รินรดารู้ทัน

“คุณคิดว่าผมโง่ขนาดที่ดูไม่ออกเลยหรือไง รินรดา?” เสียงทุ้มต่ำของคีรินดังก้องอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวที่เงียบสนิท กลิ่นหอมจางๆ ของน้ำหอมบุรุษราคาแพงผสมกับความกดดันที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างสูงใหญ่ที่ยืนพิงขอบโต๊ะทำงานตัวเขื่อง สายตาคมกริบดุจเหยี่ยวของเขาจ้องเขม็งไปยังหญิงสาวที่นั่งอยู่บนเก้าอี้หนังฝั่งตรงข้าม รินรดาไม่สะทกสะท้าน เธอค่อยๆ วางเอกสารในมือลงบนโต๊ะด้วยกิริยาที่เชื่องช้าทว่ามั่นคง มุมปากบางเฉียบยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นยิ้มที่ทำให้หัวใจของชายหนุ่มต้องกระตุกวูบ “ถ้าบอสคิดว่าฉันโง่ บอสก็คงไม่เสียเวลาวางแผนซับซ้อนเพื่อต้อนฉันให้จนมุมขนาดนี้หรอกครับ... อ้อ ขอโทษที ต้องบอกว่า ‘คีริน’ สินะ” เธอเว้นวรรคคำเรียกขานอย่างจงใจ แววตาของเธอสบประสานกับเขาอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหลบเลี่ยง “แผนที่คุณจะใช้ธีร์เป็นตัวล่อ เพื่อดูว่าฉันจะยอมก้มหัวให้คุณเพียงเพราะความหึงหวงไร้สาระนั่นน่ะ... มันเก่าไปหน่อยนะ” คีรินแค่นหัวเราะในลำคอ เขาขยับตัวก้าวเข้ามาใกล้จนระยะห่างลดเหลือเพียงลมหายใจกั้น ฝ่ามือหนายันขอบโต๊ะกักขังร่างบางไว้ในอาณัติ กลิ่นอายความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของพุ่งชนประสาทสัมผัสของรินรดาจนเธอต้องข่มใจไม่ให้แสดงอาการหวั่นไหว “รู้ทันงั้นเหรอ?” เขาโน้มใบหน้าลงมาจนชิดปลายจมูกรั้น “แล้วถ้าผมบอกว่าผมไม่ได้แค่จะล่อธีร์ แต่ผมจะล่อ ‘หัวใจ’ คุณให้หลุดออกมาจากไอ้เกราะป้องกันหนาๆ นั่นต่างหาก คุณจะว่ายังไง” รินรดาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เธอเอื้อมมือขึ้นไปปัดปอยผมที่ตกลงมาบดบังสายตาของชายหนุ่มอย่างถือดี ก่อนจะกระซิบตอบด้วยน้ำเสียงที่ทำเอาคนฟังถึงกับชะงัก “ฉันจะยอมเล่นตามเกมของคุณไงคีริน... ฉันจะยอมให้คุณทำตามแผนทุกอย่าง จะแกล้งทำเป็นหึง แกล้งทำเป็นโกรธ หรือแม้แต่แกล้งทำเป็นยอมจำนนให้คุณ... เพื่อดูว่าสุดท้ายแล้วคนที่ตายเพราะเกมนี้ จะเป็นฉัน หรือว่าเป็นตัวคุณเองที่ ‘คลั่ง’ จนคุมตัวเองไม่อยู่” บรรยากาศในห้องเปลี่ยนจากความกดดันเป็นความร้อนแรงที่ไร้เสียง ประกายตาของคีรินวาวโรจน์ด้วยความปรารถนาที่เขาไม่คิดจะซ่อนเร้นอีกต่อไป เขาไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนที่กล้าท้าทายเขาด้วยความนิ่งเฉยที่ซ่อนเขี้ยวเล็บไว้ได้คมคายขนาดนี้ “ดี... งั้นเรามาเริ่มการแสดงกันเลยไหม?” คีรินกระซิบชิดริมฝีปากนุ่ม “เดี๋ยวผมจะโทรหาธีร์ เดี๋ยวนี้ ต่อหน้าคุณ... และคุณต้องเล่นให้สมบทบาท คนรักที่กำลังจะเสียสติเพราะหึงหวง... ทำได้ไหม?” รินรดาโน้มตัวเข้าไปใกล้ขึ้นอีกจนหน้าผากสัมผัสกัน “แค่นี้เรื่องเล็กน้อยครับบอส... เพราะฉันเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าคุณเห็นฉันอยู่กับธีร์จริงๆ คุณจะทนความเผด็จการของตัวเองไหวได้นานแค่ไหน” ชายหนุ่มหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาบนโต๊ะ กดเปิดลำโพงแล้วโทรออกหาคู่แข่งทางธุรกิจทันที เสียงสัญญาณเรียกสายดังขึ้นเพียงไม่กี่ครั้ง ปลายสายก็กดรับพร้อมเสียงหัวเราะที่ดูรื่นเริงผิดปกติ “ว่าไงคีริน... ไม่น่าเชื่อนะว่าจู่ๆ ประธานบริษัทใหญ่อย่างนายจะโทรหาฉัน” เสียงของธีร์ดังลอดออกมา คีรินเหลือบตามองรินรดาที่กำลังจัดเสื้อผ้าของตัวเองให้ดูยับย่นเล็กน้อยตามแผนที่วางไว้ เขาเอื้อมมือไปโอบเอวคอดไว้แน่นก่อนจะกรอกเสียงลงไป “ธีร์... รินรดาอยู่กับฉัน คืนนี้ฉันว่าเรามีเรื่องต้อง ‘เคลียร์’ กันเรื่องสัญญาฉบับใหม่ที่นายพยายามยัดเยียดให้คนของฉัน” “อ๋อ... รินรดาเหรอ?” ธีร์เว้นจังหวะไปครู่หนึ่ง เสียงของเขาดูเปลี่ยนไปทันที “งั้นเอาแบบนี้ไหม... ถ้าฉันยอมถอยเรื่องสัญญาฉบับนั้น นายต้องปล่อยให้ฉันไปทานมื้อค่ำกับรินรดาเป็นการส่วนตัว... กล้าพอไหมล่ะ คีริน?” คีรินกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นจนรินรดารู้สึกถึงไออุ่นที่แผ่ออกมาจากร่างกายของเขา เขาก้มลงมองหญิงสาวในอ้อมแขนที่กำลังส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้มมาให้ ราวกับกำลังยั่วยุให้เขาทำลายทุกอย่างให้พังพินาศ “ตกลง” คีรินตอบรับทันที “แต่จำไว้ธีร์... ของบางอย่าง ถ้าแตะต้องโดยไม่ได้รับอนุญาต ต่อให้ต้องล้มละลาย ฉันก็ไม่มีวันปล่อยให้นายเดินลอยนวล” สายถูกตัดไปพร้อมกับความเงียบงันที่กลับมาปกคลุมห้องอีกครั้ง แต่คราวนี้มันกลับเต็มไปด้วยกระแสไฟที่สปาร์กกันจนแทบจะเผาไหม้ทุกอย่าง รินรดาพยักหน้าเบาๆ ราวกับจะบอกว่า ‘เริ่มได้แล้ว’ ในจังหวะนั้นเอง ประตูห้องทำงานที่ถูกล็อคไว้กลับถูกผลักเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาต ร่างของเลขาส่วนตัวของคีรินยืนหน้าตื่นอยู่หน้าห้อง “บอสคะ... มีเรื่องด่วนค่ะ! หุ้นของบริษัทเรากำลังถูกโจมตีจากฝั่งธีร์อย่างหนัก และตอนนี้... ตอนนี้เขามาถึงที่หน้าตึกแล้วค่ะ!” คีรินสบถออกมาเบาๆ ก่อนจะหันมามองรินรดา สายตาของทั้งคู่ประสานกัน ความจริงที่ว่าเกมนี้อาจไม่ได้มีแค่พวกเขาสองคนกำลังปรากฏชัดขึ้น ทว่าท่ามกลางความโกลาหล รินรดากลับเดินไปหยิบลิปสติกขึ้นมาเติมที่ริมฝีปากอย่างใจเย็น เธอมองผ่านกระจกเงาไปที่คีรินที่ดูเหมือนจะเดือดดาลจนคุมอารมณ์ไม่อยู่ แล้วเธอก็ยิ้มออกมา... รอยยิ้มที่ทำให้คีรินรู้ตัวในวินาทีนั้นเองว่า เขาอาจจะพลาดท่าให้กับ ‘เหยื่อ’ ที่เขาเป็นคนเลือกมาเองตั้งแต่แรก "บอสครับ... เกมเพิ่งจะเริ่มเองนะ อย่าเพิ่งรีบหงุดหงิดไปสิ" รินรดาพูดพร้อมกับก้าวเดินไปที่ประตู ทิ้งให้คีรินยืนนิ่งงันอยู่เบื้องหลัง กับปริศนาที่ว่า เธอรู้ทันแผนของเขา... หรือเธอกำลังวางแผนที่ใหญ่กว่านั้นไว้กันแน่? ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามความสัมพันธ์ที่เหมือนจะพังแต่กลับยิ่งรัดแน่นของคีรินและรินรดานะครับ มาร่วมลุ้นไปพร้อมกันในตอนหน้าว่าใครกันแน่ที่จะเป็นผู้ชนะในเกมรักครั้งนี้! - จอมยุทธ์เสื้อแพร ครับ