จบสิ้นองค์ที่หนึ่ง: ประกาศสงครามการค้า

"มูลค่าตลาดของกิลด์เซเลสเชียลในปัจจุบัน... ลดลงไปเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์แล้วครับท่านประธาน" เสียงรายงานจากผู้ช่วยหนุ่มสั่นเทาจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ เอกสารรายงานสถานะทางการเงินกองโตถูกวางกระแทกบนโต๊ะทำงานหรูหราใจกลางมหานครในเกม *Eternity Online* แสงไฟนีออนสีแดงฉานจากหน้าจอโฮโลแกรมสาดส่องลงบนใบหน้าของชายผู้เคยได้ชื่อว่าเป็นราชาผู้ไร้พ่าย ไค ขบกรามแน่นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน นัยน์ตาคมกริบที่เคยเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งบัดนี้ฉายแววความหวาดระแวงอย่างปิดไม่มิด ตึกระฟ้าของกิลด์อันดับหนึ่งที่เคยคึกคักและเต็มไปด้วยสมาชิกนับหมื่น ตอนนี้กลับเงียบเชียบราวด์ป่าช้า หุ้นทุกตัวที่พวกเขาถือครองดิ่งลงเหวอย่างไร้แรงพยุง และต้นตอของวิบัติภัยทั้งหมดก็ไม่ใช่ใครอื่น... เรย์ อดีตสหายสนิทที่เขากลี่ยเขี่ยทิ้งลงสู่เหวลึกเมื่อครึ่งปีก่อน "มันใช้วิธีไหน..." ไคเค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาจับจ้องไปที่กราฟการเงินที่ดิ่งหัวลงราวกับดิ่งพสุธา "กิลด์ระดับเรามีทุนสำรองมหาศาล ทำไมหุ้นถึงถูกเทขายจนหมดหน้าตักได้ภายในเวลาไม่ถึงสี่สิบแปดชั่วโมง!" "ไม่ใช่แค่เทขายครับ..." ผู้ช่วยกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หน้าจอตรงหน้าเปลี่ยนเป็นภาพประกาศอย่างเป็นทางการจากระบบธนาคารกลางของเกม "มีกองทุนปริศนาชื่อ 'The Vanguard' เข้าซื้อหุ้นทั้งหมดที่หลุดออกมา... และเจ้าของกองทุนนั้นเพิ่งทำเรื่องเทคאוِอร์สิทธิ์การครอบครองอสังหาริมทรัพย์และดันเจี้ยนหลักทั้งหมดของกิลด์เราไปเมื่อห้านาทีก่อนครับ" ปัง! กำปั้นหนากระแทกโต๊ะกระจกแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ ไคผุดลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธเกรี้ยวจนตัวสั่นเทา สิทธิ์การครอบครองดันเจี้ยนหลักหมายถึงแหล่งรายได้และหัวใจสำคัญของกิลด์ ถ้ามันหลุดมือไป กิลด์เซเลสเชียลก็เป็นเพียงแค่ชื่อกลวงๆ ที่รอวันล้มละลาย! ในวินาทีนั้นเอง ประตูห้องทำงานหรูหราก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้ซึ่งมารยาท ร่างสูงโปรดของเรย์ก้าวเข้ามาด้วยฝ่าเท้ามั่นคง ชุดเกราะสีดำสนิทประดับลวดลายทองคำสะท้อนแสงไฟระยิบระยับ ข้างกายคือลูน่า นักเวทสาวคู่ชีวิตผู้สวมชุดคลุมยาวสีคราม ใบหน้าเรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยรอยยิ้มเย้ยหยันที่ทำให้คนมองรู้สึกหนาวสะท้านถึงกระดูกดำ "ไม่ต้องตกใจขนาดนั้นหรอกครับคุณไค" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่ทุกพยางค์กลับทรงพลังราวกับค้อนเหล็กที่ทุบลงกลางใจผู้ฟัง "แขกไม่ได้รับเชิญคนนี้ แค่แวะมาตรวจดูทรัพย์สินส่วนตัว... ที่ตอนนี้มันกลายเป็นของผมอย่างถูกกฎหมายทุกประการแล้วครับ" ไคหอบหายใจหนักหน่วง จ้องมองอีกฝ่ายด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้น "แก... เรย์! แกเล่นตุกติกอะไร ใช้เงินจากไหนมาซื้อหุ้นทั้งหมดนี่! ระบบป้องกันของเกมไม่มีทางยอมให้ผู้เล่นคนเดียวทุ่มเงินมหาศาลขนาดนี้แน่!" เรย์หัวเราะในลำคอเบาๆ เขายกมือขึ้นปัดฝุ่นที่ไหล่อย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานที่ไคยืนคำรามอยู่ "เงินน่ะเหรอครับ? สำหรับคนอื่นมันอาจจะเป็นขีดจำกัดของระบบ... แต่สำหรับ 'ผู้กล้าตกอับ' อย่างผม เงินสดในมือมันมีค่ามากกว่าโค้ดโปรแกรมพรรค์นั้นตั้งเยอะครับ" ลูน่าก้าวขึ้นมาเคียงข้างเรย์ ดวงตาสีฟ้าครามกวาดมองเอกสารบนโต๊ะด้วยความสมเพช "น่าสมเพชเสียจริงนะคะไค... ตอนที่คุณหักหลังพวกเรา คุณคงไม่คิดสินะครับว่าวันหนึ่ง กรรมวิธีสกปรกที่คุณใช้ จะถูกย้อนกลับมาใช้เล่นงานจนไม่เหลือแม้แต่แผ่นดินจะซุกหัวนอน" "หุบปากนะนังสารเลว!" ไคคำรามลั่น ชักดาบประจำตัวออกจากฝักหมายจะพุ่งเข้าใส่รุกฆาต แต่เรย์ไวกว่า พริบตาเดียว ดาบยาวเคลือบออร่าสีทองเจิดจ้าก็จ่ออยู่ที่ลำคอของไค แรงกดดันมหาศาลจากจิตสังหารพุ่งทะยานกดทับจนเข่าทั้งสองข้างของไคทรุดฮวบลงกระแทกพื้นพรมราคาแพง เสียงเหล็กกระทบกันเบาๆ แต่กลับดังก้องกังวานในความเงียบ "ผมเตือนแล้วนะครับ..." เรย์ก้มลงมองอดีตเพื่อนรักที่คุกเข่าอยู่เบื้องล่าง แววตาของเขาไร้ซึ่งความปรานี มีเพียงความเย็นชาของนักธุรกิจผู้กุมชัยชนะ "ว่าเกมแก้แค้นของจริงมันเพิ่งเริ่มต้นขึ้น" เรย์ผละถอยหลังออกมาเล็กน้อย เขาสะบัดมือเรียกหน้าต่างระบบสีทองอร่ามขึ้นกลางอากาศ นิ้วเรียวกดอนุมัติคำสั่งบางอย่างท่ามกลางสายตาที่เบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกของไค "ประกาศอย่างเป็นทางการ ณ วินาทีนี้... กิลด์เซเลสเชียลถูกยุบเลิกสถานะ และทรัพย์สินทั้งหมดถูกโอนย้ายเข้าสู่บัญชีของ 'The Vanguard' เป็นอันเสร็จสิ้นครับ" เสียงระบบแจ้งเตือนดังสนั่นไปทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ ข้อความสีแดงฉานปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าจำลองเหนือมหานคร ทุกผู้เล่นในเกมต่างหยุดชะงักและเงยหน้าขึ้นมองประกาศประวัติศาสตร์นี้ กิลด์อันดับหนึ่งที่เคยยิ่งใหญ่ได้ล่มสลายลงแล้วด้วยการฟาดเงินสดเพียงครั้งเดียว! ไคทรุดร่างลงกับพื้น ดวงตาเหม่อลอยไร้จุดโฟกัส อนาคตหลายปีที่เขาสร้างมาพังทลายลงในพริบตาเดียว เรย์หันหลังให้ร่างที่ไร้เรี่ยวแรงของศัตรู เขาเอื้อมมือไปโอบไหล่ลูน่าเบาๆ พลางส่งรอยยิ้มอบอุ่นให้คู่ชีวิตที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา "กลับกันเถอะครับลูน่า..." เรย์เอ่ยเสียงเรียบ "งานกวาดล้างขยะชิ้นนี้... เสร็จสิ้นลงแล้วครับ" ทว่า ก่อนที่ทั้งสองจะก้าวเดินพ้นประตูห้องทำงาน เสียงปรบมือช้าๆ และน่าขนลุกก็ดังขึ้นจากมุมมืดที่ไร้แสงไฟ แปะ... แปะ... แปะ... "ช่างเป็นการแสดงที่ยอดเยี่ยมเสียจริงครับ... คุณเรย์" เสียงทุ้มต่ำและเย็นเยียบเอ่ยขึ้น พร้อมกับร่างของชายในชุดสูทสีขาวสะอาดตา ก้าวออกมาจากเงานั้น ใบหน้าของเขาประดับด้วยรอยยิ้มอันตรายที่แม้แต่เรย์ก็ยังต้องขมวดคิ้วมุ่น และเมื่อชายปริศนาคนนั้นยกมือขึ้นถอดหมวกปีกกว้างออก เรย์ถึงกับต้องหยุดชะงัก ลูน่าเองก็อุทานออกมาเบาๆ ด้วยความตกใจสุดขีด เพราะใบหน้านั้น... คือคนของตระกูลผู้มีอิทธิพลสูงสุดเบื้องหลังโลกแห่งความเป็นจริง ผู้ที่เคยกุมชะตาชีวิตของเรย์ไว้ทั้งหมดก่อนที่เขาจะเข้ามาในเกมนี้! "ยินดีต้อนรับสู่ของจริงนะเรย์... นายคิดจริงๆ เหรอว่า เกมนี้มีแค่แกคนเดียวที่มีเงินสดในมือ?" --- ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ผู้กล้าตกอับ" มา ณ ที่นี้นะครับ