ผู้มาเยือนจากแดนอาคม

กลิ่นอายความอับชื้นของแฟ้มคดีเก่าและกลิ่นกาแฟดำเข้มข้นคละคลุ้งไปทั่วห้องสอบสวนกองปราบปราม สารวัตรลีลาวดีใช้ปลายนิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะทำงานเป็นจังหวะเนือย ๆ เพื่อสะกดกั้นความหงุดหงิดที่กำลังพลุ่งพล่านอยู่ในอก ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบหน้าเรียบตึงจ้องมองภาพถ่ายในที่เกิดเหตุบนโต๊ะอย่างพิจารณา รอยแผลฉีกขาดบนศพมนุษย์ที่คล้ายถูกบางสิ่งขย้ำด้วยกรงเล็บแหลมคม—หรือบางทีอาจเป็นคมเขี้ยวขนาดมหึมา—ยังคงเป็นปริศนาที่นิติวิทยาศาสตร์ยังหาคำตอบที่แน่ชัดไม่ได้ หลักฐานทางกายภาพบอกว่าเป็นรอยสุนัขป่าหรือสัตว์นักล่าขนาดใหญ่ แต่สัญชาตญาณของเธอกลับบอกว่ามันมีบางอย่างที่บิดเบี้ยวและผิดธรรมชาติยิ่งกว่านั้น "สารวัตรคะ มีแขกไม่ได้รับเชิญมาขอพบค่ะ เขาอ้างว่าเป็น... เอ่อ เป็นอาจารย์พิเศษจากมหาวิทยาลัยชื่อดัง และยืนกรานว่าจะต้องพบคุณให้ได้ในตอนนี้ค่ะ" นายตำรวจชั้นผู้น้อยคนหนึ่งก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเกรงอกเกรงใจ พร้อมกับผายมือไปยังร่างสูงโปร่งที่ยืนกอดอกพิงกรอบประตูอยู่ก่อนแล้ว ลีลาวดีเงยหน้าขึ้น ดวงตาคู่คมหรี่ลงเล็กน้อยด้วยความไม่พอใจ ร่างสูงในชุดสูทลำลองเนื้อดีก้าวเข้ามาอย่างไม่เกรงใจเจ้าของสถานที่ เขามีเรือนผมสีดำสนิทและใบหน้าคมคายที่ประดับด้วยรอยยิ้มมุมปาก ทว่าดวงตากลับพินิจพิเคราะห์เธอราวกับกำลังชำแหละวิญญาณ ทศพล... ชื่อนี้ลอยเข้ามาในหัวเธอทันทีจากบันทึกการประสานงานนอกรอบที่เธอกดทิ้งลงถังขยะไปเมื่อวาน "ฉันไม่มีเวลารับแขกประเภทที่ชอบอ้างเรื่องไสยศาสตร์มาปั่นหัวตำรวจหรอกนะคะ อาจารย์ทศพล เชิญกลับไปทางเดิมที่คุณเข้ามาจะดีกว่าค่ะ" ลีลาวดีเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่เฉียบคม ทอดสายตาเย็นชาใส่ผู้มาเยือนอย่างไร้เยื่อใย ทศพลหัวנסเบา ๆ ในลำคอ รอยยิ้มของเขาไม่ได้ทำให้ลีลาวดีรู้สึกผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย กลับกัน มันยิ่งกระตุ้นต่อมความระแวงในตัวเธอให้ทำงานหนักขึ้น เขาก้าวเข้ามาใกล้โต๊ะทำงานอีกก้าว ปลายนิ้วเรียวแตะลงบนแฟ้มคดีบนโต๊ะโดยไม่ได้รับอนุญาต "ความจริงมักจะเจ็บปวดเสมอเมื่อเราปฏิเสธที่จะมองมันด้วยตาเปล่า สารวัตรลีลาวดีครับ... เอ๊ด... ดิฉันหมายถึง สารวัตรลีลาวดีค่ะ" ทศพลจงใจเปลี่ยนสรรพนามด้วยน้ำพักน้ำแรงที่เย้าแหย่ "คดีที่คุณกำลังทำอยู่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ และรอยแผลพวกนั้นก็ไม่ได้มาจากสัตว์ป่าธรรมดาอย่างที่กองพิสูจน์หลักฐานพยายามหลอกตัวเองหรอกนะคะ" ลีลาวดีลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันจากท่าทีคุกคามของเธอไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มถอยหลังแม้แต่น้อย เธอก้าวเข้าไปประชิดจนแทบจะได้กลิ่นอายจาง ๆ ของไม้จันทน์หอมที่ลอยมาจากตัวเขา "คุณกำลังดูถูกการทำงานของเจ้าหน้าที่รัฐ และกำลังสร้างความงมงายให้สังคมไขว้เขว ถ้าคุณไม่มีหลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์ที่จับต้องได้ ก็กรุณาถอนตัวออกไปจากพื้นที่ของฉันซะ ก่อนที่ฉันจะข้อหาขัดขวางการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่" ทศพลไม่สะทกสะท้าน สายตาของเขาเลื่อนต่ำลงไปยังสร้อยขี้ผึ้งสีดำที่ซ่อนอยู่ใต้คอเสื้อของเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะเงยขึ้นสบตาเธอตรง ๆ ด้วยรอยยิ้มที่ลึกซึ้งขึ้นกว่าเดิม "หลักฐานหรือคะ? สิ่งที่คุณเรียกว่าหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ มันเป็นเพียงเศษซากที่เหลืออยู่หลังจากที่ 'มัน' เล่นสนุกเสร็จต่างหากล่ะครับ คุณจำคดีเมื่อสิบปีก่อนไม่ได้เลยหรือ... คดีที่พรากบางสิ่งไปจากชีวิตคุณ และทิ้งรอยแผลเป็นในใจที่คุณยังคงพยายามกลบเกลื่อนมันด้วยกฎหมายและความเย็นชา" คำพูดนั้นราวกับมีมือที่มองไม่เห็นพุ่งเข้ามากระชากวิญญาณของลีลาวดีให้ร่วงหล่นลงสู่ห้วงเหว ลมหายใจของเธอสะดุดไปเสี้ยววินาที ดวงตาเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจและโกรธเกรี้ยวระคนกัน ไม่มีใครล่วงรู้เรื่องคดีในอดีตของครอบครัวเธอได้ลึกซึ้งขนาดนี้ นอกจาก... "คุณเป็นใครกันแน่..." ลีลาวดีเค้นเสียงลอดไรฟัน มือข้างหนึ่งเผลอกำหมัดแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว ทศพลโน้มตัวเข้ามาใกล้ใบหูของเธอ กระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่ก้องกังวานในความเงียบงันของห้องสอบสวน "ผมคือคนที่มาเตือนคุณว่า 'คำสาปโบราณ' ที่คุณคิดว่าเป็นเรื่องงงงาย กำลังไล่ล่าคุณและคนรอบข้างทีละคน... และศพต่อไปจะไม่ใช่แค่คนไร้ค่าในสังคมอีกต่อไปแล้วครับ" ก่อนที่ลีลาวดีจะทันได้ชักปืนพกออกมาระงับเหตุ ทศพลก็ผละตัวออกไปพร้อมกับรอยยิ้มจาง ๆ เขาหันหลังเดินไปที่ประตู ทิ้งให้เธอยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับความหวาดกลัวที่เพิ่งถูกขุดคุ้ยขึ้นมาใหม่ ทว่า ในจังหวะที่มือของทศพลกำลังจะเอื้อมไปเปิดประตูห้องสอบสวน เสียงโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานของลีลาวดีก็แผדเสียงกรีดร้องแหลมสูงขึ้นทำลายความเงียบ ลีลาวดีรับสายด้วยมือที่สั่นเทาเล็กน้อย เสียงปลายสายรายงานด้วยความตื่นตระหนก "สารวัตรครับ! เกิดเรื่องแล้วครับ! ที่ห้องเก็บศพโรงพยาบาลกลาง... ร่างของผู้ต้องสงสัยจากคดีเมื่อคืน จู่ ๆ ก็ลุกขึ้นมานั่ง และ... และผิวหนังของเขากำลังลอกหลุดออกกลายเป็นเกล็ดงูครับ!" ดวงตาของลีลาวดีหดแคบลงทันที เธอกวาดสายตากลับไปมองที่ประตู ทศพลหายลับไปจากกรอบสายตาแล้ว เหลือไว้เพียงความเย็นเยือกที่ยังคงอบอวลอยู่ในบรรยากาศ และความจริงอันน่าสะพรึงกลัวที่เพิ่งเริ่มต้นขึ้น ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งสู่ความมืดมิดนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ