คลาสขยะในวันสิ้นหวัง

กลิ่นคาวเลือดและสนิมเหล็กคละคลุ้งจนแสบจมูก ทว่าสิ่งที่บาดลึกยิ่งกว่าความเหม็นอับในดันเจี้ยนระดับ B "ซากปรักหักพังแห่งความตาย" กลับเป็นรอยยิ้มเยาะหยันบนใบหน้าของ 'มาร์ค' หัวหน้ากิลด์ฟีนิกซ์ผู้เรืองอำนาจ “อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนั้นเลย ริน นายมันก็เป็นแค่ฮันเตอร์คลาส E ไร้ค่าที่เกาะกิลด์เรากินเศษเงินมาตลอดห้าปี การส่งนายเป็นเหยื่อล่อราชสีห์เพลิงอัคคีในครั้งนี้ ถือว่านายได้ตอบแทนบุญคุณที่พวกเราเคยเมตตาชุบเลี้ยงก็แล้วกันนะ” เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของสมาชิกในปาร์ตี้ดังประสานกันก้องโถงหินอับทึบ รองเท้าบูทหนາหนักเตะกระแทกเข้าที่ซี่โครงของรินอย่างแรงจนร่างโปร่งปลิวไปกระแทกกับผนังถ้ำหินอัคนี รสชาติเค็มปร่าของเลือดไหลซึมออกจากมุมปาก ดวงตาคมกริบใต้เรือนผมสีดำสนิทไม่ได้แสดงความหวาดกลัวออกมาแม้แต่น้อย มีเพียงประกายความเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลกที่จดจำใบหน้าของพวกมันทุกคนไว้ในห้วeคำนึง เอลาร่า อดีตฮันเตอร์ระดับ S ที่ยืนพิงเสาหินอยู่ไม่ไกล พยายามจะก้าวเข้ามาช่วย แต่ถูกคมดาบของมาร์คจ่อที่ลำคอระหงเสียก่อน สภาพของนางในยามนี้ไร้ซึ่งพลังปราณระดับสูงที่เคยสั่นสะเทือนปฐพี มีเพียงร่องรอยบาดแผลจากการถูกหักหลังและสายตาที่อัดแน่นด้วยความแค้นเคือง นางส่งสายตาผูกพันมาที่ริน—สายตาที่บอกว่า *'อดทนไว้ เราต้องรอด'* ครืนนน! ประตูศิลาโบราณน้ำหนักนับหมื่นตันเลื่อนปิดลงอย่างช้าๆ ตัดขาดแสงสว่างสุดท้ายจากโลกภายนอก มาร์คและพรรคพวกทิ้งรินไว้เบื้องหลังท่ามกลางความมืดมิดและเสียงคำรามก้องของราชสีห์เพลิงอัคคีที่กำลังตื่นจากการจำศีลในความมืดมิด ความเงียบงันเข้าปกคลุมชั่วขณะ รินค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นยืนช้าๆ ความเจ็บปวดจากบาดแผลทั่วร่างถูกสกัดกั้นด้วยจิตใจที่แข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้า เขาคุกเข่าลงบนพื้นหิน มือเรียวเอื้อมไปสัมผัสกับเศษซากศพของฮันเตอร์รุ่นก่อนหน้าที่นอนเกลื่อนกลาด นี่คือจุดจบของคนไร้ค่าในสายตาของโลกใบนี้สินะ... โลกที่วัดคุณค่าของมนุษย์ด้วยตัวเลขเลเวลและคลาสพลัง แต่สำหรับริน ความตายไม่ใช่จุดสิ้นสุด หากแต่เป็นจุดเริ่มต้นของการชำระบัญชี [ตรวจพบสภาวะชีวิตเข้าใกล้ขีดจำกัด...] [เงื่อนไขการตื่นรู้ของ "ระบบย้อนกระแสโลกาวินาศ" บรรลุครบถ้วน 100%] [กำลังทำการเชื่อมต่อกับจิตวิญญาณของผู้ครอบครอง...] เสียงสังเคราะห์จักรกลดังขึ้นในโสตประสาทอย่างกะทันหัน พร้อมกับแสงสีทองอร่ามที่ระเบิดออก [ยินดีด้วยครับ โฮสต์ริน ท่านได้รับการปลดล็อก 'ระบบย้อนกระแสโลกาวินาศ' ระดับสูงสุด] [สิทธิพิเศษเริ่มต้น: รีเซ็ตสถานะร่างกายทั้งหมด, ฟื้นฟูค่าพลังชีวิตเป็น 100%, และมอบคลาสลับ 'จักรพรรดิมิติเวลา' (Unique Class)] [คุณสมบัติพิเศษ: สามารถดึงเอาทักษะ ความทรงจำ และไอเทมจากอนาคตที่ยังไม่เกิดขึ้นมาใช้ได้ทันทีอย่างไร้ขีดจำกัด] รินหลับตาลงรับกระแสข้อมูลมหาศาลที่ไหลทะลักเข้าสู่สมอง ภาพเหตุการณ์ความล่มสลายของโลกในอีกสามปีข้างหน้า มารอสูรจากต่างมิติ และการทรยศหักหลังนับพันรูปแบบฉายชัดขึ้นมาในหัวราวกับภาพยนตร์ฉายซ้ำ รอยยิ้มเหยียดหยามผุดขึ้นที่มุมปากของชายหนุ่ม—รอยยิ้มเดียวกับที่พวกมาร์คมันใช้มองเขาเมื่อครู่นี้ แต่ทว่ามันเต็มไปด้วยอำนาจมหาศาลที่พร้อมจะพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน ตูมมม! เสียงคำรามก้องสะเทือนเลื่อนลั่น ราชสีห์เพลิงอัคคีขนาดมหึมาพุ่งทะยานออกมาจากเงาดำ ดวงตาสีเพลิงจ้องมองเหยื่อตัวจ้อยด้วยความกระหายเลือด มันอ้าปากกว้างเตรียมพ่นเปลวเพลิงแผดเผาให้ร่างนี้กลายเป็นจุล รินก้าวเท้าออกไปข้างหนึ่งอย่างไม่สะทกสะท้าน เขายกมือขึ้นช้าๆ ท่ามกลางคลื่นความร้อนที่แผดเผาผิวกาย ดวงตาส่องประกายสีทองเจิดจ้า "สัตว์เดรัจฉาน... แกบังอาจส่งเสียงดังเกินไปในอาณาเขตของฉันแล้วนะ" รินเอמהพึมพำด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าทรงพลังอำนาจจนกาลเวลาในรัศมีร้อยเมตรราวกับหยุดนิ่ง [ระบบกำลังประมวลผลการตอบโต้...] [ท่านได้ทำการเบิกถอนทักษะระดับเทพ: 'หัตถ์เทวะสลายดารา' จากคลังสมบัติแห่งอนาคต] สิ้นเสียงระบบ อากาศเบื้องหน้าของรินบิดเบี้ยวเป็นหลุมดำขนาดย่อม ฝ่ามือเรียวบางพุ่งทะยานออกไปข้างหน้าอย่างแม่นยำและรวดเร็วดั่งสายฟ้าแลบ ปะทะเข้ากับกรงเล็บมหึมาของราชสีห์เพลิงอัคคีชนิดที่อีกฝ่ายไม่ทันได้ตั้งตัว เอลาร่าที่นั่งรอความตายอยู่อีกด้านของประตูศิลา สะดุ้งเฮือกเมื่อได้ยินเสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวที่ดังเล็ดลอดเข้ามา นางเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงระคนไม่อยากเชื่อ เมื่อจู่ๆ รอยร้าวสีทองก็ปรากฏขึ้นบนบานประตูหินหนาที่ควรจะไม่มีวันเปิดออกได้จากภายใน และเสียงฝีเท้าอันมั่นคงของใครบางคนก็กำลังก้าวเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ... ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปพร้อมกับอำนาจอันไร้ขีดจำกัดนี้นะครับ