กว้านซื้อหุ้นคืนทั้งหมด

"เชิญคุณลินดาเซ็นเอกสารตรงนี้ได้เลยค่ะ ทุกอย่างเรียบร้อยตามเงื่อนไขที่ตกลงกันไว้ค่ะ" เสียงของทนายความอาวุโสประจำตลาดหลักทรัพย์ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องประชุมใหญ่ บรรยากาศภายในห้องเวลานี้กดดันจนแทบหายใจไม่ออก เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายขึ้นตามขมับของคณะกรรมการบริหารตระกูลอัครเดชานันท์ ทุกสายตาต่างจดจ้องมองร่างระหงในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีขาวมุกของ ลินดา อดีตคุณหนูตกอับที่พวกเขากล้าแม้กระทั่งเหยียบย่ำศักดิ์ศรีในวันที่เธอล้มลง แต่ในวันนี้... เธอกลับมาในฐานะ 'ผู้ถือหุ้นใหญ่' ที่กุมชะตากรรมของบริษัทคู่แข่งรายนี้ไว้ในกำมือทั้งหมด ลินดายกยิ้มมุมปากอย่างเหนือชั้น ดวงตาคู่คมกวาดมองใบหน้าซีดเผือดของ คีย์ อดีตคู่หมั้นหนุ่มผู้เคยเย่อหยิ่งและผลักไสเธออย่างไม่ใยดี ในยามนี้ ชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมคนนั้นกลับมีสภาพไม่ต่างอะไรจากสุนัขจนตรอก ร่างสูงใหญ่สั่นเทาเล็กน้อยขณะมองดูปากกาParkerทองคำแท้ในมือของหญิงสาวจรดลงบนกระดาษแผ่นสำคัญ จดรหัสผ่านระบบช้อปปิ้งมหาเทพเมื่อครู่ยังคงสั่นสะเทือนความรู้สึกของคนทั้งห้อง ยอดเงินโอนระดับหมื่นล้านถูกกดส่งผ่านปลายนิ้วเรียวอย่างไม่กะพริบตา ไม่ใช่แค่การซื้อหุ้นธรรมดา แต่เป็นการกว้านซื้อ 'หุ้นคืนทั้งหมด' จนหมดจด ทำให้ตระกูลอัครเดชานันท์สูญเสียสิทธิ์ในการบริหารไปโดยปริยาย "น่าแปลกนะคะ..." ลินดาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนทุกคนในห้องต้องสะดุ้ง "ตอนที่พวกคุณพยายามเขี่ยฉันออกไปจากชีวิตและธุรกิจเมื่อหลายเดือนก่อน พวกคุณคงไม่คาดคิดสินะคะ ว่าจะมีวันที่ฉันหอบเงินสดมหาศาลกลับมาซื้อตึกนี้... ทั้งตึก" "ลินดา! คุณทำแบบนี้มันเกินไปแล้วนะ!" คีย์ทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาตบโต๊ะลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธเกรี้ยว ดวงตาแดงก่ำเต็มไปด้วยความเคียดแค้นผสมผสานกับความสิ้นหวัง "นี่มันบริษัทของตระกูลเรา! คุณใช้วิธีสกปรกอะไรกว้านซื้อหุ้นทั้งหมดมาได้ในเวลาแค่ชั่วโมงเดียว!" ลินดาหัวנסเราะในลำคอเบาๆ ช่างเป็นเสียงที่ไพเราะแต่เย็นเยียบจนน่าขนลุก เธอนั่งไขว่ห้างอย่างสง่างาม เอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังแท้ราคาแพงระยับที่ตอนนี้เธอเป็นเจ้าของอย่างสมบูรณ์แบบ "วิธีสกปรกงั้นเหรอคะคุณคีย์?" เธอย้อนถามเสียงใส นัยน์ตาส่อแววเย้ยหยันชัดเจน "คำนี้ควรใช้กับพวกคุณมากกว่านะคะ ตอนที่ฉันถูกพวกคุณรุมรังแกและยึดทุกอย่างไป ทำไมคุณถึงไม่คิดว่ามันเกินไปบ้างล่ะคะ? อ้อ... ลืมไปค่ะ คนเห็นแก่ตัวอย่างคุณ คงจำไม่ได้หรอoryว่าเคยเหยียบย่ำใครไว้บ้าง" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องประชุมอีกครั้ง ไม่มีกรรมการคนไหนกล้าปริปากพูดเข้าข้างคีย์แม้แต่คนเดียว ทุกคนต่างก้มหน้าหลบสายตา เพราะพวกเขารู้ดีว่าอนาคตทางการเงินทั้งหมดอยู่ในกำมือของผู้หญิงที่พวกเขาเคยดูถูกเหียดหยาม คีย์ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้อีกครั้งราวกับคนไร้เรี่ยวแรง ความเย่อหยิ่งทระงاسةทั้งหมดพังทลายลงไม่เป็นท่า เขาจ้องมองลินดาด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป มันไม่ใช่ความโกรธอีกต่อไปแล้ว แต่มันคือความเวทนาต่อตัวเอง และความรู้สึกโหยหาอดีตที่โง่เขลา เขาเคยมีเพชรเม็ดงามอยู่ในมือแต่กลับโยนมันทิ้งไปอย่างไร้ค่า เพื่อวิ่งตามภาพลวงตา "ลินดา... ผมขอร้อง..." เสียงของคีย์สั่นเครือ เขากลืนก้อนสะอื้นลงคออย่างยากลำบาก ยอมทิ้งศักดิ์ศรีทั้งหมดที่มีเพื่อเอ่ยคำขอร้องที่น่าสมเพชที่สุดในชีวิต "ให้โอกาสผมอีกสักครั้งเถอะนะ... เรื่องระหว่างเรา... เราเริ่มต้นใหม่กันได้ใช่ไหม? ผมรู้ว่าคุณยังมีความรู้สึกดีๆ ให้ผมอยู่บ้าง..." คำพูดนั้นทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของลินดาจางหายไปแทนที่ด้วยความเย็นชา เธอมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยสายตาที่ว่างเปล่า ราวกับเขากล่าวถ้อยคำที่น่ารังเกียจที่สุดในโลก "เริ่มต้นใหม่?" ลินดาทวนคำ เสียงหัวเราะเบาๆ หลุดออกมาจากริมฝีปากเคลือบลิปสติกสีแดงเพลิง "คุณเอาสมองส่วนไหนคิดคะ ว่าผู้หญิงที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร จะยอมเก็บขยะชิ้นเดิมที่ตัวเองเคยทิ้งลงถังกลับมาไว้บนเตียงอีก?" ประโยคเชือดเฉือนนั้นทำเอาคีย์หน้าชาดิก ราวกับถูกตบด้วยฝ่าเหล็กนับครั้งไม่ถ้วน ความเจ็บปวดแล่นริ้วไปทั่วอกจนหายใจไม่ออก เขาได้แต่นั่งอ้าปากค้าง พูดไม่ออกบอกไม่ถูก ทำได้เพียงมองดูอดีตคู่หมั้นสาวลุกขึ้นยืนจัดเสื้อสูทให้เข้ารูปอย่างใจเย็น "การประชุมผู้ถือหุ้นนัดพิเศษเพื่อปลดคณะกรรมการชุดเก่า... เริ่มต้นได้เลยค่ะทนาย" ลินดาเอ่ยสั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด เธอหันหลังให้กับอดีตคู่หมั้นผู้พ่ายแพ้โดยไม่ชายตาแลอีกเลยแม้แต่น้อย ก้าวเดินมั่นคงมุ่งหน้าไป,ประตูกระจกบานใหญ่ที่เปิดรอรับอนาคตอันรุ่งโรจน์ของเธอ ทว่า ขณะที่เธอกำลังก้าวพ้นขอบประตูห้องประชุมนั้นเอง เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทก็สั่นเตือนขึ้นมาเบาๆ พร้อมกับหน้าจอระบบช้อปปิ้งมหาเทพที่เด้งข้อความด่วนสีแดงฉานขึ้นมาโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการโอนเงินจำนวน 50,000 ล้านบาทจากบัญชีปริศนา... เข้าซื้อหุ้นใหญ่ที่สุดในเครือบริษัทแม่ของคุณในวินาทีนี้!]* ลินดาชะงักฝีเท้าลงทันที ขนกายลุกชันขึ้นพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย เมื่อเงาสะท้อนจากกระจกใสเผยให้เห็นร่างสูงโปรดของใครบางคนกำลังก้าวออกมาจากลิฟต์ส่วนตัว พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่เธอจำได้ไม่มีวันลืม ขอขอบพระคุณคุณรี้ดทุกท่านที่แวะมาติดตามความสะใจในตอนนี้มากๆ เลยนะคะ!