ล็อกอินเข้าสู่โลกแห่งความป่วน

"ถ้าแกยังเอาเงินเก็บก้อนสุดท้ายไปละลายกับโปรเจกต์บ้านนากลางกรุงนั่นอีกรอบ ฉันจะแจ้งความข้อหาเป็นบุคคลไร้ความสามารถทางจิตแล้วนะ ลีโอ!" เสียงแหลมสูงที่เจือความระอาอย่างถึงที่สุดดังทะลุผ่านเครื่องสื่อสารไร้สายรุ่นล่าสุด จนชายหนุ่มเจ้าของชื่อต้องรีบดึงมันออกจากหูแล้วทำหน้ายู่ รินะไม่เคยปรานีเขาเลยแม้แต่ครั้งเดียว ยิ่งตอนนี้เขากำลังยืนอยู่หน้าแคപ്ซูลเกมรุ่นท็อปที่ราคาแพงหูฉี่ กลางห้องเช่าขนาดกะทิจัดการกึ่งสตูดิโอ ความกดดันรอบตัวก็ยิ่งทวีความเข้มข้นขึ้นไปอีก ลีโอถอนหายใจยาวเหยียด ปลายนิ้วเรียวยาวลูบไล้ไปตามพื้นผิวโลหะสีมุกเงางามของเครื่อง "World of Beast" เกม VRMMO ฟอร์มยักษ์ที่ใช้ทุนสร้างมหาศาลและถูกโฆษณาว่าสมจริงที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ สำหรับคนอื่น มันคือสนามรบ พื้นที่ชิงอำนาจ หรือตลาดหุ้นแห่งใหม่ แต่สำหรับลีโอ... มันคือผืนแผ่นดินสุดท้ายที่ความฝันอันดื้อรั้นของเขาจะยังคงมีลมหายใจ "โธ่ รินะ เธอก็รู้ว่าที่ดินแปลงนั้นมันติดปัญหาข้อกฎหมายเรื่องเขตป่าสงวน ฉันไม่ได้อยากให้มันล่มส-..." "หยุด! เลิกแก้ตัวเรื่องฟาร์มหมูในฝันของนายได้แล้วค่ะ นี่มันโลกดิจิทัล นายจะไปสร้างฟาร์มเลี้ยงสัตว์ป่าแฟนตาซีในเกมออนไลน์ที่ขึ้นชื่อเรื่องมอนสเตอร์โหดหินเนี่ยนะ? สมองนายกระทบกระเทือนตอนตกจากหลังม้าที่ฟาร์มคุณลุงเมื่อปีที่แล้วหรือไง" เสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่จากปลายสายดังแทรกขึ้นมาทันที ราวกับเธอนั่งกุมขมับอยู่ตรงหน้าจริงๆ "เอาล่ะ เข้าเรื่อง รีบๆ ล็อกอินเข้าไปซะ ฉันรออยู่ที่เมืองเริ่มต้นเขตตะวันตก อย่าให้ฉันต้องเดินไปลากคอออกมาจากแคปซูลเองนะ" ติ๊ด! สายถูกตัดไปอย่างไร้เยื่อใย ลีโอยิ้มแห้งๆ ให้กับความใจร้อนของเพื่อนสาว ก่อนที่รอยยิ้มนั้นจะเปลี่ยนเป็นประกายความมุ่งมั่น ดวงตาสีน้ำตาลเข้มฉายแววความดื้อรั้นที่ซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทีสบายๆ เสมอ "ใครว่าฉันจะไปสู้รบตบมือกับใครกันล่ะ..." เขากระซิบกับตัวเองเบาๆ พลางก้าวขึ้นไปนอนราบลงบนเบาะรองรับสรีระที่ปรับอุณหภูมิให้อุ่นกำลังพอดี ฝาครอบแคปซูลเลื่อนปิดลงอย่างช้าๆ ตัดขาดจากโลกแห่งความเป็นจริง แสงไฟนีออนสีฟ้าพาสเทลสว่างวาบขึ้นเป็นจังหวะตามการเต้นของหัวใจ ความรู้สึกเย็นวาบแผ่ซ่านจากปลายนิ้วเท้าขึ้นมาถึงศีรษะ ชั่วพริบตาเดียว สติสัมปชัญญะทั้งหมดก็ถูกดึงดูดเข้าสู่ห้วงมิติแห่งข้อมูลอันไร้ขอบเขต *ยินดีต้อนรับสู่ "World of Beast" – โลกที่ทุกชีวิตมีความหมาย* เสียงระบบสังเคราะห์กังวานใสรา Bespoke AI ดังขึ้นในโสทประสาท พร้อมกับทิวทัศน์รอบตัวที่ค่อยๆ ปฏิสนธิขึ้นจากความว่างเปล่า จากความมืดมิดกลายเป็นผืนป่าโบราณที่ใบไม้ไหวตามแรงลม กลิ่นอายของดินชื้น กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ป่า และละอองหมอกสีขาวที่ลอยคลอเคลียอยู่ตามพื้นหญ้า ทุกอย่างสมจริงเสียจนแยกไม่ออกจากโลกจริง ลีโอกะพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับโฟกัส เบื้องหน้าของเขาคือแผงควบคุมโฮโลแกรมโปร่งแสงสำหรับขั้นตอนการสร้างตัวละคร รูปร่างหน้าตาถูกถอดแบบมาจากตัวจริงถึงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ ยกเว้นส่วนสูงที่เขาแอบเพิ่มให้อีกสองเซนติเมตร และเส้นผมสีน้ำตาลยุ่งเหยิงที่ถูกเซ็ตให้ดูเซอร์กว่าความเป็นจริงนิดหน่อย *กรุณาตั้งชื่อตัวละครของคุณค่ะ* นิ้วเรียวแตะลงบนแป้นพิมพ์ลอยตัว *-- ลีโอ --* *ชื่อนี้สามารถใช้งานได้ค่ะ ขั้นตอนต่อไป กรุณาเลือกคลาสเริ่มต้นของคุณ* หน้าต่างตัวเลือกคลาสปรากฏขึ้นเรียงรายเป็นแถวยาวเหยียด พร้อมภาพเคลื่อนไหวสามมิติประกอบการตัดสินใจ 'นักดาบเวท' (Swashbuckler) - โดดเด่นด้านความคล่องแคล่วและการโจมตีต่อเนื่อง 'นักเวทมนตร์ธาตุ' (Elementalist) - ทำลายล้างวงกว้าง รุนแรง แต่เปราะบาง 'นักบวชโลหิต' (Blood Priest) - สายซัพพอร์ต ฟื้นฟูพลังชีวิตและบัฟสถานะ 'นักล่าเงา' (Shadow Stalker) - ผู้เชี่ยวชาญการลอบเร้นและปลิดชีพในพริบตา ลีโอกวาดสายตามองผ่านคลาสยอดนิยมเหล่านี้ด้วยความรู้สึกเฉยเมย เขาไม่ได้ต้องการความโดดเด่นในสมรภูมิ ไม่ได้อยากเป็นวีรบุรุษผู้พิชิตดันเจี้ยน และไม่ได้สนใจอัตราการสร้างความเสียหายสูงสุด (DPS) ที่พวกเกมเมอร์ฮาร์ดคอร์พากันไขว่คว้า สิ่งที่เขาต้องการมีเพียงแค่... มุมสงบๆ สักมุม ที่ซึ่งเขาสามารถเฝ้ามองสิ่งมีชีวิตตัวน้อยเติบโตขึ้นด้วยความใส่ใจ นิ้วของเขาเลื่อนไปแตะที่มุมล่างสุดของหน้าจอ ซึ่งเป็นหมวดหมู่ 'อื่นๆ' ที่แทบไม่มีผู้เล่นคนไหนชายตาแล *ตัวเลือกคลาส: 'ชาวสวน' (Farmer) / 'ผู้ดูแลคอกสัตว์' (Ranch Hand) / 'นักท่องเที่ยว' (Tourist)* "อืม... คลาสชาวสวนนี่ก็น่าสนใจนะ ได้สกิลพรวนดินกับเร่งโตพืชผลด้วย แต่ถ้าจะเลี้ยงเจ้าพวกสัตว์ป่าตัวจิ๋ว... แบบนี้น่าจะเหมาะกว่า" ขณะที่ลีกำลังจะกดเลือกคลาส 'ผู้ดูแลคอกสัตว์' อยู่นั้นเอง ทันใดนั้น บรรยากาศรอบตัวก็เกิดความเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน! ท้องฟ้าสีครามสดใสเมื่อครู่กลับแปรเปลี่ยนเป็นสีม่วงเข้มอมเทาอย่างรวดเร็ว เมฆหมอกก่อตัวหนาทึบจนมองไม่เห็นดวงอาทิตย์ พื้นดินใต้ฝ่าเท้าสั่นสะเทือนเบาๆ ราวกับมีบางสิ่งที่ใหญ่โตมโหฬารกำลังเคลื่อนไหวอยู่ใต้เปลือกโลก เสียงคำรามต่ำทุศลลึกที่สะท้อนก้องกังวานจากมิติที่มองไม่เห็นดังขึ้นจนแก้วหูแทบแตก *คำเตือน! ตรวจพบความผิดปกติในระบบรากฐานข้อมูล...* *รหัสข้อผิดพลาด: ERROR-000-ANOMALY* *ผู้เล่น 'ลีโอ' มีคลื่นสมองและความปรารถนาภายในที่ตรงกับเงื่อนไขลับสุดยอด...* หน้าต่างโฮโลแกรมสีฟ้าใสทั้งหมดถูกกระชากหายไป แทนที่ด้วยหน้าต่างสีแดงฉานที่มีลวดลายอักขระโบราณขยับได้เหมือนมีชีวิต ตัวอักษรสีทองอร่ามค่อยๆ ปรากฏขึ้นทีละบรรทัดด้วยความเร็วสูง ท่ามกลางเสียงกระซิบปริศนากลាប់นับร้อยที่ดังประสานกันจนฟังไม่ได้ศัพท์ *เนื่องจากจิตวิญญาณแห่งการโอบกอดและพิทักษ์ได้ทะลุผ่านขีดจำกัดของระบบ...* *ระบบ 'World of Beast' ขอเสนอสิทธิพิเศษเฉพาะตัว...* ลีโอผอยลมหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความตกตะลึง ถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยสัญชาตญาณ "เดี๋ยวๆ นี่มันระบบบังคับยัดเยียดอะไรเนี่ย ฉันแค่อยากมาเปิดฟาร์มเลี้ยงกระต่ายนะ!" *ขอแสดงความยินดี! คุณได้รับอาชีพรับเชิญลับพิเศษระดับตำนาน...* *-- 'นักพิทักษ์มอนสเตอร์' (Monster Guardian) --* สิ้นเสียงประกาศก้องกังวาน ร่างกายของลีโอถูกอาบไล้ด้วยแสงสว่างสีเขียวมรกตและสีทองระยิบระยับ สัญลักษณ์รูปอุ้งเท้าสัตว์ประหลาดที่มีมงกุฎหนามล้อมรอบปรากฏขึ้นชั่วพริบตาบนหลังมือขวาของเขา ก่อนจะจางหายลงไปใต้ผิวหนัง กลายเป็นรอยสักจางๆ ที่แผ่ไออุ่นซ่านลึกถึงขั้วหัวใจ พร้อมกันนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นรัวเป็นชุดจนแทบฟังไม่ทัน *[คุณได้รับสกิลติดตัวระดับพระเจ้า: 'สายตาแห่งความเมตตา' - มองทะลุสถานะ ความรู้สึก และความลับของมอนสเตอร์ทุกระดับ]* *[คุณได้รับสกิลติดตัวระดับพระเจ้า: 'เสียงกระซิบแห่งพงไพร' - สื่อสารและทำความเข้าใจภาษามอนสเตอร์ได้โดยตรง]* *[คุณได้รับไอเทมเริ่มต้นพิเศษ: 'กระเป๋า มิติพิทักษ์' และ 'ไข่ปริศนาไร้ที่มา' จำนวน 1 ใบ]* น้ำหนักที่เพิ่มขึ้นบริเวณเอวทำให้ลีโอก้มลงมอง กระเป๋าหนังสีน้ำตาลเข้มดีไซน์วินเทจปรากฏขึ้นที่ข้างลำตัว พร้อมกับความรู้สึกยวบยาบเล็กน้อยจากด้านในราวกับมีบางสิ่งกำลังขยับตัวอยู่ ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง แสงสว่างรอบตัวก็ดับวูบลง ท้องฟ้ากลับคืนสู่สภาพปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เสียงลมพัดผ่านยอดไม้ดังแผ่วเบาอีกครั้ง ริมฝีปากของลีโออ้าค้าง ดวงเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจระคนตื่นตระหนก เขายังไม่ทันได้เอ่ยปากถามระบบสักคำ ฝาครอบแคปซูลในโลกจริงก็ส่งเสียงเตือนเบาๆ พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมส่วนตัวที่แสดงข้อความกระพริบสีแดงเด่นชัดจากรินะ *รินะ: "นี่นาย! ล็อกอินเข้ามาตั้งนานทำไมยังไม่โผล่มาที่จุดนัดพบอีกยะ? หรือว่าช็อคตายคาแคปซูลไปแล้ว รีบโผล่หัวออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!"* ลีโอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มือขวากุมรอยสักรูปอุ้งเท้าที่ยังคงอุ่นวาบไว้แน่น ขณะที่ปลายนิ้วมือซ้ายค่อยๆ เอื้อมไปเปิดซิป 'กระเป๋า มิติพิทักษ์' ที่ห้อยอยู่ข้างเอวช้าๆ ความมืดมิดภายในกระเป๋าลึกเกินกว่าสายตาจะมองเห็น แต่สัมผัสแรกที่ปลายนิ้วแตะโดนคือเปลือกไข่ผิวเรียบเนียนที่กำลังสั่นระริก... และเสียงเคาะเบาๆ จากข้างในที่ดังขึ้นสามครั้งติดกัน *ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...* และก่อนที่ลีจะได้ตั้งตัว แรงสั่นสะเทือนมหาศาลก็ระเบิดขึ้นจากก้นกระเป๋า พร้อมกับรอยปริร้าวสีทองที่แตกฉายวาบออกมาจากเปลือกไข่อย่างรุนแรง! ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับความป่วนนี้ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้านะคะ!