เสียงแจ้งเตือนจากความมืด

"เป็นไปไม่ได้...!" เสียงอุทานด้วยความตื่นตระหนกของแบรดลีย์ดังขึ้นแทรกเสียงสัญญาณเตือนภัยที่แผดก้องไปทั่วโถงกลางของสมาคมฮันเตอร์ ใบหน้าอันหล่อเหลาที่เคยเปี่ยมด้วยรอยยิ้มเยาะหยัน บัดนี้ซีดเผือดไร้สีเลือด นัยน์ตาเบิกกว้างจนแทบถסתออกจากเบ้า เมื่อกวาดมองตัวเลขมหาศาลบนหน้าจอหลักที่พุ่งทะยานอย่างไร้ขีดจำกัด ราวกับระบบคอมพิวเตอร์กำลังถูกแฮกจากพลังงานลึกลับที่อยู่นอกเหนือความเข้าใจของมนุษย์ ท่ามกลางความโกลาหลและเสียงซุบซิบนินทาของฝูงชน ลีโอยังคงยืนนิ่งสงบ สองมือล้วงกระเป๋าเสื้อคลุมฮันเตอร์ที่เก่าขาดวิ่น แต่ทว่าแผ่นหลังของเขากลับตั้งตรงสง่างามราวกับพญาอินทรีที่กำลังกางปีกครอบครองน่านฟ้า สายตาคมกริบมองตรงไปยังร่างของแบรดลีย์ที่กำลังสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว ความเงียบงันอันน่าอึดอัดปกคลุมไปทั่วบริเวณ ชั่วขณะนั้นไม่มีใครกล้าแม้แต่จะหายใจแรง รินที่ยืนอยู่เคียงข้าง ชายตามองภาพเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย มือเรียวบางของเธอยังคงกุมมือของลีโอไว้แน่นสัมผัสได้ถึงไออุ่นและชีพจรที่เต้นอย่างมั่นคง หัวใจดวงน้อยพองโตด้วยความตื้นตัน แม้เธอจะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับระบบของสมาคมในวินาทีนี้ แต่เธอกลับสัมผัสได้ถึงพลังอำนาจบางอย่างที่กำลังแผ่ซ่านออกมาจากตัวสามีของเธอ—พลังที่พร้อมจะแผดเผาทุกคนที่เคยเหยียดหยามพวกเขาให้เป็นจุล "คุณลีโอ..." รินกระซิบเบาๆ ด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อยจากความตื่นเต้น ลีโอหันกลับมาส่งยิ้มอ่อนโยนให้ภรรยา เป็นรอยยิ้มที่อบอุ่นและทรงพลังที่สุดในโลกใบนี้สำหรับเธอ รอยยิ้มที่บอกว่า 'ทุกอย่างอยู่ในการควบคุมของผมแล้ว' ก่อนที่เขาจะหันกลับไปเผชิญหน้ากับความโกลาหลเบื้องหน้าอีกครั้ง พร้อมๆ กับเสียงแจ้งเตือนในห้วงความคิดที่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง [ติ๊ง! ระบบผู้กล้าแรงก์ SSS ทำงานสมบูรณ์แบบ] [ตรวจพบเจตนาคุกคามจากบุคคลภายนอก ทำการปลดล็อก: 'สิทธิ์ขาดแห่งมหาเศรษฐีไร้ขีดจำกัด'] [ของขวัญต้อนรับระดับพระเจ้า: บัตรเครดิตดำไร้เงา (Infinity Black Card) ถูกบรรจุเข้าสู่กระเป๋าคลังมิติเรียบร้อยแล้วครับ] คลื่นพลังงานความร้อนสายหนึ่งไหลเวียนเข้าสู่กระแสเลือดของลีโอ ปลุกเร้าทุกอณูเซลล์ให้ตื่นตัว พลังของฮันเตอร์แรงก์ SSS ที่เคยหลับใหลถูกปลดปล่อยออกมาอย่างไร้การควบคุม สร้างแรงกดดันมหาศาลจนพื้นหินอ่อนรอบตัวเขาเริ่มแตกร้าวเป็นทางยาว ผู้คนรอบข้างต่างรู้สึกราวกับมีภูเขาทั้งลูกมากดทับลงบนบ่าจนต้องทรุดกายลงคุกเข่าด้วยความหวาดกลัว แบรดลีย์กัดฟันกรอดด้วยความเคียดแค้นและความอับอาย แม้ขาทั้งสองข้างจะสั่นเทาจนแทบยืนไม่อยู่ แต่ความเย่อหยิ่งที่ฝังรากลึกในฐานะคุณชายตระกูลใหญ่ก็ทำให้เขาฝืนตะโกนออกมาด้วยเสียงอันดัง "แก... แกทำอะไรกับระบบของสมาคม! แกมันก็แค่ฮันเตอร์ตกอับไร้ค่า อย่ามาทำเป็นตบตาพวกเราด้วยกลลวงตื้นๆ นะไอ้สวะ!" คำพูดดูถูกที่คุ้นเคย แต่อารมณ์ความรู้สึกของลีโอกลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เขาไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดหรือโกรธเกรี้ยวอีกต่อไปแล้ว ความรู้สึกที่มีต่อคำพูดเหล่านั้นตอนนี้เปรียบเสมือนเสียงเห่าหอนของสุนัขข้างถนนที่น่าสมเพชเสียยิ่งกว่า ลีโอก้าวเดินไปข้างหน้าทีละก้าวอย่างมั่นคง เสียงรองเท้าบูทกระทบพื้นหินดังก้องกังวาน ราวกับเสียงนาฬิกาแห่งความตายที่กำลังนับถอยหลังให้แก่ชะตากรรมของแบรดลีย์ ทุกก้าวที่เขาเดินเข้าไปใกล้ แรงกดดันรอบตัวก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นจนแบรดลีย์ต้องถอยหลังกรูดด้วยความตื่นตระหนก "กลลวงงั้นหรือครับ แบรดลีย์?" ลีโอเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม แต่น่าเกรงขามจนบาดลึกถึงขั้วหัวใจ "คุณคิดจริงๆ หรือว่าคนอย่างผม จะมีค่าพอให้คุณต้องเสียเวลาเหยียดหยามซ้ำแล้วซ้ำเล่า... โดยที่ผมจะไม่เอาคืนบ้างเลย?" สายตาที่ลีโอใช้มองศัตรูตัวฉกาจ ไม่ใช่สายตาของเหยื่อผู้ยอมจำนนอีกต่อไป แต่มันคือสายตาของนักล่าผู้ถือไพ่เหนือกว่าทุกประตู สายตาที่มองเห็นความล่มจมของตระกูลแบรดลีย์อยู่รำไรในอนาคตอันใกล้นี้ "แก... แกกล้าดียังไง..." แบรดลีย์หน้าดำคร่ำเครียดด้วยความโกรธจัด ควักการ์ดสีทองคำเปลวของตนเองออกมาสะบัดต่อหน้า "คิดว่ามีลูกเล่นแปลกๆ แล้วจะใหญ่ค้ำฟ้าหรือไง! บัตรวีไอพีของฉันมีวงเงินถึงสิบล้านเครดิต! ต่อให้แกแฮกหน้าจอได้ แกก็ไม่มีปัญญาจ่ายค่าธรรมเนียมแรกเข้าสมาคมระดับนี้หรอกไอ้จนตรอก!" ฝูงชนที่เริ่มตั้งสติได้ต่างพากันพยักหน้าเห็นด้วย หลายคนยังคงคิดว่านี่เป็นเพียงความผิดพลาดทางเทคนิคของระบบสมาคม หรือไม่ก็เป็นปาฏิหาริย์ชั่วคราวที่ลีโอฟلو๊กทำได้ ไม่มีใครเชื่อว่าคนจนที่แม้แต่ค่าอาหารยังแทบไม่มีเงินจ่าย จะสามารถครอบครองความมั่งคั่งที่แท้จริงได้ รินบีบมือลีโอแน่นขึ้นอีกนิด นางแอบเป็นห่วงลึกๆ แม้จะเชื่อมั่นในตัวสามีเพียงใดก็ตาม ลีโอแย้มยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความเยือกเย็นและอำนาจที่ล้นปรี่ เขาไม่ได้เอ่ยคำแก้ตัวใดๆ ให้มากความ เพราะในโลกของผู้แข็งแกร่งและอำนาจเงินตรา คำพูดที่ทรงพลังที่สุด... คือการกระทำ เขายื่นมือขวาออกไปเบื้องหน้า ท่ามกลางสายตานับร้อยคู่ที่จ้องมองมาอย่างระทึกขวัญ ในชั่วพริบตา แสงสีดำสนิทประกายประกายทองก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเขา ราวกับเวทมนตร์จากความมืด บัตรพลาสติกสีดำสนิทที่ทำจากวัสดุไม่ทราบชนิด ลวดลายสลักด้วยเส้นสายอัคคีสีทองอร่าม แผ่ไอความกดดันระดับสูงออกมาจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว นั่นคือ "บัตรเครดิตดำไร้เงา" สมบัติชิ้นแรกจากระบบผู้กล้าแรงก์ SSS! ลีโอคีบัตรรingนั้นไว้ด้วยนิ้วเรียวยาว ก่อนจะก้าวเข้าไปหาพนักงานต้อนรับสาวที่ยืนตัวสั่นเป็นลูกนกอยู่หน้าเครื่องรูดบัตรอิเล็กทรอนิกส์เครื่องใหญ่ "รูดให้เต็มวงเงิน... แล้วบอกคุณชายตระกูลใหญ่คนนี้ทีครับ ว่ายอดเงินในบัญชีของผม มันมีศูนย์กี่ตัว" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังเอ่ยขึ้นอย่างราบเรียบ แต่กลับดังก้องไปทั่วโถงสมาคมราวกับเสียงประกาศิต พนักงานสาวกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มือที่สั่นเทารับบัตรสีดำสนิทนั้นมาด้วยความรู้สึกเหมือนกำลังถือระเบิดเวลาที่พร้อมจะระเบิดใส่หน้าเธอได้ทุกเมื่อ เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกสติ ก่อนจะเอื้อมมือไปรูดบัตรสีดำลงบนเครื่องอ่านสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์อย่างกล้าๆ กลัวๆ *ติ๊ด...!* เสียงสัญญาณไฟสีเขียวสว่างวาบขึ้น พร้อมกับข้อความขนาดมหึมาที่ปรากฏบนหน้าจอหลักของสมาคมฮันเตอร์ ซึ่งทำให้ผู้คนทั่วทั้งโถงต้องเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนแทบหยุดหายใจ และในวินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางของสมาคมก็ประกาศก้องออกมาด้วยน้ำเสียงสังเคราะห์ที่ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วตึกระฟ้า [แจ้งเตือนระดับสูงสุด: ยอดเงินฝากในบัญชี... *อนันต์ (Infinity)* ทำการอนุมัติการทำธุรกรรมเรียบร้อย ยินดีต้อนรับท่านผู้ถือบัตรสูงสุด ท่านคือเจ้าของรายใหม่ของสมาคมฮันเตอร์แห่งนี้อย่างเป็นทางการครับ] --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับความสะใจนี้ด้วยกันนะครับ