พันธสัญญาใจ

"คุณกำลังทำบ้าอะไร อาชวิน!" เสียงตะคอกของลอร์ดวาเลนไทน์สั่นเครือด้วยความโกรธเกรี้ยว เม็ดเหงื่อกาฬผุดซึมตามขมับของขุนนางเฒ่าผู้เคยหยิ่งทะนง ท่ามกลางซากปรักหักพังของหอคอยเวทมนตร์ระดับสูงที่เพิ่งถูกระเบิดพลังเงินตราของระบบกวาดล้างจนราบเป็นหน้ากลอง กลิ่นอายของมานาที่ปั่นป่วนยังคงคละคลุ้งในบรรยากาศ แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตากลับไม่ใช่ความพินาศรอบกาย หากแต่เป็นร่างเพรียวบางของเอลาร่าที่กำลังยืนหอบหายใจรดรินอยู่เบื้องหลังแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่ม อาชวินไม่แม้แต่จะชายตามองคู่สนทนา นิ้วเรียวยาวของเขาค่อยๆ ปัดฝุ่นละอองที่เกาะอยู่ตามบ่าเสื้อสูทเนื้อดีอย่างใจเย็น ราวกับว่ามหาสงครามเวทมนตร์เมื่อครู่เป็นเพียงละอองฝนที่น่ารำคาญใจ "ผมก็แค่กำลังเคลียร์พื้นที่... เพื่อความสงบสุขชั่วคราวครับ ท่านลอร์ด" อาชวินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง เย็นชาจนน่ากลัว แต่แววตาที่ทอดมองไปยังเบื้องหน้ากลับซ่อนประกายคมกริบราวกับคมดาบที่พร้อมปลิดชีพ "และที่สำคัญที่สุด... ผมกำลังแสดงให้เห็นว่า คนที่พวกคุณพยายามจะเหยียบย่ำ มีค่ามากกว่าอาณาจักรเน่าเฟะนี่ทั้งอาณาจักรเสียอีก" เอลาร่าช้อนตาขึ้นมองแผ่นหลังนั้น หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก ความอบอุ่นแผ่ซ่านเข้ามาในความเวิ้งว้างที่เธอแบกรับมาตลอดชีวิต ในโลกที่ตราหน้าเธอเป็นเพียง 'ข้อผิดพลาดของระบบ' เป็น NPC นอกคอกที่ต้องถูกกำจัด มีเพียงชายคนนี้... ชายผู้กุมความมั่งคั่งมหาศาลไว้ในกำมือ ที่ก้าวออกมารabป1งหน้าเธอ และประกาศกร้าวต่อหน้ามหาอำนาจทุกฝ่ายว่า เขาจะไม่มีวันยอมให้ใครแตะต้องเธอแม้แต่ปลายเส้นผม "อาชวิน..." เสียงของเธอแผ่วเบາ เจือความสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความตื้นตัน "คุณไม่เห็นต้องเอาตัวเข้าแลกกับพวกเขาทั้งหมดเลยนี่คะ... เอ๊ย... นี่ครับ" เผลอหลุดปากใช้สำนวนเดิมตามความคุ้นชิน แต่อาชวินกลับส่งเสียงหัวเราะในลำคอเบาๆ เป็นเชิงเอ็นดู ชายหนุ่มหันกลับมามองหญิงสาว สายตาที่เคยเย็นชาและไร้ความรู้สึกต่อโลกใบนี้ บัดนี้กลับอ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัด เขายื่นมือออกไปกุมมือเรียวที่เย็นเฉียบของเธอไว้แน่น ผิวสัมผัสอุ่นๆ ส่งผ่านความมั่นคงและความจริงใจที่ทะลุทะลวงทุกกำแพงในใจของเอลาร่า "จำคำพูดของผมในวันที่เราเจอกันครั้งแรกไม่ได้แล้วหรือครับ, เอลาร่า" อาชวินกระซิบเสียงทุ้มต่ำ ทว่าก้องกังวานในความรู้สึกของคนฟัง "ไม่ว่าโลกใบนี้จะขับไล่คุณ ไม่ว่าระบบบ้าบอพยายามจะลบตัวตนของคุณทิ้งสักกี่ครั้ง ตราบใดที่ผม 'อาชวิน' คนนี้ยังยืนอยู่ตรงนี้... ผมนี่แหละที่จะซื้อโลกทั้งใบมาวางแทบเท้าคุณ เพื่อแลกกับการไม่ต้องให้คุณเสียน้ำตาแม้แต่หยดเดียว" คำประกาศนั้นไม่ได้เป็นเพียงแค่คำหวานหู แต่มันคือพันธสัญญาด้วยเกียรติและอำนาจทั้งหมดที่เขามี ระบบแจ้งเตือนสีทองอร่ามปรากฏขึ้นในคลองสายตาของอาชวินทันที: *[แจ้งเตือนระบบ: ยืนยัน 'พันธสัญญาใจ' สำเร็จ!]* *[ระดับความสัมพันธ์: ผูกพันลึกซึ้ง (Soul-Bound) บรรลุเงื่อนไขสูงสุด]* *[ปลดล็อกไอเทมระดับตำนาน: 'แหวนนิรันดร์แห่งอาชวิน' - เพิ่มพลังป้องกันความเสียหาย 100% ให้กับเอลาร่า และสะท้อนการโจมตีกลับ 5 เท่า]* พริบตาเดียว แหวนเพชรสีดำสนิทประกายแสงเจิดจ้าก็ปรากฏขึ้นบนนิ้วนางข้างซ้ายของเอลาร่าโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว พลังงานอุ่นวาบแผ่ขยายปกป้องร่างของเธอจนเกิดเป็นม่านบาเรียสีทองคำขาวบริสุทธิ์ ลอร์ดวาเลนไทน์ที่พยายามรวบรวมเรี่ยวแรงร่ายเวทบทสุดท้ายเพื่อลอบโจมตี ย่อมต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงเมื่อเวทมนตร์ต้องห้ามของตนสลายหายไปอย่างไร้ร่องรอยเมื่อปะทะเข้ากับบาเรียร์นั้น "เป็นไปไม่ได้! นั่นมันเวทมนตร์ระดับพระเจ้า... แกเอาไอเทมบ้าๆ แบบนั้นมาจากไหนกัน!" ลอร์ดวาเลนไทน์กรีดร้องอย่างเสียสติ อาชวินปรายตาcept มองขุนนางเฒ่าผู้หมดสภาพด้วยมุมปากที่ยกยดขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มของนักธุรกิจผู้กุมชะตากรรมของตลาดโลกปรากฏขึ้นอีกครั้ง เขากดปลายนิ้วลงบนหน้าจอโฮโลแกรมอากาศธาตุเบาๆ พลاںปรากฏแถบเมนูสีดำสนิทที่เต็มไปด้วยตัวเลขศูนย์มหาศาล "มาจากไหนน่ะหรือครับ?" อาชวินก้าวเท้าช้าๆ เข้าไปหาลอร์ดวาเลนไทน์ทีละก้าว แรงกดดันมหาศาลจากจิตสังหารและอำนาจเงินตรากดทับจนเข่าของขุนนางเฒ่าทรุดฮวบลงกับพื้น "ก็มาจากเงินในบัญชีที่สามารถซื้อชีวิตพวกแกได้เป็นร้อยๆ รอบอย่างไรล่ะครับ" นิ้วเรียวกดปุ่มยืนยันคำสั่งครั้งสุดท้าย เสียงระบบแจ้งเตือนก้องกังวานสะท้อนไปทั่วหุบเขา *[ชำระเงินสำเร็จ: ซื้อกิจการและสิทธิ์การปกครองทั้งหมดของแคว้นวาเลนไทน์ มูลค่า 999,999,999,999 เหรียญทอง]* *[สถานะปัจจุบัน: ท่านคือนายเหนือหัวคนใหม่ของดินแดนแห่งนี้ และคำสั่งของท่านคือประกาศิตสูงสุด]* เอลาร่ายืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความรู้สึกที่บรรยายเป็นคำพูดไม่ได้ ความโดดเดี่ยวที่กัดกินจิตใจเธอมาตลอดนับตั้งแต่หลุดออกมาจากโค้ดของระบบ ถูกชำระล้างจนหมดสิ้นด้วยความเด็ดเดี่ยวและมั่นคงของชายตรงหน้า มือที่ประสานกันอยู่ไม่ได้เป็นเพียงแค่เครื่องยึดเหนี่ยว แต่มันคือสัญญาใจที่ไม่มีวันเสื่อมคลาย ทว่า... ในวินาทีที่ความเงียบสงบกำลังจะเข้าปกคลุม และชัยชนะสมบูรณ์แบบอยู่ตรงหน้า เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับสีแดงเลือดก็ดังขึ้นจากอากาศธาตุอย่างไร้สาเหตุ หน้าจอระบบทั้งหมดของอาชวินกะพริบถี่รัว ก่อนที่ภาพโฮโลแกรมขนาดยักษ์จะปรากฏขึ้นกลางลานประลอง เผยให้เห็นเงาร่างปริศนาในชุดคลุมสีดำสนิทที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของทวีป พร้อมกับรอยยิ้มเยือกเย็นที่ส่งตรงมายังพวกเขา "นึกไม่ถึงเลยว่า มดปลอมๆ ตัวหนึ่งจะกล้าอาจหาญถึงขนาดซื้ออาณาจักรนี้... แต่อย่าลืมสิ อาชวิน ผู้เล่นหมายเลขศูนย์..." เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าดังสะท้อนก้องในหัวของทั้งคู่ "ของเล่นชิ้นโปรดที่แกกำลังปกป้องอยู่น่ะ... แท้จริงแล้วมันคือ 'กุญแจ' ที่จะทำลายโลกใบนี้ทั้งใบต่างหากล่ะ" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ