คุณหนูผู้โชคร้ายกับอาณาจักรเครื่องหอมที่ถูกลืม•ตอนที่ 15

พันธมิตรสายเปย์

ผลงานโดย ม่านหมอกโรแมนซ์
กลิ่นอายจางๆ ของน้ำมันหอมระเหยกลิ่น ‘ไวท์โลตัส’ ลอยอบอวลอยู่ทั่วห้องรับรองส่วนตัวชั้นบนสุดของหอการค้าตระกูลจ้าว—สถานที่ซึ่งขึ้นชื่อว่าต่อให้มีเงินทองกองเท่าภูเขาก็ใช่ว่าจะก้าวเข้ามาเหยียบได้ตามอำเภอใจ หากแต่ในยามนี้ หลินอวี้กลับกำลังนั่งไขว่หางอยู่อย่างสบายอารมณ์ ปลายเรียวนิ้วเรียวสวยกำลังหมุนจอกชาหยกเนื้อดีเล่นอย่างไม่ยี่ห้อต่อสายตาดุดันที่จับจ้องมาจากฝั่งตรงข้าม "เจ้ากล้าดียังไงถึงเสนอเงื่อนไขแบบนั้นกับสภาการค้า?" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ จ้าวเถียนหลง ผู้คุมกฎการค้าหนุ่มผู้ขึ้นชื่อเรื่องความไร้หัวใจและเด็ดขาด ปิดบัญชีการค้าในมือลงช้าๆ นัยน์ตาคมกริบราวกับพยัคฆ์ซ่อนเล็บจ้องมองหญิงสาวที่เคยถูกตราหน้าว่าเป็น ‘คุณหนูตกอับผู้ไร้ค่า’ ทว่าเวลานี้ เธอกลับสลัดคราบความอ่อนแอทิ้งไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงรัศมีของความมั่งคั่งและเย่อหยิ่งที่ทรงพลังเสียจนคนมองต้องหายใจติดขัด หลินอวี้เงยหน้าขึ้น รอยยิ้มบางเบาแต่แฝงความร้ายกาจปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างไม่ปิดบัง เธอกวาดสายตามองชายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในเมืองหลวงตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะหัวเราะเบาๆ ในลำคอ "ถ้าข้าไม่เสนอวิธีนั้น ท่านผู้คุมกฎจ้าวจะยอมเสียเวลามาพบข้าถึงที่นี่หรือคะ?" หลินอวี้เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทุกคำกลับเฉียบคมราวกับใบมีดที่เคลือบด้วยน้ำผึ้ง "ตระกูลลิ้มกำลังผูกขาดตลาดเครื่องหอมชั้นสูงก็จริง แต่พวกเขากำลังใช้ ‘วัตถุดิบปลอมปน’ เพื่อลดต้นทุน... ข้ามีสูตรลับเครื่องหอมแท้ดั้งเดิมที่สาบสูญไปเมื่อร้อยปีก่อนอยู่ในมือ และท่านเองก็ต้องการกำจัดพวกหน้าเนื้อใจเสือพวกนั้นออกไปจากสภาการค้าไม่ใช่หรือคะ?" บรรยากาศในห้องพลระอุขึ้นทันทีด้วยแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวของจ้าวเถียนหลง ชายหนุ่มไม่ได้โกรธเคือง ทว่ามุมปากกลับหยักยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่น้อยคนนักจะมีโอกาสได้เห็น—รอยยิ้มของนักล่าที่พบเหยื่ออันโอชะ ทว่ากลับไม่อยากขย้ำให้ตายคาอุ้งเท้า กลับอยากเก็บเอาไว้ข้างกายเพื่อครอบครองแต่เพียงผู้เดียว เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สาวเท้าเข้ามาใกล้โต๊ะชาช้าๆ กลิ่นอายบุรุษเพศที่ทรงอำนาจและเย้ายวนโชยเข้าปะทะจมูกจนหลินอวี้ต้องเผลอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว จ้าวเถียนหลงโน้มตัวลงมาใช้มือข้างหนึ่งค้ำพนักพิงเก้าอี้ของเธอไว้ กักตัวเธอไว้ในอาณาเขตของเขาอย่างแนบเนียน "เจ้าช่างกล้าหาญเสียจริง หลินอวี้... กล้าต่อรองกับพยัคฆ์อย่างข้า โดยไม่กลัวว่าจะถูกกินเข้าไปทั้งตัวเลยหรือ?" เสียงกระซิบแหบพร่าดังอยู่ข้างใบหู ไอร้อนจากลมหายใจของเขารดรินอยู่บริเวณต้นคอระหงจนขนลุกชัน ทว่าหลินอวี้หาใช่คุณหนูในห้องหอที่กรีดร้องด้วยความตกใจ เธอกลับเอียงคอเล็กน้อย ดวงตากลมโตคู่สวยสบตากับเขาตรงๆ โดยไม่มีทีท่าหวาดกลัวแม้แต่น้อย รอยยิ้มเย้ายวนถูกจุดขึ้นที่ริมฝีปากอวบอิ่ม "ถ้าพยัคฆ์ตัวนั้นฉลาดพอ... เขารู้ดีค่ะว่าควรจะ ‘ร่วมมือ’ กับเหยื่อ หรือจะปล่อยให้ผลประโยชน์มหาศาลหลุดมือไปต่อหน้าต่อตา" เธอยื่นมือเรียวไปแตะปกเสื้อคลุมผ้าไหมปักดิ้นทองของเขาเบาๆ ราวกับหยอกเย้า "ว่าอย่างไรคะ ท่านผู้คุมกฎจ้าว... ข้อเสนอของพันธมิตรสายเปย์เช่นข้า น่าสนใจพอที่จะทำให้ท่านเซ็นสัญญานี้ไหมคะ?" จ้าวเถียนหลงจ้องมองเรียวปากที่กำลังเอื้อnคำพูดท้าทายนั้นด้วยแววตาที่ลึกล้ำราวกับห้วงมหาสนิท ความรู้สึกบางอย่างที่เขาไม่เคยมีให้ใครกำลังก่อตัวขึ้นอย่างรุนแรง ความมุ่งมั่น ความฉลาดเป็นกรด และความร่ำรวยที่พร้อมจะพลิกแผ่นดินได้ของนางร้ายกลับใจผู้นี้ ทำให้หัวใจที่ด้านชาของเขากลับมาเต้นระรัวอีกครั้งอย่างบ้าคลั่ง ชายหนุ่มแค่นหัวเราะในลำคอด้วยความถูกใจ ก่อนจะหยิบตั๋วแลกเงินทองคำบริสุทธิ์มูลค่ามหาศาลที่ระบุวงเงินไม่จำกัด วางลงบนโต๊ะตรงหน้าเธออย่างใจป้ำ พร้อมกับเลื่อนเอกสารสิทธิ์ทางการค้าทั่วอาณาจักรไปให้ "ข้อเสนอของเจ้าน่าสนใจเกินกว่าจะปฏิเสธ..." จ้าวเถียนหลงกระซิบเสียงพร่าชิดริมใบหูของเธอ "และเพื่อแสดงความจริงใจในฐานะ ‘พันธมิตร’ ของเจ้า... หอการค้าทั่วทั้งสามอาณาจักร จะตกเป็นของเจ้าทันทีที่จรดปากกา" มือหนายื่นปากกาขนนกเคลือบทองคำแท้มาให้เธอ ทว่าในจังหวะที่หลินอวี้ยื่นมือไปรับ ประตูห้องรับรองก็ถูกกระชากเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับเสียงกรีดแหลมสูงของคู่หมั้นเก่าที่บุกเข้ามาด้วยความโกรธเกรี้ยว "หลินอวี้! นังสารเลว! เจ้ากล้าดียังไงถึงมาแย่งสัญญานี้ไปจากตระกูลของฉัน!" หลินอวี้ยังไม่ทันได้เอ่ยปากตอบโต้ จ้าวเถียนหลงก็ดึงร่างบางเข้ามาโอบกอดไว้แนบอกด้วยท่าทีแสดงความเป็นเจ้าของอย่างชัดเจน นัยน์ตาคมกริบกวาดมองผู้บุกรุกด้วยความเย็นชาไร้ปรานี ก่อนที่เขาจะกดประทับตราประจำตัวลงบนเอกสารสิทธิ์มูลค่าล้านตำลึงทองทันที พร้อมกับรอยยิ้มเย้ยหยันที่ส่งตรงไปยังคุณหนูตระกูลลิ้มที่ยืนหน้าซีดตัวสั่นด้วยความช็อกตาค้าง! "คนที่เจ้าควรเรียกว่า 'นายหญิง' ต่อไปนี้ ไม่ใช่ตระกูลลิ้ม... แต่คือภรรยาของข้าต่างหาก" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ม่านหมอกโรแมนซ์" มาโดยตลอดนะคะ หวังว่าจะชื่นชอบความฟินสะใจในบทนี้นะคะ!
สารจากนักเขียน (ม่านหมอกโรแมนซ์)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณหนูผู้โชคร้ายกับอาณาจักรเครื่องหอมที่ถูกลืม นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%