โอ๊ย! ผมแค่อยากตื่นไปทำงาน ไม่ใช่ตื่นในต่างโลก

กลิ่นอายของกระดาษโบราณผสมกับน้ำมันสนจางๆ ลอยอบอวลจนน่าเวียนหัว นี่ไม่ใช่กลิ่นห้องนอนอุดคู้ในอพาร์ตเมนต์เช่าราคาถูกของฉัน... เอл... ของเรนเมื่อสองวินาทีที่แล้วอย่างแน่นอน ปลายปากกาขนนกในมือสั่นเทาเล็กน้อย หมึกสีครามเข้มหยดลงบนกระดาษหนังแกะราคาแพงจนเกิดรอยด่างเป็นวงใหญ่ แผนการที่วางไว้ว่าจะกาข้อสอบให้ผิดหมดทุกข้อเพื่อดิ่งลงสู่ตำแหน่ง ‘ตัวประกอบอันดับโหล่’ ของสถาบันมหาเวทคราวน์เวลล์กำลังพังทลายลงต่อหน้าต่อตา เมื่อข้อสอบตรงหน้าไม่ได้ถามหาเวทมนตร์บทใหญ่โตอะไร แต่มันคือสมการคำนวณโครงสร้างวงจรมานาขั้นสูงที่แม้แต่ศาสตราจารย์หัวกะทิยังต้องกุมขมับ "เหลือเวลาอีกสามนาที นักเรียนเรน..." เสียงแหบแห้งราวกระดาษทรายของมาสเตอร์แบรดลีย์ดังขึ้นจากโต๊ะหน้าห้อง ดวงตาสสีเทาเข้มภายใต้กรอบแว่นหนาเตอะกวาดมองมาด้วยความสมเพชเวทนา "ถ้าทำไม่ได้แม้แต่ข้อเดียว ข้าเกรงว่าปีการศึกษาหน้า เจ้าคงต้องไปช่วยงานที่โรงครัวหลวงแทนที่จะได้นั่งหายใจทิ้งไปวันๆ ในหอคอยเวท" เรนกัดริมฝีปากแน่น สมองหมุนเร็วจี๋ด้วยกลไกการเอาตัวรอดระดับสูงสุด เป้าหมายในชีวิตของเขาเรียบง่ายมาก แค่ต้องการนอนกลิ้งไปมา อ่านนิยายแนวสลักเวท และใช้ชีวิตเป็นตัวประกอบฉากที่จืดจางที่สุดในโลกแฟนตาซีแห่งนี้ การสอบตกและถูกคัดชื่อออกคือตั๋วฟรีสู่ชีวิตเกษตรกรรมอันสงบสุขที่เขาโหยหา แต่ทำไม... ทำไมสมการตรงหน้ามันถึงดึงดูดให้สมองส่วนตรรกะของเขาอยากแก้โจทย์ให้เสร็จเสียล่ะวะเนี่ย! มือเรียวบางขยับตวัดปากกาขนนกอย่างรวดเร็วราวกับต้องคำสาป ตัวเลขและสัญลักษณ์รูนเวทถูกเขียนเติมเต็มช่องว่างด้วยความแม่นยำระดับไร้ที่ติ ความเข้าใจในโครงสร้างพลังงานที่ซับซ้อนไหลทะลักเข้ามาในหัวราวกับมีใครเอาข้อมูลมากรอกใส่ สมองของเรนทำงานเร็วกว่าที่เจ้าของร่างเดิมเคยทำได้มาทั้งชีวิต *แต๊ก... แต๊ก...* เสียงเคาะนิ้วบนโต๊ะไม้โอ๊กดังขึ้นเป็นจังหวะที่ด้านหลัง เรนเหลือบสายตาไปมองหางตาเพียงเล็กน้อยก็พบกับแผ่นอกกว้างในชุดเครื่องแบบประธานสภานักเรียนสีดำสนิทปักดิ้นทอง เซน... ผู้ชายที่อันตรายที่สุดในสถาบันแห่งนี้ยืนค้ำหัวเขาอยู่ ดวงตาสีไพลินคู่นั้นกวาดมองกระดาษคำตอบของเรนด้วยประกายลึกล้ำที่อ่านไม่ออก "แก้สมการข้อสามผิดนะ เรน..." เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดใบหูจนเส้นขนบนต้นคอลุกชัน "ตรงจุดศูนย์กลางมานา... เจ้าต้องหักมุมองศาลงอีกสิบหององศา มิฉะนั้นวงจรเวทจะระเบิดใส่หน้าตอนที่ลงคาถาจริง" เรนสะดุ้งสุดตัว ขยับถอยหลังจนเก้าอี้ส่งเสียงครูดกับพื้นหินดังลั่น "เสือก... เอ๊ย! ขอบพระคุณมากครับท่านประธาน แต่ผมตั้งใจจะทำผิดอยู่แล้ว..." พูดไม่ทันจบประโยค เรนก็ต้องรีบหุบปากฉับเมื่อสายตาดุดั่งพญามารของเซนตวัดมองมานิ่งๆ "อยากถูกไล่ออกไปทำนาขนาดนั้นเลยรึไง" เซนโน้มตัวลงมาใกล้ขึ้น กลิ่นอายเย็นยะเยือกผสมผสานกับกลิ่นกุหลาบป่าลอยเข้าจมูก "จำสัญญาของเราไม่ได้แล้วหรือ? เจ้าเป็นหนี้สภานักเรียนอยู่สามร้อยเหรียญทอง ถ้าคิดจะหนีไปใช้ชีวิตโลภมากแบบคนธรรมดา... ข้าจะตามล่าเจ้ากลับมาขังไว้ในห้องใต้ดินของสภาด้วยโซ่เวทมนตร์ชั่วนิรันดร์" น้ำเสียงนั้นจริงจังจนเรนถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ไอ้บ้านี่... คลั่งอำนาจหรือโรคจิตกันแน่ฟะ! คนอื่นเขาอยากเป็นฮีโร่กอบกู้โลก แต่เขากลับโดนประธานสภานักเรียนโรคจิตตามคุกคามเรื่องหนี้สินและสัญญาบ้าบออะไรก็ไม่รู้ตั้งแต่เริ่มเปิดเทอมวันแรก ในเสี้ยววินาทีที่เรนกำลังจะตอกกลับด้วยคำพูดเจ็บแสบ เสียงกнгเตือนอันคุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัวสมอง เป็นเสียงโลหะกระทบกันกังวานใสที่มาพร้อมกับหน้าต่างสีฟ้าโปร่งแสงซึ่งเด้งขึ้นมาบังวิสัยทัศน์ตรงหน้า [ติ๊ง! ตรวจพบความกดดันทางจิตวิญญาณระดับสูงจากเป้าหมาย "เซน"] [ระบบ "ตัวประกอบยอดเยี่ยมแห่งปี" ทำการอัปเดตแพทช์สมบูรณ์แบบ] [เงื่อนไขพิเศษ: หากผู้เล่นสามารถสอบตกวิชามานาพื้นฐานได้สำเร็จในอีก 10 วินาทีข้างหน้า จะได้รับสกิลติดตัว "ความไร้ตัวตนระดับตำนาน" ทันที] [คำเตือน: หากผู้เล่นเผลอทำคะแนนเกิน 50% ระบบจะทำการลงโทษด้วยการปลดล็อกสถานะ "แม่เหล็กดึงดูดตัวละครเอก" ตลอดกาล] เรนเบิกกว้างด้วยความตกใจ รีบคว้าปากกาขนนกแล้วเตรียมจะขีดฆ่าคำตอบที่ถูกต้องทิ้งเสีย แต่ทว่า... มือหนาของเซนกลับเอื้อมมาทาบทับลงบนหลังมือของเขาอย่างรวดเร็ว พละกำลังมหาศาลกดบังคับให้ปลายปากกาตวัดเส้นสุดท้ายลงบนกระดาษคำตอบอย่างสมบูรณ์แบบ เส้นแสงสีทองสว่างวาบขึ้นจากกระดาษหนังแกะ เป็นสัญญาณยืนยันว่าการส่งข้อสอบเสร็จสิ้นสมบูรณ์ และคะแนนของเรนในรอบนี้... ไม่มีทางต่ำกว่าเกรดเออย่างแน่นอน "ทำได้ดีมาก เรน..." เสียงกระซิบของเซนชิดริมใบหู พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่แฝงความเจ้าเล่ห์อย่างร้ายกาจ "ดูเหมือนว่าแผนการใช้ชีวิตเป็นตัวประกอบของเจ้า... คงต้องพับเก็บไปก่อนแล้วล่ะนะ" [ติ๊ง! ประกาศผลคะแนนสอบ: เรน ได้คะแนนเต็ม 100 คะแนน เป็นอันดับ 1 ของสถาบันประจำภาคเรียนนี้] [ระบบตรวจพบความผิดปกติ: ปลดล็อกภารกิจลับระดับ SSS - "เส้นทางสู่ราชาแห่งสถาบันมหาเวท" ทันที] [ผู้เล่นโปรดระวัง... มีสายตานับร้อยคู่จากหอคอยสูงกำลังจับจ้องมาที่คุณในขณะนี้ และหนึ่งในนั้น... คือร่างเงาดำที่ซ่อนตัวอยู่หลังม่านหน้าต่างห้องสอบ กำลังยกยิ้มมุมปากด้วยความสนใจอย่างยิ่งยวด] ---------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับความปั่นป่วนนี้นะคะ