"เกมโอเวอร์แล้วค่ะ คุณคีย์"
เสียงหวานใสที่เจือแววเยาะเย้ยนิดๆ ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่น่าอึดอัด บอดี้การ์ดในชุดสูทสีดำสนิทนับสิบชีวิตยืนแผ่รังสีคุกคามปิดตายทุกทางเข้าออกของห้องประชุมใหญ่ ร่างสูงโปร่งของคีย์ที่เคยยืนยิ้มเยาะด้วยความลำพองใจเมื่อครู่ ตอนนี้ใบหน้ากลับถอดสี ซีดเผือดราวกับคนป่วยใกล้ตาย เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มขมับจนต้องยกหลังมือขึ้นปาดอย่างลนลาน สายตานกสองหัวของเขาเหลתมองหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่สั่นระรัวไม่หยุด ข้อมูลหน้าจอแสดงให้เห็นชัดเจนว่า อาณาจักรธุรกิจที่เขาสร้างมาทั้งชีวิต บัดนี้ถูกเทคโอเวอร์และโอนย้ายกรรมสิทธิ์การถือหุ้นทั้งหมดร้อยเปอร์เซ็นต์ ไปอยู่ในมือของ 'ธันวา' ชายหนุ่มเนิร์ดใส่แว่นหนาเตอะที่เขากล่าวหาว่าเป็นแค่ไอ้ขี้แพ้ไร้น้ำยาเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว
เมล่อนโซดารู้สึกสะใจจนแทบจะกลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่เลยค่ะ รี้ดเดอร์ขา! ภาพของคนที่เคยถือไพ่เหนือกว่าแต่กลับต้องมาคุกเข่าหมดท่า มันช่างเป็นคอมมาดี้ปนความสะใจระดับพรีเมียมที่แท้ทรู
ธันวานั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังราคาแพง นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะกระจกเป็นจังหวะเชื่องช้า แว่นตากรอบหนาถูกดันขึ้นเบาๆ เผยให้เห็นแววตาคู่คมที่ไร้ซึ่งความขี้ขลาดตาขาวอย่างที่ใครๆ เคยเข้าใจ รังสีความกดดันรอบตัวเขาน่ากลัวเสียยิ่งกว่ามาเฟียผู้ทรงอิทธิพลเสียอีก
"ผมเตือนคุณแล้วนะคะ ว่าอย่าล้ำเส้น" ธันวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่กลับทรงพลังจนคีย์ถึงกับเข่าทรุดลงไปกองกับพื้นห้องประชุม
ในขณะที่บรรยากาศกำลังเดือดระอุถึงขีดสุด สายตาคมกริบของมินนี่ อินฟลูเอนเซอร์สาวสวยสายปั่น กลับเหลือบมองไปเห็นหน้าจอแท็บเล็ตที่วางอยู่ริมโต๊ะของธันวาโดยบังเอิญ หน้าจอเครื่องนั้นไม่ได้ดับมืด แต่มันกำลังรันโค้ดลับการเจาะระบบความปลอดภัยระดับสูงสุดขององค์กรลับแห่งหนึ่ง พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนที่ระบุชื่อโปรเจกต์ลับสุดยอด ซึ่งมีเพียง 'แฮกเกอร์ระดับตำนาน' ที่โลดแล่นอยู่ในโลกมืดเท่านั้นที่จะเข้าถึงได้
มินนี่กะพริบตาปริบๆ สมองอันปราดเปรื่องของเธอประมวลผลอย่างรวดเร็ว ชั่วพริบตานั้นเธอก็ปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดเข้าด้วยกันได้ทันที... ไอ้นักธุรกิจเนิร์ด เฉิ่มเบ๊ ที่ชอบทำตัวน่าสงสารจนเธอต้องคอยปกป้อง ที่แท้ก็คือ 'เซียนคอมพิวเตอร์' มือหนึ่งของโลกที่กำลังตามล่าล้างบางศัตรูทางธุรกิจผ่านคีย์บอร์ดตัวเดียวนี่เอง!
*ให้ตายเถอะ... นี่เธอโดนผู้ชายคนนี้หลอกใช้ให้เล่นละครตบตามาตลอดเลยงั้นเหรอคะเนี่ย?*
มินนี่กัดริมฝีปากตัวเองเบาๆ หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งหมั่นไส้ ทั้งประหลาดใจ และแอบหมั่นไส้ความเจ้าเล่ห์ของคนข้างกายที่ตีหน้าซื่อเนียนมาได้ตั้งนาน แต่แทนที่เธอจะโวยวายหรือเปิดโปงเขาออกไปในทันทีตามนิสัยปากร้าย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์แบบฉบับยัยตัวร้ายก็ผุดขึ้นที่มุมปากสวย
*หึ... ในเมื่อคุณกล้าเล่นละครตบตาโลกทั้งใบได้เนียนขนาดนี้ งั้นแม่คนนี้ก็จะขอเล่นตามน้ำไปก่อนก็แล้วกันนะคะ ดูซิว่าคุณจะเก็บความลับนี้ไปได้อีกสักกี่น้ำ!*
มินนี่ตีสีหน้าให้กลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว เธอแสร้งทำเป็นถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ แล้วเดินเข้าไปคล้องแขนธันวาแน่นแนบชิด พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงออดอเซาะที่ทำเอาคนฟังถึงกับขนลุกซู่
"โธ่... ธันวาขา รีบจัดการให้มันจบๆ เถอะค่ะ มินนี่หิวข้าวจะแย่อยู่แล้วนะรู้ไหมคะเนี่ย วันนี้คุณต้องเป็นคนเลี้ยงบุฟเฟต์ปิ้งย่างพรีเมียมเพื่อเป็นการไถ่โทษที่ปล่อยให้มินนี่ต้องมายืนดูพวกคนกระจอกพวกนี้เห่าหอนนานสองนานด้วยนะคะ!"
ธันวาชะงักไปเล็กน้อย แว่นตาหนาเตอะหันขวับมามองหญิงสาวข้างกายทันที ดวงตาภายใต้กรอบแว่นฉายแววไหวระริกและประหลาดใจระคนความหวาดระแวงนิดๆ เขารู้จักมินนี่ดีเกินกว่าจะเชื่อว่าเธอจะใสซื่อไม่รู้เรื่องอะไรเลย สายตาเจ้าเล่ห์ที่ส่งประกายวิบวับอยู่ในดวงตากลมโตคู่นั้น มันฟ้องชัดเจนว่าเธอกำลัง "จับผิด" เขาได้คาหนังคาเขาแล้วแน่ๆ
แต่ไม่ว่าธันวาจะพยายามสังเกตอาการอย่างไร มินนี่ก็ยังคงตีหน้ามึน ทำเป็นทองไม่รู้ร้อน แถมยังส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้มให้อย่างน่ารักน่าเอ็นดู จนเขาเผลอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก
"มะ... มินนี่ครับ คือว่าผม..." ธันวาที่ปกติเคยปากกล้าและคุมเกมได้ทุกสถานการณ์ กลับอ่างออพูดติดๆ ขัดๆ ขึ้นมาดื้อๆ เมื่อเจอสายตาจับผิดแบบเหนือชั้นของยัยตัวร้าย
"อุ๊ย! ไม่ต้องมาแก้ตัวอะไรทั้งนั้นเลยค่ะคุณแฟนขา" มินนี่แกล้งตัดบทด้วยการเอานิ้วเรียวแตะริมฝีปากของชายหนุ่มเบาๆ เพื่อปิดปาก ก่อนจะกระซิบเบาๆ ริมหูเขาด้วยน้ำเสียงที่ทำเอาหัวใจของซีอีโอหนุ่มผู้เย็นชาเต้นรัวผิดจังหวะ "เรื่องความลับของคุณ... ไว้เราค่อยกลับไปเคลียร์กันแบบ 'ตัวต่อตัว' ที่เพนท์เฮาส์ของคุณคืนนี้นะคะ รับรองว่ายาวแน่ค่ะ"
คำพูดนั้นทำเอาธันวาถึงกับสันหลังวาบ เย็นยะเยือกไปถึงขั้วหัวใจ แม้จะได้ชัยชนะเหนือศัตรูในโลกธุรกิจอย่างราบคาบ แต่ทำไมเขากลับรู้สึกว่า 'เกมรัก' ที่เขากำลังเล่นกับผู้หญิงคนนี้... เขาต่างหากที่เป็นฝ่ายกำลังจะเพลี่ยงพล้ำและพ่ายแพ้อย่างราบคาบเสียแล้วล่ะคะ
ในจังหวะที่บรรยากาศในห้องประชุมกำลังชุลมุนวุ่นวาย ประตูห้องประชุมอีกด้านหนึ่งที่เชื่อมต่อกับลิฟต์ส่วนตัวก็เปิดผางออกอย่างไร้สัญญาณเตือน ร่างระหงระทึกของหญิงสาวปริศนาในชุดเดรสสีแดงเพลิงก้าวเข้ามาพร้อมกับเสียงปรบมือช้าๆ ที่ดังก้องกังวานไปทั่วบริเวณ
"แหมๆ เกมสนุกขนาดนี้ ทำไมถึงไม่ยอมชวนฉันมาร่วมวงด้วยล่ะคะ คุณธันวา..."
เสียงทุ้มหวานที่เต็มไปด้วยพิษสงเอ่ยขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มเยือกเย็นที่สลักอยู่บนใบหน้าสะสวยเฉี่ยว รี้ดเดอร์ขา... ผู้หญิงคนนี้คือใคร และเธอโผล่มาทำลายแผนการของธันวาหรือตั้งใจจะมาร่วมมือกับมินนี่กันแน่คะเนี่ย?
โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ!
(ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและสนับสนุน "เมล่อนโซดา" มาโดยตลอดนะคะ เลิฟยูค่ะ!)
คุณชายเนิร์ดผู้คลั่งรักกับยัยตัวร้ายสายปั่น•ตอนที่ 8
อย่าคิดว่าจะรอด
ผลงานโดย เมล่อนโซดา
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เมล่อนโซดา)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณชายเนิร์ดผู้คลั่งรักกับยัยตัวร้ายสายปั่น นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!