ข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้

กลิ่นหอมกรุ่นของกาแฟเกรดพรีเมียมที่ลอยวนอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวบนชั้นเจ็ดสิบห้าของตึกระฟ้าใจกลางมหานคร ไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศความตึงเครียดผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย รินรดากวาดสายตามองเอกสารสัญญาสีขาวสะอาดที่วางอยู่ตรงหน้าอย่างพิจารณา ปลายนิ้วเรียวสวยภายใต้ชุดสูทลำลองราคาประหยัดแต่วางตัวอย่างสง่างามแตะลงบนขอบกระดาษแผ่นนั้นเบาๆ หัวใจดวงที่เคยถูกเหยียบย่ำจนแทบแหลقสลายจากฝีมือของคนอย่างเมธา กำลังเต้นระรัวด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งระแวง ระมัดระวัง และท้าทาย "คุณกำลังเล่นเกมอะไรอยู่กันแน่คะ คุณคินน์" รินรดาเงยหน้าขึ้นสบตาคมกริบของประธานหนุ่มแห่งอาณาจักรธุรกิจหมื่นล้าน รอยยิ้มบางเบาที่ประดับอยู่บนมุมปากของเขาช่างทรงพลังและเยือกเย็นเสียจนคนมองรู้สึกเหมือนกำลังยืนอยู่ริมหน้าผาสูงชัน คินน์ไม่ได้หลบสายตา เธอเห็นความชื่นชมระคนเอ็นดูฉายชัดอยู่ในแววตานั้น แต่มันถูกกลบไว้ด้วยความเด็ดขาดของนักล่าที่กุมไพ่เหนือกว่าทุกใบ "ผมไม่ได้เล่นเกม รินรดา..." เสียงทุ้มต่ำทรงเสน่ห์เอ่ยขึ้นอย่างเชื่องช้า ขณะที่เขายื่นมือไปหยิบถ้วยกาแฟขึ้นจิบ "ผมแค่กำลังยื่นกระดานหมากรุกกระดานใหม่ให้กับคนที่คู่ควรจะชนะตั้งแต่แรกต่างหากล่ะ" คำพูดนั้นสะท้อนก้องอยู่ในความเงียบ รินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอยังจำความรู้สึกในวันที่ถูกเมธาและพวกพ้องรุมฉีกทึ้งผลงานการออกแบบชิ้นเอก แล้วประกาศกร้าวต่อหน้าสื่อมวลชนว่าเธอเป็นเพียงแค่โจรขโมยไอเดียได้อย่างแม่นยำ วันนั้นเธอไม่มีแม้แต่เสียงจะแก้ตัว ไม่มีเงินแม้แต่จะจ้างทนายมาสู้คดี ความจนและคำดูถูกคือโซ่ตรวนที่ล่ามเธอไว้กับพื้นดิน แต่ตอนนี้... ผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงหน้าเธอกลับยื่นมือที่มีอำนาจล้นฟ้ามาให้ พร้อมกับสัญญาที่สามารถเนรมิตให้เธอกลับไปยืนอยู่บนจุดสูงสุดในฐานะดีไซเนอร์เจ้าของแบรนด์ตัวจริงเสียงจริง "ทำไมต้องเป็นฉันคะ?" รินรดายังคงตั้งคำถาม ดวงตากลมโตฉายแววระแวดระวัง "โลกนี้มีดีไซเนอร์เก่งๆ มากมายที่พร้อมจะทำงานให้คุณ ทำไมคุณถึงต้องลงทุนมหาศาลเพื่อดึงผู้หญิงที่เพิ่งตกเป็นข่าวอื้อฉาวอย่างฉันมาอยู่ใต้สังกัด" คินน์วางถ้วยกาแฟลงกระทบกับจานรองเสียงดังฟังชัด เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวภายใต้กางเกงสูทสั่งตัดพิเศษก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงาน โน้มตัวลงมาเล็กน้อยจนรินรดาต้องเผลอเอนหลังหนีโดยสัญชาตญาณ กลิ่นกายสะอาดสะอ้านผสมผสานกับความเย้ายวนแบบผู้ชายทรงอำนาจลอยเข้าแตะจมูก "เพราะพวกเขามีฝีมือ แต่ไม่มี 'ความแค้น' ที่หอมหวานพอจะทำให้ไฟในตัวลุกโชนเหมือนคุณ..." คินน์กระซิบด้วยน้ำเสียงกระซิบกระซาบที่ทรงพลังจนขนลุก "และที่สำคัญที่สุด... ผมเกลียดคนพวกนั้นที่ขโมยของที่ไม่ใช่ของตัวเองมาตลอดชีวิต และผมชอบเห็นพวกมันดิ้นรนเวลาที่สูญเสียทุกอย่างไปมากกว่า" รินรดานิ่งอึ้ง หัวใจเต้นแรงขึ้นจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ความโกรธแค้นที่เธอพยายามกดทับมันไว้ด้วยความอดทน ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้งด้วยคำพูดเพียงไม่กี่ประโยคของเขา ชายคนนี้อ่านใจเธอทะลุปรุโปร่ง และเขารู้ดีว่าจุดอ่อนและจุดแข็งของเธอคืออะไร เธอก้มลงมองเอกสารสัญญาอีกครั้ง ข้อเสนอในนั้นช่างเย้ายวนใจจนน่าตกใจ อิสระในการออกแบบ งบประมาณที่ไม่จำกัด ทีมงานมืออาชีพ และที่สำคัญที่สุดคือการใช้ชื่อแบรนด์ของเธอเองอย่างเต็มภาคภูมิ ภายใต้ร่มเงาการคุ้มครองทางกฎหมายของกลุ่มบริษัทคินน์ ซึ่งต่อให้เมธากับบริษัทเน่าๆ ของมันเอาเงินมาถมทั้งบริษัท ก็ไม่มีปัญญาแม้แต่จะซื้อเศษกระดาษในสัญญานี้ด้วยซ้ำ "ถ้าฉันเซ็น... ฉันต้องแลกด้วยอะไรคะ?" รินรดาเงยหน้าขึ้นถาม น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงด้วยความเด็ดเดี่ยว เธอรู้ดีว่าในโลกธุรกิจไม่มีของฟรี และมื้ออาหารที่อร่อยที่สุดมักจะมีราคาแพงลิบลิ่วเสมอ คินน์หัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจอย่างยิ่ง เขายืดตัวตรงแล้วเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "แลกกับการเป็นราชินีบนบัลลังก์ที่คุณควรจะได้ครอบครอง... และการทำให้พวกที่เคยเหยียบย่ำคุณ ต้องคุกเข่าลงแทบเท้าเพื่อขอความเมตตาจากคุณด้วยมือของคุณเอง" รินรดากำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ ความลังเลที่เคยมีมลายหายไปในพริบตา แทนที่ด้วยความกระหายที่จะเห็นความพินาศของพวกคนหน้าตัวเมียเหล่านั้น เธอยื่นมือออกไปหยิบปากกาหมึกซึมราคาแพงที่คินน์วางเตรียมไว้ให้อย่างรู้ใจ ปลายปากกาจรดลงบนกระดาษสีขาวด้วยมือที่มั่นคงไม่มีอาการสั่นแม้แต่น้อย ทว่า ในวินาทีที่เธอกำลังจะจรดลายเซ็นลงไป เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินและเสียงฝีเท้าเร่งรีบจากภายนอกห้องทำงานก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน ประตูห้องถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาทโดยเลขานุการส่วนตัวของคินน์ที่มีสีหน้าซีดเผือด "ท่านประธานครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ... ทางด้านคุณเมธาบุกเข้ามาที่ชั้นล่าง พร้อมกับนักข่าวสำนักใหญ่ทุกช่อง ประกาศกร้าวว่าจะมาแฉความจริงเรื่องที่คุณให้ที่พักพิงกับคนขโมยผลงานครับ!" รินรดาชะงักมือที่ถือปากกาค้างไว้ทันที ดวงตาคู่สวยหันกลับไปสบตากับคินน์ที่ตอนนี้รอยยิ้มบนมุมปากกลับยิ่งทวีความเยือกเย็นและน่ากลัวขึ้นเป็นร้อยเท่า เค้กวานิลลาขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและร่วมลุ้นไปกับความสะใจในบทนี้นะคะ