งานประมูลเปลี่ยนโลก

เสียงปรบมืออึกทึกในห้องจัดประมูลระดับ V.V.I.P. ของโรงแรมแกรนด์รอยัลพลัสเงียบลงทันที เมื่อผู้ดำเนินรายการประกาศชื่อไอเทมชิ้นสุดท้ายของค่ำคืนนี้ "ศิลาแห่งราชันมังกรโบราณ" เรลิกส์ระดับเอสเอสที่สมาคมฮันเตอร์นานาชาติตีราคาเริ่มต้นไว้สูงถึงห้าร้อยล้านเครดิต รินขยับตัวเข้ามาใกล้คินเล็กน้อย มือเรียวบางของเธอเอื้อมมาแตะชายเสื้อสูทของเขาอย่างกังวล ดวงตากลมโตฉายแววไม่มั่นใจ แม้เธอจะรู้ว่าสามีของเธอในตอนนี้ไม่ใช่หนุ่มส่งของยากจนคนเดิมอีกต่อไป แต่ตัวเลขระดับพันล้านก็ยังเป็นสิ่งที่เกินกว่าสามัญสำนึกจะรับไหว "คินคะ... เอ่อ พี่คิน... มันแพงเกินไปหรือเปล่าครับ" รินเผลอหลุดคำพูดด้วยความคุ้นชิน แต่คินเพียงแค่ส่งยิ้มอบอุ่น มือหนาเอื้อมไปกุมมืออันเย็นเฉียบของเธอไว้ พร้อมกับลูบหลังมือเบาๆ อย่างทะนุถนอม "เพื่อหนูรินแล้ว ต่อให้ต้องซื้อตึกนี้ทั้งตึก พี่ก็ทำได้ครับ ไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกนะคนดี" คำพูดที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจและสายตาที่สื่อความคลั่งรักอย่างไม่ปิดบังทำเอาหัวใจของรินเต้นระรัว ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย เธอซบหน้าลงกับไหล่กว้างของเขาชั่วครู่ท่ามกลางสายตานับร้อยคู่ในห้องประมูลที่มองมาด้วยความริษยาและดูแคลน ที่นั่งแถวหน้าสุด ธันวา ทายาทมหาเศรษฐีอันดับต้นๆ ของเมืองหลวง หันกลับมามองด้วยรอยเหยียดหยาม มุมปากของชายหนุ่มผู้สวมสูทสั่งตัดราคาแพงกระตุกยิ้มเยาะ เขาเคาะนิ้วลงกับพนักเก้าอี้ด้วยความเย่อหยิ่ง "ไอ้เศษสวะ นึกว่าเกาะผู้หญิงกินแล้วจะมีปัญญามางานประมูลระดับนี้รึไงวะ" ธันวาหัวเราะในลำคอ เสียงดังพอให้คนรอบข้างได้ยิน "ศิลาชิ้นนั้นตระกูลของฉันจองไว้แล้ว แกไม่มีปัญญาแม้แต่จะเสนอราคาหรอกไอ้กระจอก!" คินไม่ได้หันไปมองแม้แต่หางตา ความเย็นชาแผ่ซ่านออกจากร่างของเขาจนอุณหภูมิรอบตัวลดลงวูบหนึ่ง เขาเป็นอดีตคนที่เคยถูกธันวารุมเหยียบย่ำและดูถูกเหยียดหยามจนแทบไม่เหลือความเป็นคนในอดีต แต่ในวันนี้... โลกใบนี้จะต้องสั่นสะเทือนภายใต้ฝ่าเท้าของเขา "ห้าร้อยล้านเครดิตครับ!" เสียงผู้ดำเนินรายการขานราคาเปิด "หนึ่งพันล้าน!" ธันวาชูแผ่นป้ายหมายเลขหนึ่งอย่างรวดเร็ว พร้อมกับหันมามองคินด้วยสายตาท้าทาย ราวกับจะประกาศให้ทุกคนรู้ว่าอำนาจเงินคือพระเจ้า และเขาคือผู้กุมมันไว้ เสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วห้อง หนึ่งพันล้านเครดิตในการเคาะครั้งแรก เป็นการปิดปากผู้ร่วมประมูลรายอื่นได้ทันที ไม่มีใครกล้าต่อกรกับตระกูลใหญ่ที่มีอิทธิพลทั้งในสมาคมฮันเตอร์และโลกธุรกิจ ผู้ดำเนินรายการกวาดสายตามองรอบห้อง "หนึ่งพันล้านครั้งที่หนึ่ง... หนึ่งพันล้านครั้งที่..." "สองพันล้านครับ" เสียงทุ้มนุ่มแต่ก้องกังวานด้วยอำนาจลึกลับดังขึ้นจากมุมมืดของห้อง V.V.I.P. ทุกลมหายใจในห้องราวกับหยุดชะงัก ธันวาหันขวับกลับมามองทันที ใบหน้าที่เคยยิ้มเยาะบิดเบี้ยวด้วยความตกใจ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความไม่อยากเชื่อว่าไอ้คนที่เขาเพิ่งเหยียดหยามไปเมื่อครู่ จะกล้าเปิดปากเสนอราคาที่สูงเป็นสองเท่าในพริบตาเดียว "แก... แกเอาเงินมาจากไหนวะไอ้คิน!" ธันวาตะโกนลั่นห้องจนหลุดมาดคุณชาย คินค่อยๆ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดปกเสื้อสูทเนื้อดีให้เข้าที่ ใบหน้าคมคายเรียบเฉยไร้ความรู้สึก สายตาที่ทอดมองไปยังธันวาราวกับกำลังมองมดปลวกใต้รองเท้า "สองพันล้านยังน้อยไปหน่อยนะครับ" คินเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่เย็นยะเยือกเสียจนสันหลังของทุกคนในห้องวาบหวิว "ระบบ... ช่วยจัดการโอนเงินส่วนที่เหลือให้เรียบร้อยทีครับ" [ติ๊ง! ตรวจพบการทำธุรกรรมวงเงินมหาศาล กำลังเชื่อมต่อกับระบบบัญชีไร้ขีดจำกัด...] [อนุมัติการชำระเงินจำนวน 2,000,000,000 เครดิต เรียบร้อยสมบูรณ์] เสียงแจ้งเตือนจากระบบลับดังขึ้นในโสตประสาทของคิน พร้อมๆ กับหน้าจอโฮโลแกรมสีดำสนิทที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศเบื้องหน้าเขา บัตรเครดิตสีดำสนิทลวดลายมังกรทองสลักชื่อของเขาเปล่งประกายแสงสีฟ้าจางๆ ออกมาสะกดทุกสายตาในห้อง คินหยิบบัตรเครดิตสีดำใบนั้นขึ้นมาถือไว้ด้วยท่าทางสบายๆ ก่อนจะโยนมันลงบนโต๊ะกระจกตรงหน้าเบาๆ เสียงกระทบเบาๆ แต่กลับดังสะท้อนก้องในความเงียบงันของห้องประมูล ธันวานั่งทรุดตัวลงบนเก้าอี้ ใบซีดเผือดราวกับคนใกล้ตาย เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มใบหน้าเมื่อตระหนักได้ว่า บัตรใบนั้น... คือบัตรที่แม้แต่ประธานาธิบดีสมาคมฮันเตอร์ก็ไม่มีสิทธิ์ครอบครอง รินมองแผ่นหลังอันกว้างใหญ่และมั่นคงของคนที่เธอรักด้วยดวงตาที่เอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความตื้นตัน มือบางของเธอบีบมือเขาแน่นขึ้น ราวกับกลัวว่าภาพความฝันอันยิ่งใหญ่นี้จะเลือนหายไปในอากาศ คินหันกลับมาส่งยิ้มอ่อนโยนให้รินเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่ดวงตาคู่คมจะหันกลับไปจ้องมองธันวาที่กำลังนั่งตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด "คุณบอกว่าผมไม่มีปัญญาใช่ไหมครับ... งั้นต่อจากนี้ เตรียมตัวรับผลลัพธ์ของการดูถูกคนอื่นให้ดีก็แล้วกัน" ผู้ดำเนินรายการกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะประกาศเสียงสั่นเครือ "พ...พะ...ผู้ชนะการประมูล... ท่านคิน ด้วยวงเงินสองพันล้านเครดิตครับ!" คินยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มอันตราย มือหนากดปุ่มบนสมาร์ทโฟนส่วนตัวเพื่อส่งข้อความคำสั่งสุดท้ายไปยังเครือข่ายธุรกิจทั่วโลก [ติ๊ง!] เสียงข้อความแจ้งเตือนดังขึ้นพร้อมกันบนสมาร์ทโฟนของบรรดาผู้บริหารตระกูลใหญ่ทุกแห่งในประเทศ รวมถึงโทรศัพท์มือถือของธันวาที่สั่นรัวไม่หยุด หน้าจอของธันวาแสดงข้อความสั้นๆ เพียงบรรทัดเดียวที่ทำให้เข่าของทายาทมหาเศรษฐีทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นทันที "ทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลคุณ ถูกอายัดและซื้อกิจการโดยเครือข่ายของผมเสร็จสิ้นแล้ว... ณ วินาทีนี้ครับ" แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ เงาฮันเตอร์ไร้เงา