ความลับในเอกสาร

เสียงกระดาษ A4 พลิกผ่านปลายนิ้วด้วยจังหวะที่สม่ำเสมอ ทว่าบรรยากาศภายในห้องทำงานส่วนตัวของรินรดากลับหนักอึ้งราọกับมีมวลอากาศติดลบกดทับอยู่ ดวงตาคู่คมกวาดมองตัวเลขและลายเซ็นบนเอกสารการเงินชุดสุดท้ายที่เพิ่งหลุดรอดออกมาจากห้องเซิร์ฟเวอร์เก่าของฝ่ายบัญชี ตัวอักษรสีดำบนกระดาษแผ่นบางไม่ได้กำลังบอกเล่าเรื่องราวผลประกอบการปกติ แต่มันกำลังกรีดร้องฟ้องความจริงที่น่าสะพรึงกลัว—บริษัทในเครือที่อยู่ภายใต้การดูแลลับๆ ของธีร์กำลังดูดกลืนงบประมาณและโยกย้ายทรัพย์สินของบริษัทใหญ่ไปทีละน้อยอย่างแยบยล "เล่นเกมสกปรกสินะ..." รินรดากัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ความโกรธเกรี้ยวตีรวนขึ้นมาจุกอกเมื่อนึกถึงรอยยิ้มสุภาพแต่แฝงแววตาดุร้ายของธีร์ ทุกย่างก้าวที่เขาก้าวเข้ามาใกล้เธอก่อนหน้านี้ ไม่ใช่เพราะความเสน่หาอย่างที่เขาพยายามตีหน้าซื่อ แต่เป็นเพราะเขาต้องการใช้เธอเป็นทางผ่านเพื่อเจาะเข้าสู่ระบบภายในของคีรินต่างหาก ทว่า ก่อนที่เธอจะได้คิดหาทางจัดการกับหลักฐานชิ้นสำคัญในมือ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งสั้นๆ ตามด้วยร่างสูงใหญ่ของคนที่เธอกำลังคิดถึงพอดีผลักเข้ามาอย่างถือวิสาสะ คีรินก้าวเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทว่าดวงตาคู่คมกลับกวาดมองเอกสารบนโต๊ะอย่างรวดเร็วก่อนจะหยุดอยู่ที่ใบหน้าซีดเผือดของหญิงสาว "ทำหน้าเหมือนเห็นผี... หรือว่าเอกสารพวกนั้นมันทำให้คุณกลัวจนไม่กล้าหายใจ?" คีรินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแฝงกระแสความกดดันอันทรงพลัง เขาเดินเข้ามาใกล้จนรินรดาต้องถอยหลังไปชนกับขอบโต๊ะทำงาน "คุณคีริน..." รินรดาพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่น เธอยกแฟ้มเอกสารขึ้นบังหน้าอกตัวเองไว้โดยไม่รู้ตัว "คุณเข้ามาทำไมโดยไม่เคาะห้องให้ดีกว่านี้คะ... เอ๊ย ให้ดีกว่านี้ครับ" เธอเผลอหลุดคำพูดตามความคุ้นเคยจนเกือบกัดลิ้นตัวเอง คีรินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาพราวระยับด้วยความขบขันระคนหมั่นไส้ ร่างสูงก้มตัวลงมาประชิดจนระยะห่างระหว่างเขากับเธอลดลงเหลือเพียงแค่คืบ ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับข้างแก้มเนียนจนรินรดาต้องเผลอกลั้นหายใจ "หึ ปากเก่งไม่เปลี่ยน... แต่พอเจอหลักฐานการทุจริตของไอ้ธีร์เข้าไป ถึงกับหน้าซีดเป็นไก่ต้มเลยหรือไงครับคนเก่ง" คีรินกระซิบชิดริมหู น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นสั่นประสาทจนขนลุกซู่ "คุณรู้..." รินรดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ "คุณรู้เรื่องนี้อยู่แล้ว?" "ถ้าผมไม่รู้ แล้วผมจะปล่อยให้คุณมานั่งเครียดอยู่คนเดียวแบบนี้หรือครับ?" คีรินผละตัวออกเล็กน้อยเพื่อสบตาเธอนิ่ง แววตาที่มักจะกวนประสาทและเย่อหยิ่งเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความจริงจังและดุดันอย่างน่ากลัว "ธีร์มันคิดว่ามันฉลาดที่เล่นตอดเล็กตอดน้อยหลังฉาก แต่เกมนี้ คนที่จะชนะ... คือคนกุมไพ่เหนือกว่าต่างหาก และไพ่ใบนั้น อยู่ในมือคุณ รินรดา" รินรดากำแฟ้มในมือแน่น หัวใจเต้นรัวระรัวไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะแรงปะทะทางอารมณ์จากสายตาคู่นั้นที่กำลังบอกเธอว่า เขากำลังดึงเธอลงมาเดิมพันในเกมที่อันตรายที่สุด "แล้วคุณต้องการให้ฉันทำอะไร?" เธอเชิดหน้าขึ้นสู้ แม้ขาจะเริ่มสั่นนิดๆ กับความใกล้ชิดที่อันตรายเกินต้านทาน "ทำตามแผนของผม..." คีรินยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้หัวใจคนมองกระตุกวูบ "คืนนี้ คุณต้องไปงานเลี้ยงการกุศลกับผม และทำหน้าที่เป็นเหยื่อล่อชั้นดีให้ไอ้ธีร์มันตายใจ... กล้าพอไหมครับ?" รินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก รู้ทั้งรู้ว่านี่คือหลุมพรางที่ผู้ชายคนนี้ขุดดักไว้ แต่น้ำเสียงทุ้มและอ้อมแขนที่เอื้อมมาแตะขอบโต๊ะกักตัวเธอไว้ในวงล้อม กลับทำให้เธอปฏิเสธไม่ลงสักคำ ทว่า ในจังหวะที่หัวใจกำลังเต้นระส่ำกับใบหน้าที่โน้มเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จนปลายจมูกเกือบจะชนกันนั้นเอง— *ก๊อกๆๆ* เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะ ตามด้วยเสียงเปิดผางเข้ามาอย่างไร้มารยาทของบุคคลที่สามที่ไม่มีใครคาดคิด "ขอโทษทีครับท่านประธาน... ผมบังเอิญผ่านมา เลยอยากจะมาทวงคำตอบเรื่องเอกสารชุดนี้ด้วยคน" เสียงทุ้มกังวานที่เอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก ทำให้คีรินและรินรดาต้องผละออกจากกันทันที ธีร์ยืนกอดอกพิงกรอบประตู สายตาคมกริบกวาดมองทั้งคู่ด้วยแววตาท้าทายที่ซ่อนความเหี้ยมเกรียมไว้ภายใต้หน้ากากสุภาพบุรุษ ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับเกมรักอันตรายนี้ด้วยกันนะครับ — จอมยุทธ์เสื้อแพร