วินาทีความเป็นความตาย

เสียงคำรามกึกก้องของเครื่องจักรกลหนักที่กำลังทรุดตัวลง พร้อมกับกลุ่มควันหนาทึบที่พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ยามนี้ไม่ได้น่ากลัวเท่ากับเสียงหัวใจของรินรดาร่วงหล่นลงไปกองที่ตาตุ่ม ความตื่นตระหนกแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูผิว เมื่อร่างเล็กป้อมของน้องลีโอยังคงติดอยู่ภายในซากโครงสร้างเหล็กที่กำลังเอียงกระفล่ำจากการสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหวขนาดย่อมเมื่อครู่ "ลีโอ!" เสียงกรีดร้องของรินรดาดังก้องทะลุผ่านความโกลาหล เธอพยายามจะพุ่งตัวเข้าไปหาลูกชายหัวแก้วหัวแหวน ทว่าแรงระเบิดย่อยๆ จากหม้อแปลงไฟฟ้าด้านข้างกลับสร้างกำแพงเปลวเพลิงขวางกั้นไว้ ชั่วพริบตานั้นเอง ร่างสูงสง่าในชุดสูทราคาแพงที่ยับยื่นของคิรากรก็พุ่งทะยานผ่านหน้าเธอไปราวกับลูกธนูหลุดจากคันศร ความเย็นชา ทิฐิ และอีโก้ร้อยแปดพันประการที่เคยห่อหุ้มตัวประธานหนุ่มผู้เย่อหยิ่ง ถูกแผดเผาจนมลายหายสิ้นในวินาทีที่สายตาของเขาประสานเข้ากับดวงตาตื่นกลัวของเด็กชายตัวน้อยผู้มีใบหน้าถอดแบบมาจากตนเองราวกับพิมพ์เดียวกัน คิรากรไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาทิ้งศักดิ์ศรีทั้งหมดที่มี พุ่งเข้าใส่กองเพลิงและซากปรักหักพังด้วยมือเปล่า เปลวไฟร้อนระอุเลียผิวเนื้อจนเกิดเสียงฉ่าและกลิ่นไหม้จางๆ แต่ความเจ็บปวดทางกายเทียบไม่ได้เลยกับความหวาดกลัวที่จะต้องสูญเสียสายเลือดเนื้อเชื้อไขเดียวไปชั่วนิรันดร์ "คุณคิรากร! ระวังค่ะ!" รินรดาหวีดร้องสุดเสียง น้ำตาแห่งความคับแค้นที่เคยมีถูกแทนที่ด้วยหยาดน้ำตาแห่งความตื่นตระหนกและห่วงหาอย่างสุดหัวใจ ภาพอดีตสามีผู้เคยผลักไสเธออย่างไร้เยื่อใย บัดนี้กำลังเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องลูกชาย ยิ่งตอกย้ำให้เห็นว่าสัญชาตญาณความเป็นพ่อในตัวเขานั้นรุนแรงและบริสุทธิ์เพียงใด ครืน! โครงสร้างเหล็กชิ้นมหึมาด้านบนขยับตัวและกำลังจะร่วงหล่นลงมาทับจุดที่น้องลีโอยืนอยู่ หากปล่อยให้เป็นเช่นนั้น เด็กน้อยจะต้องไม่รอดแน่ๆ ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตายนั้น คิรากรพุ่งเข้าชาร์จร่างเล็กของน้องลีโอเข้าสู่อ้อมอก แล้วใช้แผ่นหลังกว้างของตนเองรองรับน้ำหนักของคานเหล็กและเศษปูนที่ถล่มลงมาอย่างจัง! ปึก! เสียงเนื้อกระทบกับวัตถุหนักหน่วงพร้อมกับเสียงครางต่ำด้วยความเจ็บปวดที่หลุดลอดมาจากลำคอของชายหนุ่ม เลือดสีสดไหลซึมผ่านเสื้อสูทเนื้อดีออกมาย้อมแผ่นหลังของเขาให้กลายเป็นสีแดงฉาน ทว่าอ้อมแขนที่โอบกอดร่างของน้องลีโอไว้กลับกระชับแน่นยิ่งกว่าเดิม ราวกับต้องการปกป้องแก้วตาดวงใจนี้ด้วยชีวิตของตัวเอง "ปะป๊า..." เสียงเล็กๆ สั่นเครือด้วยความตกใจ น้องลีโอมองหน้าชายหนุ่มผู้โอบกอดตนไว้ด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก มือป้อมยกขึ้นแตะแก้มสากที่มีคราบเขม่าควันของคิรากรอย่างแผ่วเบา คิรากรฝืนยิ้มทั้งที่ใบหน้าซีดเผือด ริมฝีปากหยักลึกสั่นระริกขณะก้มลงกดจูบหน้าผากมนของลูกชายด้วยความรักและโหยหาที่อัดอั้นมาเนิ่นนาน "ไม่เป็นไรนะ... ลีโอปลอดภัยแล้ว... ปะป๊าอยู่ตรงนี้... ลูกรัก" รินรดาวิ่งเข้ามาถึงจุดเกิดเหตุด้วยหัวใจที่แทบสลาย เธотรุดตัวลงนั่งคุกเข่าเคียงข้างร่างของอดีตสามีและลูกน้อย หยาดน้ำตาไหลอาบสองแก้มอย่างไม่อาจกลั้นไว้ได้ มือเรียวสั่นเทาเอื้อมไปสัมผัสแก้มนวลของลูกชายก่อนจะดึงร่างทั้งร่างเข้ามากอดแนบอกด้วยความโล่งอก ทว่าสายตาคู่สวยกลับตวัดมองคิรากรที่กำลังหายใจรวยรินอยู่เบื้องล่างด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนเกินกว่าจะบรรยาย "ทำไม... คุณถึงทำบ้าแบบนี้" เสียงของรินรดาสั่นพร่า น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าร่วงหล่นลงบนลาดไหล่กว้างที่มีคราบเลือดของเขา คิรากรฝืนปรือตาขึ้นมองหญิงสาวที่ตนรักหมดหัวใจ มุมปากหยักยกยิ้มฝืนๆ ทั้งที่เจ็บปวดไปทั่วสรรพางค์กาย "เพราะ... ถ้าแลกกับการที่ลูกและเธอปลอดภัย... ชีวิตของฉัน... มันไม่มีค่าอะไรเลย... ริน" คำสารภาพที่กลั่นออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ ทำให้กำแพงความเย็นชาที่รินรดาพยายามสร้างขึ้นมาตลอดหลายปีพังทลายลงในพริบตา เธอสัมผัสได้ถึงความรัก ความสำนึกผิด และความจริงใจที่ถูกส่งผ่านทางแววตาคู่คมนั้น มันไม่ใช่การแสดง ไม่ใช่กลลวง แต่มันคือการยอมจำนนต่อความรักที่เขามีต่อเธอกับลูกอย่างแท้จริง ทีมกู้ภัยและเจ้าหน้าที่แพทย์ฉุกเฉินกรูกันเข้ามาในพื้นที่เกิดเหตุ เสียงโกลาหลรอบตัวเริ่มเบาลงเมื่อร่างของคิรากรถูกประคองขึ้นเปลสนาม รินรดายืนมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทว่ามือเล็กๆ ของน้องลีโอกลับเอื้อมไปดึงชายเสื้อของเธอไว้ พร้อมกับเอ่ยประโยคที่ทำให้หัวใจของคนเป็นแม่กระตุกวูบ "คุณแม่ครับ... อย่าทิ้งปะป๊านะครับ... ปะป๊าเจ็บตัวเพราะช่วยผม..." รินรดากลืนก้อนสะอื้นลงคอ เธอก้มลงมองหน้าลูกชายก่อนจะพยักหน้ารับเบาๆ แล้วก้าวเดินตามเปลสนามที่กำลังพาทิศทางชีวิตของพวกเขาไปสู่จุดเปลี่ยนครั้งสำคัญ ทว่า ในขณะที่รถพยาบาลกำลังเคลื่อนตัวออกจากจุดเกิดเหตุ เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อคลุมของรินรดาก็แผדเสียงดังขึ้น เธอหยิบขึ้นมาดูพบว่าเป็นข้อความจากสำนักงานทนายความส่วนตัว พร้อมกับไฟล์เอกสารแนบที่ส่งตรงมาจากต่างประเทศ ดวงตาคู่สวยกวาดมองข้อความสั้นๆ บนหน้าจอเพียงไม่กี่วินาที แต่กลับทำให้ลมหายใจของเธอสะดุดกักค้าง ราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุนลงตรงหน้า เมื่อความจริงอีกด้านหนึ่งที่ถูกปิดตายมาตลอดกำลังจะถูกเปิดเผย... และมันอาจจะพลิกผันความสัมพันธ์ของเธอกับคิรากรไปตลอดกาล! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและหัวใจเต้นแรงไปกับตัวละครทุกตัวด้วยกันนะคะ — เข็มฉายานิศ