินาทีก่อนที่หน่วยลาดตระเวนลับของสมาคมจะก้าวพ้นขอบประตูเข้ามา จู่ๆ หน้าจอสีฟ้าใสของระบบก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าลีโอด้วยตัวหนังสือสีแดงฉานกระพริบถี่รัว พร้อมกับเสียงเตือนที่ดังสะท้อนก้องอยู่ในหัวของเขาโดยตรง [แจ้งเตือนด่วนจากระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงจาก "ผู้เล่นปริศนา" นอกเหนือจากขอบเขตจักรวาลหลัก!] [เงื่อนไขลับถูกกระตุ้น: ประตูมิติระดับ SSS กำลังจะเกิดการ "รีเซ็ตตัวเอง" ในอีก 10 วินาทีข้างหน้า!] [คำเตือน: สิ่งที่จะก้าวออกมาจากรอยแยกนี้... ไม่ใช่สัตว์อสูร แต่คือเงาอดีตที่ท่านเคยรู้จักดีที่สุด... ลีโอ!] ดวงตาสีรัตติกาลของลีโอเบิกกว้างขึ้นเป็นครั้งแรก รอยยิ้มมั่นใจเมื่อครู่หายวับไปกับตา เมื่อร่างเงาดำทมิฬรูปร่างคุ้นตาค่อยๆ ก้าวทะลักออกมาจากรอยแยกสีม่วง พร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นที่กรีดแทงลึกถึงขั้วหัวใจ... การ์ดมาสเตอร์ลิซ่าขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมลุ้นไปกับลีโอในนาทีเป็นตายนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะคะ!