ร่วมมือกันสืบ

แฟ้มเอกสารบนโต๊ะกระจกใสถูกกวาดลงพื้นด้วยหลังมือของคีริน เสียงกระดาษหนาปึกกระแทกพื้นดังสนั่นสะท้อนก้องห้องทำงานส่วนตัว แต่รินรดาไม่มีทีท่าว่าจะสะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย เธอยังคงยืนกอดอกพิงขอบโต๊ะทำงานของเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉย สายตาคมกริบมองตรงไปยังดวงตาคมดุที่กำลังฉายแววคุกกรุ่นด้วยความหึงหวงและโทสะที่ถูกจุดชนวนขึ้นมา "คุณจะอาละวาดให้มันได้อะไรขึ้นมาครับคีริน ในเมื่อหลักฐานมันฟ้องอยู่คาตาว่าคนในบริษัทของเรากำลังขายความลับให้ธีร์" น้ำเสียงของรินรดาไม่ได้สั่นเครือเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันกลับหนักแน่นและเต็มไปด้วยความนิ่งสงบที่ชวนให้คนฟังต้องฉุกคิด คีรินแค่น L-เสียงในลำคอ ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาประชิดตัวเธออย่างรวดเร็ว จนรินรดาต้องเผลอกลั้นหายใจเมื่อแผงอกกว้างอยู่ห่างจากปลายจมูกเธอแค่คืบเดียว มือหนาคว้าหมับเข้าที่ขอบโต๊ะทั้งสองข้าง กักตัวเธอไว้ให้อยู่ในอาณัติโดยสมบูรณ์ "ผมไม่ได้ห่วงบริษัท..." คีรินก้มหน้าลงมา กระซิบด้วยน้ำเสียงต่ำพร่าที่สั่นระริกด้วยความอัดอั้น "แต่ผมห่วงคุณ รินรดา! คุณไม่เห็นเหรอว่าไอ้ธีร์มันจ้องจะเล่นงานคุณเพื่อบีบให้ผมจนมุม!" "แล้วคุณคิดว่าฉันโง่จนดูไม่ออกเหรอคะ... เอ่อ... ครับ" รินรดาเกือบหลุดคำพูดติดปาก แต่ก็แก้เกมได้อย่างทันท่วงที ดวงตากลมโตจ้องลึกเข้าไปในนัยน์ตาของเขา "ฉันไม่ใช่เด็กสาวอ่อนต่อโลกที่จะยอมให้ใครมาหลอกใช้เป็นเครื่องมือหรอกนะครับท่านประธาน ที่ฉันยอมทำตัวเข้าใกล้ธีร์ ก็เพื่อล่อให้มันคายหลักฐานชิ้นสำคัญออกมาต่างหาก" คีรินชะงัก ลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดอยู่เหนือหน้าผากเธอนิ่งค้างไปเสี้ยววินาที ความโกรธเกรี้ยวเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความตกตะลึง ก่อนที่แววตาคู่คมจะเปลี่ยนเป็นความขุ่นเคืองที่หนักหน่วงกว่าเดิม "คุณเอาตัวเข้าแลกกับไอ้สารเลวนั่นเนี่ยนะ! ใครอนุญาตให้คุณทำอะไรบ้าๆ แบบนี้!" "ฉันไม่ต้องรอให้ใครอนุญาตหรอกครับ เพราะนี่คือชีวิตของฉัน" รินรดาเชิดหน้าขึ้นอย่างไม่ยอมแพ้ แม้หัวใจจะเต้นรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอกเมื่อระยะห่างระหว่างใบหน้าของทั้งคู่ลดลงจนแทบจะแนบชิด "ถ้าเรามัวแต่ระแวงกันเอง แล้วเมื่อไหร่เราจะกระชากหน้ากากคนทรยศได้ล่ะครับ" ความเงียบเข้าปกคลุมพื้นที่รอบตัวชั่วขณะ มีเพียงเสียงลมหายใจที่กระชั้นชิดของคนทั้งคู่ คีรินจ้องมองริมฝีปากอิบอิ่มที่กำลังต่อAปากต่อคำกับเขาอย่างไม่ลดละ ความรู้สึกหลากหลายตีรวนอยู่ในอก ทั้งโกรธ ทั้งเป็นห่วง และที่สำคัญที่สุด... เขาพ่ายแพ้ให้กับความกล้าหาญของผู้หญิงตรงหน้าคนนี้ราบคาบ มือหนาที่ค้ำโต๊ะอยู่เปลี่ยนมาเป็นฝ่ายประคองแก้มเนียนนุ่มเอาไว้ นิ้วโป้งเกลี่ยเบาๆ ที่โหนกแก้มอย่างเผลอไผล ความแข็งกร้าวในแววตาของประธานหนุ่มจอมเผด็จการละลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความอ่อนโยนล้ำลึกที่ส่งผ่านปลายนิ้ว "คุณนี่มันดื้อด้านจริงๆ รินรดา" คีรินถอนหายใจยาวเหยียด ยอมจำนนต่อความจริงที่ว่าเขาไม่มีทางชนะผู้หญิงคนนี้ได้เลย "รู้ไหมว่าผมใจหายแค่ไหนตอนที่เห็นคุณอยู่กับมันสองต่อสอง" รินรดาชะงัก ความแข็งกระด้างในใจยวบยาบลงอย่างรวดเร็วเมื่อได้ยินน้ำเสียงที่เจือความตัดพ้อเล็กๆ จากปากผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าหยิ่งยโสที่สุดในวงการธุรกิจ เธอกะพริบตาปริบๆ ลดการป้องกันลงทีละน้อย "ฉัน... ฉันดูแลตัวเองได้น่าครับ" เธอเอ่ยเสียงเบาลงโดยไม่รู้ตัว ปลายจมูกแทบจะชนกับปลายจมูกโด่งเป็นสันของเขาอยู่แล้ว "แต่ผมดูแลคุณได้ดีกว่า และผมไม่อนุญาตให้คุณเอาตัวเองไปเสี่ยงอันตรายแบบนั้นอีกเป็นครั้งที่สอง" คำสั่งนั้นขาดห้วงลงเมื่อสายตาของคีรินเลื่อนลงมามองริมฝีปากที่ขยับเถียงเขาเมื่อครู่ ความปรารถนาที่ปิดบังไม่มิดฉายชัดอยู่ในดวงตาคู่คม "เข้าใจไหมครับ" รินรดารู้สึกเหมือนอากาศรอบตัวกำลังจะหมดลง หัวใจเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ความใกล้ชิดที่มากเกินไปทำให้สติปัญญาที่เคยเฉียบคมกระเจิงหายไปหมดสิ้น เธอกำลังจะอ้าปากเถียงกลับเพื่อรักษาฟอร์ม แต่ปลายนิ้วอุ่นที่กดคลึงอยู่บนริมฝีปากล่างแผ่วเบากลับทำให้เสียงทั้งหมดกลืนหายลงไปในลำคอ "ถ้าคุณยังดื้อ... ผมจะลงโทษคุณด้วยวิธีของผม" คีรินกระซิบชิดริมฝีปาก เสียงทุ้มต่ำนั้นแหบพร่าจนน่ากลัว "และบอกไว้ก่อนเลยว่าผมไม่ใจดีเหมือนในห้องประชุมแน่ๆ" ในจังหวะที่หัวใจของทั้งสองดวงกำลังเต้นเป็นจังหวะเดียวกัน และระยะห่างกำลังจะถูกลบเลือนด้วยแรงดึงดูดมหาศาล เสียงเคาะประตูดัง "ก๊อกๆๆ" ก็กระแทกเข้ามาทำลายบรรยากาศสีชมพูจนย่อยยับ คีรินสบถเบาๆ ในลำคออย่างหัวเสีย ผละตัวออกจากรินรดาด้วยความหงุดหงิดสุดขีด ขณะที่รินรดารีบจัดเสื้อผ้าหน้าผมของตัวเองให้เข้าที่อย่างรวดเร็ว ใบงดงามขึ้นสีแดงจัดด้วยความเขินอาย "เข้ามา!" คีรินตะโกนสั่งด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเต็มพิกัด ประตูห้องทำงานเปิดผางออกอย่างรวดเร็ว เลขานุการส่วนตัวของเขาก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนกจนเห็นได้ชัด ปลายจมูกมีเหงื่อซึมบางๆ "ท่านประธานครับ... เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!" เลขาหนุ่มละล่ำละลักพูด "ตอนนี้ทางตำรวจบุกมาที่ล็อบบี้บริษัท พร้อมกับหมายค้น... และคนที่นำทางมาคือคุณธีร์ครับ!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้กันเสมอมานะครับ