หวงก้างแบบมืออาชีพ

กลิ่นกาแฟคั่วบดเข้มข้นเคล้ากับกลิ่นกระดาษเอกสารราคาแพงในห้องทำงานส่วนตัวของธีร์แทบจะระเหยหายไปในพริบตา เมื่อประตูกระจกฝ้าถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท โดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต ศิลาไม่ได้เดินเข้ามาเฉยๆ... เขาก้าวเข้ามาด้วยแรงกดดันที่หนาแน่นจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบลงทันที บนโต๊ะทำงานตัวกระจกใส ริมฝั่งที่ธีร์นั่งอยู่ มีช่อดอกกุหลาบสีพีชจัดแต่งอย่างประณีตวางอยู่ พร้อมกับการ์ดเคลือบทองคำเปลวที่ปักเด่นเป็นสง่า และเจ้าของช่อดอกไม้นั้นกำลังยืนยันตัวตนด้วยรอยยิ้มพราวเสน่ห์... "กรณ์" ทายาทค่ายรถยนต์นำเข้าชื่อดังผู้กำลังตามจีบธีร์อย่างออกนอกหน้า "ผมว่าดอกไม้สีนี้เข้ากับคุณธีร์ดีนะครับ ดูอ่อนโยนแต่ก็มีความดื้อรั้นอยู่ในตัว" กรณ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล จงใจโน้มตัวลงไปใกล้เก้าอี้ทำงานของธีร์มากกว่าระยะที่คนรู้จักทั่วไปควรเว้นไว้ "ผมว่าคุณกรณ์ควรเอาคืนรถกลับไปใส่ท้ายรถตัวเองมากกว่านะครับ มันเกะกะพื้นที่ผมเซ็นเอกสาร" ธีร์สวนกลับทันควัน ดวงตากลมโตตวัดมองอย่างไม่เกรงกลัว รอยยิ้มประชดประชันแต้มอยู่บนมุมปากหยักสวย แต่ก่อนที่กรณ์จะได้หยอดคำหวานเลี่ยนหูประโยคถัดไป มือหนาของใครบางคนก็คว้าเข้าที่คอเสื้อด้านหลังของกรณ์เต็มแรง จนร่างโปร่งของคุณชายค่ายรถยนต์เซถอยหลังไปสามก้าวด้วยความตกใจ "อุ๊บ!" กรณ์อุทานออกมาอย่างเสียฟอร์ม เมื่อถูกกระชากให้พ้นจากรัศมีหนึ่งเมตรจากตัวธีร์ ศิลายืนนิ่งอยู่ตรงนั้น... เสื้อสูทสีเข้มถอดกระดุมออกสองเม็ด แขนเสื้อพับขึ้นถึงข้อศอกเผยให้เห็นเส้นเลือดปูดโปนตามอารมณ์ที่กำลังพุ่งพล่าน ดวงตาคมกริบราวกับเหยี่ยวจ้องมองกรณ์ราวกับอยากจะฉีกอีกฝ่ายเป็นชิ้นๆ ด้วยมือเปล่า "ถอยไป" ศิลาเอ่ยเสียงต่ำ รอดไรฟัน ความกดดันแผ่ซ่านจนบรรยากาศในห้องตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก "เฮ้ย! คุณเป็นใครวะ อยู่ๆ มากระชากตัวผมเนี่ยนะ?" กรณ์จัดปกเสื้อตัวเองให้เข้ารูป ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ "ผมกำลังคุยอยู่กับคุณธีร์ ตาบอดหรือไงถึงไม่เห็น?" "เห็น... และรำคาญลูกตามากด้วย" ศิลาแค่นหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลาที่ขึ้นชื่อเรื่องความร้ายกาจ "ส่วนกูจะเป็นใคร... ถามเจ้าของห้องเอาเองสิครับ ว่ากูมีสิทธิ์มายืนตรงนี้ไหม" กรณ์หันขวับไปมองหน้าธีร์ทันที หวังจะให้คนตัวเล็กช่วยปฏิเสธหรือไล่แขกไร้มารยาทคนนี้ออกไป แต่สิ่งที่เขาได้รับกลับเป็นรอยยิ้มมุมปากของธีร์ที่เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ กอดอกมองสถานการณ์ตรงหน้าอย่างสบายใจเสียยิ่งกว่าดูซีรีส์ "มองผมทำไมล่ะครับคุณกรณ์ เชิญตามสบายเลยครับ พอดีผมไม่มีอำนาจไล่ 'เจ้าของตึก' คนนี้ออกจากตึกของเขาเองหรอกนะ" ธีร์ลอยหน้าลอยตาตอบ น้ำเสียงกวนประสาททำเอาศิลาถึงกับขบกรามแน่นด้วยความหมั่นไส้ ศิลาตวัดสายตากลับมาที่กรณ์อีกครั้ง ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้าไปประชิดตัวคู่แข่งหัวใจจนอีกฝ่ายต้องถอยหลังก้นชนกับขอบชั้นวางหนังสือ "ฟังให้ดีนะคุณกรณ์..." ศโน้มใบหน้าลงไปกระซิบด้วยน้ำเสียงที่ได้ยินกันแค่สองคน แต่เย็นเยียบจนคนฟังขนลุกซู่ "ธุรกิจนำเข้ารถยนต์ของคุณที่กำลังเจรจากับเครือศิลาภัทรอยู่... ถ้าพรุ่งนี้เช้าผมยังเห็นหน้าคุณโผล่มาป้วนเปี้ยนแถวนี้อีก ดีลนั้นจะถูกยกเลิกแบบไม่ต้องสืบทอดมรดกกันเลยทีเดียว ชัดเจนไหมครับ?" กรณ์หน้าซีดเผือดลงทันที เม็ดเหงื่อผุดขึ้นตามไรผม ชื่อเสียงและความโหดเหี้ยมในเชิงธุรกิจของศิลาเป็นที่ประจักษ์ ใครๆ ก็รู้ว่าทายาทตระกูลศิลาภัทรคนนี้พูดจริงทำจริง และไม่เคยมีความปรานีให้ใครหน้าไหนทั้งสิ้น "คุณ... คุณมันใช้อำนาจบาทใหญ่!" กรณ์กัดฟันกรอดด้วยความแค้นใจ แต่ไม่กล้าต่อaกร "รู้แล้วก็ไสหัวไปซะ!" ศิลาสั่งเสียงกร้าว ชี้มือไปที่ประตู กรณ์เม้มปากแน่นด้วยความอัปยศอดสู เหลือบมองธีร์ด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์ครั้งหนึ่ง ก่อนจะจำใจเดินดุ่มๆ ออกจากห้องไปพร้อมกับเสียงประตูกระิดกปิดลงอย่างแรง ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องทำงานทันที เหลือเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเบาๆ ศิลาสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อระงับอารมณ์เดือดพล่านในอก เขากวาดสายตากลับมามองเจ้าตัวแสบที่ยังคงนั่งไขว่ห้าง ส่งยิ้มยียวนให้อย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว "สนุกมากไหมครับกับการยืนดูผู้ชายตบตีแย่งชิงคุณเนี่ย?" ศิลาเดินดุ่มๆ เข้ามาหยุดยืนค้ำหัวโต๊ะทำงาน มือทั้งสองข้างท้าวลงบนขอบกระจก ก้มตัวลงจนใบหน้าคมเข้มอยู่ห่างจากหน้าผากของธีร์แค่คืบ "ใครตบตีกันครับ คุณต่างหากที่ทำตัวเป็นอันธพาลขู่กรรโชกทรัพย์... เอ๊ย ขู่กรรโชกคู่ค้าทางธุรกิจ" ธีร์ลอยหน้าลอยตอบ ไม่ยอมหลบสายตาดุๆ คู่นั้นเลยแม้แต่น้อย "อีกอย่าง... คุณกรณ์เขาก็น่ารักดีออก สุภาพ เรียบร้อย ไม่เห็นจะปากร้ายใจดำเหมือนใครแถวนี้เลย" คำว่า 'ปากร้ายใจดำ' กระแทกเข้าโสตประสาทของศิลาเต็มแรง ดวงตาคมกริบวับโรจน์ขึ้นมาทันที "ปากเก่งนักนะธีร์..." ศิลาเค้นเสียงลอดไรฟัน มือหนายื่นออกไปบีบปลายคางมนของอีกฝ่ายไว้เบาๆ ไม่ให้ขยับหนี "คิดว่าผมไม่รู้ทันเกมคุณหรือไง? ที่ยอมให้เขาจีบ ก็เพื่อจะใช้เขามากวนประสาทผมใช่ไหม?" "โอ๊ะ! เจ็บนะ... มือหนักชะมัด" ธีร์นิหน้าเล็กน้อย พยายามเบี่ยงหน้าหนีจากการเกาะกุม แต่ศิลากลับยิ่งใช้นิ้วโป้งลูบไล้ริมฝีปากอิ่มที่เอาแต่ต่อปากต่อคำเขาไม่หยุด "ปล่อยเลยนะคุณศิลา... อื้อ!" แรงบีบที่คางเปลี่ยนเป็นความนุ่มนวลอย่างกะทันหัน เมื่อศิลาโน้มใบหน้าลงมาประกบปิดริมฝีปากที่กำลังเถียงเขาฉอดๆ ด้วยความหมั่นเขี้ยว สัมผัสอุ่นร้อนรุกล้ำเข้ามาอย่างรวดเร็วและเอาแต่ใจ ธีร์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ มือเล็กยกขึ้นทุบลาดไหล่กว้างเพื่อประท้วง แต่ศิลากลับรวบข้อมือทั้งสองข้างของเขาขึ้นไปตรึงไว้เหนือหัวด้วยมือเดียวอย่างง่ายดาย จูบที่เริ่มต้นด้วยความเอาแต่ใจ ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความลึกซึ้งและร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ ตามอารมณ์หึงหวงที่ยังค้างคา ศิลาขบเม้มริมฝีปากอิ่มย้ำๆ ราวกับจะลงโทษที่กล้าไปยิ้มรับดอกไม้ของคนอื่น ก่อนจะยอมผละออกช้าๆ อย่างนึกเสียดาย ลมหายใจของทั้งคู่หอบกระชั้นชิด ใบหน้าของศิลายังคงอยู่ใกล้จนปลายจมูกชนกัน "ทีหลัง... ถ้ากล้าให้ดอกไม้ไอ้หน้าอ่อนนั่นอีก ผมจะจูบคุณต่อหน้าบอร์ดบริหารร้อยคน โทษฐานที่เป็นเด็กดื้อไม่ยอมเชื่อฟัง" ศิษากระซิบเสียงพร่าชิดริมฝีปากของคนใต้ร่าง ดวงตาพราวระยับด้วยความเจ้าเล่ห์ "คุณมัน... คนฉวยโอกาส!" ธีร์หน้าแดงก่ำ หายใจติดขัด หัวใจเต้นโครมครามจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยิน แต่วาจาก็ยังไม่ยอมแพ้ "ใครเป็นเด็กของคุณกัน ทวงบุญคุณอยู่ได้!" ศิลายกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจกับร่องรอยความเขินอายที่เจืออยู่บนพวงแก้มใสของอีกฝ่าย นิ้วเรียวเกลี่ยปอยผมที่ตกลงมาปรกหน้าผากให้อย่างเบามือ บรรยากาศรอบตัวกำลังผ่อนคลายลงจากพายุอารมณ์เมื่อครู่ ก๊อกๆๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งสั้นๆ ทำลายช่วงเวลาวาบหวิวลงอย่างไม่รู้กาลเทศะ "เข้ามา" ศิลาถอนหายใจยาวอย่างหัวเสีย ดึงตัวเองกลับมายืนตรงด้วยท่าทางสุขุมเยือกเย็นดังเดิม เลขาหนุ่มหน้าตาตื่นวิ่งพรวดพราดเข้ามาในห้อง สีหน้าซีดเซียวจนผิดปกติ ราวกับเพิ่งไปเจอผีกลางวันแสกๆ "ท่านประธานครับ... เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!" เลขาร้องละล่ำละลัก พยายามสูดหายใจเข้าปอด "ตอนนี้ตำรวจปราบปรามการทุจริตบุกมาที่ชั้นใต้ดินของตึกเราแล้วครับ พวกเขากำลังอายัดตู้เซฟหลัก... และภาพจากกล้องวงจรปิดทั้งหมดถูกแฮกจนเกลี้ยงระบบแล้วครับ!" รอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนใบหน้าของศิลาหายวับไปในพริบตา ดวงตาคมกริบหันขวับกลับมาสบตากันกับธีร์ทันที ความเงียบงันที่น่ากลัวแผ่ซ่านไปทั่วห้องทำงาน เกมไม่ได้พลิกธรรมดา... แต่มันกำลังจะระเบิดคามือพวกเขาแล้ว ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและสนับสนุนฟีนิกซ์สีทองเสมอนะครับ