ทหารคลั่งรักกับกับดักเสน่ห์

"ถ้าคิดจะใช้มารยาหญิงร้อยเล่มเกวียนมางัดข้อกับเมียผม บอกได้คำเดียวว่า... เสียเวลาเปล่าครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังดังขึ้นท่ามกลางความมืดมิดของเรือนไทยโบราณในไร่ผีบอก กลิ่นอายความเย็นเยือกของวิญญาณอาฆาตที่เคยแผ่ซ่านเมื่อครู่ กลับถูกกดทับด้วยไอสังหารและจิตนิ่งสงบราวกับผืนน้ำในยามไร้ลมของผู้กองศร นายทหารหนุ่มใหญ่ผู้ผ่านศึกมาโชกโชน ยืนตระหง่านบังรินผู้เป็นภรรยาไว้มิดชิด ดวงตาคมกริบจ้องมองร่างโปร่งแสงของผีสาวในชุดไทยสابعეที่พยายามบิดเร้ากายยั่วยวนอย่างไม่สะทกสะท้าน รินที่กำลังงงกับการตั้งค่าระบบคอมพิวเตอร์แม่ข่ายในมิติลับเพื่อคำนวณผลผลิตทุเรียนหมอนทองล็อตแรก เงยหน้าขึ้นมาจากจอโฮโลแกรม เธอปัดผมที่ปรกลงมาทัดหู ก่อนจะส่งเสียงหัวเราะในลำคอเบาๆ อย่างนึกสนุก "แหม ผู้กองครับ ดูท่าทางคุณน้องผีเขาจะลงทุนสูงนะนั่น ถึงกับยอมถอดสิมหาสร้อยแปลงโฉมซะเต็มที่ แต่เสียดาย... สามีดิฉันภูมิต้านทานสูงยิ่งกว่าเซิร์ฟเวอร์แบงค์ชาติเสียอีก" รินเอ่ยแซuสามีด้วยน้ำพักน้ำแรงที่เพิ่งเคลียร์อิมเมจระบบเสร็จ หญิงสาวหยิบขวดน้ำพริกกากหมูสูตรเด็ดที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ จากมิติลับออกมาเปิดฝา กลิ่นหอมฟุ้งของพริกคั่วและกากหมูกรอบๆ ลอยอบอวลตัดกับบรรยากาศวังเวงทันที "เหนื่อยนักก็แวะมาทานข้าวเหนียวกับน้ำพริกกากหมูก่อนสิครับคุณผี ทางนี้ผัดหมี่โบราณฝีมือฉันเอง เส้นเหนียวนุ่มกำลังดีนะจะบอกให้" ผีสาวเจ้าเสน่ห์ที่ใช้ชื่อว่า "แม่บัวคลี่" ขมวดคิ้วมุ่น นางตายมาหลายสิบปี ใช้มารยาหญิงหว่าنล้อมชายใดในละแวกนี้ก็หลงกลตกเป็นทาสกิเลสจนหมดสิ้น เหตุไฉนบุรุษหนุ่มในเครื่องแบบทหารผู้นี้ ถึงได้ยืนกอดอกนิ่งสนิท ราวกับท่อนไม้หินผา แถมยังเอาแต่เหลียวมองเมียตัวเองที่กำลังเคี้ยวหมี่ซดน้ำซุปอย่างเอร็ดอร่อย "เจ้า... เจ้าไม่สะทกสะท้านต่อเสน่ห์ของข้าเลยหรือ?" เสียงหวานหยาดเยิ้มเอ่ยถามด้วยความขัดข้องหมองใจ ร่างโปร่งแสงขยับเข้าไปใกล้ผู้กองศรอีกนิด กลิ่นหอมของดอกปีบยามค่ำคืนจู่โจมประสาทสัมผัส แต่สิ่งที่ศรทำ กลับไม่ใช่การใจสั่นระทึกตามคาด ผู้กองหนุ่มถอยหลังครึ่งก้าวเพื่อรักษาจังหวะการป้องกันตัว มือหนาคว้าขวดสเปรย์ยันต์ไอทีที่รินเพิ่งอัปเกรดซอฟต์แวร์ปราบผีเวอร์ชันล่าสุดมาถือไว้มั่น สายตาคมกวาดมองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้าของผีสาวด้วยสายตาของนายทหารผู้ประเมินภัยคุกคาม ไม่ใช่สายตาของบุรุษเจ้าชู้ "ผมเป็นทหารครับ หน้าที่ของผมคือปกป้องประเทศชาติ และหน้าที่ในฐานะสามี คือการปกป้องภรรยาจากอันตรายทั้งปวง" ศรกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังและหนักแน่น ดวงตาคู่คมจ้องตรงไปยังดวงตาสั่นระริกของวิญญาณสาว "คุณจะสวยหยาดเยิ้มแค่ไหน หรือจะใช้มนตราใดสะกดจิต ก็ไม่มีค่าอันใดในสายตาผม เพราะสำหรับผมแล้ว... รอยยิ้มตอนที่เมียผมตรวจบัญชีรายรับจากการขายทุเรียนในมิติลับได้กำไรเกินเป้า มันงดงามและมีเสน่ห์มากกว่าผู้หญิงคนไหนบนโลกใบนี้ทั้งหมด" รินที่กำลังคีบหมี่เข้าปากถึงกับสำลักเล็กน้อย หญิงสาวค้อนให้สามีวงใหญ่แม้ใบหน้าจะขึ้นสีระเรื่อด้วยความเขินอาย "ปากหวานนะผู้กอง ระวังเถอะ เดี๋ยวฉันจะคิดค่าลิขสิทธิ์คำชมนี้ด้วยทุเรียนหมอนทองพรีเมียมทุกลูกในไร่" "ยอมจ่ายด้วยความเต็มใจเลยครับที่รัก" ศรตอบกลับภรรยาด้วยรอยยิ้มอบอุ่นและสายตาที่แพรวพราวไปด้วยความคลั่งรัก จนผีสาวแม่บัวคลี่ถึงกับเบือนหน้าหนีด้วยความหมั่นไส้ บรรยากาศสยองขวัญเมื่อครู่พลันกลายเป็นบรรยากาศชวนขันแกมหมั่นไส้ในความอวดผัวเมียไปเสียสนิท "หนอย... พวกเจ้าช่างไม่เกรงใจคนตายเอาเสียเลย!" แม่บัวคลี่กรีดเสียงร้องด้วยความขัดเคือง พลังงานสีดำรอบกายแผ่พุ่งขึ้นอีกครั้ง หมายจะใช้ฤทธิ์เดชเฮือกสุดท้ายสั่งสอนคู่สามีภรรยาจอมกวนประสาท ทว่า... รินไวกว่า หญิงสาววางชามหมี่ลง ใช้มือข้างหนึ่งกดแป้นพิมพ์โฮโลแกรมรัวเร็วราวกับมือโปรแกรมเมอร์ระดับท็อป "คิดจะเล่นของเหรอครับคุณแม่บัวคลี่? ทางนี้เขาอัปเดตระบบไล่ผีเชื่อมต่อคลาวด์เสร็จพอดี!" *แกร๊ก! ตึ้ง!* เสียงระบบดิจิทัลดังก้องในมิติลับ แสงสีฟ้าอมเขียวสว่างวาบจากยันต์ไอทีที่ศรปาออกไปแม่นยำดั่งจับวาง ตรึงร่างของผีสาวให้อยู่กับที่โดยไม่ทันได้กรีดร้องโหยหวนด้วยซ้ำ แรงกดดันมหาศาลสลายหายไปในพริบตา เหลือเพียงความเงียบสงบและกลิ่นหอมกรุ่นของอาหารที่ยังคงลอยวนอยู่ในอากาศ ศรเดินเข้าไปโอบไหล่ภรรยาอย่างทะนุถนอม สายตายังคงระแวดระวังรอบด้าน "เรียบร้อยดีไหมครับคุณหมอผี?" "เรียบร้อยโรงเรียนไอทีสิครับ" รินยิ้มกริ่ม พลางชี้ไปที่หน้าจอแสดงผล "แถมงานนี้ระบบยังทำการรีเซ็ตพลังงานวิญญาณของแม่บัวคลี่ ให้กลายเป็นพลังงานบวกสำหรับเร่งการเจริญเติบโตของพืชผลในไร่เราได้อีกด้วยนะ แบบนี้ทุเรียนล็อตหน้ามีหวังผลผลิตพุ่งกระฉูดแน่ๆ" ในขณะที่สองสามีภรรยากำลังวางแผนพัฒนาธุรกิจการเกษตรผสมผสานไสยศาสตร์และเทคโนโลยีอย่างเพลิดเพลิน เสียงเคาะประตูก็จู่โจมดังขึ้นรัวๆ จากภาระเบื้องล่างเรือนไทย เป็นจังหวะเร่งรีบและกระวนกระวายใจ *ก๊อกๆๆ! ผู้กองครับ! คุณริน!แย่แล้วครับ!* เสียงตะโกนด้วยความตกใจกลัวของ "ไอ้กล้า" ลูกน้องคนสนิทดังแทรกเข้ามา ท่าทางหอบแฮกจนแทบขาดใจ ศรขมวดคิ้วเล็กน้อย หันไปสบตากับริน ทั้งคู่รับรู้ได้ทันทีว่ามีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น นอกเหนือจากการปราบผีสาวเมื่อครู่ หญิงสาวปัดหน้าจอโฮโลแกรมเก็บเข้ามิติลับอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยิบปืนพกคู่ใจและยันต์ไอทีสำรองใส่กระเป๋าเสื้อ "ดูท่าว่าคืนนี้ เราคงไม่ได้นอนกันง่ายๆ แล้วล่ะครับผู้กอง" ศรยิ้มมุมปาก หยิบปืนยาวคู่กายขึ้นมาตรวจสอบความพร้อมอย่างคล่องแคล่ว "ไม่เป็นไรครับที่รัก ถือว่าเป็นการออกกำลังกายยามดึกก็แล้วกัน" ทั้งสองก้าวเดินลงจากเรือนไทยด้วยฝีเท้ามั่นคง ทว่า... เมื่อประตูเรือนเปิดออก ภาพเบื้องล่างกลับทำให้ทั้งผู้กองศรและรินต้องชะงักงันค้างเติ่งในทันที เมื่อพบว่าบุคคลที่ยืนหอบแฮกอยู่หน้าบ้าน ไม่ใช่แค่ไอ้กล้าลูกน้องคนสนิทเพียงคนเดียว แต่กลับมีร่างของหญิงวัยกลางคนคนหนึ่งนอนสลบไสลไม่ได้สติอยู่บนแ크บไม้ไผ่—ป้าสมร ญาติจอมสูบผู้สร้างเรื่องปวดหัวไม่เว้นแต่ละวัน ที่เนื้อตัวเปียกปอนไปด้วยโคลนตมจากหนองน้ำอาถรรพ์ท้ายไร่ และที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ... มีเงาดำประหลาดนับสิบสายกำลังเลื้อยพันธนาการร่างของป้าสมรไว้ พร้อมกับเสียงกระซิบหัวเราะเยาะเย้ยที่ดังมาจากความมืดมิดรอบตัวบ้าน! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางใน "หมอผีไอทีกับคุณทหารสายเปย์ในไร่ผีบอก" มาจนถึงตอนนี้ด้วยนะครับ!