ความลับที่เฟยหรงเริ่มสงสัย

แป้งสาลีเนื้อละเอียดบริสุทธิ์ดุจหิมะโปรยปรายลงบนโต๊ะไม้เนื้อหนา เกิดเป็นฝุ่นควันสีขาวจางๆ ลอยคว้างในอากาศยามที่หลินซีสะบัดข้อมือด้วยความคล่องแคล่ว กลิ่นหอมละมุนของเนยสดแท้และวานิลลาคุณภาพเยี่ยมลอยตลบอบอวลไปทั่วห้องครัวเล็กๆ ทว่าบรรยากาศภายในห้องเวลานี้กลับไม่ได้มีเพียงแค่ความหอมหวานของเบเกอรี่ หากแต่มีความเงียบงันอันน่าอึดอัดระคนสงสัยปกคลุมอยู่หนาแน่น เฟยหรงยืนพิงกรอบประตูไม้เก่าๆ สายตาคมกริบทอดมองภรรยาตัวน้อยด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนยิ่ง อดีตแม่ทัพหนุ่มผู้ผ่านสนามรบมาโชกโชนจนสัญชาตญาณดิบเฉียบคมกว่าคนทั่วไป เขามองเห็นทุกรายละเอียด... เห็นตั้งแต่เมื่อครู่ที่โต๊ะว่างเปล่าไร้สิ่งของ และเห็นชัดเจนด้วยสองตาของตนเองว่า เพียงแค่หลินซีหลับตาลงชั่วพริบตาเดียว พร้อมกับปลายนิ้วเรียวที่เอื้อมไปควานในอากาศว่างเปล่า—ลังไม้สนบรรจุเนยโคเนื้อดีประทับตราสินค้าจากต่างแดน ซึ่งต่อให้มีเงินทองมากมายแค่ไหนก็ไม่มีทางหาซื้อได้ในหมู่บ้านกันดารแห่งนี้ ก็ปรากฏขึ้นบนโต๊ะราวกับมีเวทมนตร์ ไม่ใช่แค่ลังเนย... ก่อนหน้านี้ไม่กี่วันก็คือแป้งสาลีขัดขาวบริสุทธิ์เกรดพรีเมียม และเมื่อวานซืนก็คือผลไม้เมืองร้อนสดฉ่ำที่ต่อให้เป็นฤดูกาลเก็บเกี่ยวก็ไม่มีทางหาได้ในแคว้นนี้ "มองอะไรอยู่หรือคะ หรือว่ากลิ่นเนยมันจะรบกวนการพักผ่อนของท่านกัน" หลินซีเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ รอยยิ้มบางเบาถูกแต้มไว้บนริมฝีปากอย่างเป็นธรรมชาติ แม้ในใจจะแอบสะดุ้งวาบเมื่อปะทะเข้ากับสายตาคู่นั้นที่กำลังจ้องมองมาอย่างพิจารณา "ข้าแค่กำลังคิด..." เฟยหรงก้าวเท้าช้าๆ เข้ามาใกล้ ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อผ้าเรียบง่ายกดดันบรรยากาศรอบตัวให้แคบลงทีละน้อย สุ้มเสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นแผ่วเบาแต่ก้องกังวานในความเงียบ "ว่าภรรยาของข้าผู้นี้ มีมือวิเศษที่สามารถคว้าสิ่งของล้ำค่าออกมาจากความว่างเปล่าได้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน" หลินซีชะงักมือที่กำลังนวดแป้ง ปลายมีดพับสำหรับแต่งหน้าขนมในมือพลันหยุดนิ่ง สมองอันชาญฉลาดหมุนวนด้วยความรวดเร็ว นางรู้ดีว่าสักวันหนึ่งความลับเรื่องมิติฟาร์มเบเกอรี่ของตนเองจะต้องถูกจับสังเกตเข้าสักวัน แต่นางไม่คิดว่ามันจะเร็วถึงเพียงนี้ และยิ่งเป็นเฟยหรง... ชายผู้ฉลาดหลักแหลมและมีความสังเกตเป็นเลิศ ย่อมไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะบ่ายเบี่ยงด้วยคำโกหกตื้นๆ "ท่านกำลังพูดเรื่องอะไรกันคะ ข้าก็แค่... สั่งซื้อกับพ่อค้าเร่ลึกลับที่ผ่านมาแถวนี้เมื่อยามวิกาลต่างหากเล่า" หลินซีหัวเราะกลบเกลื่อน น้ำเสียงเจือความขี้เล่นเล็กน้อยเพื่อลดทอนความตึงเครียด นางเงยหน้าขึ้นสบตาเขาตรงๆ แววตาไม่มีพิรุธใดๆ นอกจากความดื้อรั้นตามประสาคนค้าขาย "พ่อค้าเร่ลึกลับที่ขายของโดยไม่ทิ้งร่องรอยการเดินทาง และมักจะโผล่มาในเวลาที่เจ้าต้องการพอดีงั้นหรือ" เฟยหรงโน้มตัวลงมาจนใบหน้าคมคายอยู่ใกล้เพียงคืบ ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับพวงแก้มเนียน กลิ่นอายความเป็นบุรุษเพศแผ่ซ่านจนหลินซีต้องเผลอกลั้นหายใจ "หลินซี... ข้าไม่ใช่เด็กน้อยที่จะหลอกได้ง่ายๆ และข้าก็ไม่ใช่ศัตรูที่เจ้าจะต้องระแวง" น้ำเสียงของเขานอกจากจะไม่เกรี้ยวกราดแล้ว ยังเจือไปด้วยความนุ่มนวลและจริงจังอย่างยิ่งยวด ดวงตาคมปลาบมองลึกเข้ามาในดวงตาของนาง ราวกับต้องการค้นหาความจริงบางอย่าง ทว่าในขณะเดียวกันก็สะท้อนความห่วงใยและปกป้องอย่างเต็มเปี่ยม หลินซีเม้มริมฝีปากแน่น ความรู้สึกบางอย่างตีรวนอยู่ในอก นางเป็นคนสู้คน หัวแข็ง และไม่ยอมให้ใครเอาเปรียบมาโดยตลอดตั้งแต่ทะลุมิติมายังโลกใบนี้ นางจัดการตบหน้าญาติผู้พี่อย่างเฉินโม่และบรรดาญาติหน้าเลือดได้อย่างสะใจก็เพราะความเด็ดเดี่ยว แต่นั่นเป็นเพราะคนพวกนั้นมีจิตใจสกปรกและมุ่งร้าย แต่วันนี้... สามีผู้ซื่อสัตย์และคอยช่วยเหลือingทุกอย่าง กำลังยืนอยู่ตรงหน้า และเอ่ยถามความลับที่ใหญ่ที่สุดของนางด้วยความห่วงหาอาทร ไม่ใช่ความโลภ "ถ้าข้าบอกว่า... สิ่งเหล่านี้มันติดตัวข้ามาตั้งแต่เกิด เป็นความลับที่อันตรายและอาจทำให้เราเดือดร้อน ท่านยังจะอยากรู้มันอยู่อีกหรือคะ" หลินซีตัดสินใจเปลี่ยนท่าที น้ำเสียงอ่อนลง แววตาฉายความลังเลและเปราะบางอย่างที่หาดูได้ยาก เฟยหรงนิ่งงันไปครู่ใหญ่ มือหนายื่นออกไปปัดเศษแป้งสีขาวที่ติดอยู่ข้างแก้มเนียนของนางออกอย่างแผ่วเบา สัมผัสอุ่นซ่านจากปลายนิ้วของเขาทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ "ต่อให้ความลับของเจ้าคือการดึงดวงดาวลงมาจากท้องฟ้า หรือซ่อนกองทัพเอาไว้ในอากาศ..." เฟยหรงกระซิบชิดริมหู เสียงทุ้มต่ำพร่าเลือนแต่หนักแน่นมั่นคง "ขอแค่เป็นสิ่งที่ปลอดภัยสำหรับตัวเจ้า ข้าก็ไม่สนใจทั้งสิ้น สิ่งเดียวที่ข้าสนใจ... คือความปลอดภัยของเจ้า และรอยยิ้มเวลาที่ได้ทำขนมพวกนี้ต่างหาก" คำพูดนั้นสะท้านลึกเข้าไปถึงก้นบึ้งหัวใจ หลินซีเบิกตากว้างเล็กน้อย นางไม่คาดคิดเลยว่าบุรุษในยุคโบราณผู้เติบโตมาในค่ายทหาร จะมีความคิดที่เปิดกว้างและให้เกียรติความเป็นส่วนตัวของภรรยาได้ถึงเพียงนี้ บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกโอบล้อมด้วยความอบอุ่นที่มากกว่าเตาอบขนมปังเสียอีก กลิ่นหอมของเนยและวานิลลาผสานกับกลิ่นกายสะอาดสะอ้านของชายหนุ่ม ชวนให้เคลิบเคลิ้มจนแทบละลาย ทว่าในวินาทีที่หัวใจของหลินซีเริ่มผ่อนคลายและเตรียมจะเอ่ยปากบอกความจริงบางส่วนแก่เขา... *ก๊อกๆๆ!* เสียงทุบประตูหน้าบ้านดังขึ้นอย่างรุนแรงและไร้มารยาท ทำลายบรรยากาศอันน่าพึงพอใจลงในพริบตา ตามมาด้วยเสียงโวยวายแหลมสูงคุ้นหูที่ตะโกนแผดเสียงเข้ามาจนทะลุกำแพง "นังหลินซี! นังหลินซีตัวดี! แกหลบหัวอยู่ข้างในใช่ไหม ออกมาเดี๋ยวนี้! แกกล้าดียังไงถึงไปแย่งลูกค้าซื้อแป้งโม่หินชั้นดีของตระกูลเราไปหมดตลาด แถมยังกล้าหักหน้าฉันต่อหน้าชาวบ้านอีก! เปิดประตูเดี๋ยวนี้ นังสารเลว!" เสียงแหลมปรี๊ดนั้นไม่ใช่ใครอื่น นอกจากป้าสะใภ้จอมโลภที่ตามมาอาละวาดถึงหน้าบ้าน หลังจากที่แผนการผูกขาดการค้าแป้งในตลาดถูกหลินซีใช้กลยุทธ์เหนือชั้นหักหน้าจนป่นปี้ เฟยหรงขมวดคิ้วมุ่น ใบหน้าคมคายฉายแววดุดันขึ้นมาทันที รังสีอำมหิตของอดีตแม่ทัพแผ่ซ่านออกมาจนน่ากลัว เขากำมือแน่นเตรียมจะเดินออกไปจัดการปัญหาเรื้อรังนี้ให้จบสิ้น ทว่า หลินซีกลับเอื้อมมือไปคว้าชายเสื้อของเขาไว้เสียก่อน รอยยิ้มเย็นเยียบผุดขึ้นที่มุมปาก ดวงตาคู่สวยประกายแสงวาวโรจน์ด้วยความสนุกสนานผสมผสานกับความเจ้าเล่ห์ดั่งแม่ค้ามือฉกาจ "เดี๋ยวก่อนค่ะ ท่านพี่..." หลินซีเอ่ยเสียงหวาน ทว่าแววตากลับเต็มไปด้วยความดุร้ายที่พร้อมขย้ำเหยื่อ "คนพวกนั้นมาหาเรื่องเองถึงที่... สงสัยว่าขนมปังล็อตใหม่ที่เพิ่งออกจากเตาร้อนๆ คงต้องหาหนูทดลองรสชาติเสียหน่อยแล้วกระมั้งคะ" นางหันไปหยิบถาดขนมปังไส้พริกไทยดำสูตรเผ็ดร้อนพิเศษ ที่เพิ่งเรียกออกมาจากมิติลับสดๆ ร้อนๆ ควันพวยพุ่งส่งกลิ่นหอมฉุนเตะจมูกผสมผสานความเผ็ดร้อนรุนแรง ชวนให้คนที่ได้กินต้องน้ำตาเล็ดอย่างแน่นอน เฟยหรงมองรอยยิ้มของภรรยาแล้วมุมปากก็กระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ความโกรธเมื่อครู่มลายหายไปสิ้น กลายเป็นความเอ็นดูระคนขบขัน เขาพยักหน้ารับเบาๆ พร้อมกับผายมือให้อภิสิทธิ์แก่แม่ค้าตัวแสบเต็มที่ หลินซีสูดหายใจเข้าลึก 1 ครั้ง ก่อนจะก้าวเท้าฉับๆ ไปปลดกลอนประตูบ้าน โดยไม่รู้เลยว่า... ร่างเงาปริศนาที่ยืนแอบซุ่มอยู่มุมมืดนอกรั้วบ้าน กำลังจ้องมองเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยแววตาเป็นประกายแปลกประหลาด และกระดาษแผ่นหนึ่งในมือของคนผู้นั้น ก็มีภาพวาดแปลกๆ ที่ระบุพิกัดของ "มิติลับ" อย่างแม่นยำ ราวกับเขารอเวลานี้มานานแล้ว! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลิ้มรสความหอมหวานนี้ไปพร้อมกับหลินซีนะคะ!