จุดเปลี่ยนของความรู้สึก

เสียงแจ้งเตือนจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือในมือของธันวา ดังขึ้นแทรกความเงียบงันภายในห้องโดยสารที่อบอวลไปด้วยความอึดอัด ข้อความขู่กรรโชกจากคีย์ปรากฏหราพร้อมหลักฐานภาพถ่ายการนัดพบนอกรอบระหว่างมินนี่กับนักลงทุนรายใหญ่—ซึ่งถูกบิดเบือนมุมกล้องให้ดูสนิทสนมเกินเลย มินนี่หรี่ตาลง รอยยิ้มบนริมฝีปากอวบอิ่มค่อยๆ หายไป เธอหันไปสบตากับธันวาที่กำลังจ้องมองข้อความนั้นนิ่งๆ เช่นกัน บรรยากาศในห้องโดยสารเปลี่ยนเป็นความเงียบงันที่เยือกเย็นในชั่วพริบตา "ไอ้สารเลวนี่... มันเล่นสกปรกอีกแล้วนะคะ" มินนี่แค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตากลมโตฉายแวววาวโรจน์ด้วยความกรุ่นโกรธแต่นิ่งสงบ เธอยื่นปลายนิ้วเรียวยาวไปแตะหน้าจอเพื่อเลื่อนดูรูปอื่นๆ เพิ่มเติม "คิดจะดิสเครดิตฉันก่อนวันพรีเซนต์โปรเจกต์ใหญ่เหรอคะ? ตื้นเขินสิ้นดี" ธันวาไม่ได้ปริปากพูดอะไรออกมาทันที กรอบแว่นสายตาดีไซน์เรียบหรูสะท้อนแสงไฟนีออนจากท้องถนนยามค่ำคืน ใบหน้าคมคายที่มักจะเรียบเฉยราวน้ำแข็งบัดนี้กลับตึงเครียดจนสันกรามขึ้นเป็นนูนเด่น นิ้วเรียวภายใต้ถุงมือหนังสีดำเคาะเบาๆ บนพวงมาลัยรถสปอร์ตคันหรูเป็นจังหวะเนิบนาบ ทว่าเต็มไปด้วยพลังกดดันมหาศาลที่แผ่ซ่านออกมาจนคนนั่งข้างๆ ยังต้องลอบกลืนน้ำลาย "ไม่ต้องห่วงค่ะคุณมินนี่... คนที่กล้าแตะต้องของๆ ธันวา ไม่เคยมีใครได้ตายดีสักคน" น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่เย็นยะเยือกจนน่าขนลุกหลุดออกมาจากริมฝีปากบางเฉียบของซีอีโอหนุ่มเนิร์ดผู้กุมอาณาจักรไอทีระดับประเทศ ธันวาตวัดสายตาคมกริบมามองเธอนิ่งๆ ก่อนที่นิ้วเรียวจะรัวลงบนหน้าจอแท็บเล็ตข้างตัวอย่างรวดเร็วราวกับดีadagio บนเปียโน เสียงรัวแป้นพิมพ์ดังระรัวท่ามกลางความมืดมิด "คุณจะทำอะไรคะ?" มินนี่เอียงคอถามด้วยความสนใจ ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับด้วยความทึ่ง เธอชอบเวลาที่ธันวาโหมด "พ่อมดไอที" ทำงาน มันช่าง... เซ็กซี่และทรงพลังจนหัวใจเธอเต้นผิดจังหวะเสียจริงๆ "แค่ส่งของขวัญชิ้นเล็กๆ น้อยๆ ไปทักทายคุณคีย์เขาคืนน่ะค่ะ" ธันวาตอบเสียงเรียบ มุมปากหยักยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา แต่กลับเต็มไปด้วยความเหี้ยมเกรียมชนิดที่ต่อให้เป็นอินฟลูเอนเซอร์สายปั่นอย่างเธอยยังต้องยอมลดธงให้ "ระบบความปลอดภัยของบริษัทมัน... หละหลวมเกินไปหน่อย สมควรได้รับการอัปเกรดเสียใหม่" แต่ทว่า ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดถึงขีดสุด รถบรรทุกสิบล้อคันใหญ่ที่ขับสวนเลนมาด้วยความเร็วสูงราวกับคนบ้า ก็หักหลบสิ่งกีดขวางบนถนนอย่างกะทันหัน ไฟหน้าทรงพลังสาดส่องเข้ามาในห้องโดยสารจนสว่างจ้าแยงตา มินนี่อุทานออกมาด้วยความตกใจ ดวงตาเบิกกว้างเมื่อเห็นมัจจุราชเหล็กพุ่งตรงเข้ามาหาพวกเขาด้วยแรงเหวี่ยงมหาศาล! "ระวังค่ะ!" เสียงกรีดร้องของมินนี่ขาดหายไปในลำคอ เมื่อธันวาไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว ร่างสูงโปร่งภายใต้ชุดสูทเนี๊ยบพุ่งตัวข้ามคอนโซลกลางมาโอบกอดร่างบางของเธอไว้แนบอกทันที แรงกระแทกจากการหักหลบกะทันหันทำให้รถสปอร์ตคันหรูเสียหลักหมุนเคว้งคว้างไปฟาดเข้ากับแบริออร์ข้างทางอย่างรุนแรง! *โครม! เสียงโลหะฉีกขาดและกระจกแตกกระจายดังสนั่นหวั่นไหว* แรงเหวี่ยงมหาศาลทำให้ห้องโดยสารปั่นป่วน ข้าวของกระจัดกระจาย ทว่าอ้อมแขนของธันวากลับกอดกระชับร่างของมินนี่ไว้แน่นหนายิ่งกว่าเกราะเหล็ก ศีรษะทุยของเธอถูกกดซบลงกับแผงอกกว้างเพื่อป้องกันแรงกระแทกจากเศษกระจกที่ปลิวว่อน ส่วนตัวเขาเองต้องรับแรงกระแทกจากการชนเข้าเต็มๆ ความเจ็บปวดแลابแปลบไปทั่วแผ่นหลังและหัวไหล่ขวาของธันวา เลือดสีแดงสดไหลซึมผ่านเนื้อผ้าสูทราคาแพงออกมาช้าๆ แต่เขากลับไม่ยอมส่งเสียงร้องคร่ำครวญออกมาแม้แต่แอะเดียว ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นที่บิดเบี้ยวคอยก้มมองสำรวจหญิงสาวในอ้อมแขนด้วยความตื่นตระหนก "คุณมินนี่... เจ็บตรงไหนไหมคะ?" เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยถามด้วยความร้อนรน ลมหายใจของเขาเริ่มติดขัดจากแรงกระแทกที่หน้าอก มินนี่ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นจากแผงอกกว้าง หัวใจของเธอดวงน้อยเต้นระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก ไม่ใช่เพราะความกลัวอุบัติเหตุ แต่เป็นเพราะความตกใจที่เห็นเลือดไหลซึมเปื้อนเสื้อสูทของชายหนุ่ม ดวงตากลมโตสั่นระริก หยาดน้ำใสคลอเบ้าอย่างไม่รู้ตัวเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี "ธันวา... คุณเลือดออก!" เธอยกมือเรียวสั่นเทาขึ้นแตะใบหน้าคมคายของเขาอย่างลืมตัว ความรู้สึกผิดและบางอย่างที่ลึกซึ้งโถมเข้ามาในอกจนจุกแน่น "ทำไมคุณต้องเอาตัวมาบังฉันด้วยล่ะคะ... บ้าจริง!" "เพราะคุณสำคัญที่สุดค่ะ..." ธันวาฝืนยิ้มมุมปาก ทั้งที่ใบหน้าเริ่มซีดเซียวจากอาการบาดเจ็บ นิ้วเรียวยาวเอื้อมไปเกลี่ยปอยผมที่เคลียแก้มใสของเธออย่างทะนุถนอม "ต่อให้ผมเจ็บตัวแค่ไหน... ผมก็ปล่อยให้รอยยิ้มของคุณหายไปไม่ได้หรอกนะคะ" คำพูดที่เอ่ยออกมาอย่างจริงจังและมั่นคงในวินาทีเฉียดตายนั้น ทำให้น้ำตาที่คลออยู่ร่วงหล่นลงมาอาบแก้มเนียน มินนี่เม้มริมฝีปากแน่น ความรู้สึกซับซ้อนบางอย่างที่เธอพยายามหลบหลีกมาตลอด พังทลายลงในพริบตาเดียว ท่ามกลางความเงียบงันและกลิ่นควันจางๆ จากเครื่องยนต์ที่เริ่มไหม้ ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ หลายคู่ก็ดังขึ้นล้อมรอบรถสปอร์ตที่พังยับเยิน ประตูฝั่งคนขับถูกกระชากเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับใบหน้าอันคุ้นเคยของศัตรูตัวฉกาจที่ก้มมองลงมาด้วยรอยยิ้มเยาะหยัน "อุ๊ย... ดูท่าทางคู่รักหมื่นล้านจะไปไม่ถึงฝันซะแล้วสิครับคุณธันวา" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของคีย์ดังขึ้นเหนือซากรถ พร้อมกับลูกน้องร่างยักษ์อีกหลายคนที่ยืนปิดล้อม "น่าเสียดายจังนะครับ ที่โปรเจกต์ใหญ่พรุ่งนี้... จะไม่มีชื่อของคุณอีกต่อไปแล้ว" ธันวาหรี่ตาลง ความเจ็บปวดจากบาดแผลมลายหายไปในพริบตา แทนที่ด้วยความเย็นชาเลือดเย็น เขายันตัวลุกขึ้นช้าๆ แม้ร่างกายจะร้าวระบมไปหมด แต่มือข้างหนึ่งยังคงโอบกอดมินนี่ไว้ไม่ยอมปล่อย ดวงตาคมกริบจ้องมองคีย์ราวกับมองมดปลวกตัวหนึ่ง "แกคิดว่าแผนตื้นๆ แค่นี้... จะหยุดฉันได้จริงๆ เหรอคะคุณคีย์?" ธันวาแค่นเสียงหัวเราะต่ำในลำคอ ก่อนจะกดปุ่มส่งสัญญาณฉุกเฉินบนหน้าปัดรถที่พังเสียหายอย่างใจเย็น หน้าจอแท็บเล็ตที่รอดพ้นจากแรงกระแทกพลันสว่างวาบขึ้นมาเองโดยอัตโนมัติ ข้อความแจ้งเตือนสถานะการโอนถ่ายข้อมูลทั้งหมดถูกส่งตรงไปยังตลาดหลักทรัพย์และองค์กรตรวจสอบทุจริตระดับประเทศ พร้อมกับบัญชีลับของคีย์ที่ถูกอายัดแบบเรียลไทม์! คีย์หน้าถอดสี รอยยิ้มเยาะเย้ยบนใบหน้าแข็งค้างในทันที "อะ... อะไรวะ! แกทำอะไรกับระบบบัญชีฉัน!" ธันวาแย้มยิ้มเหี้ยมเกรียม แววตาหลังกรอบแว่นฉายแววผู้กุมชัยชนะอย่างเบ็ดเด็ด "ของขวัญต้อนรับที่คุณส่งมาเมื่อกี้... ฉันส่งคืนให้พร้อมดอกเบี้ยแล้วนะคะ หวังว่าจะชอบค่ะ" *เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำยักษ์ของตระกูลธันวาก็บินแหวกเมฆลงมาจอดสนิทบนถนนสายหลักที่ถูกปิดกั้นอย่างรวดเร็ว พร้อมกับกองกำลังรักษาความปลอดภัยนับสิบชีวิตที่กรูเข้ามาปลดอาวุธลูกน้องของคีย์จนราบคาบในพริบตา!* มินนี่มองภาพเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความอึ้งงัน ก่อนจะหันมาสบตากับซีอีโอหนุ่มจอมเนิร์ดที่ยังคงโอบกอดเธอไว้แน่น ธันวาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ กระซิบข้างใบหูเธอด้วยน้ำเสียงพร่าระรัวชวนใจสั่น "เกมนี้... ยังไม่จบง่ายๆ หรอกนะคะ เพราะคนต่อไปที่จะต้องพัง... คือมันค่ะ" (โปรดติดตามตอนต่อไป...) -------------------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความแสบของมินนี่และยัยเนิร์ดคลั่งรักนะคะ!