ตลาดนัดเปิดตัวความรวย

เสียงกระแทกของถาดไม้สนไพน์ดังปึง! จนน้ำในชามกระเบื้องเคลือบสีฟ้าครามกระเซ็นเปรอะขอบโต๊ะ หลินฟางเซียนมิได้สะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย ดวงตาคู่คมกวาดมองใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความริษยาของแม่เฒ่าหลี่ ที่บุกเข้ามาถึงหน้าแผงค้าในตลาดมืดประจำอำเภอด้วยสภาพหอบแฮก "หลินฟางเซียน! นังหลานอกตัญญู! แกกล้าดียังไงถึงเอาของดีพวกนี้มาขายลับหลังตระกูลหลี่!" เสียงแหลมปรี๊ดของหญิงสูงวัยทำเอาพ่อค้าแม่ขายละแวกใกล้เคียงชะงักมือ ทว่าฟางเซียนกลับแย้มยิ้มบางเบາ รอยยิ้มที่เคลือบยาพิษความเยือกเย็นไว้อย่างแนบเนียน หล่อนค่อยๆ วางทัพพีไม้ลงในหม้อดินเผาใบใหญ่ กลิ่นหอมกรุ่นของ "หมูสามชั้นตุ๋นพะโล้สูตรโบราณ" ที่เคี่ยวด้วยไฟอ่อนข้ามคืนจากน้ำในมิติลับ พลุ่งพล่านขึ้นแตะจมูกผู้คนรอบด้านจนเสียงซุบซิบเงียบลงทันที นี่ไม่ใช่การมาหาเรื่องตามปกติของแม่เฒ่าหลี่ แต่มันคือแผนการสมรู้ร่วมคิดบางอย่างที่มุ่งร้ายต่อสูตรอาหารในมิติลับของหล่อนโดยเฉพาะ! ฟางเซียนหรี่ตาลงเล็กน้อย สังเกตเห็นเงาตะคุ่มของชายร่างท้วมสวมหมวกกันหนาวดึงปีกต่ำ หลบอยู่หลังเสาเข็มปูนซีเมนต์ของตลาด เขาคือคนจากสหกรณ์การเกษตรอำเภอผู้มีศักดิ์เป็นหลานเขยห่างๆ ของแม่เฒ่าหลี่ ชัดเจนว่ายายแก่คนนี้ไม่ได้มาเพียงลำพองใจ แต่ตั้งใจมาป่วนเพื่อพัง "ตลาดนัดเปิดตัวความรวย" ของหล่อนในวันนี้ให้ย่อยยับ เพื่อจะได้ฉวยโอกาสยึดสูตรแปรรูปสินค้าเกษตรไปส่งต่อให้สหกรณ์ของพวกมัน! "คุณยายพูดเรื่องอะไรหรือคะ?" ฟางเซียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่ากังวานชัดเจนเรียกความสนใจจากฝูงชนที่เริ่มมุงดู "ของพวกนี้ฉันปลูกเอง เคี่ยวเอง ขายเองตามกฎหมายตลาดชุมชน หรือว่า... ทางตระกูลหลี่อยากได้ส่วนแบ่งจากหยาดเหงื่อแรงงานของสะใภ้รองที่พวกท่านเคยประกาศตัดหางปล่อยวัดไปแล้ว?" คำพูดจี้จุดดำมืดทำให้ใบหน้าเหี่ยวย่นของแม่เฒ่าหลี่แดงก่ำด้วยความโกรธจัด ยายแก่พยายามจะพุ่งเข้ามาปัดกวางหม้อพะโล้ให้คว่ำ ทว่าท่อนแขนแกร่งราวกับคีมเหล็กของจางหยางที่ยืนเงียบอยู่ด้านหลังมาตลอดกลับคว้าข้อมือเหี่ยวย่นนั้นไว้มั่น สามีของหล่อนไม่ได้พูดจาข่มขู่สักคำ เพียงแค่ปรายตามองด้วยแววตาดุดันดั่งนายทหารสนามรบ ก็ทำให้แม่เฒ่าหลี่สะท้านเฮือกถอยหลังไปสามก้าว "ถ้ากล้าแตะต้องสินค้าของภรรยาผมแม้แต่นิดเดียว อย่าหาว่าผมไม่เกรงใจผู้อาวุโส" จางหยางเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ ทรงพลังจนผู้คนรอบข้างต้องกลืนน้ำลาย ฟางเซียนส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้มให้สามี ก่อนจะหันกลับมาเผชิญหน้ากับฝูงชนที่กำลังกลืนน้ำลายเอือกใหญ่เพราะกลิ่นหอมยั่วยวน หล่อนตักหมูสามชั้นสีแดงฉ่ำเงางามราดลงบนข้าวสวยร้อนๆ ควันฉุย พร้อมกับหยิบ "ไข่ต้มพะโล้มิติลับ" สีเข้มข้นที่ซึมซับเครื่องเทศยี่สิบชนิดขึ้นมาโชว์หร่า "พี่น้องทุกท่านคะ! หมูสามชั้นตุ๋นพะโล้สูตรลับ และ 'ผักกาดดองสามรส' บรรจุขวดแก้วสูญญากาศล็อตแรกของร้านเรา มีจำกัดเพียงแค่ห้าสิบชุดเท่านั้น! ท่านใดสนใจเชิญเข้าแถวได้เลยค่ะ!" สิ้นเสียงกังวานราวกับนกกระจาบ ฝูงชนที่ยืนอออยู่รอบด้านก็กรูเข้ามาแย่งกันยิ่งกว่าแจกของฟรี เสียงตะโกนสั่งซื้อดังระงม "ฉันเอาชุดหนึ่ง!" "ทางนี้เอาผักกาดดองสองขวด!" "เร็วเข้า เดี๋ยวหมดก่อนฉันได้กินแน่!" เงินหยวนและคูปองอาหารพรั่งพรูเข้ามาในตะกร้าไม้ของฟางเซียนราวกับใบไม้ร่วง ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง สินค้าเกษตรแปรรูปทั้งหมดที่หล่อนเตรียมมาด้วยความเหนื่อยยากถูกกวาดเกลี้ยงจนไม่เหลือแม้แต่น้ำพะโล้ติดก้นหม้อ กำไรมหาศาลในมือทำให้หัวใจของหลอนพองโต นี่คือความสำเร็จขั้นแรกในการยกระดับฐานะครอบครัวอย่างสง่างาม โดยไม่พึ่งพาเศษเงินทานจากใครทั้งสิ้น แม่เฒ่าหลี่อ้าปากค้าง มองดูเงินกองโตในมือของหลินฟางเซียนด้วยสายตาตาสว่างและแค้นเคืองจนอกจะแตกตาย หล่อนทำท่าจะอาละวาดต่อ แต่จางหยางกลับก้าวขามาขวางหน้าไว้อย่างมิดชิด พร้อมกับรอยยิ้มเยาะหยันที่มุมปากของฟางเซียนที่ทำให้ยายแก่ต้องสะบัดหน้าหนีด้วยความคับแค้นใจ ขบวนการทำลายล้างของตระกูลหลี่ในวันนี้พังไม่เป็นท่า ซ้ำยังกลายเป็นการช่วยโฆษณาฟรีให้ร้านของหล่อนไปโดยปริยาย! เมื่อตลาดเริ่มซาลง ฟางเซียนนับเงินในตะกร้าด้วยความเพลิดเพลิน รอยยิ้มแห่งความสุขแต่งแต้มบนใบหน้าเนียนนุ่ม ทว่าในขณะที่หล่อนกำลังจะก้มลงเก็บขวดแก้วใบสุดท้ายลงลังไม้ สายตาก็เหลือบไปเห็นเศษกระดาษสีน้ำตาลฉีกขาดตกอยู่ใต้โต๊ะ—มันคือแผ่นกระดาษจดสูตรลับ "แป้งหมั่นโถวไส้ทะลัก" ที่หล่อนเคยเก็บไว้ในลิ้นชักลับที่บ้าน! หัวใจของฟางเซียนกระตุกวูบ ดึงสติให้ตื่นตัวขึ้นทันทีในเสี้ยววินาที ...ไม่ใช่แค่แม่เฒ่าหลี่ที่บุกมาอาละวาดที่ตลาดเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ แต่บ้านตระกูลหลี่ส่งคนแอบย่องเข้าไปรื้อค้นห้องนอนของหล่อนที่บ้านพักในหมู่บ้านแล้ว! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนหลินฮวายุคปฏิรูปเสมอมานะคะ