ความอิจฉาในใจคน

“ถ้าผงพะโล้สูตรพิเศษของร้านเรามีกลิ่นสาบสุนัขหรือรสชาติเน่าเฟะอย่างที่ป้าว่าจริง… ทำไมตระกูล ‘ทองอุดม’ ของป้าถึงส่งคนมาแอบกว้านซื้อไปถึงสามสิบถุงเมื่อวานนี้ล่ะคะ?” เสียงหวานใสแต่เฉียบคมราคมมีดดาบของพริมาดังขึ้นกลางตลาดสดประจำอำเภอ ท่ามกลางความตกตะลึงของพ่อค้าแม่ขายและชาวบ้านที่กำลังมุงดูเหตุการณ์ ป้าสำเนียง หญิงวัยกลางคนผู้มีศักดิ์เป็นญาติห่างๆ ฝั่งอดีตแม่สามีจอมวุ่นวายของคู่แข่งร้านค้า ถึงกับหน้าถอดสี ริมฝีปากสั่นระริกจนพูดไม่ออก เมื่อหลักฐานมัดตัวคือสมุดบัญชีรายชื่อลูกค้าที่พริมาหยิบขึ้นมาโบกเบาๆ อย่างใจเย็น นี่คือกลยุทธ์สกปรกระลอกล่าสุดที่พวกเขาส่งมาดิสเครดิตร้าน ‘ครัวคุณยาย’ ของพริมา หลังจากที่สินค้าตัวใหม่อย่าง ‘พริกแกงปักษ์ใต้สูตรเข้มข้น’ และ ‘ผงพะโล้สมุนไพรจีน’ ของเธอทำยอดขายถล่มทลายจนพ่อค้าคนกลางฝั่งนั้นแทบกระอักเลือด ยอดขายพุ่งกระฉูดจนกลายเป็นหัวข้อสนทนาอันดับหนึ่งของอำเภอ ความอิจฉาริษยาที่สุมอกมานานจึงปะทุเป็นแผนการทำลายชื่อเสียงในเช้าวันนี้ “อย่ามาใส่ร้ายนะ! แกมันก็แค่แม่ค้าเร่ร่อนที่โชคดีจับพลัดจับผลูมาได้สามีเป็นเจ้าของไร่ส้ม!” ป้าสำเนียงแว้ดขึ้นเสียงสูง กลบเกลื่อนความผิดด้วยการใช้อารมณ์ “ของต่ำๆ แบบนี้ คนมีหน้ามีตาที่ไหนเขากินกัน!” พริมาไม่โกรธเลยสักนิด รอยยิ้มมุมปากของเธอกลับยิ่งทำให้คนใจแคบร้อนรุ่มราวกับถูกไฟแผดเผา หญิงสาวก้าวเท้าเข้าไปใกล้คู่กรณีช้าๆ กลิ่นอายความมั่นใจแผ่ซ่านออกมาจนป้าสำเนียงต้องถอยหลังไปก้าวหนึ่ง มิติลับ ‘ครัวมิติ’ ในห้วงความคิดของพริมาเพิ่งจะปลดล็อกวัตถุดิบระดับตำนานอย่าง ‘ลูกจันทน์เทศป่าเกรดพรีเมียม’ และ ‘อบเชยหอมหมื่นลี้’ มาเมื่อคืนนี้ เธอจึงมีอาวุธลับที่ต่อให้คู่แข่งพยายามลอกเลียนแบบสักกี่ร้อยรอบก็ไม่มีวันเทียบชั้นได้ “ถ้าของของฉันต่ำ… แล้วทำไมเมื่อคืนคุณชายรองจากในเมืองถึงส่งคนมารับออเดอร์ล่วงหน้าสำหรับงานเลี้ยงรับรองท่านผู้ว่าฯ ล่ะคะ?” พริมาเอียงคอถามด้วยน้ำเสียงใสซื่อ แต่ทว่าเชือดเฉือนลึกถึงกระดูก “หรือว่าตระกูลทองอุดมอยากจะลองชิมฝีมือคนต่ำๆ คนนี้ดูสักตั้งไหมคะ เผื่อว่าสมองที่คิดแต่จะกลั่นแกล้งคนอื่นจะได้มีสารอาหารไปหล่อเลี้ยงความฉลาดขึ้นมาบ้าง” เสียงหัวเราะคิกคักจากชาวบ้านรอบข้างดังขึ้นเบาๆ ป้าสำเนียงหน้าดำคร่ำเครียด กำหมัดแน่นด้วยความแค้นเคือง แต่ยังไม่ทันที่ฝ่ายนั้นจะหาทางแก้ตัว ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อเชิร์ตพับแขนและกางเกงยุทธวิธีลุยสวนของ ร้อยเอกศิลา ก็ก้าวเข้ามาแทรกกลางระหว่างทั้งสองคน แรงกดดันจากอดีตนายทหารสนามรบทำให้บรรยากาศรอบตัวลดอุณห็ภูมิลดลงฮวบฮาบ สายตาคมกริบราวเหยี่ยวป่ากวาดมองป้าสำเนียงเพียงแวบเดียว จนอีกฝ่ายไม่กล้าแม้แต่จะสบตา “ภรรผมพูดชัดเจนแล้วนะครับ” ศิลาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงพลัง แต่แฝงความอ่อนโยนเมื่อหันมามองภรรยาคนสวย “ถ้าใครยังกล้ามาสร้างความวุ่นวายหน้าร้านเราอีก ผมคงต้องเชิญไปคุยกันที่สถานีตำรวจเรื่องข้อหาหมิ่นประมาทและทำลายการค้า” ป้าสำเนียงสะดุ้งโหยด รีบสะบัดหน้าหนีแล้วเดินหนีหายไปกับฝูงชนอย่างรวดเร็วท่ามกลางเสียงโห่ไล่เบาๆ ของชาวบ้าน พริมาลอบถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก ก่อนจะหันไปค้อนสามีหนุ่มที่มายืนบังลมบังฝนให้เธอทันที “ใครใช้ให้คุณมาทำหน้าดุใส่ลูกค้าแถวนี้เล่าคะ เดี๋ยวเขาก็หาว่าไร่ส้มเรามีอิทธิพลเถื่อนหรอก” พริมาบ่นอุบ แต่ใบหน้ากลับมีรอยยิ้มระรื่น มือเรียวเล็กยื่นผ้าขนหนูผืนเล็กให้สามีซับเหงื่อ “ผมไม่ได้ดุ ผมแค่ปกป้องเมีย” ศิลาตอบเสียงเรียบ แต่ดวงตาคู่นั้นพราวระยับด้วยความรักใคร่ระคนเอ็นดู มือหนายื่นมาเกลี่ยปอยผมที่หลุดลุ่ยของภรรยาออกอย่างเบามือ “แล้วนี่… เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว จะทำอะไรให้สามีกินเป็นรางวัลดีล่ะครับ เชฟพริมา” “อืม… เห็นทีต้องเป็นเมนูเด็ดที่ฉันเพิ่งคิดค้นขึ้นเมื่อคืนนี้แน่นอนค่ะ” ดวงตากลมโตเป็นประกายเจ้าเล่ห์ พริมาหมุนตัวกลับเข้าไปในครัวเตรียมวัตถุดิบด้วยความกระตือรือร้น “เมนู ‘แกงคั่วหอยขมใบชะพลู’ ใส่พริกแกงใต้สูตรลับตำมือ ที่ผัดกับกะทิเคี่ยวจนแตกมันส่งกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วสามบ้านแปดบ้าน รับรองว่ากินกับข้าวสวยร้อนๆ แล้วคุณจะต้องยอมยกกำไรไร่ส้มให้ฉันหมดกระเป๋าแน่ๆ ค่ะ” ช่วงบ่ายแก่ๆ กลิ่นหอมฉุนของเครื่องแกงสมุนไพรทั้งขมิ้น ตะไคร้ และพริกไทยดำที่ถูกโขลกจนเข้าเนื้อ ก็เริ่มส่งกลิ่นอบอวลไปทั่วบริเวณบ้านพักในไร่ส้ม ความเผ็ดร้อนผสมผสานกับความมันกลมกล่อมของกะทิสดทำให้บรรยากาศที่เคยตึงเครียดจากเหตุการณ์ในตลาดเมื่อเช้าพลันมลายหายไปสิ้น พริมายืนเคี่ยวหม้อแกงด้วยความเพลิดเพลิน เสียงฉ่าของกะทิกระทบกับก้นกระทะดังสม่ำเสมอราวกับเสียงดนตรี ทว่า ในขณะที่พริมากำลังตักแกงคั่วสีส้มสวยใส่ชามกระเบื้องเคลือบอย่างบรรจง เพื่อเตรียมจัดโต๊ะอาหารมื้อเย็นให้สามีที่เพิ่งกลับจากการตรวจแปลงส้ม เสียงเคาะประตูกรั้วบ้านด้านหน้าก็ดังขึ้นรัวๆ ด้วยความร้อนรน ผิดวิสัยชาวบ้านทั่วไป ศิลารีบเดินออกไปเปิดประตูด้วยความระแวกระวัง แต่ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้ากลับทำให้ทหารหนุ่มถึงกับชะงักงัน ร่างของชายชราในชุดสูทจีนโบราณเนื้อดี ใบหน้าซีดเซียวแต่คุ้นตา กำลังยืนหอบหายใจรดตัวอยู่กับลูกน้องชุดดำสองคน และสิ่งที่ทำให้พริมาที่ถือทัพพีเดินตามออกมาต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจ คือการที่ชายชราคนนั้นทรุดตัวลงคุกเข่าต่อหน้าประตูบ้านของพวกเขา พร้อมกับเอמהด้วยเสียงสั่นเครือ “คุณพริมา… ได้โปรดช่วยชีวิตลูกชายผมด้วยเถอะครับ เขากำลังจะตายเพราะพิษอาหารปนเปื้อน และหมอบอกว่ามีเพียงอาหารฝีมือของคุณเท่านั้นที่จะช่วยถอนพิษสูตรโบราณนี้ได้!” ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลิ้มรสความสุขไปพร้อมกับสูตรลับของครัวคุณยายนะคะ