คำทำนายที่ไม่มีในกฎหมาย

สำนักพยากรณ์ "ญาณทิพย์เหนือภพ" ไม่เคยเงียบสงบเลยสักวัน ตั้งแต่ป้ายไม้สักทองแกะสลักตัวอักษรวิจิตรถูกตอกย้ำลงบนผนังปูนเปลือยใจกลางย่านธุรกิจ ทว่าในยามบ่ายที่แสงแดดแผดเผาจนถนนเบื้องล่างระอุเป็นไอ ความวุ่นวายภายในห้องกระจกติดแอร์เย็นฉ่ำกลับไม่ได้เกิดจากลูกค้าผู้ศรัทธา หากแต่มาจากเสียงเคาะโต๊ะทำงานเสียงดังปัง! "คุณช่วยเลิกเอาหลักจิตวิทยาตื้นๆ มาหากินกับความเดือดร้อนของชาวบ้านสักทีได้ไหมครับ แม่หมอ!" ปกรณ์สะบัดแฟ้มเอกสารคดีหมิ่นประมาทในมือลงบนโต๊ะไม้ราคาแพงจนกระดาษปึกหนากระจัดกระจาย นัยน์ตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาทรงเหลี่ยมฉายแววดูแคลนอย่างไม่คิดจะปิดบัง สันจมูกโด่งรั้นเชิดขึ้นเล็กน้อยยามที่เขาพ่นลมหายใจพรืดใหญ่ออกมาด้วยความหงุดหงิด ทนายความหนุ่มมือหนึ่งแห่งสำนักงานกฎหมายชื่อดัง ไม่เคยคิดเลยว่าเพื่อนสนิทอย่างผู้กองธนาจะลากเขามาพบกับ "เซียนพยากรณ์" ตัวเป็นๆ ที่เขาปักใจเชื่อว่าเป็นเพียงพวกต้มตุ๋นสวมรอยใช้ความงมงายหากินบนความทุกข์ของผู้อื่น ลีลาวดีเงยหน้าขึ้นจากตำราโหราศาสตร์เล่มหนา ดวงตากลมโตคู่สวยไม่ได้มีความตื่นตระหนกต่อท่าทีเกรี้ยวกราดนั้นแม้แต่น้อย เธอกลับเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งอย่างท้าทายริมฝีปากอิ่มเคลือบลิปสติกสีแดงก่ำแย้มยิ้มเยาะ มือเรียวบางที่มีแหวนเงินเกลี้ยงสวมอยู่เคาะนิ้วลงกับโต๊ะเบาๆ เป็นจังหวะ "ทนายปกรณ์... ปากเก่งเสียจริงนะคุณ" เสียงหวานใสแต่เจือกระแสเย้ยหยันดังขึ้นอย่างไม่เกรงกลัว "ปากที่ขยับเถียงฉอดๆ เมื่อครู่ คงจะเอาไว้ใช้พูดแก้ตัวตอนที่ขึ้นศาลในฐานะจำเลยสินะครับ... อ๊ะ ขอโทษที ฉันหมายถึงในฐานะ 'จำเลย' จริงๆ ต่างหากล่ะ" "คุณว่ายังไงนะ!" ปกรณ์ก้าวพรวดเข้าไปประชิดโต๊ะทำงานของเธอโดยไม่รู้ตัว ความสูงของชายหนุ่มบังคับให้เขาต้องก้มมองหญิงสาวที่นั่งอยู่บนเก้าอี้หมุน กลิ่นน้ำหอมกลิ่นสะอาดปนกลิ่นกระดาษเก่าลอยแตะจมูก ทว่าบรรยากาศรอบตัวพวกเขากลับร้อนระอุยิ่งกว่าอุณหภูมิภายนอกสำนัก "นี่คุณกำลังแช่งผมเหรอ? ผมเป็นทนายนะคุณ ไม่ใช่โจร!" "ทนายกับโจรมันห่างกันแค่เส้นบางๆ ที่เรียกว่า 'ช่องโหว่ทางกฎหมาย' เท่านั้นแหละครับคุณทนาย" ลีลาวดีลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แม้เธอจะเตี้ยกว่าเขาช่วงศีรษะหนึ่ง แต่รัศมีในดวงตาคู่คมกลับไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลย เธอยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน ปฏิสัมพันธ์ที่รุกไล่ทำเอาปกรณ์ต้องเผลอผงะถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยอัตโนมัติ "และจากดวงชะตาราศีของคุณในตอนนี้... บอกได้คำเดียวว่า อีกไม่ถึงสัปดาห์ข้างหน้า คุณกำลังจะซวย... ซวยแบบที่ต่อให้คุณงัดเอาประมวลกฎหมายอาญามาท่องทั้งเล่ม ก็ช่วยให้คุณพ้นจากคุกไม่ได้หรอก!" "เหลวไหลสิ้นดี!" ปกรณ์หัวاเราะในลำคอด้วยความโมโหจัด เขายกมือขึ้นกอดอก สายตาจ้องมองเธอราวกับเธอกำลังพูดภาษาต่างดาว "คุณเปิดสำนักดูดวงเพื่อขู่กรรโชกทรัพย์ลูกค้าแบบนี้ทุกรายเลยหรือเปล่า? ใช้มุก 'ดวงตก เคราะห์ร้าย' เพื่อให้คนเขากลัวแล้วยอมควักกระเป๋าจ่ายเงินสะเดาะเคราะห์สินะ? บอกไว้ก่อนเลยนะว่ามุกนี้มันเชยสะบัดแล้วแม่หมอ!" "อ๋อเหรอครับ?" ลีลาวดีแค่นหัวเราะ เธอยกแขนขึ้นกอดอกเช่นเดียวกัน ดวงตาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขาอย่างไม่ยอมแพ้ "ถ้าคุณมั่นใจนักว่าฉันมันแค่พวกต้มตุ๋น งั้นเรามาพนันกันไหมล่ะ? อีกเจ็ดวันนับจากนี้ ถ้าคุณไม่ได้เดินเข้าไปในสถานีตำรวจในฐานะผู้ต้องหาคดีฉ้อโกงประชาชน... ฉันยอมปิดสำนักนี้แล้วกราบขอขมาคุณกลางถนนสุขุมวิทเลยเอ้า!" "แล้วถ้าผมชนะล่ะ?" ปกรณ์ถามสวนกลับทันควัน น้ำเสียงเข้มงวดจริงจัง ใบหน้าหล่อเหลาบึ้งตึงจนแทบจะเป็นเส้นตรง "ถ้าคุณชนะ... คุณอยากได้อะไรจากฉันล่ะ?" หญิงสาวท้าทาย แววตาพราวระยับด้วยความสนุกสนานที่ได้ปั่นป่วนประสาททนายหนุ่มผู้เคร่งขรึมคนนี้ "ผมไม่ต้องการอะไรจากคนลวงโลกอย่างคุณหรอก สิ่งเดียวที่ผมต้องการคือเลิกเอาชื่อผมหรือเพื่อนผมไปอ้างอิงกับเรื่องงมงายพวกนี้อีก!" ปกรณ์กระแทกเสียงใส่หน้าเธออย่างเหลืออด ความใกล้ชิดเมื่อครู่ทำให้เขาสัมผัสได้ถึงไออุ่นกรุ่นโกรธที่แผ่ออกมาจากตัวเธอ แต่นั่นไม่ได้ทำให้ความโกรธของเขาลดน้อยลงเลยแม้แต่น้อย บรรยากาศในห้องเงียบงันลงชั่วขณะ มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเบาๆ แต่ทว่าหัวใจของคนทั้งคู่กลับเต้นระรัวด้วยแรงปะทะทางอารมณ์ ปกรณ์จ้องมองริมฝีปากที่กำลังขยับเถียงฉอดๆ ของเธอด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งหมั่นไส้ ทั้งอยากเอาชนะ และ... ความรู้สึกประหลาดบางอย่างที่ซ่อนอยู่ลึกจนเจ้าตัวยังไม่อยากยอมรับ ในขณะที่ลีลาวดีกำลังจะอ้าปากสวนกลับด้วยถ้อยคำเจ็บแสบอีกระลอก ประตูไม้บานใหญ่ของสำนักก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้þมารยาท เสียงหอบหายใจรัวเร็วของ ร.ต.อ.ธนา นายตำรวจหนุ่มเพื่อนสนิทของปกรณ์ดังแทรกขึ้นท่ามกลางความตึงเครียด "ไอ้กร! ชิบหายแล้ว... มึงรีบดูนี่ด่วน!" ธนาพุ่งพรวดเข้ามาในห้อง ใบหน้าซีดเผือดจนแทบไร้สีเลือด ในมือถือโทรศัพท์มือถือสั่นระริก "มีคนแจ้งความจับมึงข้อหาสมคบคิดกับลูกความปลอมแปลงเอกสารทางคดี... ตอนนี้ศาลอนุมัติหมายจับมึงเรียบร้อยแล้ว!" สิ้นคำพูดนั้น ร่างสูงของปกรณ์ก็แข็งทื่อราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหิน นัยน์ตาคมเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง สมองที่เคยประมวลผลกฎหมายได้อย่างแม่นยำกลับว่างเปล่าลงชั่วขณะ ความรู้สึกเย็นวาบแล่นพล่านจากปลายนิ้วขึ้นสู่สันหลัง เขาก้มลงมองหน้าจอโทรศัพท์ในมือของธนา ภาพเอกสารหมายจับที่มีชื่อและนามสกุลของตนเองปรากฏหราอยู่อย่างชัดเจน จากนั้น... ปกรณ์ก็ค่อยๆ หันกลับมามองสตรีตรงหน้าช้าๆ ลีลาวดียังคงยืนกอดอกอยู่ที่เดิม บนใบหน้าสวยเฉี่ยวไม่มีรอยยิ้มเยาะเย้ยอีกต่อไป มีเพียงแววตาเรียบนิ่งที่มองตรงมายังเขา พร้อมกับคำพูดกระซิบแผ่วเบาที่ลอยมาเข้าหูท่ามกลางความเงียบงัน "ฉันบอกคุณแล้ว... ว่าคำทำนายของฉัน มันไม่มีบัญญัติไว้ในกฎหมายหรอกนะ ทนายปกรณ์" ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางเปิดฉากความป่วนชวนฟินนี้ไปด้วยกัน แล้วมาลุ้นบทต่อไปด้วยกันนะครับ