การพบกันที่ไม่มีใครคาดคิด

กลิ่นอายของกระดาษเอกสารคดีราคาแพง คละเคล้ากับความตึงเครียดที่ลอยวนอยู่ในห้องประชุมใหญ่ชั้นสี่สิบของสำนักงานกฎหมายชื่อดัง ไม่มีใครกล้าส่งเสียงดัง แม้กระทั่งเสียงลมหายใจยังต้องผ่อนให้เบาที่สุด เพราะบนหัวโต๊ะไม้มะฮอกกานีขัดเงาคือ “ศิลา” ทนายความมือหนึ่งผู้ไม่เคยลิ้มรสชาติคำว่าพ่ายแพ้ สายตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาราคาแพงกำลังกวาดมองเอกสารในมือด้วยความเฉชาชาญ คดีฉ้อโกงทรัพย์และฮุบที่ดินมูลค่าหลายพันล้านกำลังจะเริ่มต้นขึ้นในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ลูกความของเขาคือ “เมธาวี” ทายาทอสังหาริมทรัพย์ผู้ทรงอิทธิพล หล่อนนั่งไขว่ห้างส่งยิ้มเยือกเย็นมาให้เขาอย่างผู้กุมชัยชนะ เมธาวีต้องการให้ศิลาปิดปากพยานฝ่ายตรงข้ามให้เด็ดขาด ไม่ว่าจะด้วยวิธีสกปรกแค่ไหนก็ตาม ขอเพียงแค่ชนะ ศิลาไม่เคยปฏิเสธเงินมหาศาลและความท้าทาย เขายึดถือชัยชนะเป็นสรณะ โดยหลงลืมไปว่า หัวใจที่ด้านชาของตนเองนั้นเคยเหยียบย่ำสิ่งใดมาบ้างเมื่อห้าปีก่อน ประตูห้องประชุมถูกผลักเปิดออกช้าๆ พร้อมกับการก้าวเข้ามาของทีมทนายฝั่งโจทก์และพยานปากเอกที่ศาลเพิ่งอนุมัติให้นำสืบ ศิลาไม่ได้เงยหน้าขึ้นทันที เขายังคงตวัดปลายปากกาเซ็นชื่อลงบนเอกสารร่างคำฟ้องด้วยท่าทีเย่อหยิ่ง จนกระทั่งเสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนหยุดลงตรงหน้าเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม และกลิ่นน้ำหอมคุ้นจมูก... กลิ่นที่เคยฝังรากลึกอยู่ในความทรงจำส่วนที่ลึกที่สุดของหัวใจ ลอยแตะจมูกจนเขานิ่งชะงัก ปลายปากกาในมือหยุดกวาดตัวอักษร “ดิฉัน ‘ลัลนา’ ในฐานะพยานผู้เชี่ยวชาญด้านบัญชีและการเงิน และที่ปรึกษาอิสระของฝ่ายโจทก์ค่ะ” น้ำเสียงเรียบนิ่ง เย็นชา และทรงพลังก้องกังวานขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันของห้องประชุม ศิลาถึงกับต้องเงยหน้าขึ้นสบตาเจ้าของเสียงนั้นด้วยหัวใจที่กระตุกวูบราวกับถูกกระแสไฟฟ้าแรงสูงช็อตเข้าที่กลางอก โลกทั้งใบคล้ายหยุดหมุน ผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาในชุดสูทสีเทาเข้มเข้ารูป ดูสง่างาม ทว่าเยือกเย็นและไร้ซึ่งร่องรอยของความอ่อนแอ เธอดูนิ่งสนิทจนน่ากลัว ดวงตากลมโตคู่นั้นไม่ได้ฉายแววความเจ็บปวดหรือความโหยหาอย่างที่เขาเคยเห็นในวันสุดท้ายที่เธอถูกเขาขับไล่ออกจากบ้านอย่างไร้เยื่อใย มีเพียงความว่างเปล่า... และประกายความคมกริบของนักล่าที่พร้อมจะขยี้คู่ต่อสู้ให้แหลกคามือ ลัลนา... อดีตภรรยาที่เขาเคยตรายางว่าเธอเป็นแค่ภาระน่ารำคาญ ผู้หญิงที่เขาเคยสั่งด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่าให้ออกไปจากชีวิตและอย่ากลับมาให้เห็นหน้าอีก ลัลนาคนเดิมที่เคยร้องไห้อ้อนวอนแทบเท้าเขาในวันที่เธอตั้งครรภ์และไร้ที่พึ่งพิง หายลับไปอย่างไร้ร่องรอย เหลือเพียงผู้หญิงคนนี้... ผู้หญิงที่กุมหลักฐานชิ้นสำคัญที่จะพลิกเกมคดีนี้ และทำลายชื่อเสียงของเมธาวีรวมถึงตัวเขาจนไม่เหลือชิ้นดี ศิลาสูดลมหายใจเข้าปอดลึกเพื่อควบคุมอาการสั่นเทาที่ปลายนิ้ว เขาเป็นทนายความผู้ไร้หัวใจ แต่ในวินาทีนี้ หัวใจที่ด้านชามานานกลับเต้นรัวระรัวจนเจ็บแปลบ ใบหน้าหล่อเหลาซีดเผือดลงเล็กน้อยอย่างปิดไม่มิด เมธาวีที่นั่งอยู่ข้างๆ สังเกตเห็นความผิดปกติ จึงหันมามองเขาด้วยความสงสัย “คุณศิลาคะ มีปัญหาอะไรหรือเปล่า ทำไมหน้าซีดอย่างนั้น หรือว่าพยานปากนี้จะรับมือยาก?” เมธาวีเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงติดรำคาญเล็กน้อย ศิลาไม่ตอบ เขากลืนก้อนความขมขื่นลงคออย่างยากลำบาก สายตานิ่งสนิทคู่นั้นยังคงจ้องมองไปยังอดีตภรรยา ลัลนาไม่ได้หลบสายตา เธอสบตากับเขาตรงๆ มุมปากสวยยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้มีความยินดี มีเพียงความเย้ยหยันอันเงียบงันที่บาดลึกถึงกระดูกดำ “ดิฉันพร้อมจะให้การทุกอย่างตามเอกสารหลักฐานที่มีค่ะคุณทนายศิลา หวังว่าคุณคงจะเตรียมตัวมาดีพอสำหรับการซักค้านในชั้นศาลนะคะ” ลัลนากล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแฝงไปด้วยแรงอาฆาตมาดร้ายที่ซ่อนไว้อย่างแนบเนียน ศิลาขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้น เขารู้ทันทีว่าเกมนี้ไม่ใช่แค่คดีความธรรมดา แต่นี่คือเกมเอาคืนที่ลัลนาจงใจวางแผนก้าวเข้ามาในชีวิตเขาอย่างเลือดเย็น และเธอไม่ได้มาในฐานะเหยื่อที่รอให้เขาเหยียบย่ำอีกต่อไปแล้ว แต่เธอคือพายุลูกใหญ่ที่จะพัดพาชีวิตและหน้าที่การงานของเขาให้พังทลายลงไม่เป็นท่า ระหว่างที่ศิลากำลังพยายามรวบรวมสติ ท่ามกลางบรรยากาศที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะ ประตูเปิดออกพร้อมกับร่างเล็กป้อมของเด็กชายวัยประมาณสี่ขวบในชุดนักเรียนอนุบาล วิ่งเตาะแตะเข้ามาในห้องประชุมเพราะเข้าใจผิดคิดว่าเป็นห้องพักของมารดา “คุณแม่ครับ... คุณครูบอกว่าหมดเวลาเรียนแล้วครับ” เสียงใสแจ๋วเอ่ยเรียก พร้อมกับดึงชายเสื้อสูทของลัลนา ดวงตากลมโตและใบหน้าน่ารักจิ้มลิ้มที่เงยขึ้นมองมารดานั้น... ถอดแบบพิมพ์เดียวกันกับศิลาราวกับแกะ ศิลาช็อกค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง เมื่อเด็กน้อยหันมาสบตากับเขาตรงๆ และเอียงคอถามด้วยความไร้เดียงสา "คุณลุงหน้าดุคนนี้ เป็นใครเหรอครับคุณแม่?" (ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนผลงานของ "กระจกเงาสะท้อนใจ"เสมอนะคะ)