การปะทะหน้าประตูเมืองเริ่มต้น

เสียงคำรามต่ำต้อยของกอบลินลาดตระเวนระดับสิบ ดังสะท้อนก้องไปตามแนวหินขรุขระนอกกำแพงเมืองเซนتราลีส—ทว่าสำหรับเรนแล้ว เสียงเหล่านั้นไม่ได้มีความหมายอื่นใด นอกจากชุดข้อมูลของตัวเลขความน่าจะเป็นที่กำลังเต้นเรับอยู่บนเรติน่าเสมือนจริง *ความเร็วในการเคลื่อนที่: 3.2 เมตรต่อวินาที, ระยะห่าง: 45 เมตร, รูปแบบการบุก: สุ่ม 60% สั่งการโดยจ่าฝูง 40%* นิ้วเรียวยาวใต้ถุงมือหนังสีดำกดปุ่มควบคุมหน้าต่างอินเทอร์เฟซย่อยอย่างเงียบเชียบ เรนกวาดสายตาผ่านแถบแสดงสถานะมานาที่เหลืออยู่แปดสิบเปอร์เซ็นต์ ในโลกของ VRMMO ‘Chronos Online’ แห่งนี้ อัลกอริทึมของเกมไม่ได้ถูกออกแบบมาให้ผู้เล่นวิ่งเข้าไปฟันดะอย่างไร้สมอง หากแต่ทุกย่างก้าวคือสมการที่ต้องคำนวณความเสี่ยงอย่างแม่นยำเสียก่อน และในตอนนี้ สมการของเขากำลังจะพังทลายลงด้วยตัวแปรที่อยู่นอกเหนือการคาดการณ์ "เฮ้! หลบหน่อยพ่อหนุ่มนักคำนวณ ระวังข้างหลัง!" เสียงตะโกนใสแจ๋วที่มาพร้อมกับแรงกระแทกบริเวณหัวไหล่ทำเอาสมาธิของเรนแตกกระเจิง ชั่วพริบตานั้น ร่างของหญิงสาวในชุดนักธนูหนังสีน้ำตาลอ่อนก็พุ่งทะยานผ่านหน้าเขาไปราวกับลูกธนูหลุดจากคันศร เอน่า—สตรีมเมอร์สาวผู้มียอดผู้ติดตามหลักแสนในช่องถ่ายทอดสด โผล่พรวดออกมาจากมุมอับของซากปรักหักพังโดยไม่มีเค้าลางของความกลัวปรากฏบนใบหน้าแม้แต่น้อย "คุณ...!" เรนขมวดคิ้วมุ่น นัยน์ตาคมกริบมองตามร่างบางที่พุ่งเข้าไปกลางวงล้อมของฝูงมอนสเตอร์ระดับกลางอย่างไร้ความเกรงกลัว "ยืนคำนวณอะไรอยู่ตรงนั้นเล่า! เดี๋ยวก็ได้กลายเป็นปุ๋ยเฝ้ากำแพงเมืองกันพอดี!" เอน่าหัวเราะคิกคักขณะที่มือเรียวดีดสายธนูสั้นในมือ ลูกศรเวทมนตร์ธาตุลมพุ่งแหวกอากาศออกไปด้วยความเร็วสูง ปักเข้าเบ้าตาของจ่าฝูงกอบลินจนมันกรีดร้องลั่น แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ทำให้เรนตกตะลึง—สิ่งนั้นคือวิธีที่เธอพลิกตัวหลบการโจมตีสวนกลับด้วยมุมองศาที่แคบที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ต่างหาก *การเคลื่อนไหวแบบนั้น... มันไม่ใช่แค่ทักษะในเกม* เรนหรี่ตาลง สัญชาตญาณนักวางแผนระดับโลกสั่งให้สมองของเขาเริ่มวิเคราะห์รูปแบบการเคลื่อนไหวของหญิงสาวโดยอัตโนมัติ *นั่นคือการคำนวณฟิสิกส์เชิงกลในเสี้ยววินาที... เธอมองเห็นเส้นทางการปะทะล่วงหน้าอย่างน้อยสองวินาทีเหมือนกับเรางั้นเหรอ?* บรรยากาศรอบประตูทิศเหนือของเมืองเซนتราลีสตอนนี้กลายเป็นสนามรบขนาดย่อมไปเสียแล้ว เสียงเหล็กกระทบกัน เสียงคำรามของมอนสเตอร์ และเสียงโห่ร้องของผู้เล่นคนอื่น ๆ ดังระงม ฝุ่นตลบอบอวลจนทัศนวิสัยลดลงเหลือไม่ถึงสิบเมตร แต่ท่ามกลางความโกลาหลนั้น เอน่ากลับเคลื่อนไหวราวกับปลาไหลที่หลุดลงสู่กระแสธาร เธอหมุนตัวหลบคมขวานสนิมเขรอะของกอบลินร่างยักษ์ได้อย่างเฉียดฉิว ก่อนจะดีดตัวกระโดดขึ้นไปเหยียบไหลืของมันแล้วยิงลูกศรระเบิดใส่คอหอยในระยะประชิด ตูม! แรงระเบิดย่อม ๆ ส่งร่างของกอบลินยักษ์หงายหลังล้มตึงลงกับพื้น ฝุ่นคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ เอน่ากระโดดตีลังกากลับหลังลงมายืนหอบหายใจเบา ๆ อยู่ใกล้กับจุดที่เรนยืนอยู่ ดวงตากลมโตคู่สวยไหวระริกด้วยความตื่นเต้นเร้าใจ แก้มเนียนใสมีเหงื่อซึมบางเบา แต่รอยยิ้มซุกซนบนเรียวปากของเธอกลับสว่างไสวเสียยิ่งกว่าแสงแดดยามบ่าย "มองค้างขนาดนั้น ระวังติดใจฝีมือฉันจนถอนตัวไม่ขึ้นนะเรน!" เอน่าเอ่ยแซวพร้อมกับขยิบตาให้หนึ่งครั้งอย่างอารมณ์ดี เรนถอนหายใจออกมาเบา ๆ ปรับสีหน้าให้กลับมาเรียบเฉยดังเดิม แม้ภายในอกจังหวะการเต้นของหัวใจจะเร็วกว่าปกติเล็กน้อยก็ตาม "ผมไม่ได้มองเพราะทึ่ง แต่ผมกำลังคำนวณว่าคุณทำลายแผนการดึงมอนสเตอร์ทีละตัวของผมไปกี่เปอร์เซ็นต์ต่างหาก" "โถ่ เอะอะก็คำนวณ เอะอะก็เปอร์เซ็นต์ ชีวิตจริงในเกมมันไม่มีสูตรสำเร็จตายตัวหรอกน่า นายก็เห็นนี่ว่าถ้าไม่ลุยตอนนี้ ฝูงสำรองด้านหลังมันจะเข้ามาสมทบ—จริงไหม?" เอน่าพยักเพยิดหน้าไปทางแนวป่าทึบเบื้องล่าง ที่ซึ่งดวงตาสีแดงฉานนับสิบคู่กำลังส่องประกายวาววับท่ามกลางความมืดมิด เรนก้มมองหน้าต่างระบบที่เด้งเตือนขึ้นมาทันที *คำเตือน: ตรวจพบมอนสเตอร์ระดับสูง "อัลฟา วอร์ก" กำลังเคลื่อนตัวเข้าใกล้เขตปลอดภัย* ใบหน้าคมคายสبตึงขึ้นในทันที อัลฟาวอร์กไม่ใช่แค่มอนสเตอร์กระจอกงอกง่อกเหมือนกอบลิน แต่มันคือบอสภาคสนามระดับ 25 ที่มีพลังชีวิตมหาศาลและรูปแบบการโจมตีที่คาดเดาไม่ได้ หากปล่อยให้มันหลุดเข้ามาถึงหน้าประตูเมือง ผู้เล่นฝึกหัดนับร้อยคนที่อยู่แถวหน้าจะต้องตายยกกลุ่มแน่นอน "แผนเดิมใช้ไม่ได้แล้ว" เรนพึมพำเสียงต่ำ แต่น้ำเสียงกลับเต็มไปด้วยความมั่นใจที่ถูกจุดประกายขึ้นมาใหม่ เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับหญิงสาว "เอน่า คุณยังไหวอยู่ใช่ไหม?" เอน่าคลี่ยิ้มกว้าง รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความท้าทายและความเข้าขาที่เพิ่งเริ่มต้นขึ้น "ถามแปลก... สำหรับสตรีมเมอร์สายลุยอย่างฉัน คำว่า 'ไม่ไหว' ไม่มีอยู่ในพจนานุกรมหรอกนะ!" "ดี..." เรนยกมือขึ้น แสงสีฟ้าจากอินเทอร์เฟซระบบส่องสว่างวาบขึ้นรอบฝ่ามือ นิ้วมือของเขาวาดลวดลายกลางอากาศอย่างรวดเร็วเพื่อสร้างแผนผังยุทธวิธีเฉพาะหน้า "งั้นเรามาทำให้อัลกอริทึมของเกมนี้มันรวนเล่นกันสักตั้ง... ตามผมมา" ทว่า ในวินาทีที่เรนกำลังจะก้าวเท้าพุ่งออกไปเพื่อนำทางปะทะกับบอสภาคสนาม เสียงแจ้งเตือนสีแดงฉานสว่างวาบขึ้นตรงหน้า พร้อมกับเสียงระบบที่ดังระรัวจนน่าขนลุก *[ระบบประกาศฉุกเฉิน: ตรวจพบความผิดปกติของข้อมูลในเซิร์ฟเวอร์หลัก]* *[ภารกิจลับระดับ SSS: "เงาแห่งพันธะสัญญาโบราณ" ถูกกระตุ้นโดยการกระทำของผู้เล่น]* *[คำเตือนจากระบบ: พื้นที่รอบตัวคุณกำลังถูกรีเซ็ต... โปรดระวังตัว]* พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของทั้งสองเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยแยกสีดำสนิทปรากฏขึ้นราวกับใยแมงมุม พร้อมกับร่างเงาดำมหึมาที่ค่อย ๆ ก้าวออกมาจากความว่างเปล่าเบื้องหน้า... ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "พรีสต์สายลุย" เสมอมานะคะ!