คืนวันอันหม่นหมอง

“ถ้าจะเล่นเกมนี้ ก็ต้องยอมรับผลที่จะตามมาให้ได้นะ... ว่าที่เจ้าของกิจการผู้แสนดี” เสียงหวานเย็นเยียบของลีลาน่าดังกังวานในความเงียบงันของห้องทำงานส่วนตัว แสงเทียนวูบไหวสะท้อนแววตาที่ไม่ได้มีความอ่อนโยนหลงเหลืออยู่อีกต่อไป บนโต๊ะไม้โอ๊คเบื้องหน้าของเธอไม่ใช่เมนูขนมหวานชิ้นเอก แต่กลับเป็นเอกสารสัญญาหนี้เน่าๆ ที่ถูกจัดฉากขึ้นมาเพื่อหวังฮุบร้าน ‘สวีทคิงดอม’ ของเธอโดยเฉพาะ เซนเดอร์ยืนพิงกรอบหน้าต่างอยู่ด้านหลัง เงาร่างสูงใหญ่ของเขาถูกกลืนหายไปกับความมืดมิดของยามค่ำคืน แต่เขาก็ยังเป็นหลักยึดที่มั่นคงที่สุดให้เธอ เขาแค่นเสียงหัวเราะในลำคอเบาๆ เป็นเสียงที่เต็มไปด้วยไอสังหารที่ผู้คนภายนอกไม่มีวันได้สัมผัส “พวกสุนัขรับใช้ของตระกูลดัสตินกำลังเดินหมากผิดตาไปหน่อย” เซนเดอร์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงเรียบเรื่อยแต่ทรงพลัง “พวกเขาคิดว่าการสั่งปิดร้านและปล่อยข่าวลือเรื่องวัตถุดิบปนเปื้อนจะทำให้เธอสิ้นฤทธิ์... แต่ดูเหมือนพวกเขาจะลืมไปว่า เงินทุนหมุนเวียนของร้านนี้ไม่ได้มาจากธนาคารท้องถิ่นที่ถูกซื้อตัวได้ง่ายๆ หรอกนะ” ลีลาน่าหยิบปากกาขนนกขึ้นมาจรดลงบนเอกสารยกเลิกการเปิดให้บริการชั่วคราว มุมปากของเธอหยักยิ้มเป็นเส้นตรงที่น่ากลัว “ก็ดีค่ะ ในเมื่อพวกเขาอยากเห็นฉันล้มละลายนัก งั้นเราก็มาดูกันว่า ‘ความพินาศ’ ที่แท้จริงมันมีรสชาติแบบไหน” ป้าย ‘ปิดปรับปรุงชั่วคราว’ ถูกแขวนขึ้นหน้าประตูร้านในเช้าวันถัดมา ข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วเมืองราวกับไฟลามทุ่ง บรรดาเหล่าชนชั้นสูงที่ริษยาความสำเร็จของเธอกำลังพากันหัวเราะร่าในงานเลี้ยงน้ำชา พวกเขาคิดว่าราชินีแห่งขนมหวานคนนี้ได้พ่ายแพ้ให้กับเกมการเมืองแล้ว ทว่าภายในร้านที่ปิดม่านมิดชิด ลีลาน่ากลับกำลังเดินสำรวจผังเมืองจำลองที่ขยายภาพจากระบบ ‘ร้านค้าเวทมนตร์’ ของเธอ อดีตของเซนเดอร์ที่ถูกปกปิดไว้กำลังค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนหน้าต่างโปร่งแสงที่มองเห็นได้เพียงเธอคนเดียว ข้อมูลที่ไหลทะลักออกมาไม่เพียงแต่เป็นเรื่องราวของตระกูลที่สาบสูญ แต่มันยังเผยให้เห็น ‘ตราประทับสีเลือด’ ที่เชื่อมโยงกับระบบที่เธอครอบครองอยู่ “ลีลาน่า ดูนี่สิ” เซนเดอร์เรียกเธอด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป เขาชี้ไปที่บันทึกเก่าแก่ในตู้เซฟที่ถูกงัดออกมา “ตระกูลของผมไม่ได้ล่มสลายเพราะความอ่อนแอ แต่มันถูกกวาดล้างเพราะเราเป็นผู้ถือครองกุญแจดอกสุดท้ายที่จะเปิด ‘ขุมทรัพย์ไร้ก้นบึ้ง’ ของอาณาจักรนี้... และดูเหมือนว่า ระบบที่เธอมีอยู่ มันคือรหัสผ่านหลัก” ลีลาน่าชะงัก สายตาของเธอจ้องมองข้อความที่รันผ่านหน้าจอโฮโลแกรม ระบบแจ้งเตือนดังขึ้นเป็นจังหวะที่รุนแรงจนน่าขนลุก: *[ตรวจพบการเข้าถึงข้อมูลลับระดับจักรพรรดิ - คุณต้องการปลดล็อกโหมด ‘ผู้กอบกู้ที่ไร้ปรานี’ หรือไม่?]* ความเงียบเข้าปกคลุมร้านอีกครั้ง ลีลาน่ารับรู้ได้ว่านี่ไม่ใช่แค่เรื่องของการทำธุรกิจขนมหวานเพื่อความสนุกอีกต่อไป แต่มันคือการเดิมพันด้วยชีวิตและอำนาจที่สั่นคลอนไปถึงบัลลังก์ของราชา “ถ้าฉันตอบตกลง...” ลีลาน่าพึมพำ ดวงตาของเธอเปล่งประกายด้วยพลังอำนาจที่ลึกลับ “ร้านนี้จะไม่ใช่แค่ร้านขายของหวานที่ใครจะมาเหยียบย่ำได้ แต่มันจะกลายเป็นฐานบัญชาการที่จะทำให้ทุกคนที่เคยดูถูกฉันต้องคุกเข่าลงแทบเท้า” เซนเดอร์ก้าวเข้ามาใกล้เธอจนสัมผัสได้ถึงไออุ่นของกันและกัน เขาหยิบการ์ดสีดำสนิทที่ไม่มีลวดลายใดๆ ออกมาวางบนโต๊ะ ข้างๆ กับป้ายร้านที่ถูกปิดไปแล้ว “ถ้าเธอเลือกทางนี้ ผมก็จะเดินไปกับเธอจนกว่าจะถึงจุดสิ้นสุด ไม่ว่าปลายทางนั้นจะเป็นนรกหรือสวรรค์ก็ตาม” ทันใดนั้น เสียงทุบประตูดังขึ้นอย่างรุนแรงจากภายนอก ตามมาด้วยเสียงตะโกนของอัศวินหลวงที่มาพร้อมกับหมายจับในข้อหา ‘กบฏต่ออาณาจักร’ ลีลาน่าไม่สะทกสะท้าน เธอหยิบการ์ดสีดำนั้นขึ้นมาแล้วกดปลดล็อกระบบทันที แสงสีทองประหลาดพุ่งกระจายออกจากร่างของเธอจนกำแพงร้านสั่นสะเทือน ประตูไม้บานใหญ่ถูกพังทลายเข้ามา แต่สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาของพวกอัศวินไม่ใช่หญิงสาวผู้โชคร้ายที่กำลังจนมุม... เบื้องหลังของลีลาน่า กองทัพหุ่นยนต์เวทมนตร์นับร้อยที่เธอนำเข้าจากระบบในวินาทีสุดท้ายกำลังชักดาบขึ้นพร้อมกัน และเซนเดอร์ที่ยืนเคียงข้างเธอก็ไม่ใช่ชายหนุ่มผู้เงียบขรึมคนเดิมอีกต่อไป เพราะในมือของเขากำลังถือตราประจำตระกูลที่สาบสูญ ซึ่งมีอำนาจสั่งการกองทัพทั้งอาณาจักรได้โดยตรง! “พวกเจ้ามาได้ถูกเวลาพอดี” ลีลาน่าเหยียดยิ้มเย็นชา “เพราะฉันกำลังมองหา ‘เครื่องทดสอบรสชาติ’ สำหรับเมนูบทลงโทษเมนูใหม่พอดีเลยค่ะ” ขอบคุณรี้ดเดอร์ที่รักทุกคนนะคะ ที่อยู่เคียงข้างม่านหมอกโรแมนซ์มาถึงบทนี้ค่ะ