คำชื่นชมจากคู่แข่งตัวฉกาจ

"ข้อมูลตัวเลขดาเมจและการกระจายตัวของคลื่นกระแทกเมื่อครู่... เป็นของจริงสินะครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่แฝงไว้ด้วยความตึงเครียดดังขึ้นภายในห้องประชุมลับของกิลด์ 'เพลิงนิลกาฬ' ทีมคู่แข่งอันดับหนึ่งของลีกโปรเฟสชันแนลในเกม 'Chronos Online' บนโต๊ะโฮโลแกรมตรงกลางห้อง ฉายภาพย้อนหลังของการปะทะกันในสนามประลองรอบล่าสุด ภาพของตัวละครสายคำนวณนามว่า 'รวิน' (Raven) กำลังคำนวณองศาการสะท้อนของเวทมนตร์ด้วยความเร็วระดับมิลลิวินาที จนสามารถพลิกสถานการณ์จากการถูกรุมล้อมเป็นฝ่ายกวาดล้างทีมตรงข้ามได้อย่างหมดจด ไทสัน กัปตันทีมเพลิงนิลกาฬ ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเย่อหยิ่งและสายตาที่เฉียบคมราวกับเหยี่ยว กอดอกแน่น ดวงตาจ้องมองหน้าจอที่มีการคำนวณกราฟเส้นทางการโจมตีของรวินซ้ำแล้วซ้ำเล่า ใบหน้าที่เคยเปี่ยมด้วยความมั่นใจกลับปรากฏรอยย่นบริเวณหว่างคิ้ว ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วห้อง มีเพียงเสียงพัดลมระบายความร้อนของเครื่องเซิร์ฟเวอร์ที่ดังฮัมเบาๆ เป็นระยะ "กัปตันครับ เราจะปล่อยให้เด็กใหม่คนนี้สร้างชื่อเสียงไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้วนะ" รองหัวหน้ากิลด์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงร้อนรน "สถิติการควบคุมทรัพยากรในสนามรบของทีมรวินในสามแมตช์หลังสุด พุ่งสูงขึ้นจนน่าตกใจ พวกเขาไม่ได้พึ่งพาแค่ดวงหรือไอเทมระดับสูง แต่ใช้ตรรกะและการคาดการณ์การเคลื่อนไหวของศัตรูราวกับมองเห็นอนาคต" ไทสันยังคงไม่ตอบคำเขายกมือขึ้นปัดหน้าจอโฮโลแกรมให้เลื่อนไป, ภาพเหตุการณ์ในช่วงที่รวินชะงักค้าง นิ้วที่กำลังจะแตะปุ่มควบคุมหยุดนิ่งกลางอากาศเมื่อเงาร่างสีดำสนิทของตัวละครปริศนาไร้ชื่อปรากฏขึ้น พร้อมกับดาบยาวขนาดมหศมาที่แผ่ไอทมิฬปกคลุมทั่วแผนที่ นั่นคือ "บอสลับ" หรือเหตุการณ์ความผิดปกติระดับสูงสุดที่ระบบเกมสุ่มปล่อยออกมาเพื่อทดสอบขีดจำกัดของผู้เล่นในโซนนั้น "พวกนายคิดว่า... รวินจะรอดจากเจ้านั่นไหม?" ไทสันเอ่ยถามขึ้น ทำลายความเงียบ "ไม่มีทางหรอกครับกัปตัน ตัวละครปริศนาตัวนั้นไม่มีแม้แต่หลอดเลือด แสดงว่ามันถูกจัดอยู่ในสถานะ 'ภัยพิบัติ' ที่ระบบสร้างขึ้นมาเพื่อกวาดล้าง ไม่ใช่เพื่อเอาชนะ ต่อให้เป็นผู้เล่นระดับท็อปเท็นของเซิร์ฟเวอร์ก็คงสลายกลายเป็นละอองแสงภายในสามวินาทีแรกที่ดาบเล่มนั้นฟันลงมา" สมาชิกคนหนึ่งรีบแย้งขึ้นทันที ทว่า ไทสันกลับส่ายหัวช้าๆ แววตาของเขามีประกายบางอย่างที่ซับซ้อนกว่านั้น มันไม่ใช่ความสะใจที่คู่แข่งกำลังจะตกที่นั่งลำบาก แต่เป็นความหวาดกลัวลึกๆ ที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้ความเย่อหยิ่ง "นายคิดผิดแล้ว... สไตล์การเล่นของรวินไม่เคยมีความบังเอิญ" ไทสันหันไปมองหน้าลูกทีมทุกคนด้วยสีหน้าจริงจัง "จำแมตช์ที่เราเคยแข่งกับเขาเมื่อสองสัปดาห์ก่อนได้ไหม ตอนที่ทุกคนคิดว่าเราปิดตายทุกช่องทางหนีของเขาแล้ว แต่เขากลับพลิกกระดานด้วยการใช้บัตรผ่านดันเจี้ยนระดับต่ำมาผสมผสานกับสกิลบัฟกากๆ จนเกิดปฏิกิริยาเคมีที่ทำลายแนวป้องกันของเราได้ในพริบตา... เด็กคนนี้มองเห็น 'ช่องว่าง' ที่คนอื่นมองไม่เห็นเสมอ" ในขณะเดียวกัน ภายในโลกเสมือนจริงของดันเจี้ยนที่มืดมิด รวินยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าเงาร่างสีดำสนิทขนาดมหึมา ไอทมิฬเย็นเยียบแผ่ซ่านจนเกราะเวทมนตร์รอบตัวเขาสั่นระริก เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังรัวระคนเสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานที่กะพริบถี่อยู่มุมขวาบนของจอภาพ [คำเตือน: ผู้เล่นกำลังเผชิญหน้ากับ "ผู้กลืนกินกาลเวลา" (Chronos Eater) - ภัยพิบัติระดับ SSS] [ไม่สามารถหลบหนีได้ / ไม่สามารถใช้ไอเทมเคลื่อนย้ายได้] [คำนวณโอกาสรอดชีวิต: 0.01%] รวินสูดหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ อัตราการเต้นของหัวใจในโลกจริงถูกส่งผ่านอุปกรณ์ VR เข้าสู่ระบบประสาท ทำให้เขารู้สึกได้ถึงความกดดันอันมหาศาล เม็ดเหงื่อผุดขึ้นตามไรผม นิ้วมือของเขายังคงวางอยู่บนคีย์บอร์ดและเมาส์เสมือนจริง สัมผัสได้ถึงความเย็นเฉียบของปุ่มควบคุม '0.01%... ก็ไม่ได้แปลว่าเป็นศูนย์สินะครับ' รวินคิดในใจ มุมปากหยักยิ้มขึ้นเล็กน้อยด้วยความท้าทาย ทันใดนั้น เสียงหวานคุ้นเคยที่ไม่ได้ยินมาพักใหญ่ก็ดังขึ้นผ่านช่องสื่อสารลับที่ถูกเข้ารหัสไว้เป็นพิเศษ ซึ่งมีเพียงเขากับเธอเท่านั้นที่เชื่อมถึงกัน "รวินคะ... อ๊ะ ขอโทษทีติดปากเรียกว่าค่ะ... รวินครับ อย่าเพิ่งใช้วิธีคำนวณแบบเดิม" น้ำเสียงของ 'อาจารย์ลิน' (Lin_Master) เต็มไปด้วยความสุขุมและหนักแน่น แม้เธอจะไม่ได้ปรากฏตัวในสนามรบ แต่สัมผัสทางจิตวิญญาณของเธอก็ทำให้รวินรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาอย่างประหลาด "อาจารย์ครับ เจ้าตัวนี้นอกจากจะไม่มีหลอดเลือดแล้ว รูปแบบการโจมตีของมันยังไม่มีชุดคำสั่งตายตัวด้วย ผมพยายามวิเคราะห์ความเร็วดาบแล้ว แต่มันขัดกับกฎฟิสิกส์ในเกมทั้งหมดเลย" รวินเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงที่พยายามควบคุมให้ราบเรียบที่สุด ระหว่างที่สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบๆ เพื่อหาจุดบกพร่องของมิติที่บิดเบี้ยว "ถูกต้องครับ เพราะมันไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเกม... แต่มันคือ 'รอยต่อ' ของระบบ" เสียงของลินลึกล้ำขึ้น ชวนให้น่าติดตาม "จำที่ฉันเคยบอกเรื่องการซ้อนทับของข้อมูลได้ไหมครับ? อย่ามองมันเป็นมอนสเตอร์ แต่จงมองมันเป็น 'สมการที่เขียนผิด' เมื่อสมการมันผิด สิ่งที่นายต้องทำไม่ใช่การสู้กับมัน แต่คือการ 'แก้สมการ' นั้นให้ถูกต้อง" รวินนิ่งงันไปชั่วขณะ สมองส่วนหน้าทำงานด้วยความเร็วสูง ข้อมูลตัวเลขมหาศาลนับล้านบรรทัดไหลผ่านสมองของเขาในเสี้ยววินาที ภาพของดาบยักษ์ที่กำลังเงื้อง่าเตรียมฟาดฟันลงมาหยุดชะงักลงในมุมมองการรับรู้ของเขา "แก้สมการ... อย่างนี้นี่เอง" รวินพึมพำกับตัวเอง ดวงตาเป็นประกายเจิดจ้าขึ้นท่ามกลางความมืดมิด มือทั้งสองข้างขยับรัวบนแป้นพิมพ์ด้วยความเร็วที่ไม่เคยมีใครทำได้มาก่อน ข้อมูลโค้ดสีทองนับร้อยบรรทัดพรั่งพรูออกมาจากปลายนิ้วของเขา พุ่งเข้าปะทะกับไอทมิฬสีดำสนิทของภัยพิบัติเบื้องหน้า ในห้องประชุมของกิลด์เพลิงนิลกาฬ ไทสันและลูกทีมต่างอ้าปากค้างเมื่อเห็นกราฟการแสดงผลพลังของรวินบนหน้าจอโฮโลแกรมพุ่งทะยานขึ้นอย่างผิดธรรมชาติ จากเส้นสีแดงที่บ่งบอกถึงความตาย กลายเป็นเส้นสีทองสว่างวาบที่กำลังกัดกินความมืดมิดทีละนิด "เป็นไปไม่ได้... เขาทำอะไรกับระบบกันแน่?!" ไทสันผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ด้วยความตกตะลึงจนถึงขีดสุด ดวงเบิกกว้างด้วยความไม่อยากเชื่อสายตา และในวินาทีนั้นเอง ที่ดาบยักษ์สีดำสนิทฟาดผ่าลงมาจนหน้าจอของทุกคนดับวูบลงพร้อมกัน— [ตรวจพบการแทรกแซงโค้ดลับระดับพระเจ้า... ผู้เล่นรวินผ่านเงื่อนไขลับสมบูรณ์แบบ] [ปลดล็อก: ผู้ช่วยปริศนา "เสียงกระซิบแห่งบรรพกาล" ปรากฏตัวขึ้นพร้อมรอยยิ้มลึกลับที่ข้างหูของรวิน: "นายทำได้ดีนี่... เจ้าศิษย์ตัวน้อย"] ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับกลยุทธ์ของรวินในตอนนี้นะครับ