อัลเคมิสต์จอมขยันกับห้องสมุดต้องห้ามที่ผมเผลอไปเปิดอ่าน•ตอนที่ 1

หนังสือปกหนังสีเลือด

ผลงานโดย เซเลสเทียละอองเวท
กลิ่นอับของกระดาษเก่าและหยาดน้ำหมึกที่แห้งกรังนับศตวรรษตลบอบอวลอยู่ในอากาศ เรนกลั้นหายใจจนหน้าอกเริ่มปวดหนึบ นิ้วเรียวยาวสั่นเทาเล็กน้อยขณะเอื้อมไปแตะสันปกหนังสีเลือดที่ดูเหมือนจะมีชีพจรเต้นตุบๆ อยู่ภายใต้ผิวสัมผัสเย็นเยียบนั้น ที่นี่คือ 'โซนอักขระปิดตาย' ชั้นล่างสุดของหอสมุดหลวงที่นักเรียนปีหนึ่งไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเฉียดเข้ามาใกล้ แต่สำหรับเรน... การถูกดูแคลนว่าเป็นเพียง 'เด็กปรุงยา' ที่ไม่มีวันขึ้นไปสู่จุดสูงสุดของสายเวทต่อสู้ได้นั้น มันเป็นแรงผลักดันที่รุนแรงเกินกว่าจะยอมทำตามกฎระเบียบที่ไร้ความยุติธรรม *ติ๊ง!* เสียงสัญญาณเตือนใสๆ ที่ดังก้องอยู่ในมโนภาพของเขาทำให้เรนสะดุ้งสุดตัว แสงสีฟ้าจางๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้าพร้อมข้อความที่ไม่มีใครมองเห็น [ภารกิจระบบ: ปลดผนึกความรู้ต้องห้าม (ระดับ SSS)] [เป้าหมาย: เปิดอ่าน 'บันทึกโลหิตแห่งอัลเคมี' ภายใน 60 วินาที] [บทลงโทษหากล้มเหลว: สูญเสียพรสวรรค์ในการปรุงยาตลอดกาล] เรนขบกรามแน่น ดวงตาสีน้ำตาลเข้มฉายแววเด็ดเดี่ยว เขาไม่ได้ต้องการอำนาจทำลายล้างที่ใครๆ ก็โหยหา สิ่งที่เขาต้องการคือการพิสูจน์ว่า 'ยา' ที่เขาปรุงขึ้นมานั้น สามารถสยบทุกอำนาจเวทมนตร์ในโลกนี้ได้ "จะทำอะไรกันแน่นะ เรน?" เสียงกระซิบแผ่วเบาจากเงามืดด้านหลังทำเอาเรนแทบหยุดหายใจ เขาหมุนตัวกลับไปทันที ก่อนจะพบกับดวงตาสีมรกตคู่สวยที่จ้องมองมาอย่างจับผิด เอลาร่า... ทายาทตระกูลเวทมนตร์สูงศักดิ์คนนั้นยืนกอดอกพิงชั้นหนังสือ เธอไม่ได้ดูโกรธหรือจะนำเรื่องไปฟ้องใคร แต่แววตาของเธอกลับมีความอยากรู้อยากเห็นที่น่าขนลุกมากกว่า "ไม่ใช่เรื่องที่เธอต้องมายุ่ง เอลาร่า" เรนตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ หากทว่าเขากลับขยับตัวไปบังหนังสือเล่มนั้นไว้ตามสัญชาตญาณ เอลาร่าหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่ฟังดูเหมือนระฆังแก้วแต่แฝงไปด้วยความเยือกเย็น เธอเดินเข้ามาใกล้จนเรนได้กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ป่าที่ดูไม่เข้ากับสถานที่แห่งนี้ "หนังสือเล่มนั้น... นายรู้ใช่ไหมว่าถ้าเปิดออก ผนึกเวทมนตร์ของหอสมุดจะแจ้งเตือนบรรณารักษ์ทันที? แล้วนายคิดหรือว่าเด็กปีหนึ่งอย่างนายจะรับมือกับเงาพิทักษ์ได้?" "แล้วทำไมเธอถึงไม่ไปฟ้องอาจารย์ล่ะ?" เรนถามกลับ ดวงตาของเขาสบประสานกับนัยน์ตาสีมรกตคู่นั้นอย่างไม่ลดละ "เพราะฉันก็ต้องการ 'สิ่งที่ซ่อนอยู่' ในนั้นเหมือนกัน" เธอขยับยิ้มที่มุมปาก "เรามาทำข้อตกลงกันไหม? ฉันจะใช้เวทพรางตาชั้นสูงกางอาณาเขตให้เราสองคน ส่วนนาย... เปิดมันซะ ฉันอยากเห็นเหลือเกินว่าอัจฉริยะปรุงยาผู้เงียบขรึม จะทำอะไรกับตำราที่สาบสูญไปนานนับพันปี" เรนลังเลเพียงครู่ ก่อนจะตัดสินใจพยักหน้า เขาหันกลับไปหาหนังสือปกหนังสีเลือดอีกครั้ง มือที่สั่นเทาค่อยๆ สอดเข้าไปใต้ปกนั้น ความรู้สึกเหมือนถูกเข็มแทงนับพันเล่มที่นิ้วมือนั้นเจ็บปวดจนเขาแทบร้องออกมา แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อย *แกร๊ก...* เสียงกลไกเวทมนตร์ภายในปกหนังสือทำงาน มันเริ่มเปลี่ยนสภาพจากหนังสือธรรมดา กลายเป็นวัตถุที่มีชีวิต ไอพลังสีแดงฉานเริ่มแผ่ซ่านออกมาจากรอยแยกของกระดาษ แสงนั้นรุนแรงจนห้องสมุดที่เคยเงียบสงบเริ่มสั่นสะเทือนไปถึงโครงสร้าง [แจ้งเตือน: ตรวจพบรหัสลับระดับพระเจ้า... กำลังเริ่มกระบวนการถ่ายโอนพลัง] "เรน! ถอยออกมา!" เอลาร่าตะโกนขึ้นเป็นครั้งแรกที่เขาเห็นเธอเสียอาการ แต่ทุกอย่างสายเกินไป เรนรู้สึกเหมือนจิตวิญญาณของเขากำลังถูกดูดเข้าไปในหน้ากระดาษเหล่านั้น อักษรรูนโบราณที่เขาไม่เคยรู้จักมาก่อนวิ่งพล่านเข้าสู่สมองราวกับกระแสไฟฟ้า มันไม่ใช่แค่ตำรา มันคือพิมพ์เขียวของเวทมนตร์ที่โลกนี้หลงลืมไปแล้ว ทว่า ในขณะที่เขากำลังจะมองเห็นความลับนั้นชัดเจน เสียงฝีเท้าหนักๆ ของ 'ผู้พิทักษ์' ก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องโถงใหญ่ ประตูเหล็กกล้าที่ปิดตายเริ่มถูกกระชากออกอย่างแรง บานพับโลหะบิดเบี้ยวส่งเสียงร้องโหยหวน เงาสูงใหญ่ของอัศวินเวทมนตร์ไร้หน้าปรากฏขึ้นท่ามกลางความมืดมิด มือของมันถือดาบที่ส่องประกายด้วยเปลวเพลิงสีน้ำเงิน และเป้าหมายของมันคือจุดที่พวกเขาอยู่ "นายเปิดมันแล้ว..." เอลาร่าพึมพำ ใบหน้าของเธอซีดเผือดขณะที่เวทพรางตาเริ่มร้าว "เรน... สัญญาณเตือนมันไม่ใช่แค่แจ้งบรรณารักษ์ แต่มันคือการเรียก 'สิ่งที่ถูกขังไว้' ในห้องสมุดนี้ออกมา!" เรนก้มมองมือตัวเองที่กำลังถูกย้อมด้วยหมึกสีดำสนิทจากหนังสือเล่มนั้น ในหัวของเขามีเสียงกระซิบของตำนานที่เขามิอาจเข้าใจ แต่ในมือของเขากลับปรากฏ 'ขวดยา' สีทองคำที่เขาไม่เคยปรุงมันขึ้นมาด้วยซ้ำ บอสลับของหอสมุด... ผู้พิทักษ์ที่ไม่มีใครเคยเอาชนะได้ในรอบร้อยปี เงยหน้าขึ้นช้าๆ รอยแยกบนใบหน้าที่เรียบเนียนของมันค่อยๆ เปิดออกเผยให้เห็นดวงตาปีศาจที่จ้องเขม็งมาที่พวกเขา มันไม่ได้ก้าวเดิน แต่มันวาร์ปหายไปจากจุดเดิม และในเสี้ยววินาทีต่อมา ปลายดาบเพลิงสีน้ำเงินก็จ่ออยู่ที่คอหอยของเรน! "ความลับที่นายเปิด... นายต้องจ่ายด้วยชีวิต!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับเรนในตอนแรกนี้นะคะ บททดสอบชีวิตเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้นค่ะ!
สารจากนักเขียน (เซเลสเทียละอองเวท)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง อัลเคมิสต์จอมขยันกับห้องสมุดต้องห้ามที่ผมเผลอไปเปิดอ่าน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

Dino Egg common
บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%