บททดสอบแรกในดันเจี้ยนเขาวงกต

กลิ่นอับชื้นของหินปูนผสมกับคาวเลือดจางๆ คือสิ่งแรกที่ทักทายพวกเราทันทีที่ก้าวพ้นม่านพลังงานของดันเจี้ยนแรงก์ D 'ซากปรักหักพังเซน티เนล' แห่งนี้ค่ะ "ระวังซ้าย สามสิบองศา... กลิ่นอายมานาแบบนี้ ไม่ใช่ก็อปบลินธรรมดาแน่ค่ะคุณเรย์มอนด์" ลิซ่า หรือที่ใครๆ ในระบบเรียกขานว่าลีโอ เอ่ยกระซิบเสียงเบา พรางพลิกข้อมือเรียกหน้าต่างโฮโลแกรมสีครามขึ้นมากลางอากาศ นิ้วเรียวยาวดีดสลับการ์ดเด็คจำลองสามใบระหว่างนิ้วราวกับนักมายากลมือฉกาจ การเคลื่อนไหวท่วงท่านี้ไม่ได้มีไว้เพื่อความเท่ แต่เป็นขั้นตอนทางคณิตศาสตร์เวทมนตร์ที่ระบบเกมการ์ดกลยุทธ์บังคับให้ต้องคำนวณทุกๆ เจ็ดวินาที เพื่อรักษาสมดุลมานาในเขตอาคมปิดตาย เรย์มอนด์ ฮันเตอร์แรงก์ S ผู้มีฉายามังกรอัสนีคลั่ง ปรายตามองแผ่นการ์ดเรืองแสงสีทองในมือของฉันแวบหนึ่ง นัยน์ตาสสีอำพันคู่นั้นไม่ได้ฉายแววหวาดกลัวต่อดันเจี้ยนแรงก์ D แม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เขากลับก้าวเข้ามาขวางหน้าฉันไว้ครึ่งก้าว ไหล่กว้างกำยำในชุดเกราะหนังมังกรสีนิลบดบังทัศนียภาพเบื้องหน้าจนมิดชิด "ห่างจากฉันไม่เกินหนึ่งก้าว ลิซ่า" เสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงคำรามของสัตว์นักล่าในถ้ำลึกดังขึ้น พร้อมกับประกายสายฟ้าสีม่วงที่แล่นพล่านอยู่บนปลายนิ้วหนาของเขา "เธอมีหน้าที่วิเคราะห์และวางกลยุทธ์ ส่วนการกวาดล้าง... ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของสุนัขรับใช้ตัวนี้เถอะ" ให้ตายสิ... สุนัขรับใช้ที่ไหนจะหน้าตาดีและอันตรายต่อหัวใจคนควบคุมระบบได้ขนาดนี้กันคะ? ฉันลอบกลั้วหัวเราะในลำคอเบาๆ พรางส่งยิ้มมุมปากให้เขาอย่างกวนประสาท "พูดจาชวนเข้าใจผิดอีกแล้วนะคะคุณหัวหน้ากิลด์ ถ้าคนอื่นมาได้ยินเข้า คงคิดว่าฉันกำลังใช้งานแรงงานทาสชั้นยอดอย่างไรอย่างนั้น... ทั้งที่จริงเราเป็นพาร์ทเนอร์ที่พึ่งพาอาศัยกันต่างหากล่ะคะ" แม้ปากจะต่อปากต่อคำ แต่สมาธิของฉันถูกดึงกลับมาที่ระบบหน้าจอตรงหน้าทันที *[แจ้งเตือนระบบ: สภาพแวดล้อมเปลี่ยนแปลงฉับพลัน ตรวจพบคลื่นรบกวนทางจิตระดับ 4.2 เรทการปลดปล่อยมานาของปาร์ตี้ลดลง 15%]* นี่ไม่ใช่ความผิดพลาดของดันเจี้ยนแรงก์ D ธรรมดาแน่นอนค่ะ ดันเจี้ยนระดับนี้ไม่มีทางมีกลไกกดทับมานาที่ซับซ้อนขนาดนี้ เว้นเสียแต่ว่า... สายตาของฉันกวาดมองไปตามผนังหินสีดำสนิทที่มีรอยขูดขีดประหลาด มันไม่ใช่รอยกรงเล็บของมอนสเตอร์ แต่มันคืออักษรเวทโบราณที่ถูกลบเลือนด้วยเจตนาบางอย่าง ระบบเด็คการ์ดในหัวของฉันเริ่มทำงานอย่างบ้าคลั่ง ประมวลผลความเป็นไปได้นับล้านรูปแบบในเสี้ยววินาที จนกระทั่งนิ้วของฉันหยุดชะงักลงที่การ์ดใบลับ—*[การ์ดเนตรทิพย์แห่งบรรพกาล (ระดับ A)]* "ถอยหลัง!" ฉันไม่รอช้า คว้าชายเสื้อคลุมของเรย์มอนด์แล้วดึงสุดแรง พร้อมกับที่ร่างสูงใหญ่ของเขาย่อตัวลงตามสัญชาตญาณอย่างไร้ข้อกังขา ทันใดนั้น พื้นหินเบื้องหน้าที่พวกเรายืนอยู่เมื่อครู่ก็ทรุดฮวบลงกลายเป็นหลุมลึกอัคคี เปลวไฟสีดำทมิฬพวยพุ่งขึ้นเสียดฟ้า กลิ่นอายความตายแผ่ซ่านจนน่าสะพรึงกลัว เรย์มอนด์ไม่แสดงอาการตกใจแม้แต่น้อย เขากลับใช้มืออีกข้างคว้าเอวของฉันเข้าหาตัวอย่างรวดเร็ว เพื่อดึงหลบสะเก็ดไฟที่กระเด็นมาโดน ชั่วขณะที่ร่างของเราแนบชิดกัน ลมหายใจอุ่นร้อนของเขาก็ปัดผ่านข้างแก้มฉันแผ่วเบา "เธออ่านเกมขาดเสมอ... ลิซ่า" น้ำเสียงของเขาแหบพร่าลงเล็กน้อย เต็มไปด้วยความหลงใหลที่ยากจะซ่อนเร้น ท่ามกลางสถานการณ์เป็นตายร้ายดีแบบนี้ ผู้ชายคนนี้ยังมีแก่จิตมาหยอกล้อและแสดงความคลั่งไคล้ใส่ฉันอีกนะคะเนี่ย! "ถ้าฉันพลาดไปวินาทีเดียว คุณคงไม่ได้เห็นหน้าสวยๆ ของฉันตอนจบทริปนี้หรอกค่ะ" ฉันดันอกแกร่งของเขาออกเบาๆ แม้ใบหน้าจะนิ่งสงบ แต่พวงแก้มกลับร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ระบบในหัวถึงกับส่งเสียงเตือนว่าอัตราการเต้นของหัวใจโฮสต์สูงเกินเกณฑ์มาตรฐาน ให้ตายเถอะ เจ้า [ระบบผู้กล้า เลเวลอัปฮันเตอร์] นี่ช่างรู้มากเสียจริง! "ฉันไม่ยอมให้เธอเป็นอะไรไปเด็ดขาด ต่อให้ต้องพลิกแผ่นดินดันเจี้ยนนี้ หรือแม้แต่..." เรย์มอนด์เว้นจังหวะไป ดวงตาคมกริบหันไปมองความมืดมิดเบื้องลึกของทางเดินเขาวงกตที่ทอดยาวออกไปราวกับไม่มีวันสิ้นสุด "แม้แต่จะต้องฆ่าไอ้ตัวน่ารำคาญที่แอบสะกดรอยตามเรามาตั้งแต่ก้าวแรกที่เหยียบเข้ามา" คำพูดนั้นทำให้รอยยิ้มบนใบของฉันเลือนหายไปในทันที สมองที่เคยประมวลผลเรื่องการ์ดและกลยุทธ์หยุดชะงักลงชั่วขณะ ความรู้สึกหนาวเยือกแล่นริ้วขึ้นมาจากกระดูกสันหลัง ไม่ใช่เพราะความหนาวของดันเจี้ยน แต่เป็นเพราะ... ฉันรู้ดีว่าเรย์มอนด์ไม่ได้พูดเล่น ก่อนที่เราจะก้าวเข้าสู่ดันเจี้ยนนี้ ฉันจำข้อความจากระบบแจ้งเตือนลับพิเศษที่ค้างคาอยู่ได้ดี *[แจ้งเตือนลับพิเศษ: ตรวจพบตัวตนปริศนาคนที่สามแฝงตัวอยู่ในพิกัด 0.00... และเป้าหมายที่แท้จริงของมัน ไม่ใช่โลกใบนี้... แต่คือตัวตนของ ‘โฮสต์’ เอง!]* และในวินาทีที่เรย์มอนด์สะบัดมือซ้ายปล่อยสายฟ้าสีม่วงพุ่งทะยานแหวกความมืดออกไปสู่มุมอับของทางเดิน เสียงกรีดร้องโหยหวนอันน่าขนลุกของบางสิ่งก็ดังสนั่นหวั่นไหวสะท้อนไปทั่วผนังถ้ำ! ร่างเงาดำทะมึนที่ไม่มีรูปร่างชัดเจน ค่อยๆ หลุดร่วงลงมาจากเพดานเขาวงกต มันมีดวงตาสีแดงฉานนับร้อยดวงจ้องมองมาที่เรา และที่น่าตกใจที่สุดคือ... บนหน้าอกของเงานั้น มีสัญลักษณ์รูป 'สำรับไพ่ทาโรต์' สีเลือดสลักอยู่ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์เดียวกับระบบตัวตนที่ฉันพยายามตามหามาตลอด! เรย์มอนด์ก้าวขึ้นมาบังหน้าฉันอีกครั้ง ดาบสายฟ้าในมือถูกกระชับแน่นจนเกิดเสียงประทุเปรี๊ยะ "ดูเหมือนว่า... มันจะไม่ได้มาแค่ตัวเดียวนะคะ ลิซ่า" เรย์มอนด์เอ่ยเสียงเย็นเยียบ รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากของฮันเตอร์แรงก์ S ผู้ไม่เคยเกรงกลัวผู้ใด "เธอจะจัดการมันด้วยเด็คการ์ดของเธอ หรือจะให้ฉันฉีกมันเป็นชิ้นๆ ด้วยมือนี้ดีล่ะ?" ฉันสูดลมหายใจเข้าลึก 3 วินาที ปรับสีหน้าให้กลับมาเยือกเย็นเป็นปกติ นิ้วเรียวตวัดเรียกการ์ดระดับ SSS สองใบลอยขึ้นมาประกบกันระหว่างนิ้ว พร้อมกับรอยยิ้มทรงเสน่ห์ที่ปรากฏขึ้นบนเรียวปาก "ทำไมเราไม่ลองมาดู... ว่าระหว่าง 'กลยุทธ์การ์ดพระเจ้า' ของฉัน กับ 'คมดาบคลั่งมานา' ของคุณ อันไหนจะส่งเจ้าพวกแขกไม่ได้รับเชิญนี่กลับนรกได้เร็วกว่ากันล่ะคะ?" ... ขอบคุณที่ร่วมผจญภัยและเติบโตไปพร้อมกับกลยุทธ์สุดแสบของพวกเรานะคะ!